Naar de inhoud

Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

Frankies stof tot nadenken en meevoelen
akke.beakke.be
Denken en emotie sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan

Categorie: liefde

Liefdeskreet












Ik wil je niet kwijt.





 

Mijn hart bloedt, als ik bedenk
dat ik er eens niet meer zal zijn
voor jou, het mooiste geschenk
dat ik ooit kreeg, mijn vrouw!




Elke dag opnieuw ben ik boos
op mezelf, voor elke gemiste kans
en elke uitweg die ik koos,
om te ontspringen aan de dans.




Mijn liefste, ik besef niet genoeg
hoe fijn het is bij jou te zijn.
En dat niets wat ik ooit vroeg
te min voor je was, of te klein.





Deze woorden zijn mijn laatste groet
en mijn spijt voor wat komen zal.
De dag dat ik van je scheiden moet
gaat één van ons door 't diepste dal.



16/12/2008

Geschreven door Frankie om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Voor de liefste ogen die ik ken




Je ogen.




Het waren je ogen die mijn hart vervoerden,
en die ik getekend heb op mijn kamermuur.
Ze keken naar mijn studieboeken en loerden
naar mijn jeugdig verlangen en mijn jongensvuur.


Het waren je ogen die mijn leven stuurden
over de puinhopen van zo vele dromen,
over de horizonten waarheen we tuurden,
om samen naar onze eigen roes te stomen.


Het waren je ogen die me deden wenen,
van geluk, na een leven lang lachend zweten.
Je ogen zijn onze mooiste edelstenen,
wier rijkdom geen enkel ander mens kan meten.




19/11/2008


Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Je moeder moet je koesteren, zolang ze er is!






Waarom toch








Waarom toch deed je moeder wenen ?
Waarom deed je haar verdriet?
Heeft ze niet genoeg geleden
of verstond je haar woorden niet?


En toen je moeder was gestorven,
omdat de vijand geen moeders kent,
heb je haar mooiste jurk bedorven
nadat ze jou bijzonder had verwend.


Waarom toch doe je moeders wenen?
Waarom toch doe je hen verdriet?
Ben je je voorbeeld soms vergeten
Is het alleen goud nog dat je ziet?


En als je op je beurt gaat sterven
omdat je moeder geen vijand kent,
zullen wij al haar schatten derven
die ze voor ons had voorbestemd.


Waarom beloofde je moeder dingen?
Waarom verstopte je haar brood?
Je hield niet op met dansen en zingen
om haar lijf en om haar dood.

8/11/2008

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

(hier komt een privé koosnaampje)









Mijn redster.






Bij het beste eten hoort een saus.
Wie daarbij nog een wijntje drinkt,
verstaat de onvolprezen kracht
van een aanmoediging of een applaus,
een uitgestoken hand als je zinkt;
een knipoogje als je't niet verwacht.



En als ik weer het ravijn in glijd,
sneller dan de traan op mijn wang,
wend ik mijn blik naar 't hemelblauw,
en vergeet ik al mijn dwaze spijt.
Nu ben ik helemaal niet zo bang.
En dat komt alleen door jou, o vrouw!


2/11/2008

Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

De overgang naar het hiernamaals/bezoek aan de afgestorvene 20.0






Walhalla



Je raakt mijn hand van jou
en denkt 'ik hou van jou'.
Jij voelt die hand van mij
en legt die dan opzij.

Je denkt dat ik niets denk,
niets krijg en ook niets schenk,
zelfs dat ik jou verlaat
omdat ik niet meer praat,
verhalen voor je schrijf
en in je woning blijf.

Je kust mijn mond van jou
en schrikt weg van de kou
die door je aders trilt
en dan je mond verkilt.

Ik weet dat jij niet weet
hoe ik je niet vergeet,
niet je blik, noch de lach
die niet verkwijnen mag,
want warmte is voor mij
verleden en voorbij.


Je blijft mijn vrouw van jou,
al zijn mijn nagels blauw,
mijn dode spieren stijf
gespannen rond mijn lijf.
Ik voel wat jij niet voelt
en raad wat je bedoelt
met tranen en verdriet.

Voor mij bestaat dat niet:
alleen de zekerheid,
zonder ruimte of tijd.


16/10/2008




 

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

↑ Terug naar de berichten