Archief
wanhoop

Is verdriet geen zon aan de hemel,
dan is geluk een traan op je wang,
en is verlies een flits naar de sterren
met hunker naar een zwanenzang.
Is een fout geen lumineus idee,
dan is verstand slechts een tegenslag,
en is de liefde een lentebloesem
met sluimerend rouwbeklag.
Is berouw dan zelfs geen gul gebaar,
dan is ambitie een kuil in het bos
en is de hoop een sokkel van karton
die overwoekerd wordt met mos
11/6/2010
Maanreis

Liefste, zie jij ook de bleke maan
of is de hemel bij jou zwart?
Ik blijf nog even buiten staan
en hoor het kloppen van mijn hart.
Je bent oneindig ver van mij,
maar toch lijk je wel erg dicht,
omdat er weinig zijn als wij,
naar wie de maan haar stralen richt
Ik tel de nachten zonder jou
met alleen de maan als band.
Ik tel de dagen zonder vrouw
zonder liefste aan mijn hand
Ik kan raden wat je denkt,
wat je wenst en wat je voelt,
Ik weet ook wat je me schenkt
en wat de maneschijn bedoelt
Verbonden door het bleke licht
op dit eenzaam late uur
Zijn we naar elkaar gericht
ondanks deze hoge muur.
10/6/2010
inspiratie

Wat vind je van die gouden troon
en van die dure oude kleren?
En had je zelf nu ook een zoon,
wat zou die aan ons leren?
Woon jij graag in al die huizen
met die ramen vol met kleur?
Hoor jij ook je oren suizen
als ze kloppen op je deur?
Zeg je iets vanuit de bijbel
of vertel je nuchter wat je hart
Je inspireert langsheen de heibel
van wat een aardbewoner tart?
Duld je lijdzaam hoe ze praten
over naastenliefde in jouw naam
overtuigend met citaten
zodat ik me dan hevig schaam ?
Hoor je nog je eigen boodschap
in de woorden van je personeel?
Voel je toch met hen verwantschap
of dwalen ze wel echt te veel?
Doe voor ons nog één mirakel
Een dat alle mensen overtuigt
En verlaat je tabernakel
Hoor maar wie dan voor u juicht
Jezus, zeg ons wat er nodig is
Voor herstel van al die flarden
En al wat louter overbodig is
Om in je schaduw te volharden
Geef ons liefde voor het leven
leer ons leven voor de liefde.
Stuur ons, wend voor ons de steven
weg van alles wat je griefde!
9/6/2010
wachten op de trein
Wachten op de trein
Heel alleen op het perron,
zuchtend in een hoge zon tot de sporen aarzelend gaan trillen.
Twee ogen in de verte turend,
blikken door de ramen glurend en niet weten wat ze willen
Zijn dat daar twee felle lampen?
Zie ik daar ook witte dampen die de einder even bleken?
Zit je op die verre trein?
Kan dit dan het antwoord zijn op wat ik voor die vrouw beteken?
Schril en fel klinkt het gefluit,
Geschrokken spring ik achteruit omdat de trein geen vaart vermindert
Ik weet niet waarom ik besta
en kijk de trein nog achterna, alsof hij het is die mijn leven hindert
8/6/2010
Verstoppertje spelen

Zoek me, kindje, zoek me snel,
zoek maar, kijk maar overal,
kijk maar uit, je vindt me wel,
ik weet dat je me vinden zal,
pak me, kindje, pak me gauw,
ik verstop me naast de kast
en loop nog even weg van jou.
Ren me na en pak me vast!
Dan voel ik sterke kleine handjes:
'Ik heb je, opa, roep je luid.
Ik zie je lachend witte tandjes:
'Nog een keertje!' kraai je uit.
'Nog één keer, maar kijk niet,
Niet gaan zoeken eer ik klop!
Want het mag niet dat je ziet
waar ik mij opnieuw verstop
7/6/2010
zozo761
zozo762
hopla
7 maal 7

Na 7 weken
Je lijkt niet op je broer
en dus wellicht wat op je vader.
Je hoort het zeggen, maar begrijpt het niet.
Zoals een ei niet snapt waarom
een mens haar weghaalt bij de kloek
heb jij het recht op eigen wegen
en dimensies die echt nergens hoeven op te lijken
Als het maar vectoren zijn
van je eigen denken
van je eigen voelen
Ik hou zo van je broer
en straks misschien nog stiekem meer
Van die baby broer van hem
Al vind ik dat zoiets niet kan
Omdat ik toch zo graag
Jullie beider opa ben
Top zonder berg
Dit is het tweede luik van het vorige gedicht.
Als de dood niet het levensdoel is, dan is het leven zelf belangrijker dan het eindpunt ervan.
Zo zijn liefde en vriendschap in het dagelijkse leven de top van elke dag, zonder dat je daarvoor een berg hoeft te beklimmen.
Top zonder berg
Indien het nu eens zo zou zijn
dat het echt niet om het winnen gaat?
En, al is die kans dan nog zo klein,
niemand geeft nog om de aankomstlijn
alsof het enkel om het meedoen gaat.
Indien we 't leven zouden zien
als iets wat echt alleen om liefde gaat
en, ook om vriendschap bovendien,
dieper, echter dan de dag voordien
zodat dan niemand over sterven praat.
(maar er wel aan denkt, al hij/zij eerlijk is)
3/6/2010

