Naar de inhoud

Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

nederland
akke.beakke.be
Юлиус Дрейфсанд цу Шлам, поет

Archief

ik geef jullie een vrije dag




een enkel woord
is genoeg
zwijgen nog beter
ik kom dan tot rust
en jij raakt niet verstoord
in je dagelijks gezwoeg

niet dat je daarom vraagt
soms weet ik hoe het hoort
ben dan snel uitgezaagd

ik val je niet lastig
met stichtelijk gedoe
of  poëtisch gezwam
soms word ik echt moe
van mijn eigen gedram

ik heb zo
van die momenten
dan voel ik mij
een groot schrijver
je kent dat zelf wel
ieder heeft ooit
een zwak moment
en denkt: ik ben
een blijver

dus sla mij
vandaag maar over

het is goed zo,
wat een inzicht
heeft die vent,
hoor ik je zuchten,
iemand die zichzelf kent

ja ik ga dan maar
je hebt heden
niets te duchten

 

 

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 08:51

sta even stil











sta even stil
bij wat je nu voelt
schrijf het in de wolken
 
zij drijven weg
 
niet omdat ik het wil
maar dat wordt wel
met de gang van
emoties bedoeld
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 21:41

op weg


ik zoek de rust
de verbinding met het zelf
net als voorheen
 




het spoor was ik bijster
dat overkomt soms jou, mij
en iedereen
 
naar de stille kracht
ben ik op weg
 
je weet nog wel
van mijn stem
die jou  verzacht
en dat mijn ogen
je doen blinken

luister naar het gezang
van schone vinken
zij kennen het
onbegrijpelijke al lang
 
 
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 19:09

eenjarige bloemen



toekomst is gehuld
in signalen van licht
maar wat als jij verwachting
zo machteloos verwoordt,
dat het je ontbreekt
aan menselijke achting
en de droevige ogen
op hopeloosheid zijn gericht
door de ziel die is doorboord

ik voel me zo zwak
in een heldenloos bestaan
immers ook ik kan je niet bieden
dat teder beschermend dak
al ben ik nog zo met je begaan
ik weet dat je ooit
op weg zult gaan
naar het stervenswak

voortaan zal ik nog maar
eenjarige bloemen zaaien
niet wetend wat er komt
totdat ik een laatste keer
naar jou mag zwaaien
en voor altijd zal verliezen
wat ik wel in je vond

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 21:22

haar vergeten ik




zij gaat
maar dan zo langzaam
met wisselende helderheid
naar steeds grotere leegten
in het heden
stervend dood

waar toekomst
een afnemend
verleden kent:
een ongevraagd
genadebrood

zieltogend
gaat zij voort in
nakende ellende
totdat ook het kind
in haar
geen weet meer heeft
van er zijn
of te worden bemind

zij kijkt, zo lijkt,
nog diep in zichzelf
hongert slechts
teert op het volledig niets
zo is haar ik gegaan
nog wachtend
op ademnood,
naar ontdaan bestaan

de natuur
neemt "haar" tijd
een mens
wordt reeds bij leven
naar eeuwigheid
geleid


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 20:49

vrouwelijk




geen vrouw ontsnapt aan mijn blik
noch ontgaat deze aan mij zelve
zij doorstroomt mijn lijfelijk ik
gestut door ziele gewelven

meegesleurd in onaantastbare krachten
doet zij mij vaak verscheuren
zo sterk in mij en in gedachten
het geeft mij haast onmogelijke kleuren

geaard in dit wezen, met gedreven passie
zoek ik mijn weg waar bandeloosheid regeert
ik ben genageld in deze stoffelijke versie
waar chaos mij genadeloos deert


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 17:44

schijnwereld



ik tracht de lucht te vangen
met de palmen van mijn hand
adem de zucht van jouw verlangen
op het godverlaten strand

ik verhaal mijzelf op schijnende dromen
zie in het licht van de deinende zilte zee
waar ik je naakte lijf voorbij zie stromen
je ogen vragen mij, ga je mee

ik stap met grijpende handen dieper weg
heb geen weet meer van vaste grond
mijn keel verkrampt bij elk woord dat ik zeg
totdat het water onomkeerbaar stokt in mijn mond


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 17:43

een woord (2)


een woord
smachtend zonder
ademende paringsdrift
heeft mij nimmer bekoord

een zachte zucht
slechts kreunend
in een flauwe blaas
blijkt een
schaars gerucht
met vage klanken
een letterloos geraas

"ja" het woord
dat zich in eenvoud
vermenigvuldigt
schept echte vreugde

"neen" is het woord
dat menig mens
waarlijk heeft berouwd


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 17:41

Meer van Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

↑ Terug naar de berichten