Allerzielenmijmering

Pauze

De oktoberzon streelt mijn wangen
en ik ontspan elke spier,
mijn krant valt naast de ligstoel,
de politiek geplooid
over mijn bril.

Mijn huid wordt vochtig
en kleeft aan mijn kledij,
ik draai me naar de wind
en die sluimert mee
in dromen
met witte wolkjes.

Geluidloos glijdt een zilvermeeuw
over het kalme hemelblauw,
met brede wieken
naar de kruin van een den

Mijn wimpers wuiven vruchteloos
eenmalig naar de witte vogel
die hoger dan de meeuw
haar pad uitkrijt
in een heelal
van rust

29/10/2010　

Mijn telraam

Tel de jaren van je leven
als de dagen van de week,
Tel de uren van genieten
als momenten van geluk.

Tel niet af naar wat moet komen
want zelfs toekomst gaat voorbij.


Tel alleen de stappen van je denken
en de trappen in je hart
zodat de route van je leven,
ver weg van je laatste doel
net zo kronkelt dat geliefden
kunnen reizen met jouw plan.

Tel met vreugde al wat goed is,
want al het andere telt niet mee

27/10/2010

Niet welkom

Er zit een muis in mijn huis
en de kat is met vakantie;
die zit ver van mijn huis
en is dus geen garantie.

Er zit een muis in de hoek
en ik kan ze niet verjagen
er knaagt een muis aan een koek
en ze blijft mij daarmee plagen.

Er zit een muis naast mijn bed
en ik lees rustig in mijn krant
over de antimuizenwet,
mijn kat is niet in 't land.

Er zit een muis in mijn hart,
die knaagt aan mijn geduld
ze werkt alleen in 't zwart
en heeft mijn wens vervuld

Op mijn stoel zit nu die muis
en mijmert over morgen
dan komt mijn kat weer thuis
en heeft ze weer veel zorgen.

26/10/2010

Ontwaken

Zacht voel ik het zoeken van je hand
en je vingers die de mijne vinden,
mij komen redden vanuit dromenland
en me innig aan het leven binden

Je draait je nog wat dromend naar me toe
en zucht half slapend: goed geslapen?
ik zeg: ja maar 'k ben nog wel wat moe,
je ziet me zwijgend amper gapen

Ik sluit verdoofd mijn ogen en verdwijn
in snelle dromen kort en zonder meer,
tot jij me stralend toevertrouwt: 't is fijn
met jou de dag te starten elke keer

je warme armen brengen hoop vandaag
en maken dat de dag begint met zon
Je kus behoedt me voor te veel gejaag
en fnuikt de vrees dat dit ooit stoppen kon

　24/10/2010

Als reactie op de veroordeling van Els Clottemans





Vrijheid

Ik doe wat ik wil
en wat mij bevalt,
wat mij behaagt
zolang niemand klaagt

Ik doe wat ik wens
en wat ik verlang
wat mij pleziert,
zolang niemand tiert

Ik doe wat ik kan
en wil niemand kwaad,
dat is mijn probleem,
want ik sta alleen

Ik word soms wat bang,
want niet iedereen
wil niemand kwaad
dat maakt me benauwd

Ik zeg wat ik denk
en schrijf wat ik denk
niet iedereen zegt
dat het hem niet bevalt

Ik denk dat ik vrees
dat vrijheid van willen
en vrijheid van schrijven
een vrijheid moet blijven


22/10/2010

Voorspelling

Een fee kwam gisteren voorbij,
die lieve fee kwam echt voor mij.
Ik vroeg die fee eerst: wie is daar?
Hoe kom jij mijn huisje binnen,
er staat geen kopje koffie klaar,
niets valt hier voor jou te winnen.

De fee keek in een glazen bol,
als van een oude toverkol:
Ik wil je iets heel nuttigs leren
en zal je exclusief verklappen
welke dag ze jou cremeren
en je stopt met rond te stappen !

Zo kan je je organiseren
en tijdverlies elimineren !
Op dat moment nam ik het woord
en zond de fee naar dromenland,
ik had een vrouwenstem gehoord;
Geen zorgen schat, niets aan de hand ! 

21/10/2010

Zeilschip

Wiegen in de wind
met mijn mast,
eenzaam wijzen naar de wolken,
wachten op bezoek,
dromen in de winter
van het warme water
waar de zon in zwemt

Deinen op de golven,
door dikke trossen beteugeld
drijven met de stroom
verhinderd door het anker
klieven door de golven
kan niet zonder zeil

dromen in de regen
schuilen in de mist van de ochtend
slapen op de spiegel
van de sterrenlucht,
snakkend naar de schipper
die me reizen doet

　20/10/2010

Zonder wolken

Ik hou van de zon
op die foto uit Spanje, en
in de spiegel van de kleuter
die speelt met de zon.

Ik hou van de zon
op dat doek in de galerij
onder de hete spots,
bij gebrek aan zon


Ik hou van de zon
achter glas in mijn huis, en
door mijn donkere bril
vluchtend in de ramen,
dan de zon achterna
smeltend in het avondrood

Ik hou van de zon
die glanst in je ogen,
als ze piept aan de kim,
en vraagt om liefde

19/10/2010　

Weet dan niemand waarover volgend gedicht gaat?








Masogasme

Niets zo fijn als uitstel
tot het echt niet langer kan
het wachten op wat komen moet
prangend onvermijdelijk
en geen tegenhouden aan,
De opluchting nadien
na de capitulatie en
de uiteindelijke overgave,
De zo verrukkelijke nederlaag
bij de begeleide knal
de ontlading
oncontroleerbaar
beschamend in gezelschap
maar uiterst subliem
persoonlijk genot

15/10/2010

Na de storm

Als de storm de bossen spoelt
en al wat loszit dalwaarts sleurt,
Als de stroomversnelling kolkt
en je de dreiging van het onweer voelt,
Dan besef je amper wat gebeurt
als elke straat geheel ontvolkt

Dan is het de natuur die ons dicteert
en ons falen cru accentueert

Als de golven eindelijk bedaren
en strand inruilen tegen troost,
Als de jutters speuren naar wat schatten,
komt men naar de schade staren
die zonder meelij werd geloosd
als geschenkje voor de ratten

Als de wind verhuist naar elders
dan controleer ik snel mijn kelders

Als de hemel stopt met wolken spuwen
en de zondvloed lost over de daken,
Als de dag verzwolgen is door duister
Sluw verhullend 't wilde kluwen
Dat niet stopt met angst te braken
in ons hart dat krijst in gefluister

Dan sterft de kiem van overmoed
en ga ik wandelen met mijn hoed

14/10/201

Schildpad

Zet de spade tegen de muur
en leg de pen op de tafel,
Draai de gaskraan nu maar dicht
en klik die televisie uit.

Er staat een glas op de tafel
en een kom die best vlug leeg moet.
Er sterft een kind in haar armen
en een koe in de bedding
van een droge rivier.
Er schiet een jongen naar zijn vader
en hij hoort zijn zuster kermen
maar hij zwijgt.

Draag je waterdichte boerka
niet achterstevoren
en kijk naar buiten
Zit neer op je geld
en bescherm het met je macht
vergeet dat de tunnel
onder je voeten
misschien nergens heen leidt.

13/10/2010

Dame uit het Noorden

Je was mooi
en onbereikbaar.
Je dronk je koffie
Met elegante gebaren
en ik verstond niet
wat je daar deed
Behalve dan
gezelschap
zijn.

Je was ineens weg
Ik weet niet waarheen
als een zwaluw in oktober
Waar geen mens om treuren wil
die verheugd reageert
zodra de lente komt.

Je keerde nooit terug
in de naieve nabijheid
van mijn jeugdig hart
Het blijft nochtans je glimlach missen
en de glimlach voor jou
van de mensen
om me heen.


12/10/2010

Hier (Languedoc) houdt het echt niet op te stormen. Het strand staat onder water, het waterpeil reikt tot 10cm onder de bovenkant van de dijk !


Herfststorm

Spoel het stof van de ligstoel
van de rust in de zomer
van de treurend gele blaren
die nog niet willen vallen

Sleur de kruimels naar de goot
Samen met de doorweekte schaduwen
die ruiken naar afgevallen pruimen
vergeten bij de laatste ronde
van de tuinman
eer de hemel ontplofte
met knallende stroomstoten
naar de golven van protest
die het lege strand veroveren
En met een spattende zucht
Het ruime sop verkiezen
na een vruchteloze poging
om emmertjes en schopjes te lokken
door weerloze schelpen te strooien
over proestend nat zand
dat verdrinkt, hulpeloos happend
Naar enig soelaas

Stil de strakke strepen aan de horizon
en sterk de stramme spieren
Tot de seringen bloeien

11/10/2010

Opperwezen

Jij bent er
als het regent
en bij zonneschijn

In het licht
van welstand
rijkdom en plezier
ben ik hopeloos verblind
en zie ik je niet
alleen
mijn prachtig spiegelbeeld

In de nacht
van zorgen
rouw, verdriet en miserie
ben ik hopeloos op zoek
en vind ik je niet
Behalve
Uw prachtig spiegelbeeld

7/10/2010

Aperitief

De geur van uien in de pan
breekt de stilte van de kamer
met zacht geknetter
dat mijn smaakpapillen wekt.

Beide glazen ontmoeten elkaar
met een broze tik
en rimpelingen die twijfelen
tijdig om eensgezind
onze lippen te overspoelen
en zuinig weg te glijden
naar de eindbestemming
van die uitjes in de pan

Geluk

Een moment dat niet mag ontsnappen,
anders dan het vorige
en zelden even goed als het volgende

Een punt
in het midden van de plas,
dat verdwijnt in cirkels
groeiend naar de oever

Een melodie vergeten na veel jaren
die ritselt in de wind
en zindert in het hart
volgens het ritme van een ander

De warmte van strelende handen
is als dat moment
dat spiegelt, uitcirkelt en echoot
tot het wegzinkt in een krater
van geluk