Mijn vrijheid

Voorspelling

Een fee kwam gisteren voorbij,
die lieve fee kwam echt voor mij.
Ik vroeg die fee eerst: wie is daar?
Hoe kom jij mijn huisje binnen,
er staat geen kopje koffie klaar,
niets valt hier voor jou te winnen.

De fee keek in een glazen bol,
als van een oude toverkol:
Ik wil je iets heel nuttigs leren
en zal je exclusief verklappen
welke dag ze jou cremeren
en je stopt met rond te stappen !

Zo kan je je organiseren
en tijdverlies elimineren !
Op dat moment nam ik het woord
en zond de fee naar dromenland,
ik had een vrouwenstem gehoord;
Geen zorgen schat, niets aan de hand ! 

21/10/2010

Zeilschip

Wiegen in de wind
met mijn mast,
eenzaam wijzen naar de wolken,
wachten op bezoek,
dromen in de winter
van het warme water
waar de zon in zwemt

Deinen op de golven,
door dikke trossen beteugeld
drijven met de stroom
verhinderd door het anker
klieven door de golven
kan niet zonder zeil

dromen in de regen
schuilen in de mist van de ochtend
slapen op de spiegel
van de sterrenlucht,
snakkend naar de schipper
die me reizen doet

　20/10/2010

Zonder wolken

Ik hou van de zon
op die foto uit Spanje, en
in de spiegel van de kleuter
die speelt met de zon.

Ik hou van de zon
op dat doek in de galerij
onder de hete spots,
bij gebrek aan zon


Ik hou van de zon
achter glas in mijn huis, en
door mijn donkere bril
vluchtend in de ramen,
dan de zon achterna
smeltend in het avondrood

Ik hou van de zon
die glanst in je ogen,
als ze piept aan de kim,
en vraagt om liefde

19/10/2010　

Weet dan niemand waarover volgend gedicht gaat?








Masogasme

Niets zo fijn als uitstel
tot het echt niet langer kan
het wachten op wat komen moet
prangend onvermijdelijk
en geen tegenhouden aan,
De opluchting nadien
na de capitulatie en
de uiteindelijke overgave,
De zo verrukkelijke nederlaag
bij de begeleide knal
de ontlading
oncontroleerbaar
beschamend in gezelschap
maar uiterst subliem
persoonlijk genot

15/10/2010

Na de storm

Als de storm de bossen spoelt
en al wat loszit dalwaarts sleurt,
Als de stroomversnelling kolkt
en je de dreiging van het onweer voelt,
Dan besef je amper wat gebeurt
als elke straat geheel ontvolkt

Dan is het de natuur die ons dicteert
en ons falen cru accentueert

Als de golven eindelijk bedaren
en strand inruilen tegen troost,
Als de jutters speuren naar wat schatten,
komt men naar de schade staren
die zonder meelij werd geloosd
als geschenkje voor de ratten

Als de wind verhuist naar elders
dan controleer ik snel mijn kelders

Als de hemel stopt met wolken spuwen
en de zondvloed lost over de daken,
Als de dag verzwolgen is door duister
Sluw verhullend 't wilde kluwen
Dat niet stopt met angst te braken
in ons hart dat krijst in gefluister

Dan sterft de kiem van overmoed
en ga ik wandelen met mijn hoed

14/10/201

Schildpad

Zet de spade tegen de muur
en leg de pen op de tafel,
Draai de gaskraan nu maar dicht
en klik die televisie uit.

Er staat een glas op de tafel
en een kom die best vlug leeg moet.
Er sterft een kind in haar armen
en een koe in de bedding
van een droge rivier.
Er schiet een jongen naar zijn vader
en hij hoort zijn zuster kermen
maar hij zwijgt.

Draag je waterdichte boerka
niet achterstevoren
en kijk naar buiten
Zit neer op je geld
en bescherm het met je macht
vergeet dat de tunnel
onder je voeten
misschien nergens heen leidt.

13/10/2010

Dame uit het Noorden

Je was mooi
en onbereikbaar.
Je dronk je koffie
Met elegante gebaren
en ik verstond niet
wat je daar deed
Behalve dan
gezelschap
zijn.

Je was ineens weg
Ik weet niet waarheen
als een zwaluw in oktober
Waar geen mens om treuren wil
die verheugd reageert
zodra de lente komt.

Je keerde nooit terug
in de naieve nabijheid
van mijn jeugdig hart
Het blijft nochtans je glimlach missen
en de glimlach voor jou
van de mensen
om me heen.


12/10/2010

Hier (Languedoc) houdt het echt niet op te stormen. Het strand staat onder water, het waterpeil reikt tot 10cm onder de bovenkant van de dijk !


Herfststorm

Spoel het stof van de ligstoel
van de rust in de zomer
van de treurend gele blaren
die nog niet willen vallen

Sleur de kruimels naar de goot
Samen met de doorweekte schaduwen
die ruiken naar afgevallen pruimen
vergeten bij de laatste ronde
van de tuinman
eer de hemel ontplofte
met knallende stroomstoten
naar de golven van protest
die het lege strand veroveren
En met een spattende zucht
Het ruime sop verkiezen
na een vruchteloze poging
om emmertjes en schopjes te lokken
door weerloze schelpen te strooien
over proestend nat zand
dat verdrinkt, hulpeloos happend
Naar enig soelaas

Stil de strakke strepen aan de horizon
en sterk de stramme spieren
Tot de seringen bloeien

11/10/2010

Opperwezen

Jij bent er
als het regent
en bij zonneschijn

In het licht
van welstand
rijkdom en plezier
ben ik hopeloos verblind
en zie ik je niet
alleen
mijn prachtig spiegelbeeld

In de nacht
van zorgen
rouw, verdriet en miserie
ben ik hopeloos op zoek
en vind ik je niet
Behalve
Uw prachtig spiegelbeeld

7/10/2010

Aperitief

De geur van uien in de pan
breekt de stilte van de kamer
met zacht geknetter
dat mijn smaakpapillen wekt.

Beide glazen ontmoeten elkaar
met een broze tik
en rimpelingen die twijfelen
tijdig om eensgezind
onze lippen te overspoelen
en zuinig weg te glijden
naar de eindbestemming
van die uitjes in de pan

Geluk

Een moment dat niet mag ontsnappen,
anders dan het vorige
en zelden even goed als het volgende

Een punt
in het midden van de plas,
dat verdwijnt in cirkels
groeiend naar de oever

Een melodie vergeten na veel jaren
die ritselt in de wind
en zindert in het hart
volgens het ritme van een ander

De warmte van strelende handen
is als dat moment
dat spiegelt, uitcirkelt en echoot
tot het wegzinkt in een krater
van geluk

Onhandig

De zon werpt de schaduw
van de straatlantaren
op de mijne.

Een hond verstoort de rust.
Neen
geen beek
uit een kille bedreigde gletsjer

Maar alleen
de opluchting voor een dier
dat ongebonden
zijn geur wil achterlaten.

Het zwart breekt uiteen
aan drie zijden

Er is er eentje
dat als versteend
de zon tegenwerkt

Een ander slaat op hol
Achter een verdwaalde kat

En die van mij
mijmert verder over de zon
de liefde en de toekomst
Voor zover
ik in staat ben
die in één hand te vatten

4/10/2010

Collega's

Een verhaal van gisteren
ontmoet een collega
even bedroevend
en hopeloos
Een luisterend oor
Wat zeg ik?
Liever altijd twee
Of als het even kan
nog twee meer
of in veelvoud
Zoals elk voorbij verhaal
collega's herkent
en oproept
om te luisteren
Te herkennen
en te louteren
tot de draad van het verhaal
openvalt - ontward althans
of losgeknoopt -
en ontlast zelfs verlost
Of bevrijdt
wat tussen de oren
een verdoken plot
onthult en doorstoot
naar de volgende


1/10/2010

Winterslaap

Slaap zacht
en droom maar niet
van je vijanden
die schijnheilig
je slaap waarderen
en bidden waar je rust
Onder bogen van gotiek
tot de schepper
van je soort
en alle soorten
slapend in de winter
zoals jij en de jouwen
of in de nacht
Zoals de heren
die je verdelgen
en de dames
die weer klagen
over poetswerk
onder de schaduw
van je slaapplek

Slaap zacht
Hang veilig
Droom ongestoord
Noch muis noch vogel
maar veilig gevleugeld
tot de lente komt

30/9/2010

Maanrust

Zwarte rust
wordt verstoord
door een licht in de verte

Groen wordt rood:
het schip wendt de steven
met de boeg in de wind,
Netten breken de spiegel
die op het water drijft
Op jacht met open muil
naar vluchtende scholen
jonge visjes

Stilte dekt de zee
met een sterbespikkelde deken
Waar de maan grijnst
centraal gespiegeld

onder haar waakzaam oog

29/9/2010

Wegberm

Een schijf die van een auto viel
-verdwenen naar een horizon-
zonder sierdop aan één wiel
dat ook zonder draaien kon

Een droge huid van plat konijn
een brok vergeten plasticzak
Of zou dat toch een poesje zijn
daar bij die oude houten bak

Groene scherven van een flesje bier
Slecht geknoopte stukjes touw
Gebruikte rubber vol plezier
Een halve schoen van een vrouw

Blikjes leeggedronken in het gras
Flarden rubber van een autoband
die zo duur in aankoop was
De wagen staat daar aan de kant

Hoopjes kiezel zogezegd verloren
net zoals die stompjes sigaretten
en die scherven potjes zonder oren
naast mijn doosje hoesttabletten

28/9/2010

Najaarsstrand

Vruchteloos bleekt de zon
het zand
waar de wind
met korrels speelt,

ze wissen de sporen van de zomer;

schaduwen van parasols
opgeslokt
door schaduwen van auto's
bussen en vliegtuigen.

Achteloos speelt de wind
met stille schelpen
rustend in het schuim

Onbelangrijk
voor speurende kinderhandjes
in ongewisse vertes

27/9/2010