Naar de inhoud

Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

nederland
akke.beakke.be
Юлиус Дрейфсанд цу Шлам, поет

Archief

Woensdag 26 april 2006

een glanzende schemering



een glanzende schemering
is wat je omringt
ook al kijk je door de ogen
het is alsof je van binnen zingt
en kontakt slechts is
om te gedogen

vragen om te dagen
zal verder gaan dan
zien door glazen
of openen van je mond
het zal je niet verbazen
als ik in stilte zeg
jouw bloemen staan voor mij
in onzichtbare vazen

wellicht schouw ikzelf
door een beslagen ruit
onkundig te schonen
het licht een eigen schaduw uit
zoals er velen in mij wonen






Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 17:54
Maandag 24 april 2006

stille straten




door stille straten dool ik rond
jagend achter een blind verlangen
op zoek naar wat ik nimmer vond
in mijn prille kindergezangen:
dansen naar morgen
lachen naar vogels
slechts hemelse zorgen
ik hoefde alleen maar
mooie dromen te vangen
 
deuren ga ik voorbij
tel ze allen één voor één
daarachter zie ik gezichten
rondom een tafel gezeten
verwarmd door sprekende lichten
kon ik daar maar heen
 
ik weet zeker
ooit zal ik ergens bellen
nee, ze zullen mij roepen
van aanraken vertellen
en over springen op stoepen
ja, zo moet het gaan
en zal de leegte mij
niet meer kwellen
 
 
 
 
 
 
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 22:59
Woensdag 19 april 2006

groene gloed



een groene gloed grijpt om zich heen
zonlicht schenkt een nieuw tapijt
takken, schuchter gras en drassig veen
hebben de geboorte opnieuw te leen
 

ook mij raakt het voorjaar de huid
telkens denk ik vooraf
schenkt de natuur mij opnieuw haar bruid
als de winter voortgaat in koude draf
 
 
vandaag slingeren mijn wegen
langs  omploegde, gestreepte velden
ik voel dat het staat te gebeuren
langdurige somberheid wordt verdreven
beslotenheid heeft me te lang gekweld

de lente opent vernieuwde deuren
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 21:29
Woensdag 19 april 2006

het regende






het regende
toen ik afdaalde
langs het pad
met wilde bramen
het was al lang geleden
dat wij hier kwamen
heb het lang gemeden
ik was hetzelf
die deze weg 
als het ware vergat
 
ik ruik nog de zomer van toen
de zoemende muggen
en de stilte tussen ons beiden
je vertelde met 
sprankelende blikken
over jouw onzichtbare dromen
ik dwaalde mee over mijn heide
zag de edelherten voorbij komen
 
ik ruik nog die dagen
die mijn leven
verder dragen
 
 
weet je nog
van die gele bloemen
zij juichten ons toe
zij wisten onze namen
te noemen
 
 
 
 
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 09:40
Dinsdag 18 april 2006

water van goud



spel de beelden uit mijn lippen
als mijn keel naar diepte graaft
voorbij al die wankele klippen
waar mijn ziltige ziel zich laaft
 
daar rusten verdorde bloemen
langs vervallen koude muren
die ontkende stiltes benoemen
gedurende uitzichtloze uren
 
achter het verzwegen licht
stroomt altijd water van goud
het draagt het jonge gezicht
dat de toekomst nog vertrouwt
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 09:02
Maandag 17 april 2006

je danst het silhouet

 
 



varens in mijn tuin
spreidend sprietsend
als de groen grauwe fontein
op de plaza del piedro

ik denk , zo denk ik
aan de verloren avondschaduw
en neem jou peinzend waar;
een dromerig zijn


je danst het silhouet
van wuivende palmen
kwetsbaar lachend
met ingetogen pret


over het plavuis van
mijn verlaten liefdesplek
schuurt een laatste zonnestraal
en kust de aarde
met voortschrijdende brede lippen
totdat zij het plein
volledig heeft ingepalmd
en ik, mijn lief, in jou verdwaal


met mijn verlopen oude klarinet
galm ik naar alle hoeken,
naar donkere stegen
zo troost ik de vergane dag
opnieuw een lief verloren
morgen zal ik de scherven
met tranen aanvegen






Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 22:07
Maandag 17 april 2006

branding (of op strand bij nacht)

 


rul zand, korrels als mieren
in grijzend lang haar
schurende wind, zilte smaak
angstwekkende langgerekte
zwarte keistenen pieren


langs vlakten, aardedonker
schuimend zingende waterslag
suizend door oren, flitsende
reflectie op mijn brilglazen
hangend tegen onzichtbaar
tastende straffe tegenwind
soms kerend op mijn weg
die ik schoorvoetend ga


zie in mijn ziel,het zwartwit beeld
naar bruin toe verkleurd
een niet verleden oorlog


de golven als mortieren
denderen door mijn lijf
schreeuwende meeuwen
de paniek van verscheurde harten
vluchtend door de onvoorstelbare
verwoestende nacht


ik struikel, een waterige geul
dramatische herhaling
van de herhaling
zout is het water, mijn val
slaat een afdruk in het wad
opnieuw machteloos
verstijvend door kou en herinnering
schokkend licht van
een vuurtoren als kamplicht
godsgruwelijk angstig en verlaten


tot de ochtend zich ontworstelt
verstild kijk ik door de glazen
van mijn verbogen montuur
als negatief lig ik hier
niet tot ontwikkelen bereid


wacht weer op de moed
richt mij op
richt mij op weer een lege dag





Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 22:04
Maandag 17 april 2006

teder verlangen



jij bent in mij
raakt met jouw lach mijn ziel
je kunt dat niet beletten
een schone blik is immers vrij
komt door muren heen
laat zich niet bezetten


ik ben in jou
niet omdat jij het wilde
of vragen zou
ik weerkaats in jouw spiegel
een stukje hemels blauw


soms gaat licht zijn eigen weg
laat zich niet vangen
of vermengen door wat Ik zeg
maar begeleidt ons wel
met verzoenende gezangen


handen kunnen het niet grijpen
dat onbegrepen verlangen
miskend door aardse pijnen
maar toch er aldoor is
het komt in jouw hart
als ook in de mijne

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 22:03

Meer van Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

↑ Terug naar de berichten