Definitief naar huis.

Woensdag 24 juni 2009 - Zierikzee - Sas van Gent - 61,4 km met 2 sluizen - 7u24' draaiuren.

Voor Petra, was een dag der overtochten, altijd iets speciaal. Het kruisen van Ooster- en Westerschelde geeft altijd stress, al was het alleen om de regelmatige passage van zeeschepen en het spel van wind, golven en stromingen. Voeg daarbij, de steeds groter wordende binnenschepen (4.000/5.000 ton) en het drukker wordend verkeer van pleziervaartuigen en we zijn al een eind gevorderd.
Vandaar ook dat de passage bij schippersvrouwen niet al te geliefd is. Ook zij schuwen als de pest de oversteek van de Schelde.
Eerlijk is eerlijk, ik kijk er altijd naar uit, niet om de stoere bink uit te hangen, maar wel om te zien hoe de mens maar vooral de boot de soms extreme natuurelementen doorstaat. Hoe gedraagt zich een schip wanneer wind, stromingen en golven bepalend zijn om richting of geen richting te geven aan een door zijn bestuurder gekozen doel.
We verlieten om kwart over acht het haventje van Zierikzee, een stadje waar we door gecharmeerd zijn, ondanks de dure ligplaats. We komen hier zeker terug, ook in de wetenschap dat Zierikzee slechts 75 km en 2 sluizen verwijderd is van onze ligplaats, Spanjeveer. Een groot week-end b.v.
We liepen de haven uit, buiten de strekdammen, stond er een dappere 3 Beaufort, oplopend tot 4 naarmate we de Zeelandbrug naderden. De oversteek duurde anderhalf uur en verliep vlekkeloos. Onder een stralende zon liepen we Wemeldinge voorbij, het kanaal in. In t-shirt en korte broek om ons maximaal te laten bruinen, genietend van water en zon. Wat kan je nog meer verlangen ! Hansweert, de volgende sluis verliep niet zo best. Eén van de twee sluizen was in herstelling, dus iedereen in hetzelfde gaatje. Met aan bakboord en stuurboord van de sluis 3 opeenvolgende lengten binnenschepen, werd ook het midden opgevuld met werkschepen, een binnenschip en uiteindelijk pleziervaartuigen. Het bakje was meer dan vol. Een kwartier nadien braakte de sluis alles uit en kwam iedereen op een ietwat onrustige Westerschelde. Het eerste deel ging vrij vlot, maar het tweede gedeelte bleek ruwer. In het zicht van Terneuzen kwamen twee zeeschepen, die ons achteraan gingen inlopen. Dit maakte Petra bijzonder onrustig. Regelmatig keek ze achter zich en steeds kwamen de schepen dichter. Enkele honderden meters voor de sluis kwamen de twee zeeschepen naast en over ons. Bijna stuurloos ben je dan, de motor iets hoger gezet om de uitgezette koers te blijven volgen.
We merkten op dat de brug aan de sluis omhoog stond en riepen de Oostersluis op, op kanaal 18.We konden nog mee, zei de sluismeester. Met een ferm snorretje aan de boeg, liepen we de sluis in en legden ons tegen een ander nederlands jacht. Twee Nederlandse senioren-koppels gingen België verkennen, maar liepen verloren in de kaarten. Ik gaf hen info om tot Portus Ganda te komen en daarna hen te vertellen dat ze best Kortrijk, Mons naar Strépy-Thieu gingen om de mooiste route op te geven.4 mensen gelukkig gemaakt, mijn goede daad als ex-scout was terug gebeurd. In Sluiskil kwamen we een zeeschip tegen en een beetje verder gingen stuurboord af en zwaaiden onze Nederlandse vrienden een goed verlof toe.Kwart voor vier lagen we vast.
Anita, onze havenmeesteres verwittigd, en een belletje aan Patrick en Kristin gegeven die onmiddelijk replikeerden af te komen omdat ze absoluut mijn bootje wilden zien.
Iets na zeven kwamen ze beiden aan boord. Met een grote fles bier en een fles wijn maakten we er een gezellige boel van. Natuurlijk na inspectie van het bootje, dat werd gekeurd binnen en buiten. Ze waren in de wolken, en dat stemde ons vrolijk. Wij eveneens. Met dat gegeven sliepen we nadien met een grote tevredenheid in.

Zierikzee deelgemeente van het zuiden van Schouwen Duivelland in de provincie Zeeland, aan de Oosterschelde. Diverse kleinere fabrieken, regionaal centrum qua bestuur en verzorging. Met de Zeelandbrug die de verbinding vormt met het zuidelijke deel.
Zierikzee is een druk bezocht toeristisch stadje, en een druk bezocht watersportgebied.

Dinsdg 23 juni 2009 - 40,9 km met 2 sluizen - draaiuren : 3u54'

Na een verkwikkende nachtrust waren we er klaar voor. Vandaag stond immers een vaart naar Zierikzee op het programma. Met een temperatuur van 20° en een flinke zon erbij zou het kwik vandaag tot 24° stijgen. Heerlijk vaar-weer ! We beginnen de dag met te bellen naar de man van het tankstation en kunnen onmiddellijk bunkeren. We vragen de man een kwartiertje geduld, want ik ben immers nog aan 't eten. Petra heeft naar de stads-bakkerij geweest om de hoek en heeft verse croissants en piccolo's mee. Met de geurende verse koffie er bij smaakt het lekker. Ik hou één piccolo opzij om die met gehakt te eten deze middag. Voor mij een lekkernij bij uitstek. Rond kwart over negen lopen we naar het bunkerstation en draaien de boot zodanig dat hij met de vuldop langs de pomp ligt. Ik tank 175 liter en betaal € 200,00.
Om halftien verlaten we Brouwershaven, het Grevelingenmeer ligt als een spiegel. Op anderhalf uur zijn we in Bruinisse aan de sluis. Ik merk vanaan de tweede boei voor de sluis, dat het bruggetje van het sas openstaat en roep de sasmeester direct op dat er nog twee motorjachten op komst zijn. Hij vraagt me mijn hoogte en ik antwoord : "4,25m". De Duitser voor me luistert blijkbaar niet naar de marifoon, maar als hij verneemt dat ik ook voor hem gebeld heb is hij blij. Hij laat me voorgaan in de sluis en steekt de duim op. Dat scheelt ons een dik half uur.
Twintig na elf, lopen we het sas uit en roepen de sasmeester op om hem te bedanken en verder een goede wacht toe te wensen. De man steekt de duim op. Blijkbaar is hij dat niet gewend van watersporters. Moeiteloos haalt de zon zijn 24°. Gelukkig staan we onder de cabriokap om te sturen, anders zou je serieus verbranden. Immers wind en zon + de weerkaatsing van zon op het water. Het verbrandt of bruint al naargelang de huid. A rato van de afstand naar Zierikzee reken ik tussen één en halftwee ginder te zijn. We passeren de gigantische Zeelandbrug, met vlak erachter het inloop-kanaal achter de versterkte dijken regelrecht naar de haven van Zierikzee.
De alziende havenmeester is direct bij ons om af te rekenen, we betalen € 19,50. Twee jaar geleden was dat nog 10/12 euro. De Nederlandse Jachthavens hebben qua prijs een serieuze inhaalbeweging gemaakt. Men ziet ook meer en meer bootjes liggen op stijgertjes waar geen electro of water is. Zij liggen gratis. Om te douchen vraagt men nog eens € 1 per 6 minuten. Electriciteit wordt afgerekend via muntjes, voor € 1 krijgt men 2kw/uur. We gooien direct een euro in het systeem en zullen voor het slapengaan dit nog eens doen. Kwestie om gerust te zijn dat 's nachts de electriciteit niet uitslaat en onze ijskasten overgaan op stroom uit onze batterijen.
Bij een wandeling doorheen het mooe stadje, komen er regelmatig boten aan, geladen met toeristen (vooral Duitse). Overal krioelt het dan ook van Duitsers die etend of drinkend luidruchtig over de straten wandelen. Na een wandeling naar de punt van de dijk 's avonds, waar we mooie foto's maken, eten we net voor 't sluiten van de frituur, frietjes met kibbeling (gebakken vis).
We veranderen onze plannen omdat ze nog twee dagen mooi weer geven en pas op vrijdag slecht. Morgen, woensdag gaan we naar Sas Van Gent en doen het Veerse Meer later wel eens. Ik wil over de Ooster- en Westerschelde gaan bij goede weersomstandigheden.

De gemeente ligt in de provincie Zeeland en vormt het noordelijke deel van de gemeente Schouwen-Duivelland en telt ongeveer 3.600 inwoners. Gelegen aan het Brouwershavense Gat, een voormalige zeearm, die de grens vormde tussen Schouwen-Duivelland en Goeree-Overflakkee gaat het daarna over in de Grevelingen. Sinds de Deltawerken, die in 1971 een binnenmeer deden ontstaan van meer dan 11.000 hectaren en zich uitstrekt tot de Grevelingendam, vormt het Grevelingenmeer een watersportstek uitstekend op korte afstand van Vlaanderen.
Vooral landbouw (aardappelen, graan en suikerbieten), en vroeger de visserij, die echter de laatste tijd fel is teruggelopen sinds de afsluiten van het Brouwershavense Gat. De oude haven is thans een jachthaven geworden, en aan de keersluis werd een nieuwe loswal gemaakt voor het lossen van bouwmaterialen.
Het stadje werd gesticht in 1285 en in 1477 werden er stadsrechten verleend. De bloeiperiode in de 17e eeuw verdween met het graven van de Nieuwe Waterweg, die Brouwershaven zijn functie van overslaghaven voor Rotterdam ontnam.
Tenslotte vormen het 16e eeuwse raadhuis en de hervormde kerk met stukken uit de 14e, 15e en 16e eeuw de meest bezienswaardige gebouwen. Met de komst van de watersport en een groot aantal Vlaamse watersporters en toeristen, gaat het op de Grevelingen crescendo. Getuige daarvan dat de haven van Bruinisse nog maar eens vergroot.

Maandag 22 juni 2009 - Middelharnis - Brouwershaven 69,1 km + 3 sluizen vaaruren : 6u18'

De boot heeft weer wat stilgelegen, dus de startaccu doet het weer niet. Die vliegt er gegarandeerd uit wanneer ik terug ben in Spanjeveer. Na 10 minuten draait hij.
Het is kwart over acht wanneer we het kanaaltje verlaten richting Haringvliet. Het waterpeil moet serieus veranderd zijn, want de sluis werkt nu. We lopen de sluis 10 minuten later uit. Hoe verschillend kan het zijn. Daar waar we toekwamen op het Haringvliet dat al zijn duivels had ontbonden, zo rustig is het nu. We varen precies op een vijver. Het meer is één rimpelloze plas. Niet te geloven.
Ik ga weer het eiland Tiengemeten tegemoet, en volg de boeien tot aan de brug over het Vliet. We varen nu stuurboord uit en gaan in de richting van de Volkeraksluizen. Zoals het stilaan de gewoonte wordt, hebben we weer "hoerechanche", want we lopen gelijk de sluis binnen. 't Is binnen en buiten, zo snel gaat het en we bereiden ons voor op het volgende sluizencomplex, de Krammersluizen, die we verlaten kort na de middag. 't Is prachtig weer met een matige wind. We varen nu richting Grevelingenmeer met haar toegangssluis, Bruinisse. Bij Vlamingen zeer bekend. Hier liggen zeer veel landgenoten, bij gebrek aan gelijkaardige infrastructuur in eigen land. Hier kwam ik al vijftien jaar geleden met mijn speedboot en alle andere "NAPO's* er bij. Waar is die tijd ?
Wanneer we de sluis terug in een razend tempo verlaten, merken we grote werken aan de jachthaven van Bruinisse. Niet minder dan 800 ligplaatsen komen er bij. Ze overstijgen daarmee Brouwershaven en Port Zélande, op zich toch ook niet van de kleinste jachthavens.
Op de Grevelingen varen we naar Brouwershaven. We passeren de eilanden Hompelvoet, Markenje en nog een paar kleinere. Sommige van deze eilanden zoals Tiengemeten op het Haringvliet zijn bewoond door landbouwers. Hun veestapel loopt vrij over het eiland. Zij leven een vrij afgeschermd leven en worden met alles vanaf het vasteland bevoorraadt. Op de Hompelvoet zie je soms wilde paarden, ook worden er bijen gekweekt. De natuur op alle eilanden staat centraal en is beschermd.
We lopen binnen iets na twee en liggen vast om 14u20' Na een deugddoende wandeling verkennen we het prachtige dorpje en bestellen een tafeltje in het clubhuis : "Het Roefje", waar we 's avonds lekkere mosselen met frietjes eten. Ik heb de groene kleur van de algen, die op mijn zwemtrap achtergebleven waren er eindelijk af, en daar ben ik blij om. Ik heb water getankt en de wierfilter is proper, bootje staat klaar om morgen verder te trekken. Het zilte nat is er afgespoeld en blinken doet ie weer als vanouds. Morgen wat bijtanken en klaar is onze Enya.

Middelharnis is met zijn 17.500 inwoners het middenste deel van Goeree-Overflakkee en behoord tot de provincie Zuid-Holland. Het overgrote deel van de bevolking verdient zijn brood in de landbouw of aan het toerisme, zeg maar watersport. Sinds de Deltawerken zijn immers zowel het Haringvliet als het Grevelingenmeer watersportgebieden geworden en met name de aanleg van de vele jachthavens, zijn een "boost" voor de watersport. Het stadje zelf vormt samen met Stad aan het Haringvliet, Oude Tonge, Nieuwe Tonge en Sommelsdijk één entiteit. Het Haringvliet is één van de echte zoutwatergebieden, te merken aan de fauna en flora. Tenslotte heeft het enkel twee interessante gebouwen, het gemeentehuis van Middelharnis (1639) en de laat-Gotische Hervormde Kruiskerk, oordspronkelijk 2e helft 15e eeuw, maar later diverse malen verbouwd en vergroot.
Het slechte weer en de harde wind hielden ons hier. Maar vanaf morgen gingen de weersomstandigheden crescendo. Vanaf dinsdag sprak men van 24/25°. We planden een trip naar Brouwershaven op het Grevelingenmeer, en daarvoor hoopten we dat de weergoden ons goed gezind waren. Zo bruisend en levendig Middelharnis is op zaterdag, zo doods en verlaten is het op zondag. Op het terras van één van de weinig geopende cafés dronken we een biertje, voor Petra een wit wijntje.Met de voeten bijna in de oude haven met dobberende bootjes in vele kleuren, zeiltjes en boegkleuren, het had toch charme !
Het café heette niet voor niets "Het Genot"
We wandelden langs de haven naar het kanaaltje toe, waar ons bootje lag. En wonder boven wonder, we zagen de eerste Vlamingen liggen. Eens aan boord lagen we wat, leesden wat, sliepen wat, rusten wat, kortom we deden zalig niets. Vermits onze TV nog niet in orde was, keken we naar "Out of Africa" op DVD, altijd weer mooi met die schitterende beelden van het zwarte continent en de weergaloze vertolkingen. Daarna kropen we in onze nestje, genietend van rust en stilte en hopend op een nieuwe schitterende vaardag morgen.

Donderdag 18 juni 2009 - 41 km - geen sluizen - vaaruren 3u48'

Ik zou dit stukje de titel willen toekennen : "De Verschrikking van Petra". Men voorspelde wisselvallig weer vandaag, maar na enkele weerberichten werd ik niets wijzer, integendeel ! Kans op een regenbui, zonnige perioden, bewolkt en een stevige wind. André Van Duyn zou daarover zeggen : "Wat mot een mens ermee. Laten we zeggen dat Petra het deed om mij te plezieren, maar van harte was het zeker niet.
We hadden twee dagen in de Lage Zwaluwe gelegen, onze boegschroef was hersteld en ons bootje was als nieuw. We voeren uit rondom de klok van 09.00u. De schilder wuifde ons na en wenste ons alle goeds toe. Ik was blij met de goeie service, onthaal en ligplaats.Eerst de Amer op en vervolgens het Hollands Diep. De golfjes waren nijdig, maar niet om te zeggen, we keren om. Petra was stil. Een blinde kon zien aan haar lichaamstaal, dat dit niet haar ding was.
In de verte doken de Moerdijkbruggen op. Hier was het uitkijken voor het beroeps-verkeer dat richting sluis of Dortse Kil ging. Wijzelf volgden diegenen die naar de sluis liepen, en bij de laatste boei voeren we naar de andere kant en namen de beboeing van het Haringvliet.
Het weer werd temperamentvol, dat was het minste dat je kon zeggen. Korte nijdige golven sloegen over de boeg tot tegen de ruiten van de besturing.Ons bootje onderging een serieuze test en bleek alles met glans te doorstaan. Petra leidde me feilloos door iedere boei voorbij het eiland "Tiengemeten" met Stad aan het Haringvliet er net voor en Middelharnis in de verte.Om half één lagen we vast. De boot werd eerst onderhanden genomen om het zout er af te spoelen en korte tijd later merkten we van de woelige overtocht niets meer.
Middelharnis lokte ons met winkels waar 50% en meer korting gegeven werden. Bij Petra was de grimmige overtocht snel vergeten. Ik kocht een paar bootschoenen en Petra twee paar zomerschoenen, alles aan minder dan de helft van de originele prijs. In een kledingwinkel elk een zomerbroek om te dragen op de boot. We waren weinig geld kwijt en hadden de dingen gekocht die we echt nodig hadden.
Proviand voor de volgende dagen werd ingeslagen, daarna doken we op de terugweg in een pannekoekenhuisje en smulden heerlijk van deze lekkernij. 's Avonds genoten van een prachtige zonsondergang, weliswaar met een te fel windje. Hier bleven we het ganse week-end. Gelukkig dat we redelijk vroeg in het toegangskanaal lagen, want na een uur kwamen vele schepen binnen en moesten dubbel liggen. Gelukkig hadden we een goed plaatsje uitgekozen, waar we 's avonds vermoeid, maar zeer tevreden over de tocht en ons bootje insliepen.

Omdat we in Weesp hadden vastgesteld dat de boegschroef het niet meer deed, had ik in Weesp zelf eens nagekeken wat de oorzaak kon zijn. De accu bleek 10j oud en dat is fors. Ofwel moest die vervangen worden ofwel was er iets in de boegschroef zelf.
Na de zware vaardag van gisteren hadden we geslapen als rozen. Het was dan ook na half acht eer we uit de veren waren. Toen we, na het ontbijt, de winkel binnenkwamen, verbaasde ons weer, hoe groot het aanbod hier wel was. De winkel behoord tot de keten "Nauticring". Petra trakteerde me op een nieuwe set van "Swobbit" een luxe steel met afneembare zwabber en borstel. Nog wat inox vijzen en een karabijnhaak en we waren € 200,- armer. Maar we hadden wel degelijk materiaal gekocht. De mecanicien verwittigde ons dat het rond twee uur zou worden, voor hij langskwam.
Ik hield me bezig aan boord en Petra verkende het dorp Lage Zwaluwe. Ze kwam terug met één van de beste "maatjes" die ik al gegeten heb. De boterhammetjes met daarna een taartje met aardbeien en onze dag kon niet meer stuk.
Net voor twee uur kwam de mecanicien aan boord en vertelde me op voorhand dat hij één euro rekende per minuut. Ik had alles reeds uitgebroken en opengelegd zodat hij direkt kon beginnen. Ik had ook het boek er bij van boeg- en hekschroef van Vetus met reserve breekpennen. Toen hij vroeg om te draaien en de accu had doorgemeten, bleek de buitenste breekpen gebroken te zitten. Gelukkig, want de binnenste, daarvoor moest mijn bootje uit 't water. Na 25 min was de klus geklaard en ik betaalde € 25. Goeie afspraak, vond ik.
De boegschroef die op de tunnel zit ontdeden we van het huis en de roterende kop die vrijkwam, daar zaten drie gaatjes. Met een doorslag klopte hij in één van de drie gaatjes en de pen kwam in 2 stukken er uit. Met een imbussleutel de kop terug opgeschroeft, het huis er op en klaar was het.
Die namiddag lagen we lui te niksen, 'k was blij dat het bootje terug ok was, want morgen ging het naar het Haringvliet, al was de weersvoorspelling niet zo best.

Woensdag 17 en Donderdag 18 juni 2009 - 92,6 km - 4 sluizen - draaiuren 10u

Men voorspelt vandaag schitterend weer en 't is nog waar ook. Hemelsblauwe lucht en temperaturen van om en bij de 22°. We verlaten rond 09.05u het haventje van Weesp na weer 2 heerlijke dagen verblijf in Muiden en Weesp. In ons notaboekje enkele dingen genoteerd om te bezoeken, misschien volgend jaar. Onder het bruggetje door, het Amsterdam-Rijnkanaal op, tot de Zuidersluis en de Merwede is precies 3 uur varen. Dat weten we uit het verleden. Een kwartier vroeger dan anders komen we aan de Zuidersluis. De sasmeester laat me de sluis binnen, maar vraagt te wachten. Er zijn nog andere mensen op komst. We worden in een mum van tijd geschut samen met vier andere jachten. Beroepsvaart op de Merwede is sterk gedaald in de loop der jaren, merk ik. Maar die plaats is ingenomen door jachten, zoveel is duidelijk. Eéntje haakt af onderweg om te middagmalen, en twee andere nemen een vaarweg voor bootjes met 2,6m doorvaarthoogte. Mijn boot meet 4,25m boven het water, volledig (met radarbeugel en kap), en 4m met de radarbeugel naar beneden. De kap kan ook naar beneden, maar dat werkje wil ik thuis eens precies nameten. Ik vaar richting Gorinchem of Gorkum zoals iedereen zegt.
Met de hoge brug te nemen en de daaropvolgende sluis komen we op de Nieuw Merwede. 't Is al na vijf uur, de zon begint laag te zitten, dus zonnebrilletje op,want de schittering op 't water doet ons de traantjes in de ogen krijgen. Ik ga richting Lage Zwaluwe omdat daar technische hulp voorhanden is en ik de boegschroef kan laten nakijken. Bij jachwerf Crezée kan ik dan ook nog eens in de winkel rondneuzen. We liggen vast om vijf over zeven, en hebben precies tien uur gedraaid. De technieker komt morgen heeft hij beloofd, dus dat loopt. Eventueel vervangt hij ook de accu.
Uit de voorraadschuur van Albert Heyn eten we lekkere hamburgers die we de vorige dag in Weesp kochten. We nemen daarna nog een wijntje en genieten van het schitterende weer op het achterdek, met wat muziek op de achtergrond. We hebben uit de winkel wat leesvoer over nieuwe producten voor pleziervaart meegekregen en lezen die van A tot Z.
Rond tienen gaat de lichten uit op de Enya na een zware vaardag.

Weesp is een stadje onder de rook van Amsterdam, zeg maar en werd in de 11e eeuw reeds vernoemd als Wisene. Het ligt in de provincie Noord-Holland en telt een kleine 18.000 inwoners. De Hervormde St. Laurenskerk (1462),  het monumentale Stadhuis (1772) en het St. Bartholomeusgasthuis (1632) zijn de drie meest imposante gebouwen. Met haar ligging tussen de Vecht aan de ene kant en het Amsterdam-Rijnkanaal aan de andere kant alsook de Gaasp en de Smal Weesp lijkt het wel ingesloten door water.
Wisten jullie trouwens dat Weesp als eerste in Nederland de porselein-industrie naar het vaste land brachten ? Van het ondertussen verdwenen Weesper porselein worden prachtige staaltjes getoond in het Stadhuis.
Aan de Smal-Weesp, zoals vroeger reeds genoemd de prachtige wipkorenmolen " 't Haantje". Verder is de historische stadskern beschermd.
Om kwart over acht staan we op. Vandaag hoeft niets, alles mag. Petra gaat shoppen in Weesp en ik neem ons bootje onderhanden en maak alles in orde voor het vervolg van onze tocht morgen.
Winkelen bij Albert Heyn, daarna in de speciaalzaak kersen en aardbeien kopen, want die waren on-aards lekker en twee sleutels laten bijmaken voor de boot.
De ganse voormiddag een zonnetje met een fris windje, waarvan deze jongen gebruik maakt om in ontbloot bovenlijf  (wees gerust, krijgen jullie niet te zien) zijn bootje eens flink onder handen zal nemen.
Petra komt terug van boodschappen te doen en ik loop haar tegemoet om te helpen dragen. 't Zal makkelijker zijn wanneer we onze fietsen hebben, die in bestelling zijn.Alles behalve de sleutels, dit zijn genummerde sleutels van een deur en een contact-slot. Namaken kan niet. Ik bel met Lars er over, hij heeft ze vergeten meegeven, dus geen probleem.
's Namiddags is het zonnig maar toch altijd met een te frisse wind. Ik lees een boek van Pieter Aspe, dat Petra kreeg op haar dagelijkse treinrit naar 't werk. Petra komt naar 't dek in volledige uitgangs-kledij, en ik monster haar goedkeurend. "k' Ben klaar, want 'k heb honger" zegt ze. Dat betekent klaarmaken, zoveel is duidelijk. We zakken af naar de Slijkstraat en Restaurant Selene. 't Is kwart voor zes en we zijn de eersten. 'k Dacht dat het altijd vol was, hier, zegt ze ongelovig naar mij kijkend. Wacht maar, repliceer ik, en warempel een halfuurt later is de zaak vol.
Petra neemt een Pizza Margarita en ik hetzelfde als vorige week een "filetto Giorgio", een steak met ui, champignons en roomsaus, broccoli en gegratineerde aardappeltjes in taartjesvorm. In gezelschap van een schitterend flesje Montepulciano, neem ik als dessert verse aardbeien met ijsje. We zijn toch Bourgondiërs, nietwaar ! We wandelen hand in hand langs de mooie Vecht en de schitterende molen 't Haantje naar ons bootje en voelen ons de gelukkigste mensen ter wereld. Men zou het voor minder !

Maandag 15 en Dinsdag 16 juni 2009 - 33,4 km - 1 sluis - vaaruren 3u42'

Nog gauw kwam de havenmeester langs om het havengeld te innen. 't Is overtrokken, maar droog deze ochtend, zegt de weerman. Vermits een weerman nooit liegt ! Lichtjes ruimt de ochtendnevel over het gladde Eemmeer. De zichtbaarheid is goed en we varen om 07.50 u weg. We zullen voor de middag via de sluis van het historische Muiden op de Vecht belanden en langs de Smal Weesp naar Weesp varen. Maar zo ver zijn we nog niet. Immers na het Eemmeer volgt nog het laatste van de Randmeren, het Gooimeer. Petra heeft op de kaart een kortere geul ontdekt tot Muiden, midden van ondiepe plaatsen.We gaan die bevaren, maar 't blijft uitkijken. In de verte zien we reeds het kasteel van Muiden. Over dit kasteel vertelde ik reeds eerder een prachtig verhaal.
Traag lopen we richting sluis, want die zit vol aan de andere kant. Wanneer deze leeglopen, is het onze beurt en we nemen de stuurboord-sluis. De man komt langs en incasseert de € 7,00 sluisgeld. Bij het uitlopen van de sluis komen we op de Vecht, passeren de taverne Floris V en dan volgen er nog eens 3 bruggen (€ 3,00 bruggeld) en tenslotte een spoorwegbrug, die ik niet onder kan vanwege mijn hoogte, tenzij ik mijn radarbeugel laat zakken. Ik moet slechts twee knoppen losmaken en het ganse geval zakt, maar ik ben er te lui voor. We leggen ons op de remming en er komt een prachtige botter naast ons liggen. Twee senioren-families, allemaal universitairen op rust, liggen naast ons en slaan een praatje terwijl ze koffie en lekkers snoepen. Ze feliciteren ons met onze koop en vinden de boot prachtig. We vertellen van waar we komen en zij beginnen aan hun verlof. Voor we het beseffen moeten we afscheid nemen van onze "Nederlandse buren" want de spoorwegman die de brug draait maant ons aan tot spoed. Eens door de brug laat de botter de hoorn gaan tot afscheid. Hij gaat een stuk Vecht doen (stremming van 2 bruggen gedurende 2 dagen) en daarna verder. Ik ga stuurboord uit en kom op de Smal Weesp. We passeren een gigantisch mooie molen en komen op een klein meertje dat de jachthaven herbergt. Wanneer we de molen passeren, zie je ook een stukje van het leuke stadje Weesp. Petra is in haar nopjes, immers hier stoppen we een dag, en gaan dan pas verder. Zonder verdere problemen leggen we aan.
Na het eten en de siësta, duiken we het stadje in. We kopen lekkere kersen en aardbeien en stappen een Blokker binnen en kopen er wat klein gereedschap voor de boot. Ook hier valt het ons op, hoeveel goedkoper de prijzen in Nederland zijn in vergelijk met België (10 à 15% zeker). We besluiten om vanavond aan boord te eten, en morgen uit eten te gaan bij de Italiaan "Selene", waar ik de vorige week samen met Brigitte en Ludo was.We betalen hier € 25,- voor twee dagen met 2 personen, electra en water en douche inbegrepen. 's Avonds na het eten nemen we een douche en spoel ik de boot nog effen om het zout en de groene aanslag van algen te verwijderen. Na een glaasje wijn en wat babbelen op het achterdek, krasselen we op en vervoegen onze kooien. We slapen de slaap der zaligen !