Eén van de oude beukebomen naast de oprijlaan naar Kasteel Kiefskamp. Er zijn nog maar 4 van de 8 kastelen bewoond door de oorspronkrlijke families.
Een deel van de buurtschap Linde hoorde bij het Kasteel De Kieftskamp en daar woonden vroeger de baron en barones van de Wall Bake. De boerderijen die bij De Kieftskamp horen zijn te herkennen aan hun rood/wit/groene luiken. De baron hield niet van vreemden op zijn terrein. Hoe minder mensen hoe liever het hem was. XML:NAMESPACE PREFIX = O />
Maar het eerste stuk van de Lieferinkweg vanaf de Lindeseweg is er in de 40-er jaren zo slecht aan toe dat er onder de aanwonenden en belanghebbenden een inzameling wordt gehouden om dat stuk van een harde ondergrond te voorzien. Zo komt pa bij de baron aan de deur en vraagt beleefd om een bijdrage. Hij heeft er toch ook belang bij! Maar pa wordt boos en hooghartig door de baron met zijn hoge hese stemmetje weggestuurd. Hij zei zelf: Ik bun as een hond weg ejag.
Niet lang daarna rijdt pa op zijn fiets op het fietspad naast die blubberboel, het enige stukje dat te berijden is. Maar daar komt hij de baron tegen op zijn paard. Het paard met zn vier mooie witte beentjes loopt ook op het fietspad. Ze komen elkaar halverwege tegen. Beiden stoppen en de baron verwacht dat pa de modder in zal gaan. Dan zegt pa en ik hoor het hem zeggen:Daor heur ij met oew peerdjen, en wijst op de blubber. Zonder iets te zeggen stapt de baron met zn paard de modderpoel in. Het wit van de paardebeentjes is snel niet meer te zien.
De volgende dag komt de baron persoonlijk bij pa aan de deur en overhandigt hem 100.
|