Wil je meer lezen over het nestje bordercolliepups en hun ontwikkeling de eerste 8 weken kijk dan eens op www.hettysite.nl weblog 1 vanaf 1 juni 2007. Het was zo mooi om mee te maken dat ik er een kinderboekje over schreef. Dit dierenprentenboekje is te koop. Scotty vertelt over wat hij beleefde vanaf het moment dat hij geboren werd tot hij zich op z'n gemak voelde bij z'n nieuwe baas. Meer informatie over "Ik ben Scotty" en hoe je het unieke boekje kunt bestellen, is op de website www.hettysite.nl te lezen onder het kopje Kinderboekjes. Welkom!
De pups van Tessa en Scott waren een geweldige ervaring!
Een paar pagina's uit het kattenprentenboekje IK BEN MONIEK. www.hettysite.nl
of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
06-08-2011
Abbie
'Brave little man, swimming with joy', had Pamela hierbij gezet. Will en zijn vader Tim genieten van het koele water. De temperatuur was op dit moment in Minneapolis boven de 40º.
Abbie is weer thuis. Haar half jaar studie aan de Internationale Hogeschool in Den Haag zit er op. Ik denk dat ze in dat half jaar meer van Europa gezien heeft dan ik. Heel wat culturele reisjes zijn er gemaakt en heeft zo het lijkt de liefde van haar leven ontmoet. Haar liefste wens was om dat met de hele familie te vieren in het huisje van de familie Ackerman aan het meer. Dat hoefde ze tegen oma Berdena maar één keer te zeggen en zo gebeurde dat het afgelopen weekend. Pamela was zo attent om een serie fotos te sturen van dit familie festijn. Zo te zien was het er warm, aan de verhitte gezichten te zien. Veel boot en water is er te zien op de fotos. Curtis en Berdena zijn deze week nog gebleven en kwamen gisteravond weer thuis in Minneapolis. Vandaag staat Abbie alweer in het middelpunt van de belangstelling, want dan wordt ze 21. En ook dat wordt feest, dit keer thuis bij moeder Janeen en vriend Tim, die overigens in september in het huwelijksbootje stappen. Daarna wordt het verjaardagsfeestje nog eens dunnetjes over gedaan met de girls, zo schreef Berdena. Abbie, een fijne dag gewenst!
Zo jammer Alle wil geen geitjes, zei Anja een poosje terug. Ze heeft al heel wat dieren in en om het huis. Behalve haar oude paard heeft ze twee Welsh ponys, gewone blauwe pauwen, witte pauwen, gewone legkippen, sierkippen, konijnen, een paar herdershonden en een stel katten. En allemaal zijn ze leuk. In het voorjaar zorgt ze dat ze vlak voor Pasen kuikens heeft. Ze bestelt gewoon wat broedeieren en doet ze in de broedmachine. Als de kuikens na 3 weken uitkomen zien de kinderen het hele gebeuren. En dan mag het hele spul mee naar school om te laten zien. De eieren die ze over had gingen in een kastje aan de weg in de verkoop. Maar ja geitjes zou toch het einde zijn ! Lang houdt Alle voet bij stuk. Voor geiten moet er heel wat werk verzet worden.. die breken uit, vreten alles op enz. Dan moet er eerst een stevige hoge ren komen en een fatsoenlijk hok. Anja en de jongens geven het nog niet op. Ze stelt voor om de kippen op te ruimen, te verkopen en van het grootste kippenhok een hok voor de geitjes te maken. Alle heeft gouden handjes. Vorig jaar bouwde hij nog die enorme boomhut voor de jongens. Eindelijk gaat Alle over stag. Maar dan moet het eerst goed voor elkaar zijn. Eerder komen er geen geitjes. Via Marktplaats vinden ze een enorm stevig hekwerk, goed genoeg om wilde varkens binnen te houden. De kippen ruilt ze in Bargeroosterveld voor een paar jonge geitjes, maar die mogen pas komen als de boel klaar was. Wekenlang gaat ze met de jongens kijken naar hun Saartje en Sientje. Gisteren is er ineens de mail van Anja: De geitjes zijn er kom maar eens kijken. Vanmorgen gingen we. Het hok zou op een grote kinderboerderij niet misstaan. Als je binnenkomt is er eerst een plek voor de kinderen die komen kijken, zodat de geitjes niet meteen naar buiten kunnen. Dan heeft Alle ook nog het schrikdraad doorgetrokken binnen in de ren. En Saartje en Sientje zijn prachtig en gek op brokjes. Iedereen blij!
Kijk is dat niks voor jullie? Er loopt een hondje vlak langs ons heen, voor een Jack Russell is het een rustig bezadigd soort. En heeft niet zon glad velletje, maar een echte vacht. Susan heeft me net toevertrouwd dat ze er misschien een tweede hond bij willen. We zijn op de jaarmarkt op de Brink in Sellingen, een aardige plaats in het Westerwolde, in het Z.O. van de provincie Groningen. Wim gaat er met de Eemslander Shantys die markt mede opvrolijken. En Susan is met mij mee om een gezellige avond te hebben. We hebben een plekje veroverd onder een tent want het weer begint hier bar. Gek is dat nu steeds zien we overal het meisje in het roze lopen met haar hondje. Gelukkig trekt het weer later bij en doen we een rondje over de markt en luisteren naar onze Shantys. Dit keer vind ik de solo van het koppel Wim en Leen goed klinken. Met een patatje in een pauze tussen twee optredens wordt het echt een uitje. Dan ineens staat het meisje met haar hondje vlakbij ons. Ik probeer haar te fotograferen en we maken een praatje. Ja met honden bij je heb je zomaar contact. Het blijken man en kinderen van dirigente Henriette te zijn. En het hondje is niet zomaar een hondje, het is een hondje met een verhaal. Twee weken geleden liep dit hondje helemaal verlaten bij de Lidl in Twist. Politie ingelicht, advertentie, dierenarts enz. Niemand miste een hondje. Toch uit de auto gezet? Het blijkt een enorm aardig dier te zijn, ze denken een jaar of acht, en ze kunnen het niet over hun hart verkrijgen om het naar een asiel te brengen. Nu is Lady al bij hen gewend en ook hun eigen herder heeft er geen moeite mee. Tja . Wat later in de auto terug denken we nog steeds aan het hondje met een verhaal en ik zeg tegen Susan:Zullen we bij de Lidl in Emmen ook eens gaan kijken je weet het maar nooit?
Zo . Hiawatha, begroet Ben Wim die net zn kampvuur van deze dag opgestookt heeft. Wim is gek op een kampvuurtje en kan er eindeloos bij zitten. Op deze manier stookt hij alle afvalhout mooi op. Toen we voor het eerst bij Fred en Gera in Canada waren viel het daar al op. Iedere avond begon Wim met hout te slepen bijgestaan door broer Henry die dezelfde tick heeft. Als Fred dan even naar buiten keek en de toestand overzag kon hij dan opmerken:O de Indiaan is ook weer bezig. Die bijnaam heeft hij meegenomen en hij wordt er regelmatig aan herinnerd. Ben en Diny zijn een dagje uit en na een bezoekje aan de fokker van hun paard Cassandra komen ze de rest van de dag bij ons. Altijd gezellig en er is genoeg om bij te praten. Natuurlijk moeten Diny en ik even naar onze kringloopwinkel, gewoon even een rondje doen. Onze mannen maken er gebruik van met een middagdutje. We gaan op de fiets. Diny op de E-bike van Wim. Ze ontdekt dat die toch wel heel lekker rijdt. Als we terug zijn zitten de heren net op de schommelbank bij de wei, helemaal uitgerust en met een kop thee. Het is er best uit te houden met dit warme weer, een lekkere schaduwplek. Wim laat opnieuw zn kookkunst zien en wordt flink geprezen. Ik mag het toetje verzorgen ijs uit de vriezer makkelijk zat! De koffie drinken we daarna bij het vuur en dat was het moment dat Wim begroet werd met Zo .Hiawatha !
Snap je het? Zesenveertig jaar samen ondanks totaal verschillende interesses. Zet uut dat ding, roep ik regelmatig als er een knokfilm op de TV is waar ik iemand in elkaar zie slaan.Ik wil het niet zien. Nou dan is het wel heel erg. Als ik naar Wim kijk beweegt hij gewoon mee met iedere klap, ik weet niet of hij de klap in gedachten geeft of krijgt moet ik toch eens vragen. De sport is een andere zaak hoef ik ook niet naar te kijken. Als Nederland nou voetbalt, gaat het nog, maar verder De nieuwste interesse is darten je weet wel ons Barney. Nou voor mij is het net wat Joan Woodgate bij haar Tom beschreef als hij naar cricket zat te kijken : 'Its just waiting untill the paint is dry'. Het maakt Wim niet uit welke sport, alles vindt hij de moeite waard. Ik kijk graag naar praatprogrammas. Vroeger was er s middags om 5 uur de vijf uur show. Daar ging ik even voor zitten, vooral wanneer ik net uit school kwam. Nu is er een serie 'In therapie op de TV. Dat boeit me, vooral die waar Jeroen Krabbé zon wel heel hoge directeur met paniekaanvallen speelt. Dat geleuter , is Wims reactie dan. Het was handig dat we twee televisies hebben, kon ik in de achterkamer naar mijn favoriet kijken terwijl Wim zn voetbal keek,..dat moet je nu eenmaal wel op een groot scherm zien. Maar ja je weet het, sinds de brand in de toren van Smilde doet de digitenne van die TV het niet meer in Emmen. Dus de kleine tv weigert nu dienst en de grote werkt op de schotel... gelukkig. Toch zijn er nog een paar programmas die we samen kunnen waarderen: Engelse detectives. Lewis is bv een waardige opvolger van Inspector Morse. Nee we blijven er niet voor op, maar die nemen we op om er later samen voor te gaan zitten. Je ziet het, we hebben het nog wel gezellig samen . En als je zoals nu de avond doorbrengt bij het kampvuur heb je geen digitenne of schotel nodig om het goed te hebben.
Ga je mee?, vraagt Ben aan moeder die in haar rolstoel in de dagopvang De Binnenplaats zit met een kopje koffie en een soesje waar ze maar iets van afgeknabbeld heeft. Ze hoort het niet maar met een kwinkslag maakt hij haar duidelijk dat ze bezoek heeft en we haar meenemen naar haar klein appartementje boven. Ze ziet slecht, zegt ze. Maor as-t-er een stöffien op de vloere lig zie-j et wel, merkt Ben op. Ben kwam net aanlopen om de was op te halen toen we bij de Bongerd aankwamen. Horen en zien vergaat je, merkt moeder slim op. En dat bedoelt ze letterlijk want ze kan ons niet volgen, zo weing ziet en hoort ze nu. Ben neemt haar gehoorapparaatjes onder handen en doet er nieuwe batterijtjes in. En ja dan gaat het beter. Er komen weer heel wat bekende liederen voorbij. Het lijkt wel of zingen haar een beetje wakker houdt. Terwijl ze vorig jaar alle kinderen met aanhang en kleinkinderen nog iedere keer oefende, werd dat steeds minder. De vorige keer waren het alleen haar jongens mèt aanhang, die ze benoemde. Vanmorgen was het:Ja ik weet het wel. Wim Piet Henry en Ben vier jongens heb ik. En daar bleef het bij. Arend en Amaka waren gisteren ook even bij haar, en hoewel ze dat nu niet meer weet is het zeker dat ze het prettig vond om dat knulletje van vroeger even om haar heen te hebben.
'Brave little man, swimming with joy', had Pamela hierbij gezet. Will en zijn vader Tim genieten van het koele water. De temperatuur was op dit moment in Minneapolis boven de 40º.
Kijk is dat niks voor jullie? Er loopt een hondje vlak langs ons heen, voor een Jack Russell is het een rustig bezadigd soort. En heeft niet zon glad velletje, maar een echte vacht. Susan heeft me net toevertrouwd dat ze er misschien een tweede hond bij willen.
