Rustpauze
Pauze
De oktoberzon streelt mijn wangen
en ik ontspan elke spier,
mijn krant valt naast de ligstoel,
de politiek geplooid
over mijn bril.
Mijn huid wordt vochtig
en kleeft aan mijn kledij,
ik draai me naar de wind
en die sluimert mee
in dromen
met witte wolkjes.
Geluidloos glijdt een zilvermeeuw
over het kalme hemelblauw,
met brede wieken
naar de kruin van een den
Mijn wimpers wuiven vruchteloos
eenmalig naar de witte vogel
die hoger dan de meeuw
haar pad uitkrijt
in een heelal
van rust
29/10/2010




1 reactie op dit bericht
Lieve groetjes