Naar de inhoud

Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

Frankies stof tot nadenken en meevoelen
akke.beakke.be
Denken en emotie sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan

Categorie: liefde

maandag 38 jaar getrouwd


foto van mijn 62ste verjaardag (Driekoningen)




Tot het licht uitgaat!

  

Sterker dan de hoogste boom van het woud,
die ooit door een storm zal moeten vallen,
is de liefde waarmee je van me houdt,
laat dus de champagnekurken knallen!

Hoger dan de steilste berg van 't continent
die ooit door een vloedgolf zal verzinken,
is de achting waarmee je me verwent,
een eeuwige beek om van te drinken.

Feller dan het licht van de meest nabije zon
die ooit in de toekomst wel zal doven,
is je warmte, onuitputtelijke bron,
waar niemand je mag van beroven.

Vaster dan de bodem van de oceaan
omhels ik je lichaam, kus je hoofd,
want nooit wil ik jou bij mij vandaan
tot onverhoeds het licht wordt gedoofd...


4/4/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

IK ZIE JE GRAAG! zeg ik je!!!



Ersatzliefde

 

Jij zegt dat je er dol op bent,
dat het de kroon is op je leven;
dat het het mooiste is wat je kent
en men je niets mooiers kan geven .


Je zegt dat je er alles voor doet,
dat je er elke seconde aan besteedt,
dat je je meer uitslooft dan je moet,
en dat een criticus er niets van weet.




Je zegt dat jouw weg de juiste is,
dat je doel het geluk is van elkeen,
dat je ideeën, modern, nieuw en fris,
je doen overwinnen op één been!


Je zegt dat liefhebben je leven is,
dat je de weg kent naar geluk;
dan zwem je weg als een snelle vis,
en al je dromen vallen verlaten stuk.


Je zegt, je zegt, je zegt maar door !
Liefde, dat DOE je, tot je laatste snik,
Liefde is niets wat ik ergens hoor,
maar blijft duren tot de laatste tik.

31/3/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Vandaag geschreven (op 23/3/2009) 2.0




Writer's block



De woorden komen tergend traag
vertellen wat vandaag de boodschap is.
Ik hoor ze bijna allemaal even graag
als de emotie maar de moeite is.



Ze brengen mijn geest ver weg van jou,
terwijl je nabijheid nog goed voelbaar is.
Je hart klopt binnenin die ene vrouw
wier liefde ik voor niets ter wereld mis.



Je warmte brengt mij weer terug
naar de tijd die we samen hebben,
je krijgt mijn aandacht met een kuch
en laat de woorden verder ebben...





23/3/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Liefdesverklaring van weleer... 2.0






Speciaal voor jou !



Je lijnen zijn zilver, zo broos,
en je woorden groeien hoger,
als een spaarzame strijd
van een krokus in het onkruid.

Je hebt kristal in je handen
en je ogen deinen vol golven
die bruisen in mijn armen
als de zon op je zijde.

De diepte van je haren
zaait onrust in mijn heupen.

Je muziek regent
een boog van vreugde,
en nog groen schittert de statige veer
omhoog.




19/3/2009


Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Je komt terug van je stage 2.0







Verdoving





Je legt je hand op je rode jas,
nog blank van de school en het krijt;
reeds trilt een schaduw in je oog
nog troebel in zon en regenweer.

Hoe komt het dat je weer fluistert,
wanneer ik verwacht dat je gaat schreien?
Misschien is het de lente in je borst
of de herfst van je blote voeten.

Je weet hoe ik denk over je korte hals
bevallig onder neergestaalde haren,
en zo verzoek je me met medelij
om je weg te voeren naar de zevende wereld
ver van hier, in die verzonken stad
waar onze vissen samen zullen zwemmen.




17/03/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Valentijn voorbij 2.0






Valentijn voorbij

 

 

Op zoek naar lente
vond ik bloesems langs de weg
maar jij,
jij had ze eerst gezien
en je zei:
Daar moet men bij ons nog even op wachten.


Toen zag ik bloesems in je tuin
en jij zag ze niet,
maar ik,
ik werd erdoor verblind
en ik begreep
dat ik al zo lang lente bezat.


14/2/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Avondverleiding 2.0


Iets voor Valentijn



Niets op tv

 

Kom bij me staan, en kijk me aan.
Laat die pannen vuil, ze blijven staan.
Morgenvroeg sta ik wat eerder op
en toon je hoe ik mijn boontjes dop.



Kom bij me zitten en geef je hand,
schuif nu al je zorgen aan de kant.
Vanavond is alleen voor ons twee:
wens je koffie of verkies je thee?



Kom me vertellen wat je bezwaart,
schuif gerust wat dichter bij de haard,
ik heb de kopjes volgegoten
en de voordeur is goed gesloten.



Kom bij me liggen, ik doof het licht,
doe met mij ook beide ogen dicht.
Vannacht maken w' onze dromen waar,
het lukt ons opnieuw, geloof me maar!




12/02/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Middagzon boven ons




Liefde




Ik wil geen andere titel
voor een gedicht
dat over liefde gaat.
Precies omdat zij
de sterkste kleuren schept,
en unieke muziek
in de warmste weelde.



Het blauw achter de wolken
spiegelt in je ogen.
Rood knipoogt de zon
van de ene naar de andere vinger,
wijl je handen naar me wuiven.



Groene lijnen tussen
het grijs van de tegels
tekenen een kanten ladder
naar geluk, naar vrede.



Op het terras,
als jij je glas neerzet,
je knieën optrekt, en neuriet
om het kind te sussen
dat ik in je armen leg
sterven de schaduwen weg
onder mijn voeten.




2/2/2009




Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Lente in de sneeuw

De sneeuw is al aan het smelten...





Lente in de sneeuw

 

De koude verlamt mijn vingers en mijn handen
terwijl ik naar de voordeur van mijn woning loop.
De rook verraadt dat de houtblokken branden
die ik gisteren wegnam van een slinkende hoop.


De lampjes branden hoopvol aan de kerstboom
en het stalletje verwacht vergeefs drie wijzen
Ik ga zitten aan tafel en krijg een wensdroom
over lentebloesems, nesten en verre reizen.


Mijn vrouw veegt het stof van de warme schouw
en legt de liefste nieuwjaarswensen in een doos.
Ik begrijp plots waarom ik met haar leven wou
Ze kijkt me aan en ik volg haar handen ademloos.


De televisiebeelden flitsen in haar mooie ogen
De rode wijn verkleurt de rand van haar glas.
Ik streel haar vingers die zelden rusten mogen,
ze reiken naar mijn hals en ontspannen mijn das.

12/1/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Troost




Tranen




Als de regen met bakken neervalt,

En de droefheid van de daken spoelt

Of het onweer door de bergen knalt,

Raken al mijn vingers onderkoeld.




Als de zon over de toppen sluipt,

Erg moeizaam een cumulus verdrijft,

En mijn schaduw te voorschijn kruipt,

Dat is wanneer mijn hand verstijft.




Als jij dan over mijn schouder kijkt,

En vol blijdschap mijn tekst aanschouwt,

Zacht over mijn klamme handen strijkt,

Worden mijn tranen al minder koud

27/12/2008

Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

↑ Terug naar de berichten