Naar de inhoud

dit is de fameuze en mysterieuzeneuze GroB blog

m.a.w. de weblog van Greta en boB
seniorennet.beseniorennet.be

de bloemige blog die de avonturen van Greta en boB in BEELD brengt in België, Spanje, Frankrijk, enz.
De foto´s zijn meestal van Greta en de tekst van boB.
Ook eigen (makkelijk na te maken) ervaringen in het cuisineren worden neergezet,
ter streling van het virtuele gehemelte van de kijker/lezer of amateurkok.

feestdagen

 

Lieve familie en vrienden,
 
Wij vertrekken  verder zuidwaarts op zaterdag 13 december en weten niet of we jullie kunnen bereiken met Kerstmis.
Dus dan nu maar:
 
PRETTIGE KERSTMIS en GELUKKIG NIEUWJAAR!!!
we hopen terug te zijn met nieuwjaar, maar we willen eerst wat warme nachten voelen op Gran Canaria.
Naar verluidt is het de zuidelijkste plaats van Europa, want het is een Spaanse provincie.
Niet dat het in Andalucia koud is, maar 's nachts durft de termometer toch onder de 10° gaan.
Greta zal weer een pak foto's nemen. Ik weet niet meer hoe ik mijn achterstand op deze weblog nog kan ophalen.
Hieronder nog een creatievekaart, gemaakt door Greta met Photoshop Elements.
 
Bob  en Greta.
 





Geschreven door grob om 00:00 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

KOKENETEN: gemarineerde kip met Oosters tintje

 

De tijd van het jaar: herfst, jachtseizoen enz. vraagt uiteraard

om een gerecht met kastanjes en paddenstoelen.

Omdat die in Spanje veelvuldig aanwezig zijn heb ik er eentje uitgezocht.

Het is één complete mislukking geworden, en het ligt zelfs niet aan mij.

Kastanjes zijn veel te droog om er iets deftig van te maken.

Ik ga het recept dus niet geven, want enkel gerechten die (gemakkelijk) lukken,

die ik zelf als aspirant-kok kan maken, en waar ik de nodige aanpassingen

kan aan doen vind je hier.

 Wat wel een succesnummer is, heb ik genoemd:

Gemarineerde kip met Oosters Tintje.

Hier opgediend met een gekookt piepertje en met

gemarineerde pepers (zo in de handel te verkrijgen hier).

 


 

In Belgenland steek je rode/groene paprika’s (eerst halveren

en pitten er uit halen natuurlijk) onder de grill tot het vel zwart wordt.

Steek ze dan in een sluitbare plastic zak en laat ze 5 à 10’ liggen.

De pel komt er dan vanzelf af.

Marineer de paprika’s in olie en sherryazijn en kruid naar believen.

Laat een paar uren rusten.

Hier vind je de bereiding voor dit lekkere gerecht (let op: voor drie personen).

 

ingrediënten voor 3

bereiding

3 kipfilets

begin tijdig met de marinade:

2 el olijfolie

pel en snipper de sjalotten en het pepertje fijn

voor de marinade:

meng met de andere ingrediënten van de marinade

3 sjalotten

laat de kip hierin 1 à 2 uren marineren

1 pepertje of Piment d’ Espelette

maak intussen de bereiding voor de saus:

1 el kurkuma voor de kleur

pel en hak de sjalotten fijn, snij het citroengras in stukjes

1 tl droge koriander (of –pasta! in Spanje)

pers de limoen/citroen en meng alles met de suiker

2 el sojasaus

haal de kip uit de marinade en verhit de olie

10 cl kokosmelk

stoof de kip met de marinade gedurende 30’

(eventueel wat sambal oelek, volgens smaak)

voeg de saus toe en laat nog 20’ sudderen

voor de saus:

versier op het einde met wat verse dille en

2 sjalotten

dien goed heet op

1 limoen of citroen

Greta vindt dat er wat champignons bij mogen

1 el suiker

ik serveerde het met gekookte piepers en

(eventueel 1 stengel citroengras)

bereide paprika’s, maar Greta vond dat niet geschikt

 

 

 

 

Omdat het recept met de kastanjes niet gelukt is,

geef ik hier nog een ander, gemaakt toen we nog geen

digitale foto's hadden.

 

Het is een basisgerecht uit de Mediterrane keuken,

namelijk "Gehakt met Mediterrane Groenten".

 

ingrediënten voor 2

bereiding

400g gemengd gehakt

spoel de groenten en snij ze in niet te kleine stukken

1 aubergine

bak het gehakt rul in de hete olie

1 courgette

breng het op smaak met geperste look

1 rode en een gele paprika

voeg mespunt Provençaalse kruiden toe en peper en zout

250g tomaten

doe er de bouillon en tomatenpuree bij en schep goed om

1 teen look

voeg de groenten toe

1 el olie

laat 15´ stoven in de open pan (tot groenten beetgaar zijn)

15 cl groentebouillon

werk af met verkruimelde feta

2 el geconcentreerde tomatenpuree

serveer met gebakken aardappelen of piepers

150g fetakaas

 

Provençaalse kruiden en peper

 

 

 

Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zomer 2008 (2) Mega mini golf

 

Na het Pezige Petanque tornooi zat de strijdlust er definitief in.

Een stapje verder is dan het Mega Mini Golf Tornooi,

de volgende mijlpaal in de kalender.

Het domein waar de strijd werd gestreden was trouwens heel leuk.

 

De balletjes van de minigolf waren wat kleiner dan bij de Petanque,

maar de inzet was des te groter.

Erik kon zijn slingerbal niet te voorschijn halen, want zijn magneetje

bleek niet te werken met dit soort uitrusting.

 

Deze minigolf ligt niet in Knokke, en was ook voor iedereen nieuw.

Geen thuisvoordeel dus.

Wie deze golf kent mag me nu de naam van de gemeente opsturen via e-mail.

Er is een prachtige prijs voorzien voor het eerste juiste antwoord.

Tip: er zijn achttien holes. Nog een tip: het is niet in de Ardennen.

Tip 3: hoewel je veel Oranje ziet, is het niet in Holland.

 

Onze Financiële Directeur Erik, nu volledig ontdaan van de stress

van het afwassen en afdrogen, slaagt er in om ook zonder handdoek

en slingerbal de overwinning in de wacht te slepen (zij het nipt).

Hier zie je hem na het afwerken van een van zijn wonderbaarlijke hole-in-one’s.

Alle andere spelers zitten er maar beteuterd bij en buigen onderdanig het hoofd.

 

Vlak na Erik volgen er 3 ex-aequo’s, met slechts 1 puntje meer, maar Erik dóet het.

 

Deze foto spreekt niet alleen boekdelen, maar hele boeken.

Het circuit is helemaal niet van gevaar ontbloot.

Als je wil regelmatig gaan zitten, doe je beter een leren broek aan,

en dan nog...

 

Deze minigolf heeft twee aparte circuits. Laten we zeggen: een “normale”

en de “crazy” golf. Hier kan je zien welk van de twee we gekozen hebben.

 



 

Als je in deze gemeente een stapje zet, dan kom je in aanraking

(of toch bijna) met rare fenomenen.

Eigenlijk ben ik blij dat de tekst, waar ik naast sta, net niet leesbaar is.

Niettegenstaande het advies heb ik de "h...n" niet gebruikt. Danke wel!

 

Zoals gebruikelijk werd de intense activiteit ontladen via een after-party

met de gebruikelijke vaste- en vloeistoffen.

Gina heeft wel iets gekozen dat naar de kleine kant is,

want ze gebruikt haar brilglazen als vergrootglas om het te vinden.

Yvette demonstreert hoe een vis naar lucht hapt.

 

Na het hoofdgerecht werd alles opzij geschoven en werd na de mini golf

de eerste mini Quiz uit de doeken gedaan.

En wie werd de winnaar? Erik opnieuw.

Sterk op weg om de Olaba(*) van het Jaar te worden?

Come and see next time.

 

 

 

(*) OLABA staat voor “Organisation de Loisirs Agréables et Blabla Amical”.

Het is duidelijk dat een organisatie uit Knokke, met zijn Place M’as Tu Vu en Le Zoute, het best gebaat is met een Franstalige benaming (**). Alles moet immers tot de juiste proporties worden teruggebracht.

 

(**) dit is natuurlijk maar een grapje. Een schalkse knipoog is hier op zijn plaats.

 

Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

KOKENETEN: tonijn op Baskische wijze

Tijdens onze negendaagse “veldtocht” van Duinbergen

naar het zuiden hebben we drie dagen verbleven in Bayonne,

bij de Franse Basken.

In de bergen ligt een piepend klein dorpje, Espelette, met een grote naam,

zeker voor degenen die interesse hebben voor gastronomie.

Ik had al driemaal eerder Thon à la Basqaise gemaakt,

volgens een recept uit het zuiden van Frankrijk,

en telkens had ik me afgevraagd waarom er onder het recept in het kookboek

een half blad besteed was aan Piment d’Espelette en hoe die smaakt.

Toevallig verblijven we daar toch wel in die buurt zeker!

(dank aan Greta). Wij naar dat dorpje natuurlijk,

en de pepers worden geoogst van september tot de eerste vorst

in het land komt (P.S. Albert II misschien?). Beter kan dus niet.

We bezochten l’Atelier du Piment, kregen een rondleiding binnen en

mochten buiten zelfs een quiz oplossen tussen de hangende pepers in het veld.

Ze zwanzen er ginder echt niet mee hoor!

Er bestaat een Syndicat du Piment d’Espelette (Ezpeletako Biperra

voor degenen die vlot Baskisch spreken), met een eigen AOC

kwaliteitslabel, zoals de Franse wijnen.


Het piment is verkrijgbaar in poeder of vers, in koorden gestrengeld.

Maar ook vermengd in confituren, kazen en alle mogelijke andere bereidingen.

We kochten in het atelier een koord voor 10 €, met 21 rode neuzen eraan.

Deze koorden kan je trouwens kopen op elke markt in het (Baskisch) zuiden

van Frankrijk.

De pepers blijven tamelijk zacht gedurende twee maanden.

Dan zijn ze aan het drogen geslagen en worden ze een pak scherper.

Zo kan je ze nog twee jaar bewaren (en gebruiken!).

Als ze dan nog niet geconsumeerd zijn (zal bij ons niet gebeuren)

kan je ze nog 10 jaar behouden als decoratief element.

 


Nu komt het recept: het was precies drie jaar geleden dat ik het bereid had,

te lang eigenlijk. Op de foto van het recept kan je lezen dat

de bereiding “makkelijk” is, iets voor mij dus.

À propos, als je iets op je scherm hebt, dat je net niet goed kan lezen,

druk dan met een vinger op de controltoets (ctrl) en draai

aan je wieleke van je muis. De tekst wordt nu groter en beter leesbaar,

of kleiner. Let wel dat het enkel werkt als je aan het wieleke draait

en tegelijkertijd luid “akke akke tuut tuut” zegt.

Moet je eens proberen:

 

ingrediënten voor 4

bereiding

1 moot tonijn van 3 cm dikte, ca 600g

maak de vis droog indien nodig

(kan ook goed met zwaardvis)

laat de vis 2 uur marineren met 2 el olie en citroensap

4el olijfolie

pel de ui, ontvel de tenen look, snij in plakjes

sap van 1 citroen

snij de tomaten in acht stukken

2 rode en 2 groene paprika´s, opgelegd

verhit de rest van de olie in een pan

1 grote witte ui

fruit de ui en look 5´ onafgedekt, tot de ui mals is

4 tenen look

voeg toe: tomaten, piment, laurier, paprika´s

4 rijpe tomaten (ca 500g)

breng op smaak met zout, peper en tijm

1 rood pepertje (piment d´Éspelette)

verhit een gietijzeren pan zonder vet

2 laurierblaadjes of poeder

bak de vis zonder marinade op een hoog vuur

zout

elke kant 2 tot 3´ tot hij goudbruin is

versgemalen peper

strooi er zout en peper over

gedroogde tijm

voeg de groenten en de marinade toe

 

laat op een laag vuur 15’ tot 20´ stoven

Tip: guirlandes van Piments d’Espelette zijn te koop op alle markten in Frans Baskenland. Allen daarheen!

(verwijder laurierblad indien geen poeder gebruikt)

 

dien op met stokbrood of wedges

 


In feite kon je dit recept evengoed aflezen op de foto hierboven.

Ik weet niet of je in België altijd verse tonijn kan vinden.

Hier in Spanje uiteraard, en één keer heb ik het gemaakt

met een bonito, dat is een minitonijn met een nog fijnere smaak.

 


Volgens de ene bron komen de pepers uit Indië, volgens de andere

uit Amerika (je kan alles aflezen op de foto’s).

Tja, 500 jaar geleden was dat toch allemaal hetzelfde.

De franse bron zegt: “Amerikaans” en meegebracht door “onze” marins

in de 16de eeuw. Het zullen de Spanjaarden wel geweest zijn zeker?


 

Wie dit niet lust, heeft ofwel zijn Plechtige Communie  nog niet gedaan,

of heeft geen smaakpapillen.

 

 

Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zomer 2008 (1)

 

 

De winter staat voor de deur, in België is hij zelfs al even binnengekomen.

De hoogste tijd dus om even terug te blikken naar de zomer van 2008,

die qua klimaat niet te best was (om beleefd te blijven), maar toch weer gonsde

 van de activiteiten.

In de Olaba(*) organisatie was en is er altijd wel iets levendig op komst. 

Vandaag kijk ik even terug naar het Olaba Petanquekampioenschap 2008,

naar aloude traditie georkestreerd in de domeinen van TC Duinbergen,

aan de Krommedijk.

Tussen (), die dijk is niet bevorderlijk voor het nauwkeurig positioneren

van de petanqueballen,

want door de kromtegraad wijken die ronde dingen doorgaans af van hun baan.


 

Dit is een prangend beeld uit de halve finale, met een worp die beslissend is

om al dan niet de finale te halen.

De “pointeur” in kwestie is Luc, Technisch Directeur van Olaba,

die hier met grote kunde bewijst hoe je een worp technisch moet uitvoeren.

Let op de professionele houding.

Helaas schiet deze specialist letterlijk en figuurlijk net iets te kort.

De tegenstanders glunderen al, want ze zien zichzelf al in de grote finale belanden.

 

 

 

Dit is nog een beeld uit dezelfde halve finale.

Let hier vooral op Erik, in het midden.

Op alles bedacht heeft hij een blauwe handdoek bij,

die hij zorgvuldig koestert. Waarom? Zal je denken.

Wel, Erik is de Financieel Directeur van Olaba, en de kas was nagenoeg plat.

Daarenboven was er een dineetje voorzien in het clubhuis.

Met een platte kas is de enige uitweg: de afwas doen,

en dus had Erik zijn gerief al meegebracht.

 

 

Dit is hier een groepsfoto min één. Let hier vooral op de ballen.

Erik heeft niet alleen een onderbroek aan met lange pijpen,

maar hij heeft ook een slingerbal.

Hij beeldt hier een antieke Engelse pendule uit, wat slechts gedeeltelijk geslaagd is.

Luc, aan de rechterkant laat niet graag zijn ballen zien.

Hij heeft zich Olaballen aangeschaft met een donkerbronzige kleur,

als het ware Obama Olaba ballen.

Dank zij de verkiezing van 4 november jl. kan hij nu uit de schaduw

komen en volgend jaar zelfs een sterke indruk maken

met zijn ballen bij vriend en tegenstander.

 


 

Hier zijn alle Olaba’s, vermoeid maar gelukkig, verzameld rond de dinertafel,

en klaar voor de proclamatie van de uitslag, huldiging

van het kampioenenteam en voor de goodies uit Ronny’s keuken.

Erik steekt zijn vork al in de lucht als mogelijk overwinnaar,

maar tevergeefs.

Diezelfde vork zal hij een uur later moeten afdrogen in de keuken.


 

…en Ronny heeft het inderdaad weer goed gedaan.

 Kijk maar hoe Greta geniet van dit lekkers!!

 

 

 

(*) OLABA staat voor “Organisation de Loisirs Agréables et Blabla Amical”.

Het is duidelijk dat een organisatie uit Knokke, met zijn

Place M’as Tu Vu en Le Zoute, het best gebaat is

met een Franstalige benaming (**).

Alles moet immers tot de juiste proporties worden teruggebracht.

Deze benaming vergroot zeker het prestige, en wie weet

de mogelijkheid tot subsidiëring door de gemeente,

zodat onze Financieel Directeur in het vervolg zijn handdoek

mag thuislaten, en daar de afwas doen.

 

(**) dit is natuurlijk maar een grapje.

Een schalkse knipoog is hier wel op zijn plaats.

 

Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

blinde vinken met pruimen, en dan naar Spanje rijden...

“Uiteraard zullen onze avonturen beschreven worden op deze eigenste weblog.

Ik had ook nog een gerechtje gemaakt, namelijk blinde vinken met pruimen

 en Provençaalse kruiden, maar dat zal ook voor een volgende keer zijn.”

Dit stond te lezen in de laatste Belgische update van onze blog.

 

De volgende keer is dus nu, vanuit Andalucia.

We waren negen dagen on the road, en we zijn weer

een aantal ervaringen rijker, die we binnenkort willen uitwisselen

met de lezers van de weblog.

 

Maar vandaag willen we zachtjes beginnen, namelijk met de blinde vinken.

Afspraak in de keuken dus, want hier is het lekkere gerechtje

met de vinken en de pruimen.

 

Dat is nu een gerecht waar ik een beetje fier op ben/was.

Ik had het gekozen omdat in het kookboek zo’ n mooie foto stond.

Mijn foto’s (genomen door Greta) zagen er ook fantastisch uit.

Dat komt omdat je in de dienschotel in het midden de blinde vinken ziet,

omgeven door twee rijen rattekes.(*)

 

(*)voor wie geen rattekes kent: het zijn lange, harde en magere patatjes,

die je sierlijk op rijen kan leggen.

Ze omringden dus de blakende blinde vinken.

 

Je voelt het zeker al aankomen: ik had per ongeluk de foto’s

in de vuilmand van de computer gekieperd.

Normaal is dat geen probleem: door één knop te drukken

kan je ze gewoon terugzetten, wat ik ook gedaan heb.

Problemo: de vijf foto’s kwamen niet terug.

Ik heb uren mijn computer afgezocht, maar ze niet gevonden.

Ergens verstoppen ze zich, en wie weet dat ze binnen

een paar maanden per ongeluk komen bovendrijven.

 

Het zal me niet beletten het gerechtje toch weer te geven.

Je weet maar nooit of er iemand in geïnteresseerd is.

Hier gaan we dan:

 

Ingrediënten voor 3

bereiding

2 el boter

Ui en wortel schillen, in schijfjes snijden

2 uien

Aanfruiten in de boter, met voortdurend roeren

1 dikke wortel

De blinde vinken met de groenten in deze pan heet aanbraden

3 blinde vinken (bereid)

Op smaak brengen met peper, laurier, tijm, eventueel zout

Peper (eventueel zout)

De boeljon in kop warm water oplossen, over het vlees gieten

Laurierpoeder

Opnieuw even aan de kook brengen

Tijm

Vuur lager zetten en 15’ laten sudderen

1 kop warm water

De pruimen toevoegen en nog 20’ laten pruttelen

Kippenboeljon in tablet of poeder

Opdienen met gekookte aardappelen (rattekes)

1 blik (ontpitte) pruimen

Saus eventueel dikken met een beetje rouxpoeder

Gedroogde peterselie

Alles serveren in een dienschotel

 

De aardappelen bestrooien met peterselie

 

Opm.: als de vinken al gekruid waren, geen zout toevoegen

P.S. als, zoals hier, een gerecht er lekker uitziet in het kookboek,

durf ik het al eens (s)maken voor drie personen

(de volgende dag als boblunch, weet je wel!).

 

 

 

Geschreven door grob om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

beetje uitleg voor onderweg

Eigenlijk had ik een (Gretasche) fotoreportage voorzien

over onze trip naar Tarifa, Vejer de La Frontera, Cadiz,

Jerez en Arcos de la Frontera, maar doordat mijn computer

geherformatteerd werd is het software programma

Adobe Photoshop Elements, dat Greta gebruikt, verdwenen.

 

Het origineel, dat opnieuw moet geïnstalleerd worden, ligt in Spanje.

Dus zit er maar één ding op: het gaan halen.

We vertrekken zondag 12/10, en nemen intussen even vakantie in Frankrijk.

De eerste dag zullen we rijden tot  voorbij Poitiers, net vóór Niort,

tot in een dorpje met een naam die zo verward is, dat ik hem hier

niet wil vermelden, want het gaat over La Mothe Saint Héray.

Waarschijnlijk zijn er meer letters in de naam dan inwoners.

 

We gaan daar bed en breakfasten bij Ollanders.

Als je wil zien in welk bed we morgen slapen, ga dan even naar

 www.lemouillagevert.com. We slapen in de “lindebloesem”

op het gelijkvloers, en de ollanders gaan voor ons koken ook.

Eindelijk nog eens boerenkool met worst.

 

Zoals gewoonlijk in deze periode zullen we de enige gasten zijn.

De volgende dagen gaan we dan rustig richting Bordeaux,

waarschijnlijk via het Ile d'Oléron, of La Rochelle, en verblijven dan

drie dagen in Bayonne, tegen Biarritz.

 

Uiteraard zullen onze avonturen beschreven worden

op deze eigenste weblog.

Ik had ook nog een gerechtje gemaakt, namelijk

blinde vinken met pruimen en Provençaalse kruiden,

maar dat zal ook voor een volgende keer zijn.

 

Eén dingetje toch nog, terwijl ik er aan denk.

In juli kocht ik in de lokale supermarkt een knolselder.

De kassadame, eigenlijk meisje, want het was een stagiaire,

deed een poging om mijn knol te vinden in haar tabelletjes

en er een prijs op te plakken.

Ze kon het niet achterhalen en vroeg me: “Meneer, wat is dit? I

s het een witte kool?”

Het toeval wil dat ik onlangs voor mijn laatste gerecht

(met de gebakken knolselder) opnieuw aan de kassa

een (andere) interim had, die me ook weer vroeg

”Meneer, wat is dit? Is het een raap?”

Een mens zou al bang worden om een knolselder te bereiden…

In elk geval, ik moet nu afsluiten, want ik ben dringend aan inpakken toe.

 

Ik wil vragen aan de e-mail correspondenten voorlopig

geen mails te sturen, want anders gaat mijn brievenbus

door mijn desktop zakken.

Ik laat jullie zo vlug mogelijk iets weten, hetzij onderweg,

hetzij vanuit Andalusia.

Tot ziens!

 GroB

Geschreven door grob om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

KOKENETEN: ingepakte vis met gebakken knolselder

 

Ik ben een tijdje afwezig geweest op mijn weblog, en dat komt

onder meer doordat mijn computer nogal dol draaide.

Beter mijn computer dan ikzelf zeg ik soms.

Hij is intussen onder het mes geweest, en had wat

revalidatie nodig (lees: mijn handen en hersenen vol met

herinstalleren van programma’s enz.).

 

Intussen heb ik iets gekookt, waarvan ik niet wist dat

het zo’n succes zou hebben bij Greta.

Nu de financiële en andere markten aan het instorten zijn,

is het nog een troost om lekker (en toch goedkoop) te kunnen eten.

Nu er waarschijnlijk veel restaurants in de problemen gaan komen,

moeten we vastberaden gereed staan om zelf smaakvolle dingen te maken.

Gelukkig heb ik onze Greta, en probeer ikzelf één keer per week

mijn duit/eurocent in het zakje te doen.

 

Het gerechtje van vandaag is dan ook nog afkomstig van de hand

en de pan van de heer Montignac. Lekker én gezond dus.

Het staat in een van zijn boeken vermeld als “ingepakte vis”.

Je kunt het met allerlei vissen maken, en ik heb verse zalm gekozen.

Hier is de kok al in volle actie.

Zijn linkerhand beweegt met een snelheid die onwaarschijnlijk is.

Greta vindt dat fijn, dan kan ze foto’s nemen met een ‘flou artistique’,

zoals ze dat noemt.



 

Het gerecht ziet er een ietsje alternatief uit, maar dat is nu heel erg ‘cool’.

Hier staat dan wat er allemaal inzit, en hoe het bereid wordt.

 

ingrediënten voor 2

bereiding

2 zalmfilets (150 à 200g), of andere vis

snijd de prei in dunne reepjes

citroensap

wrijf de vis in met peper en zout, sprenkel citroensap erover

peper en zout

bestrijk de visfilets aan één kant met de pesto

2 el groene pesto

maak met de kaasschaaf lengteplakken van de courgette

1 grote courgette

(dunschiller gaat ook): een drietal per visportie

1 kleine prei

wikkel de visfilets er in, gebruik eventueel cocktailprikkertje

5 cl droge witte wijn

snijd de rest van de courgette in reepjes of stukjes

5 cl water

breng in een pan de witte wijn en het water aan de kook

1 el room

voeg prei en gesneden courgette toe, en roer goed

 

leg daarop de ingepakte vis, zet het deksel op de pan

TIP: geef hier gebakken knolselder bij

maak het gerecht gaar in circa 5’ à 7’

 

leg de pakketjes op een voorverwarmd bord

 

schep de groenten er voorzichtig naast

 

laat het stoofvocht inkoken, dik eventueel met Roux Extra

 

roer de room erdoor, garneer met zachte rode paprika

 


 

De langwerpige zalmstukken, gewikkeld in de courgetteschijven

krijgen gezelschap van de groenten. 


Geen aardappelen deze keer, want de Michel (Montignac) laat dat niet toe.

Hijzelf stelt gebakken knolselder voor. Dat gaat als volgt:

 

ingrediënten voor 2

bereiding

een halve knolselder

verwijder de buitenkant van de knolselder

1 el olijfolie

snijd hem in de helft, maak plakken van ongeveer 1.5 cm dik

1 tl kerriepoeder

snijd de plakken verder in kleinere stukken

peper en zout

doe deze in een recipiënt, en kook ze met een tl water in de microgolf

kruiden

zet hem op max. vermogen gedurende 3’ à 5’ tot hij mals wordt

 

verhit de olie in een koekenpan en bak daarin kort het kerriepoeder

 

kruid met peper en zout en andere kruiden

 

bak de knolselder in de kerrieolie rondom geel en knapperig

 

zet hem op niet te hoog vuur

 

TIP: heel lekker bij “ingepakte vis”, Montignac pag. 165

 

Hier heb je de close up van de vis en van de stukjes knolselder.

 

 


Greta was er echt op verlekkerd, in de eerste plaats op de selder, maar evenzeer op de combinatie met de rest.

Eerlijk gezegd, ik lustte het ook helemaal. Er bleef geen brokje over.

Voor dit gerechtje kreeg ik de grootste onderscheiding van Greta.

Een 10/10 aub!!

Ik heb dit genoteerd, want als het op eten aankomt is het geen doetje.

Van het kookvocht blijft ook een heerlijk ingedikt sausje over, zie foto.

 

 

Smakelijk!


 

 

 

Geschreven door grob om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Barcelona (3)

Nog een laatste maal naar Barcelona. Een dagje rondlopen met een natje en een droogje vliegt zo voorbij.

Ons hotel ligt maar één straat verder dan de Plaza de la

Constipation (grapje), waar deze lieve Puti ons verwelkomt.

Hier start ook de City hopperbus voor één van de drie verschillende citytoeren.

Dit is eigenlijk de beste manier is om Barcelona snel onder de knie te krijgen.

Nu doen zich al twee problemen voor:

1. Ik heb in België al mijn (zorgvuldig voorbereide) documentatie

over Barcelona vergeten.

Gelukkig heb ik nog geen muggengeheugen, en loopt het wel los.

2. Er staat enorm veel volk aan te schuiven aan de cityhopper.

Volgende keer in Barcelona gaan we met één van de drie cityhoppers.

Een ervan gaat zelfs langs bij en in het stadion van F.C. Barcelona,

goed voor de voetballiefhebbers (waar ik niet bijhoor).

 

Er valt zonder meer genoeg te zien en te doen in Barcelona.

Een attractiepunt zijn natuurlijk de werkstukken van architect Gaudì.

Ik kan het ook niet helpen, maar men spreekt die mens zijn naam uit

in drie stukken, en met de klemtoon op de ì.

Dus probeer even: Ga—oe---dì.

Niet te verwonderen dat hij met zo’n naam dodelijk

onder een tram gelopen is (in 1917!).

Waarschijnlijk een paardentram.

 

 

 

Een van de huizen die hij ontwierp, het Casa Mila, kan je bezoeken.

Boven op het dak loopt men al rond.

Jammer genoeg staat er momenteel teveel volk aan te schuiven.

We beslissen later op de dag terug te komen.

Het ligt trouwens vlakbij ons hotel.

 

 

 

Langs de brede lanen liggen de meest exclusieve winkels.

Ik kan Greta overtuigen dat ze allemaal gesloten zijn,

en dat Gaudì véél interessanter is.

 

 

 

 

Elke hoek en elke kant is om ter mooist, en de sfeer

die de Barcelonezen creëren is erg levendig,

en niet alleen in het voetbalstadion.


 

 

 

Er is nog een ander fameus huis te bekijken, Casa Batllò,

maar ook hier is het volle bak.

 


 

 

 

Voorlopig bekijken we het enkel aan de buitenkant,

wat al zeker de moeite is.

 


 

 

 

Later op de dag keren we terug naar en in Casa Mila,

ook La Pedrera genoemd.

Greta heeft enkel foto’s genomen op het dak.

Dit deel doet me denken aan de Groenplaats in Antwerpen,

een aantal jaren geleden.

Daar stond toen de fameuze eveneens reusachtige drol-o-droom,

een kunstwerk waar men in kon stappen, in de vorm van een bruine drol.  


 

 

 

Ernaast staan sculpturen die doen denken aan middeleeuwse helmen.

 


 

 

 

Je moet wel goed te been zijn om op dit dak je weg te vinden.

 


 

 

Hier heb je nog twee interessante dakposturen:

één met een grote mond en een andere.

Ik laat in het midden wie wie is.

Barcelona, hasta la vista baby.

 


Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

KOKENETEN: gehakt in gebakken brood

Leuke gerechten om te maken zijn die, die een ietsje onverwachte toets

geven aan het koken. Niets is plezanter dan de sleur even te doorbreken.

Wees nu eens eerlijk: hoeveel keer per maand/jaar zit je niet

in hetzelfde straatje te koken?

En er zijn zoveel mogelijkheden! De winkels (en markten) bulken

van de producten die het gemakkelijk maken,

of combineer ongewone dingen, zoals hier uitgetest.

Deze week (vorige week geen gerecht wegens vier dagen in Limburg)

heb ik ergens een combinatie gevonden,

die Greta bestempelde als “grappig”!

En het was nog heel lekker ook. Wie wil er nu eens niet grappig koken.

Lees hier gewoon verder en probeer het.

En vraag aan je partner of hij/zij het grappig vond?

 

Hier staat het: Gehakt in Gebakken Brood.(hoeveelheden voor 2 personen) 

 

ingrediënten voor 2

bereiding

350g gemengd gehakt

meng het gehakt met wat paneermeel en wat melk en doe er het ei onder

paneermeel

snipper de ui fijn, en meng hem in het gehakt, kruiden naar smaak

lauwe melk

voeg de helft van de gemalen Gruyère toe, goed door elkaar mengen

boter

neem 2 ronde broodjes, snijd ze overlangs in 2, haal de kruim er uit

1 ei

vul de holten van de broodjes op met het gehaktmengsel

gehakte peterselie

plaats elk half broodje op een blad aluminiumfolie

100g gemalen Gruyère

maak aluminiumkorfjes, zodat de bovenkant een weinig open blijft

kruiden, peper en zout

leg de pakjes op een ovenplaat in de oven, voorverwarmd op 180° (B)

2 pistolets of broodjes

haal ze er uit na 30’, strooi er de rest van de gemalen kaas over

1 ui

zet ze opnieuw nog 5’ in de oven, zodat de kaas smelt en kleur krijgt

 

 

 

lekker met gebakken tomaten (Fonteyn kookboek, pag.269)



 

Het is zeker interessant als je nog een paar pistoleekes over hebt,

zelfs van de vorige dag. Heel budgetvriendelijk gerecht ook.

Oude pistolets: nada. Gemengd gehakt: kost niks,

tomaten in deze periode: goede waar voor weinig geld. 

 

TIP: meng de smeltkaas met een beetje zacht paprikapoeder,

en het resultaat krijgt een goudblond kleurtje (ik was hier mijn eigen tip vergeten).


 

Heerlijk met gebakken tomaten (voor vier personen).

 

ingrediënten voor 4

bereiding

8 middelgrote stevige tomaten

halveer de tomaten, haal de pitjes eruit met een koffielepel

50g boter of olie

strooi er wat zout en peper in en draai ze om

zout, peper

maak het vet heet in een grote koekenpan

peterselie en basilicum(pasta) (Spanje)

leg de tomaten erin met de gesneden kant naar beneden

 

bak ze snel aan, strooi nog wat peper over de tomaten

 

sluit de pan, laat ze op een laag vuur nagaren

 

dien ze op, bestrooid met peterselie + basilicum(pasta)


Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Barcelona (2)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een stukje buiten de stad ligt het park Güell, een van de baby’s

van Gaudì. In dit gebied dat in die tijd buiten de stad lag

wou hij een architecturaal mirakel oprichten.

Hij begon met de constructie van terrassen op verschillende

niveaus, en bouwde er een huis voor zichzelf, waar hij ging wonen,

en een voor de conciërge, maar de rest is financieel niet van de grond gekomen.

Maar zelfs zo is het een MUST voor de Barcelona bezoeker.

Gemakkelijk bereikbaar: 5’ metro vanaf de Ramblas en 15’ wandelen.

We keren terug met een taxi en doen er drie kwartier over.

 



 

 

Je kunt langs twee kanten het park binnen. Wij starten bovenaan,

en laten onderweg een kiekje nemen door een koppeltje Nieuw Zeelanders.

 

 

 

 

De balustraden van het terras zijn hoogst ongewoon en dwingen je

een standpunt in te nemen: welnu ik ben helemaal pro Gaudì.

De bovenzijde van het terras is een soort dolomiet, die wordt

gedraineerd doorheen zuilen die zich in een ruimte daaronder bevinden:

een lege tempel, lijkt het.

 

 

 

 

 

Greetje laat de zitbanken hun rol spelen en droomt al van een huisje in Gaudì stijl.

 

 

 

 

Na enkele uren wordt ze opnieuw wakker en staat/zit weer klaar voor haar droomprins.

 

 

 

 

Aan de rand van het park staat de portierswoning. troebel weer vandaag, je kan zelfs de zee niet zien.

 

 

 

Vanuit de hoogte lijkt de Sagrada Familia wel op een dood insect dat met zijn poten omhoog ligt. 

 

 

 

 

Soms denk ik dat er kabouters op het toneel gaan verschijnen,

uit een klein deurtje kruipend en nog wat geeuwend

nadat hun siësta achter de rug is.

 

 

 

Hierin wilde Gaudì zelf wonen, maar er kwam iets tussen.

 

 

 

Enkele rare beesten bewaken de ingang.

 

 



Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

KOKENETEN: gegrilde zalm met tapenade

Let op beste vetzakken!! Dit is niets voor jullie.

Af en toe moet er hier iets op de plank komen

dat wetenschappelijk en sociaalagrarisch hoge toppen scheert.

En dat is NU! Dit is een waar Montignac gerecht.

Volgens de regels van de kunst. Hééél gezond, vermagerend,

antistress, en je mag er een glas wijn bij drinken.

In het Montignac boek ziet het resultaat er zó uit.

Volgens mij is die gebakken zalm nog halfrauw

of is de foto achteraf bijgekleurd, maar het ziet er degelijk (fotograaf)werk uit.

 Maar waar is de tapenade gebleven?

 

 

 

Mijn uitkomst, als sukkelaarkok lijkt niet zo appetijtelijk

(heeft de zalm een camoeflagevest aan?), maar het was toch lekker.

 

Hier is het gerecht (mét tapenade op de zalm!):

 

ingrediënten voor 2

bereiding

½ komkommer, geschild, zaden eruit, in blokjes

pureer de geschilde komkommer met de staafmixer

1 prei in ringetjes gesneden

breng deze coulis op smaak met veel peper en zout

200 g peultjes (labboontjes)

blancheer de preiringen en peultjes in de microwave

2 visfilets (zalm, kabeljauw, zalmforel…)

(diepgevroren peultje zijn al gekookt = makkelijker)

peper en zout

maal de koriander en look, meng met de olie

 

verwarm de grill voor en leg de peultjes en de prei op de bodem van een ovenschaal

voor de tapenade:

bestrooi de visfilets met peper en zout

½ bosje koriander + 1 lookteen

beter: koriander- en lookpasta uit tube (Spanje)

dresseer de vis op de groenten

½ el olijfolie

plaats de schaal 3’ onder de grill

 

draai de vis voorzichtig om, bestrijk met tapenade

TIP: deze tapenade is ook lekker op gebakken

plaats de schotel terug 2’ onder de grill

plakken courgette of aubergine, als amuse

verdeel de groente en vis over 2 grote borden

gueule bijvoorbeeld

sprenkel er wat komkommercoulis omheen              

 

 

 

 

 


 

 

 

Hier wordt de zalm uit de doeken en uit de schotel gedaan

door de aanwezige commis.

 

 

De komkommercoulis mag er ook nog op.

Geschreven door grob om 16:31 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Barcelona (1)

Tiens, ’t is waar ook, ik moest nog wat verder gaan

met onze verplaatsing naar Spanje in oktober.

We verlaten Leuc en zijn paarden, wippen even binnen en buiten

in de Espinet in Quillan, en we zitten in Spanje.

Greta heeft een perfect hotel gevonden in het centrum

voor enkele nachten en we zitten op rozen.

Citytrip met de wagen (die wat mag rusten in de hotelgarage).

 

 

 

We waren al eens eerder in Barcelona, waar we de autoferry moesten nemen

 naar Mallorca. We zijn toen in de haven blijven hangen,

in de buurt van de zuil met Colombus er bovenop.

De ramblas hadden we toen niet echt gezien.

Nu doen we de hele tour.

Het krioelt er van de mimespelers, zoals deze hier. 


 

 

 

Het grootste pluspunt is de versmarkt in een zijstraat.

We bewandelden al tientallen markten, maar deze is fenomenaal.

Hier zie en ruik je dingen om te eten die je niet voor mogelijk houdt.

Het grootste minpunt zijn de horeca toeristenvallen, met peperdure prijzen,

mindere kwaliteit en niet altijd even proper.

Ga dus liever een glas drinken in/aan een bar off-Ramblas.

Wat we dus ook doen, zoals op de aangename Plaza Real,

met straatverlichting, ontworpen door Gaudì.


 

 

 

Barcelona is een prachtige stad, met wondermooie huizen,

prachtige winkels, en een toffe, erg levendige sfeer


 

 

Een must is natuurlijk de Sagrada Familia, het levenswerk van Gaudì.

Het ligt wat apart, maar op wandelafstand van ons hotel.

Volgens de huidige planning zou de kathedraal moeten af zijn

tegen 2050. Er wordt al 100 jaar dagelijks aan gewerkt!

 


 

 

 

In het park rond het gebouw zit het vol met grote groene parkieten.


 

 

Deze muur met glasramen is letterlijk schitterend als de zon schijnt.


 

 

De zuilen en bogen zijn ontworpen wiskundig ontworpen,

zoals hier met hyperbolen.


 

 

Dit is de niet-zonkant. Aan één zijde is alles trouwens nog open,

zonder muren dus.


 

 

Hier zie je een stukje van de stad, foto genomen van op het dak

van de kathedraal.

Elke grote metropool heeft tegenwoordig zijn eigen piemel.


 

 

Ook vanop het dak: enkele van de ongewone torens. Wonderlijk.


 

 

Een stukje van de voorgevel.


 

 

Een andere gevel: één grote bouwwerf. Ooit raakt het af...


Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

KOKENETEN: tweemaal lekker

 

Deze week zijn kalfslapjes met salie aan de beurt.

Tot mijn schaamte moet ik toegeven dat ik tot voor kort

salie te weinig kende, behalve gedroogd, maar dan is de geur

grotendeels verdwenen.

Ik heb ontdekt dat het een van de heerlijkste geuren heeft van alle verse

kruiden, en het doet het uitstekend met de neutrale smaak van kalfsvlees.

Hier heb je het: smakkie smakkie.

 

KALFSLAPJES MET SALIE

 

ingrediënten voor 2

bereiding

4 dunne kalfslapjes

bedek de kalfslappen met de ham

4 sneetjes rauwe ham: Serrano, Ganda, enz

voeg ook de salieblaadjes toe

5 cl witte wijn

rol op en pin vast met prikkers

8 verse salieblaadjes

bak het vlees in olie aan alle kanten goudbruin

olijfolie

schik het kalf op een voorverwarmde schaal

zout en peper

bak de champignons op hoog vuur en verminder

aardappelen

blus de pan met de wijn, laat inkoken tot de helft

boschampignons

voeg het kookvocht van de champignons toe

 

indien nodig: dik de saus wat aan met Roux Express

 

giet de saus over het vlees

 

dien op met de champignons en piepers

 

Deze keer is er geen fotootje voorhanden.

Greta had haar apparaatje laten liggen in de wagen, die langs de straat

geparkeerd stond.

Ter compensatie geef ik nog een tweede gerechtje, dat ik ooit

maakte in Spanje.

Het komt uit Jamaica, maar bevat geen speciale ingrediënten,

behalve misschien bataten, met een “b” vooraan, die je kan vinden

in elke “serieuze supermarkt.

Ze worden behandeld als piepers, maar ze zijn zoet.

Dit gerechtje wordt koud verorberd, en kan uitstekend dienen als lunch.

 

Daar gaan we dan:

 

CREOOLSE SALADE MET BATATEN

 

Ingrediënten voor 2

bereiding

2 zoete aardappelen of bataten

Bataten vooraf schillen

Kleine stengel selder

Kook de bataten 10’ tot ze beetgaar zijn

1 tomaat

Snij ze in plakjes

1dl room

Snij selder en ananas in blokjes

1 limoen

Snij de tomaat eveneens in blokjes

1 jong uitje

Meng de room met de curry en limoensap

Kerriepoeder

Doe er het fijn gesneden uitje bij

1 schijf ananas

Meng de saus met de andere ingredienten

Vers gemalen peper

Werk af met vers gemalen peper en dien koel op

Harde kaas

Schraap eventueel de harde kaas voor garnering

Rucolasla

Voeg eventueel rucolasla en appel toe

1 appel eventueel

 

           

Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

VAN ST-MARTIN-DE-LA-CLUZE NAAR MELOISEY EN VERDER

 

We verlaten de hoge bergen en bollen richting Bourgondië, door iedereen wel bekend…

voor zijn hertogen natuurlijk.

Vanaf Lyon volgen we de klassieke Route du Soleil, maar wel in de "foute" richting.

Onze bestemming is het piepklein dorpje Meloisey, naast het even piepe Pommard. 

Onze GPS stuurt ons toch liever naar een volledig ander dorp.

Hoe dat komt? De namen van de Franse dorpjes bevatten soms

meer letters dan inwoners. Daarom maakte ik er een goede gewoonte van

om het postnummer in te drukken in de GPS. (zo kan ik eelt op mijn vinger vermijden).

Je kent dat wel: 5 cijfers, waarvan de eerste 2 het nummer

van het departement is, en dan nog 3 cijfers met het nummer van de lokaliteit.

Dan wordt de gewenste straatnaam ingevuld…

Maar wat zien we nu? In Bourgondië bijvoorbeeld zijn zoveel piepkleine dorpjes

dat 000 tot 999 niet volstaat.

Gevolg: een aantal gemeenten hebben hetzelfde postnummer.  

En als je nu toevallig naar een straat wil, die in de 2 dorpjes bestaat,

bijvoorbeeld Rue de La Poste of Place de la République,

dan heb je 50% kans dat je het zuur krijgt.

Gevolg: als de GPS zegt: “je bent aangekomen”, zitten we 15 km verder.


 

Als onze € valt, en de bestemming vernieuwd is, krijgen we de kans

om lustig en rustig tussen de onmetelijke wijngaarden te toeren.

Wat ons vooral opvalt, is de geschiktheid van het terrein om daar te fietsen,

wat dan ook heel gretig gedaan wordt door de Fransen en anderen.

We zien in verhouding 10 fietsen tegen 1 wagen.

Uiteindelijk bereiken we dan toch onze bestemming en gaan onmiddellijk

een stapje in de Bourgondische wereld zetten.

Hoewel het dorpje heel klein is, zijn er toch aardige dingen te zien,

zoals dit Greetje bijvoorbeeld, volledig geassorteerd met de omgeving.


 

 

We gaan een heuvel op, en wat zien we? Weer tientallen paragliders.

Zijn dat nu dezelfde van vanmorgen? Misschien worden we bespied !


 

Boven heb je een heerlijk zicht over de ganse streek met zijn wijnheuvels.


 

Back in town en in onze verblijfplaats, worden we ontvangen

door de Hertog himself en zijn Hertoginnelijke gemalin

Regina van Bourgondië in hun beste adellijk pak.

Wat een eer voor ons!


 

Gezien er hier geen warm diner wordt geserveerd,

heeft de Hertogin een koud (Bourgondisch!) schoteltje geprepareerd.


 

Als je de blik van Bob bekijkt, dan zie je hem denken: alweer 2 broden,

worsten, hammen, paté, kazen, salades, 3 flessen wijn…

Gelukkig dat Greta dadelijk invalt: “en vanaf morgen gaan we regimen!”.


 

Het bed is OK voor onze vermoeide lijven, maar het meubilair is geen topper.

Deze BB "Mariecalou" komt niet voor in onze Top 10.

 

En dan nu morgenvroeg vrolijk naar België… 


Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

KOKENETEN: VIS MET EXOTISCH FRUIT

 

Af en toe is er bij mij een vernieuwde (en telkens teleurstellende) kennismaking

met de weegschaal.

Daarvoor is het gepast een (symbolische?) poging te doen om even

over te schakelen naar een gerecht van de Weight Watchers strekking.

Heel lekker vind ik dat dan niet, maar het is wel gezond, zegt men.

 

Deze week is het weer zover. “Exotische vis met fruit” is heel eenvoudig

te maken. Deze titel uit het WW Kookboek is niet goed gekozen,

want eigenlijk is het “Vis met exotisch fruit”, vooral omdat ik achteraf

bij de ingrediënten de appel vervangen heb door ananas.

 

 

ingrediënten voor 2

bereiding

300g zeeduivel (of kabeljauw…)

bestrooi de vis met peper en zout en bestrijk met de pickles

1 banaan

schil het fruit en snijd het in schijven

1 kiwi

leg de vis in een ovenschaal en

2 schijven ongezoete ananas

doe er het fruit en rozijnen op, besprenkel met citroensap

20 g rozijnen

dek af met aluminiumfolie, zet 20´ in de oven op 180°

4 el Belgian pickles

dien op met rijst en sla of groenten

1 citroen

schik het fruit op de vis 

 peterselie voor garnering

 

1 pakje rijst Uncle Ben lange korrel

P.S kook de rijst in water, waar je citroensap aan toevoegt

 

 

 



 

De appel die ik gebruikte is (en blijft) harder dan het andere fruit.

Te vervangen door ananas. Neem een witte harde vis voor dit gerecht.

De rijst koken in citroenwater geeft een meerwaarde aan de smaak.


Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

THE MORNING AFTER TRIP

 

Nachtrust in een kasteel, en dan ´s morgens ontwaken met de zon

op de achtergrond,

even een blik werpen uit het ronde raam van de bibliotheek.

…en dan een lekker ontbijt in de ridderzaal. Meer moet dat niet zijn.

 

Met heel veel spijt laten we Château Paquier voorlopig in

 

de sepia sudderen, maar we komen nogmaals terug. Dat staat vast.


De kasteelheer heeft voor ons een autocircuit uitgezocht,

dat we nog vóór Grenoble zullen volgen bij onze tocht naar

het noorden, doorheen de berglandschappen van de Vercors.

Tijd hebben we genoeg, want pas tegen de avond worden we verwacht

in de Bourgognestreek.

Na een tijdje rond kijken vanuit de auto, gaan we wat stappen,

vertrekkend uit het dorpje Gresse.

Vanwaar de naam Vercors?  Zie je die figuur, boven Bob?

Hoe spreek je groen uit in het Frans? "Ver"!  En wat is lijf? "Corps".

De streek werd genoemd naar deze soepsoldaat!


Het is piepklein en geen kat te zien, toerisme is hier nog niet uitgevonden.

We nestelen ons even op het terras van het plaatselijke hotelletje,

maar omdat niemand zin heeft om ons een (vol) glas te brengen,

houden we hier alleen maar een sanitaire stop en krassen we maar op.

Er is een wandeling voorhanden, dus gaan we de berg op

tussen de bloempjes en de bijtjes.


 

Het landschap is schitterend, en het verbaast ons intussen

dat we nu in zo´n korte tijd al zover van de zee zijn.

 


 

De natuur baadt hier in stilte: geen toeristen, alleen het blauw van de lucht

en het groen van de bomen die deze tijd van het jaar er heerlijk fris bijstaan.

Een laag sneeuw aan onze voeten.

 


 

Het is hier een paradijs voor parapenters. Werkelijk met tientallen zweven ze

hoog boven ons. Verrassend dat er geen botsingen of ongevallen gebeuren.

Op een stukje lichthellend weiland bereiden er zich nog een aantal voor

om in het ravijn te duiken.


 

Af en toe is er eentje die het lastig heeft om zijn zeil in bedwang te houden

tegen de wind.

 


 

Terug beneden in het dorp wil Greetje wel eens weten of het water

hier wel nat genoeg is.

 


 

Anderen verbroederen dan weer met de plaatselijke bevolking.

Het blijken SMURFEN te zijn! Links zie je een stomme verdwaalde toerist,

in het midden heb je boomsmurf en rechts kookpotsmurf.  


Geschreven door grob om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

KOKENETEN: pittige Cordon Bleu

 

Er zijn weinige culinaire bereidingen die zo triestig overkomen als de klassieke

 Cordon Bleu: een smakeloze en droge hap en nog behoorlijk wat moeite

om het ineen te knutselen ook.

Maar: er zijn (eenvoudige) manieren om dat te verhelpen.

Niet dat ik dat allemaal weet, want ik ben geen kok.

Waar ik wel tamelijk goed in ben is het opzoeken van de betere

mogelijkheden, en ziehier wat ik gevonden (en bereid) heb.

 

In de meeste kookboeken vertrekt men van dikke kalfslappen,

waar men een inkeping in maakt tot bijna aan de andere kant.

Dan moet men die vullen met kaas en ham en met een schoentrekker

er in persen. Niets daarvan: laat de slager voor twee personen

twee lange dunne lappen snijden, dwars erdoor.

 

Snij dan thuis zelf de lappen op lengte, leg de ham en de kaas

gewoon op één lap, de tweede lap erop en steek vast aan twee

tegenoverliggende zijden met een prikker.

Maar dat is natuurlijk niet alles: vervang de gewone suffe gekookte ham

door rauwe (gedroogde dus) ham: Serrano, Ganda, Parma, Bayonne enz.

Laat de gewone kaas liggen waar hij ligt en neem in de plaats daarvan

een blauwschimmelkaas. 

Die wordt uitsluitend verkocht in blokken en hompen, dus snijd

voorzichtig je eigen sneetje, ter grootte van het kalfslapje.

 

ingrediënten voor 2

bereiding

4 kleine dunne kalfsschnitzels

schnitzels zachtjes platkloppen

peper en zout

van binnen en van buiten met peper en zout inwrijven

2 sneden blauwe schimmelkaas

op elke kalfslap een snee kaas en ham leggen

2 sneden rauwe gedroogde ham

aan twee zijkanten vaststeken met houten prikkertjes

beetje bloem

het ei breken en licht door elkaar klutsen in een plat schaaltje

1 ei

de cordon bleus door het ei wentelen en dan door de bloem

bakvet: olie en/of boter

laat het bakvet heet worden en bak de cordons aan 1 kant in 5´

scheutje witte wijn

bak ze vervolgens goudbruin in 5 à 7´ aan de andere kant

1 el aalbessengelei

breng de braadjus aan de kook en deglaceer met de witte wijn

peterselie

doe de aalbessengelei er bij en meng de saus met een garde

 

giet de saus over de schnitzels of in een sauspan

 

garneren met peterselie

 

En nu: het is de enigszins zoete saus die ervoor zorgt dat het gerecht

een harmonieus geheel wordt, in combinatie met het zoute van de blauwe kaas. 

Om duimen en vingers af te likken.  Vóór het likken eerst handjes wassen natuurlijk.

Hier en nu is het ogenblik gekomen om de saus te deglaceren:


 

 

Als groentesupplement heb ik iets fantastisch, maar zeer eenvoudig

gevonden: wortelen met ajuinen.

Respecteer de verhoudingen (hier voor vier personen, dus wat reserve

voor een andere keer) en je zult zien dat door de kleine hoeveelheid

suiker de groenten perfect in smaak harmoniëren met het zoet-zoute

van het vleesgerecht.

In het kookboek waar ik dit gevonden heb, staat dit gerecht vermeld als:

"Zilver en Goud". Je moet er maar opkomen.

 

Hierbij dit groentegerechtje:

ingrediënten voor 4

bereiding

500 g wortels

wortelen en uien schillen

300 g uien

in schijven of plakjes snijden

boter en/of olijfolie

vetstof in de pot doen

peper

de groenten daarin al roerend 5´ laten smoren

tijm

1/8 l heet water, boeljonblokje, kruiden en suiker toevoegen

suiker

aan de kook brengen, pan afsluiten en op klein pitje laten gaar koken

peterselie

naar gelang van de stevigheid van wortels en uien is dit 10 à 15´

boeljonblokje

groenten op smaak brengen en met gehakte peterselie bestrooien

 Doe er een gekookt aardappeltje bij, of puree.

En ziehier het resultaat. Lekker mals en sappig zeg!

Smakelijk.


 

En dan nog dit: In België kan je (bijna) nooit de zon zien zakken in de zee.

Altijd gaat ze onder in een wolkenband, wat een triestig horizonzicht oplevert.

Welnu, één van de uiterst zeldzame keren dat het toch gebeurde in 2008 was Greta

 er als een kippetje bij om het fotografisch vast te leggen. 

Hier zie je de zon nog boven de "eeuwige" wolkenband. 


 

En hier gaat ze de zee in.  Bekijk dit goed, want dit is een zeldzame foto voor België.   

Het lijkt wel of de zon de wolkenband tegenhoudt.

Net Spanje.


Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

VAN AUPS NAAR ST-MARTIN-DE-LA-CLUZE

 

Eindelijk nog eens terug naar onze lievelings B&B, onze numero uno.

we vertrekken vanuit de Clos du verdon (de straat waar

de schoonzus van Greta woont) naar het noorden, richting Grenoble.


In het Chateau Paquier waren we (gelukkig) al eens geweest,

en de kleinste kans die we krijgen willen we daar terug!  

De kasteelheer gaat de natuur te lijf met het rode monster

op het moment dat we aankomen.


Greta laat zich in onze kamer al direct in een zetel vallen

en geniet van een lekker kopje koffie dat ons stond op te wachten.

We konden om te slapen nog kiezen tussen de kapel (oorspronkelijk!)

en de bibliotheek. Leergierig als Greta is, kozen we voor de laatste optie.

De bedden zijn allemaal twee meter breed, dus dat maakt geen verschil.   



de ingang tot het kasteel is via de ronde toren.

Je komt dan aan een wenteltrap, langswaar de vijf kamers gelegen zijn. 


een wandelingetje door de tuin om even de benen te strekken 


en altijd maar werken. Er komt geen eind aan.

Vanavond staan er asperges op het menu, en iemand moet ze toch uitsteken... 


terwijl de anderen... 


er is ook nog een gîte bijgekomen sinds ons laatste bezoek,

maar het ziet er nogal rustig uit. 


de kasteelvrouw (echt waar!) is intussen begonnen met het kuisen

van de asperges. Zo is mijn werk niet vruchteloos geweest.

Vorige maal was ze niet aanwezig omdat ze de wekelijkse

vergadering moest bijwonen van de gemeenteraad op maandag. 


On the house: de kasteelheer heeft een wijngaard

op een vroeger eiland tegen Narbonne (La Clape)

en bereidt op basis daarvan de heerlijkste huisdranken.

Proeven van alles mag!

het hoofdgerecht bestaat o.m. uit een lamsrug, die in zijn geheel

wordt gegrild in de open haard.

Het spit draait automatisch rond dank zij een middeleeuws

systeem met een veer ( een beetje zoals een kookwekker).

Alles authentiek. 


links zie je de kasteelvrouw happen, mijn lege plaats, Greta en de kasteelheer.

Aan de rechterkant een Engels koppel en

bovenaan twee mensen uit Strasbourg.

Kwaliteit van het eten: fantastisch (en grotendeels uit eigen tuin).

Tot ziens, meneer en mevrouw Rossi!!

Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

KOKENETEN: VARKENSSAUTEES MET ZURKEL

  De dame achter de toog in "De Fruitboetiek" vroeg direct:
"Ga je paling in ´t groen maken?" 
Alsof zurkel enkel daarvoor gebruikt wordt.
Nee nee, nu we in België zijn, gebruiken we beter ingrediënten 
die je in het buitenland niet of moeilijk kan vinden.
Wie zurkel onvoldoende kent: het lijkt het meest op spinazie
en het reageert hetzelfde in de pan: een paar ogenblikken
op het vuur en het slinkt tot er bijna niets van overblijft.
In het gebruikte recept zeggen ze: 200 g zurkel voor 4 personen.
Ik nam dus 100 g voor 2.

Veel te weinig: neem gerust 200g voor 2 personen. 

 




 H et ziet er niet zo smakelijk uit als in het kookboek,


maar lekker is het wel, zeker de saus (vond Greta, en dan is

het OK voor mij). 




  Ziehier het recept van dit echt Belgisch gerecht:
(maak het nu, zolang België nog bestaat!)

ingrediënten voor 2

bereiding

4 dunne varkenslapjes

snipper de ui en verdeel hem in 2 helften

1 ui

maak de zurkel schoon, haal de steeltjes uit het blad

200g verse zurkel

snijd de zurkel in fijne reepjes

80g boter

indien krieltjes: schil en kook ze gaar, indien wedges: in de oven

10 cl rund bouillon of fond

kruid het vlees, strooi er een weinig bloem op, schud bloem er af

5 cl witte wijn

indien krieltjes: halveer ze en bak ze in boter

8 krielaardappeltjes of wedges

verhit boter en bak de varkenslapjes aan beide kanten

peper en zout

stoof nu de helft van de ui in boter tot hij glazig wordt

2 el bloem

laat de zurkel hierin even smelten en kruid met peper en zout

 

leg de zurkel op een bord, met daarrond de aardappelen (wedges)

 

kleur de rest van de ui in de braadjus, deglaceer met de witte wijn

 

laat even koken en voeg de bouillon (fond) er aan toe

 

kruid met peper en zout

 

nappeer het vlees met de saus en dien op

  Nog een heel simpel ding: ik kreeg de eer van Greta
om voor belangrijke bezoekers een voorgerechtje te maken.
Ik had ooit eens bij de Knokse Italiaan "Il Punto" als primero plato
een halve meloen gekozen, gevuld met oude porto.




 

 Niets is eenvoudiger: per 2 personen neem je een Cavaillon meloentje,
halveren en de pitten eruit. Het gat vullen met oude aromatische Porto.
Als je niet wil dat de meloen overkop gaat en al de lekkere Porto
versmacht in je tafellaken is het aangewezen vooraf de bodem
van het half meloentje aan de onderkant wat bij te snijden.
 

Geschreven door grob om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van dit is de fameuze en mysterieuzeneuze GroB blog

↑ Terug naar de berichten