Wil je meer lezen over het nestje bordercolliepups en hun ontwikkeling de eerste 8 weken kijk dan eens op www.hettysite.nl weblog 1 vanaf 1 juni 2007. Het was zo mooi om mee te maken dat ik er een kinderboekje over schreef. Dit dierenprentenboekje is te koop. Scotty vertelt over wat hij beleefde vanaf het moment dat hij geboren werd tot hij zich op z'n gemak voelde bij z'n nieuwe baas. Meer informatie over "Ik ben Scotty" en hoe je het unieke boekje kunt bestellen, is op de website www.hettysite.nl te lezen onder het kopje Kinderboekjes. Welkom!
De pups van Tessa en Scott waren een geweldige ervaring!
Een paar pagina's uit het kattenprentenboekje IK BEN MONIEK. www.hettysite.nl
of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
07-04-2009
's Nachts slapen we.... ik uitgeteld.
Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn met lammeren. Het is wat dat betreft net als bij babys. Soms kan het even tegen zitten. Ik denk slim te zijn door er telkens twee uit de wei te laten om de fles te geven, maar ik heb even buiten de kracht van Bram gerekend en ze breken er allemaal uit. Het hele spul loopt te mekkeren en te duwen om die twee die aan de beurt zijn en doen hun best om de speen voor zichzelf op te eisen. Geen doen! Met dit weer heb je meteen het zweet op de rug. Er moet al met straffe hand geregeerd worden. Er is er één bij die precies op Beertje lijkt van twee jaar geleden. Die werd gisteren door Eva Plop genoemd. We hebben nu een Bram en een Plop. De rest komt nog want Eva wil ze beslist allemaal een naam geven. Vanmorgen wilde het kleine witje van de drieling niet drinken. Je denkt meteen al dat die longontsteking heeft. Daar zijn we de vorige keer ook een lam aan verloren omdat we dat niet vroeg genoeg door hadden. Maar even later toen ik naar schilderen was kreeg Wim er met gemak 200ml in. En ik zag me al bij onze dokter Harrie zitten. Het scheelt dat ze allemaal als hondjes achter je aan lopen of liever gezegd lammetjes, want hondjes lopen eerder van je weg. Alleen het verstotelingetje wil niet bij je komen . Wanneer je die wilt pakken gaat ze er juist vandoor. Je zou zeggen: getraumatiseerd. We waren erbij toen ze voor de zoveelste keer door de moeder keihard in een hoek werd getrapt toen ze wilde drinken. Vreselijk om te zien. Haar grotere lam kreeg alle ruimte en aandacht, maar deze kleine wilde ze gewoon niet. Nou wij wel en ze groeit al lekker. Bij de fam. Brands in Balkbrug hadden ze ook een paar dassekop-ooien. Die zijn wel heel bijzonder. Witte wenkbrauwen, witte onderkant van de kop en ook aan de achterkant wit. Alle zeven lammeren krijgen nu 4 x per dag de fles. En s nachts dan ., vroeg iemand. Nee .. s nachts slapen we ik uitgeteld.
Als vrouwen van de Expo-groep stonden we er gisteren alleen voor. De gedichten en humoristische vertellingen van Henk Siebring hadden we afgelopen week al opgehangen in de Voorhof. Maar de zondag erna wordt tijdens het koffiedrinken na de kerkdienst zon nieuwe expositie altijd even ingeleid en wordt er iets over verteld en de mensen uitgenodigd om er eens extra naar te kijken. We hadden met Henk afgesproken dat hij zelf ook iets zou vertellen over zijn werk. Nu wilde het geval dat Co er niet was. Die was met de Berlijngroep naar Wernigenrode in de Harz . En Co doet dat inleiden van een nieuwe expo altijd. Doe jij dat dan maar doe jij dat maar , zeiden de anderen tegen mij. Net of zij dat niet kunnen! Nou ja.., zei ik, dat wil ik wel , als jullie maar in de buurt blijven. Gisteren na de kerkdienst zal het gebeuren. Bertha komt meteen al op me af:Weet Siebring wel hoe dat hier gaat . Straks gaat hij een lezing houden en als de mensen er dan doorheen gaan praten .Dat zou ik zo erg voor hem vinden. "Nee dat gebeurt niet Siebring redt zich daar echt wel mee . ik leg het wel even uit hoe het hier meestal gaat". Dus ik vang Henk Siebring op en leg hem uit hoe het meestal in zn werk gaat. We lopen meteen maar door naar de kleine verhoging. Dan leid ik Henk oftewel Geert Hanken kort in, vertel dat wij hem nog kennen vanuit zijn werkzame leven als landbouwer èn stageboer van Rick toen die nog op de L.A.S. zat. Hierna vertelt Henk in het kort over zijn nieuwe hobbys waaronder zijn volkstuin èn het schrijven en vertellen van wat hij om zich heen ziet. De mensen zijn doodstil hoewel Henk maar zachtjes praat. Nee Bertha je had je geen zorgen hoeven maken. Deze man heeft de gave om zijn publiek te boeien. De rest van de zondag staat in het teken van de lammeren die lekker naar buiten mogen. De twee kleintjes een paar uur en de rest de hele middag. Heel tevreden zitten Wim en ik samen bij de wei en kijken er naar ..
Lekker in het zonnetje
Tja... ze zoeken toch zoiets als een moeder
Bram heeft door dat er bij Rick niets te halen valt
In de Goede Herderkerk konden de zangers aanschuiven aan een stamppottenbuffet, maar in huize van der Kolk was er de enige echte van der Kolk nassi.
Gisteren wat de scratchdag om de Crucifixion in te studeren en uit te voeren en onze mannen hebben de hele dag geoefend en s avonds bij de uitvoering waren wij als vrouwen, Niesje, Willy en ik, èn buurvrouw Wolterdina en haar zus Jantiena van de partij. Oh wat mooi k Heb nog nooit zoiets moois eheurd, zegt Wolterdina die naast me zit steeds . En dat jonge ventien.. wat zingt e mooi en dan draeit e zich ok metene umme um et koor te dirigeren. Wat mooi, oh wat mooi! Dat jonge ventien is de dirigent Daniel Rouwkema die behalve dat hij de hele dag de leiding heeft, vanavond ook de tenorpartij voor zn rekening neemt. De tenor die was ingehuurd blijkt ziek geworden. En Wolterdina heeft gelijk. Ik heb nog nooit een tenor met zoveel uitdrukking in zn stem zon partij horen zingen. Daar word je stil van. Het verhaal leent zich ook om dit met veel ingehouden emotie te zingen. Ontroerend mooi!
Na het concert brengen we de beide zussen weer naar huis. Ze komen binnenkort de lammeren bewonderen. Maar Ben, Nies, Piet en Willy gaan nog even mee om na te praten en wat te drinken en . dan komen de Hattemer verhalen natuurlijk weer los. Looft den Heer.. 1 2 3 gaat nooit verlo ho ren. Looft den Heer 1 2 3 ..gaat bovenaan. Ben schetst een fotografisch beeld van Henneman die na een overwinning op een korendag met hun koor Looft den Heer een rondje Hattem deed en imiteert hem kostelijk als hij de kamer bij ons rondloopt met de kromme houding en hand in de rug als Henneman, een Hattemer die trots als een pauw vooraan loopt door het stadje Hattem. Ook Gait Lattien en Jan Maoten komen langs. We kruipen van het lachen: Niesje, Willy en Piet Schuin en Wim en ik. Nee ook met Niesje en Willy hoef ik me niet te vervelen zon dag. Dikke vriendinnen door dik en dun. Samen gaan we naar de Welkoop om Sprayfo te halen voor de lammeren en . daarna nog een rondje Kringloop Het Goed. En alledrie vinden we wat. Nies en Willy wat kleding en ik een stoel. Ja dat laatste nest pups en daarna Toska hebben een stoel te grazen genomen. Wim heeft het wat bijgeschuurd, maar om nou levenslang met zo'n herinnering te blijven zitten..... Onze dag kan niet meer stuk. Als dan het ene lam dat het nog niet goed deed ook nog begint te drinken ga ik met een gerust èn voldaan gevoel naar bed.
Lekker buiten. Anja en de kids komen regelmatig even kijken.
Heb je dat nou ook dat er een zin maar in je hoofd blijft hangen. Het beeld komt er dan vanzelf bij. Zo blijft die reclame, ik meen met Frits Lambrechts stoer op een bruggetje van de Gamma die uitroept:Ik heb altijd al aan het water willen wonen, steeds bij me hangen. En die kop er bij.... net of hij verrukt aan de Grote Rietplas staat te kijken. Ook de reclame van de Gamma van nu blijft hangen. Nu is er weer zo een die blijft doorspoken in mn hoofd: Gewoon doen en ik zie die grote ogen van Natas, die je zon beetje smekend aanpraat van energieleverancier te veranderen. En dan die met de kreet:k Heb em zelf ook . Daar moest ik vanmorgen aan denken toen Westhoekse medeblogster Ani vertelde over een hemd dat ze vroeger voor haar oude moeder moest kopen in de manufacturenwinkel op de hoek;Prima kwaliteit krimpt niet en inderdaad k heb em zelf ook. En hoe het hier verder is? Tussen de middag kwam Mark even langs terwijl ik een zwart lam de fles gaf buiten op de bank. Ik was benieuwd of hem iets bijzonders opviel. Ik had verwacht dat hij zou zeggen:Heb je hem geverfd of zo?. Maar hij was nog met zn hoofd bij allerlei telefoontjes die ook tussen de middag gewoon doorgaan. Ja..ja we hebben er weer een paar lammeren bij. Eén van drie weken die te weinig bij zn moeder kreegvan een drieling--, één verstoten lam dat telkens in de hoek getrapt werd door moeders en één van een drieling, één dag oud- die net de biest gehad had. Allemaal blauwe Texelaars! Het betekent wel dat ik er een paar dagen erg druk mee ben want alledrie moeten nog leren uit de fles te drinken, maar het begin is er. Vandaag zijn de oudste vijf lekker in de wei geweest en vannacht gaan ze in de schapenstal, lekker onder de rode warme lamp. De kleinste twee zitten nog in het nest naast de open haard. Maar ik heb nu wel de advertentie van Marktplaats afgehaald waarin ik de oproep deed: Hebt u een moederloos, verstoten- of een lam van een drieling? We halen hem graag bij u op! Maar nu.....Genoeg is genoeg! Dat "we" klopt wel want Wim gaat met plezier mee, hoewel hij eerst niet zat te wachten op die beestenuitbreiding. Susan meldde gisten al: Die Wim houdt wel heel veel van je dat hij zo in je hobby meegaat! Ach in 44 jaar groei je aardig naar elkaar toe!
Het is een zoekplaatje. Tim houdt de bijna lege fles goed vast, maar het lam dat die fles krijgt zit weer net achter Brammetje, die zo'n beetje in de aanval gaat.
Rust Reinheid en Regelmaat, de 3 Rs van dr Spock. Wat voor babys geldt, is ook voor lammeren aan de orde. Op tijd de fles, even laten lopen. Hup weer in het nest en dan rust. Het werkt nog steeds. Je zou bijna geloven dat ze knettergek op je zijn zo komen ze op je af. Maar geloof dat maar niet. Het is puur overleven. Daarvoor hebben ze je nodig ... Hoewel, wanneer ze na hun fles lekker even in een handdoek tegen je aan liggen vinden ze het toch wel lekker om even geknuffeld te worden. Vanmorgen meldde Anja zich met Tim. Die wilde wel even helpen met het fles geven. Anja is ook gek met alle dieren. Naast haar oude 20 jarige merrie, heeft ze immers ook al 2 ponyveulens, 2 herdershonden, een Vlaamse reus, een hele zooi katten en nu heeft ze ook nog een stel eieren in de broedmachine. Frank vraagt iedere dag of de kuikens al gauw komen. Dan duurt 21 dagen wel lang! Vanmiddag zijn we naar Veendam geweest naar de Tulp keukens. We zijn toe aan vervanging van apparaten of . Een nieuwe keuken. Pascal had al poolshoogte genomen en die adviseerde : Gooi alles er uit. Daar schrokken we zo van dat we maar even gewacht hebben. Nu zijn we dan in het Walhalla der Keukens geweest. Natuurlijk wist ik zo wel welke stijl ik zou willen en Wim wist ook meteen welke inductieplaat hij in gedachten had, maar ja We moeten woekeren met de ruimte en het idee van Pascal bleek niet haalbaar, maar deze Martin van Tulp kreeg een prachtige keuken op papier. Toch kijk je er thuis weer anders tegen aan en ik denk dat we nog wel weer terug moeten. We laten het eerst maar eens bezinken
Er wordt om me heen geblèèrd dat het een lieve lust is. Gisteravond werd er nog een stel verstoten lammeren gebracht, een drieling. De moeder is een Texelaar en had een slecht uier en geen melk. De vader is een Bleu du Maine. Deze kruising wordt veel gebruikt. Ze worden wel Bleutex genoemd. Ze lammeren wat gemakkelijker dan de Texelaar èn het is een goed vleesras. De mensen uit Schoonebeek kwamen ze zelf brengen, want Wim stond net op het punt naar zn trainingsavond van de Shantys te gaan en konden we ze zelf niet halen. Ze kwamen met deze gistermiddag geboren lammeren aan, wel net de biest gehad uit een flesje èn al een eerste voeding. We hadden om oornummers gevraagd, maar ze konden het nog niet over hun hart verkrijgen om die nu al in die kleine oortjes te knippen. Ze hadden de nummers in een zakje bij zich en als het zover is komen ze terug om ze in de oren te doen èn koffie te drinken. Ze zijn dolblij dat wij hun lammeren willen hebben. Op deze manier heb je ook nog het gevoel dat je goed werk verricht. Ha! Het is vandaag zulk lekker weer en op het terras is geen wind. Dus gaat het hele spul even mee naar buiten. Ze blijven in de buurt van mijn benen. Ze zoeken toch een soort van moeder. Soms wil er één achter Tessa aan, ook lekker warm natuurlijk, maar die vindt dat minder. Ze houdt ze straks vast en zeker goed bij elkaar. Nu zitten ze nog in het nest in de keuken, maar Wim heeft vanmorgen de schapenschuur al in orde gemaakt, zodat ze er over een paar dagen naar toe kunnen.
Trechterbeker, gevonden bij Hooghalen-3000 v. Chr.-
"Waarom heet jullie boerderij eigenlijk de Hankenberghoeve", vraag ik Siebring wanneer we daar eens aan de koffie zitten. Daar gaat hij eens voor zitten. "Deze boerderij is gebouwd op een zandkopje", zo vertelt boer Siebring. "Verderop naar het zuiden was het vroeger allemaal veen en moeras. In Schoonebeek woonde lang geleden ene meneer Hanken. Die had vast laten leggen dat hij later begraven wilde worden in het dorp Emmen. Toen hij kwam te overlijden werd zn lichaam op een wagen gelegd die met enkele begeleiders naar Emmen vertrok, geheel naar wens van de overledene. De heer Hanken overleed echter in het najaar tijdens een zeer natte periode. De weg van Schoonebeek naar Emmen was door de vele regenval zeer moeilijk begaanbaar. Even voor Zuidbarge werd het zelfs zo modderig dat de wagen met de overledene erop vast kwam te zitten en de mannen niet meer verder konden. Toen kwam één van hen op het heldere idee om de overledene maar aan de kant van de weg te begraven. Zo gezegd zo gedaan. De mannen waren verder heel zorgvuldig en onthielden goed waar ze het lichaam begroeven. Het was op een heuvel vlak langs de weg even ten zuiden van Zuidbarge. Vanaf die tijd werd deze heuvel de Hankenberg genoemd. Kijk daar was het", en Siebring wijst naar de plek vlakbij. Later zal blijken dat de heer Hanken niet de eerste was die daar begraven werd. In 1944 ontdekken arbeiders tijdens de ontginning resten van urnen. En na meer speurwerk vindt men onder een koepelvormige bodemverheffing de resten van een grafheuvel uit de Midden- Bronstijd. En hieronder weer worden resten van boomkisten gevonden, uitgeholde boomstammen waarin overledenen gelegd werden. Dit allemaal in de buurt van dat Stuifzandheuveltje. In 1962 komt er zelfs bij het graven van de fundamenten van hun nieuwe woonhuis bij de boerderij een vrijwel ongeschonden amfoor te voorschijn op 60cm diepte, een bolvormig potje met vier oren op de buik en die is karakteristiek voor de strijdhamercultuur-4000 v. Chr.-. Waarschijnlijk is die amfoor ooit als grafgift meegegeven.
Als vrouwen van de Expo-groep stonden we er gisteren alleen voor. De gedichten en humoristische vertellingen van Henk Siebring hadden we afgelopen week al opgehangen in de Voorhof. Maar
de zondag erna wordt tijdens het koffiedrinken na de kerkdienst zon nieuwe expositie altijd even ingeleid en wordt er iets over verteld en de mensen uitgenodigd om er eens extra naar te kijken. We hadden met Henk afgesproken dat hij zelf ook iets zou vertellen over zijn werk.
Lekker buiten. Anja en de kids komen regelmatig even kijken.
