Archief

Ruim vier maanden was ik bezig met een ander bootje te bekijken, en de nodige afspraken te maken gekoppeld aan een overname van mijn oude bootje. Als ik mij kan verbeteren, wacht ik immers niet. Het doel is verjonging. Het gaat niet enkel om de boot op zich, maar ook indien nodig om voldoende reservestukken te kunnen bekomen. Begonnen met de El Verde die dateerde van 1970 met daarna de Enya uit 1983, was ik en ben ik nog altijd bezig met het zoeken van een waardige opvolger. Ik had die gevonden op het einde van het vaarseizoen 2008, een Vri-Jon uit 1993, 13,75m lang en 4,10m breed, een juweeltje, goed onderhouden en op een vuilwatertank en marifoon na, vaarklaar. Plaats zat om de motor te onderhouden, en dat is het waar ik achter zocht. Ondertussen was de man naar de enya komen zien en deed ik een bijkomend bod bovenop de overname. Na een paar week-ends heen en weer te hebben gereisd, vertelde hij me beter wat te wachten tot na Nieuwjaar, om de verkoper van de boot de gelegenheid te geven een beetje te zakken met z'n prijs. We lagen nog iets te ver uit elkaar. Het was toen al einde november, en ik dacht dat deze vier bijkomende weekjes er nog bij konden. Maar toen ik niets meer hoorde na Nieuwjaar, belde ik zelf en vernam dat het bootje ondertussen verkocht was. Met veel verontschuldigingen kwam de verkoper af dat hij de boot verkocht had zonder overname, en dat dit voor hem gunstiger was. Vanaf September was ik bezig geweest en het was op niets uitgedraaid.Diep ontgoocheld ben ik nu op zoek naar wat anders. Maar nog steeds spelt die ontgoocheling, bij mij is immers een gegeven woord heilig. Bij anderen blijkbaar minder.

De dagen van zwelgen en vreten zijn voorbij, terug naar het normale, bijna ascetische leven van voordien. 't Is 2009 geworden en nooit stond de wereld er zo onzeker voor als nu. Velen fabrieken sluiten tijdelijk of permanent, duizenden mensen stappen in een onzekere toekomst. Tweeduizend en negen wordt een moeilijk jaar, zoveel is duidelijk. En toch, naast al het negatieve, zijn er positieve kanten. Zeer veel mensen komen met beide voetjes terug op de grond. Ondanks vele onzekerheden, gaan mensen misschien teruggrijpen naar vastere waarden in het leven, zoals vriendschap en inzet voor anderen in de samenleving die het moeilijker hebben door de slechte economische omstandigheden. Al bij al is er een mogelijkheid om verbeterd uit deze tijd te komen. Sterker en meer gelouterd.
Ik zie dan ook dit positieve als mijn streefdoel, er komt voor mij een tijd waarin ik alle kansen krijg om te doen waar ik goed en dienstig in kan zijn. Tijd om terug te blikken op een drukke werkperiode, tijd om te genieten van de vrije tijd, en tijd om dit te doen samen met mijn vrouwtje.
Tijd om in mijn hobby te groeien, en meer tijd door te brengen tussen vrienden, die ik in het verleden wegens "te weinig tijd" verwaarloosd heb.
Kortom, een nieuwe tijd, waar kwaliteit moet boven drijven. Carpe diem wordt één van mijn deviezen !
Het woord waarrond alles in dit artikeltje draaide, was tijd. Tijd, beste vrienden die genadeloos doortikt en onomkeerbaar is, met andere woorden NOOIT meer terugkomt.
Aan al mijn blog-vrienden, geniet van de tijd en wees er spaarzaam mee.

tot het laatste bochtje, de thuishaven tegemoet.

de moervaart op...

en idyllische plekjes...

met sluimerende bomen...

Varend in de mist...

In oktober voeren we naar Wachtebeke - een kort, maar gezellig reisje, wars van het goede weer, maar met de charme van de eerste koude, de vallende bladeren, de mist en de schitterende gezichten langsheen het water.

Voor het komende jaar beginnen onze plannen ernstig vorm te krijgen. Het wordt definitief Nederland. Er liggen een aantal bestemmingen voor die gezelligheid waarborgen en een vaarroute geven waar zeker en vast iets te zien zal zijn. De Zaanstreek spreekt mij wel aan. Het is een vaargebied met steden als Zaanstad, Beverwijk, Purmerend, Heiloo en Alkmaar om daarna via Schagen en Middenmeer naar Medemblik te varen. Daarna een stukje IJsselmeer, indien de weergoden ons gunstig gezind zijn, via Enkhuizen met zijn Krabbegatsluizen naar Hoorn, te mooi om links te laten liggen. Vandaar verder over het IJsselmeer naar Edam, waar we het IJsselmeer achter ons laten om richting Amsterdam te varen, met de ringvaart naar Leiden toe. Delft is de volgende bestemming. Verder volgen Overschie en Rotterdam om daarna via de Noord naar Dordrecht te gaan. Eens "Dort" voorbij, gaan we via de Dortsche Kil richting Hollands Diep. Het zal daarna afhangen van de tijd die eventueel overblijft of we via het Veerse Meer naar huis varen of via de Krammer, het Mastgat en de Keeten, Oosterschelde in en dan naar het Kanaal door Zuid-Beveland, om via Terneuzen huiswaarts te keren.