mijn hond laat mij uit in feite trekt hij me voort het is het schuldgevoel dat mij vaak zo uitbuit ik zet me dan aan hem te riemen ja, ook h…
mijn hond laat mij uit
in feite trekt hij me voort
het is het schuldgevoel
dat mij vaak zo uitbuit
ik zet me dan aan hem te riemen
ja, ook hij heeft zijn rechten
en op de geijkte tijden
moet ik tegen mijn luiheid vechten
vroeger liet ik hem los
en draaide een shaggy
keek dan lusteloos over het water
riep hem dan weer met een fluit
hij kwam direct terug of iets later
o, daar is die vent met die herder
mooi weer he zegt hij
dat had ik ook al waargenomen
gelukkig liep hij verder
het liefst kom ik niemand tegen
dat houdt alleen maar op
nou ik kan je een ding zeggen
mijn konijn doet niet moeilijk
een keer per dag wat korrels en water
om zich daarna weer neer te leggen
een woord uiten is vaak balanceren op een koord als vechten tussen waarheid en schemering tussen klaarheid en behoudzucht tussen zwijgen en …
een woord
uiten
is vaak
balanceren
op een koord
als vechten
tussen waarheid
en schemering
tussen klaarheid
en behoudzucht
tussen zwijgen
en opgelucht
krachten bespelen
mijn gemoed
het karakter zal
ten einde bepalen:
is het woord
hard of zoet
verwoorden van het requiem is de hemel beschrijven op aarde letters en klanken zonder stem vrij van gewicht en waarde het is ook ruimte sche…
verwoorden van het requiem
is de hemel beschrijven op aarde
letters en klanken zonder stem
vrij van gewicht en waarde
het is ook ruimte scheppen
na een reeks van vertaalde gedachten
loslaten van dromen in de steppe
ophouden het zalige geluk te verwachten
tot een woord tot slot
zijn velen niet in staat
soms komt het niet uit de strot
vaak blijkt het al te laat
een woord al vaak een te weinig dat woord heeft dan niet gebracht wat men zo gaarne had verwacht
een woord
al vaak een te weinig
dat woord
heeft dan niet
gebracht
wat men zo gaarne
had verwacht
een trillende stem in mijn zwellende aula geluid dat waait in de keel bewegende droge lippen aanzet tot veel mijn woorden werden al gevoeld …
een trillende stem
in mijn zwellende aula
geluid dat waait in de keel
bewegende droge lippen
aanzet tot veel
mijn woorden
werden al gevoeld
eer zij werden uitgesproken
mijn woorden
ze waren nog niet koud
of reeds gestorven in schoonheid
woorden, woorden
het scheppend sterven
morgen , o ja, morgen zal ik weer schrijven over, over .... ......................................................ueber die flucht der liebe…
morgen , o ja, morgen
zal ik weer schrijven
over, over ....
......................................................ueber die flucht der liebe
dicht het mij toe
wellicht kan ik dan nog
een woordenspel bedrijven
.....................................................ueber den fluch der liebe
wat draag ik nog bij
alles klinkt al zo belegen
en nog meer verzwegen
zo veel lijkt ook al gezegd
.....................................................ueber den fluss der liebe
dicht jij mij dan toe,
fluisterend,
wat ik nog niet
in jouw ziel heb gelegd
....................................................ich fluester die liebe
ik kijk je aan en zwijg doffe ogen schouwen langs mij heen jij ziet de verte ik geen
ik kijk je aan
en zwijg
doffe ogen
schouwen langs
mij heen
jij ziet de verte
ik geen
uit deze opsomming van woorden ontstaat een professioneel gedicht ik zou het maar volgen immers het is aan u gericht met enige allure durf i…
uit deze opsomming van woorden
ontstaat een professioneel gedicht
ik zou het maar volgen
immers het is aan u gericht
met enige allure
durf ik trots
dit in te sturen
niet dat ik word betaald
of een ander mijn
deskundigheid bepaalt
nee, dit is hèt gedicht
der gedichten
dat zonder meer
de top behaalt
omdat, ik geef het toe,
het hoogtepunt van mijn
arrogantie uitstraalt
dit zo zijnde
besluit ik mijn hit
maar een treffend einde
is op zijn plaats
"ga zo door mijn jongen
geloof in jezelf
dat was mooi, heel mooi
tjonge jonge......"
regels te kort maak ze langer! worden ze niet gevoeld; stort tranen over ze uit zoals de meesters het hebben bedoeld veel te lang bevonden; …
regels te kort
maak ze langer!
worden ze niet gevoeld;
stort tranen over ze uit
zoals de meesters
het hebben bedoeld
veel te lang bevonden;
ik kort ze ijlings in;
worden opnieuw ingebonden
een woord te vaak gedicht
dan verzacht ik de pijn;
het wordt er uitgelicht
immers men wil voldoen
aan de elitairen,
aan hun strikte lijn
in de pas, in de pas
recht zitten in de klas!
normen bestormen
behoort tot een ander ras
soms, midden in de nacht
zit ik in een somber hoekje
slijp mijn punt extra scherp,
vergrijp me in extase
aan een woordeloze stroom
van storende elementen
die mijn vruchten immer
bevatten
dan, ja dan,,,,,ben ik
ja ik, even mijzelf en kan ik
me aan mijn pennenvrucht
heerlijk bezatten
durf jij mij jouw naaktheid te tonen ontdaan van kleed, van alle beschermende lagen laat jij mij zien wat jij heel je leven afgeschermd hebt…
durf jij mij
jouw naaktheid te tonen
ontdaan van kleed,
van alle beschermende lagen
laat jij mij zien
wat jij heel je leven
afgeschermd hebt
meegedragen
zie ik dan jouw borsten
zoals ze werkelijk zijn
ontwaar ik dan jouw
verjaarde buik na het baren
of het verborgen zachte
van glanzende venusharen
durf je mij
je ziel te tonen
het diepste van jouw zijn
ervaar ik dan nog
heilige iconen,
als het ware,
zo pril geschapen
waarvan een kind
nog kan dromen
of zal ik de pijnlijke
verloren scheuten
van verkilde liefde
voorzichtig bij elkaar
moeten rapen
vraag mij maar
naar mijn diepste wezen
of liever, ontdek
wat jij beter kan
voelen of zien
zie mijn pure kwetsbaarheid
diep in mijn ogen
misschien ontwaar jij beter
dat ik mijzelf
aldoor heb bedrogen
mijn hond