Wij zijn gisteren weer naar "Langwar" gereden, waar ons bootje nog voorlopig onder dak lag. We hebben haar buiten gebracht, en daar lag ze dan te blinken in een waterzonnetje. Langweer zoals het in het nederlands heet, barste gisteren uit zijn voegen. Op de Langweerder Wielen waren het zeilwedstrijden voor jongeren, de passantenhaven lag dan ook vol met boten allerhande van ouders die hun "youngsters" kwamen aanmoedigen. Ook de kleinkinderen van Menno deden mee, en ééntje van hen werd eerste in zijn categorie op 42. Een lefgozertje dus, zoals men daar zegt. We beginnen stilaan in onze "Enya" onze weg te vinden. Zoals beloofd hierbij ook enkele foto's.
Volgende week begint de race naar de papierwinkel. Nog drie papiertjes scheiden ons van het varen met onze Lauwersmeer Kruiser, de immatriculatieplaat, de vlaggebrief en de zendvergunning van het BIPT. Vooral deze laatste instelling is de stugheid in persoon. Heel anders vergaat het Nederland, één papiertje en alle toelatingen zijn ok. Wanneer ik de ganse wirwar van vignetten en benodigde papiertjes aan hen probeer uit te leggen, vallen bij onze noorderburen de monden open. Deze week kwam de verzekering in orde en de vaarvignet. Voor de rest had ik de verkoopsoverdracht nodig en die heb ik nu. Cross fingers, zou ik zeggen.
De koop is achter de rug. Na contact met de bank betalen we morgen ons voorschot op de boot en kunnen we ons definitief eigenaar van de ENYA noemen. Ondertussen zijn alle benodigde papieren gedownload en ingevuld. Nu nog het verkoopcontract ondertekenen en klaar is kees. Keep fingers cross ! Deze week heb ik reeds het FD nummer bekomen van de haven van Antwerpen. Dit is het nummer, dat dienst doet om de havenrechten te betalen bij doorvaart in Antwerpen. Ook het vaarvignet is gekocht en wordt morgen op de kont van de ENYA geplakt. Een verzekeringspolis werd afgesloten bij een kantoor. Ik kreeg een korting van niet minder dan 50%, omdat ik nooit een aanvaring of schade had. Maandag gaan alle resterende papieren buiten, ééntje voor het immatriculatieplaatje, ééntje naar het IBPT voor de aanvraag van een zendvergunning en de laatste aanvraag is er ééntje voor een vlaggebrief. Ik hoop tegen het eind van volgende week dat alles in orde is. Eénmaal dat in orde, kan niets ons weerhouden om de ENYA af te halen en naar zijn vaste ligplaats te brengen. Morgen breng ik alvast foto's mee en die komen vast en zeker op onze blog volgende week. Tot dan !
Bij een doop hoort Champagne, dan liefst van een Vlaams Huis in de Champagnestreek. Wanneer dit kan met aardbeien, en onderliggend de streek waarvan hij komt en onze favorite muziek ,die de naam van onze boot wordt. E Viva Enya !
't Heeft lang genoeg geduurd, de zoektocht naar ons bootje. 't Is gebeurd, beste vrienden. Na ons zoveelste bezoek aan onze tweede thuis, Frÿlan, hebben we de koop afgerond. Een fraaie Super Lauwersmeerkruiser van 11,45m bij 3,45m werd het, voorzien van een krachtige zescylinder DAF 105pk. Door iedere watersporter erkend als een van de betere werven, gelegen in de noordelijkste punt van nederland, de zeesluis van Lauwersoog scheidt het Lauwersmeer van het waddeneiland Schiermonnikoog. Daar werd mijn beestje gebouwd, het kan dus tegen een stootje. De vorige eigenaar was Menno Sappé, havenmeester van Langweer, één van die prachtige friese meren "de Langweerder Wielen" die verder naar de Koevorde stroomt, daarna het Prinses Margrietkanaal en de Brekken tot aan de Lemmer. Enkel op deze Langweerder Wielen hebben we nog nooit gevaren.De rest is voor ons gesneden koek. Dan zal de keuze vallen, afhankelijk van de weersomstandigheden of het wordt het IJsselmeer bij mooi weer of de Randmeren bij minder weer. Over ons bootje nu, het staat nog steeds te blinken, in een totaal nieuwe refit van 2006, een 2componentenpakje om zich heen. Petra is al op zoek naar de geschikte dingen om er voor ons een thuis van te maken. Zaterdag gaan we terug om een eerste lading aan boord te zetten. Ondertussen probeer ik de nodige paperassen uit de voeten te doen. "ENYA" is geboren. We wensen hem een lang en vaarrijk leven toe. Volgende keer de eerste foto's van onze kersverse baby !
Zoals je weet ging mijn bootje over in andere handen. Karel en Leon zijn de nieuwe skippers on board. Van hen kreeg ik de melding van hun eerste vaart. Vanuit hun thuishaven Temse gingen ze naar St. Amands aan de schelde, daar waar het graf van de vlaamse franstalige dichter Emile Verhaeren rust. Hun terugtocht, denk ik, moet zo euforisch geweest zijn, dat ze maar besloten 's anderendaags naar Gent te varen en meteen hun eerste sluis te nemen. Beiden waren in de wolken van ons, eh excuseer, hun bootje ! Op pinksteren-maandag kwamen ze terug naar Temse met de voldoening dat hun boot nu eindelijk vaarklaar was. Deze week kregen we meteen ook de laatste foto's van ons, samen met de "El Verde". We bewaren ze voor immer in ons hart, temeer daar we er geweldige en spannende en mooie momenten met beleefden. We hopen hen dikwijls op 't water te zien en wensen bij deze "een goeie vaart".
Reeds drie weken ben ik bezig met het zoeken naar een nieuw bootje. En geloof me, na de "El Verde" is dat niet makkelijk. Hoe meer ik bekijk, hoe kritischer ik word. Ik probeer, op aanraden van Petra ditmaal met verstand te kopen. Niet makkelijk dus ! Van de zovele boten (minstens 2/3.000 stuks) die ik zag via internet of bij bezoeken aan de werf heb ik met toch voorgenomen om een paar gulden regels in acht te nemen. 1. Nooit via een broker kopen. Ik herinner mij de verkoop van één van mijn vorige jachten, waarvan de verkoopprijs rond de € 125.000 lag, en waarvan de broker nadien € 8.675,- in zijn zakken stak. Wat had hij ervoor gedaan ? Simpel, een foto gemaakt en die aan de venster gehangen samen met een beschrijving van de boot en hem op internet geplaatst. Da was alles ! 2. Liever ietsje duurder en jonger. De reden daarvan ligt enkel in het feit, je moet er op vooruitgaan. 1986 of 1987 is het uiterste qua leeftijd en de lengte zal het 10/11m zijn. Groter hoeft echt niet voor ons tweetjes. 3. Er zullen een aantal dingen moeten inzitten die ik in mijn "El Verde" ook had. Vooreerst verwarming en een boiler. Het genot van warm water en in 't voor- en najaar 's morgens een beetje warmte, voelt lekker aan. Een gesloten koelsysteem is een must en een zescylinder motor een wens. Die draait een pak rustiger en dat scheelt op verbruik en sleet van de stukken. Ook de indeling van de boot, iets waar Petra dan weer kritisch op is, met een slaapgelegendheid achteraan en dwars in het schip met veel bergplaatsen er bij. Het geeft ruimte en is makkelijker te onderhouden. Ramen die in aluminium zitten is ook zo'n must, temeer omdat we gezien hebben dat ramen met rubberen omranding altijd lekken. 4. En tenslotte is er het financiële plaatje, ergens belangrijk, maar men mag er zich zeker niet blind op staren. Liever € 5.000 of € 10.000 euro over de schreef gaan die men nadien 20x terugverdiend. 5. Afsluitend is er ook het tijdstip. Wachten tot het vaarseisoen voorbij is, geeft een bredere marge in de eventuele aankoop. Veel mensen varen nog een jaartje, stoppen dan en dan komt er eind augustus, september veel tweedehands boten op de markt, waartussen altijd interessante dingen zitten. Mensen worden te oud voor een bootje of krijgen andere interesses, echtscheidingen, overlijdens. 't Is erg, maar soms krijgt een mens kansen, door miserie van anderen. We zien wel. Een jaartje zonder bootje kan nog net. En wie weet bied het najaar misschien nog mooie, varende dagen. Wie weet ..........
Vorig week-end zijn we naar Friesland geweest, zowat de plek waar we ons stilaan beginnen thuisvoelen. Op het programma stond bootjes kijken, bezoeken, inschatten en misschien, heel misschien kopen. We boekten een hotelletje in Leeuwarden. Ljouwert, zoals dat in het Fries heet, is de provinciehoofdstad, middelgroot en wat opvalt met zeer veel jeugd. Een stad die leeft.Na het uitpakken hadden we een afspraak om een Aquanaut 1100 te gaan bekijken. Positief was de zescylinder motor, toch een stuk zachter draaiend dan zijn kleinere broertje 4-cylinder. Aquanaut maakt al zijn boten met twee besturingen : ééntje buiten en ééntje binnen. Deze was uitzonderlijk zonder binnenbesturing hetgeen zeker 2 à 3 m² scheelt in de binnenruimte. Qua indeling en varen bleek de Aquanaut te voldoen, het enige minpunt waren de ruiten, de meeste in aluminium, anderen in rubber. Waar we vooral op letten zijn de rubbers omdat die nogal vlug lekken. Het was hier niet anders. De muren rondom vertoonden donkere(vocht) vlekken. De man scheen niet op de hoogte ??? Afgekeurd dus, en hop naar de volgende... 's Anderendaags naar Akkrum, de thuisstek van onze vorige boot, de Oostvaarder. Vlug een bezoekje bij de familie Oost, waar we terug hartelijk ontvangen werden. Voor ons vorig schip moesten we nog wat inkopen doen, verf en een reserve-onderdeel. Als we in Akkrum zijn eten we chinees, restaurant Lotus was zoals steeds perfect. De eigenaars herkenden ons direct. In de namiddag reden we naar Aquavirium, een groothandelszaak in Grou. Woudsend, Sneek, Terhorne, het was allemaal genieten. En de grachtjes, kanalen en rivieren, volgepakt met bootjes. Het is echt een varend volk, die Friezen. Na een heerlijk nachtje slapen met uitstekend ontbijt gingen we richting Dokkum, in de punt van nederland. Zwaagwesteinde om precieser te zijn. Dhr. De Hoop had zijn bootje gekoesterd zoals het moest, nogmaals een Aquanaut 1000 met dubbele besturing, perfect in orde. Toch waren er ook minpunten, het ontbreken van een plug voor walstroom, geen boiler of geen verwarming. Jammer. Ook de prijs lag veel en veel te hoog. Het bootje op zich was perfect in orde. Na een Boorncruiser die € 99.000 moest kosten werd ik een beetje down van al die gekke prijzen. Of het lag niet te koop, of het was te duur of er waren gebreken aan, waar ik me niet mee kon verzoenen. Eénmaal thuis trooste Petra me met de gedachte : "er komen nog bootjes, wees gerust". En toch begon ik ongerust te worden !!!!!!!!! Dan maar terug naar internet, met een afspraak in Leuven in de vaartkom. 12m lang was de boot, en dat is alles wat ik er wou over zeggen. Nadien kwam er een bootje uit in Ermelo (NL). Een prachtokkasie, een Hollandia 1000 S - direct gemailed en wat dacht je, ik ontving een mailtje terug met de tekst : eigenaar is juist gaan varen met kandidaat koper, waarschijnlijk tegen vanavond verkocht !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ZOUDEN DE GODEN DAN TOCH IETS VOORHEBBEN MET MIJ ?
Bootje verkopen wil zeggen dat je nadien op zoek moet. We besloten daarom ook volgende week een reisje Frylän te doen. Ik zag deze week zeker een kleine tweeduizend "occassions" zoals ze in nederland zeggen. Geloof me of niet, men wordt na een schip zoals de "el verde" ferm kritisch. Men ziet altijd de fouten en denkt te weinig dat er aan ieder bootje wel iets is wat niet past. Maar goed. We trekken richting Leeuwarden kijken naar een 11 meter aquanaut, een merk dat gebouwd word in Sneek. Dertig jachten per jaar verlaten de hallen van die werf, die in het totaal kunnen bogen op een totaalproduktie van ruim 1200 jachten tussen de 8 en 17m. Ik hoor jullie al vragen waarom dit ene specifieke jacht. Vrijwel alle Aquanauten worden gebouwd met dubbele besturing d.w.z. binnen- en buitenbesturing. Om de één of andere reden was deze koper slim genoeg om slechts één besturing te plaatsen, en wel de buitenbesturing. Door geen binnenbesturing te plaatsen wint men ca. 2 à 3 m² binnenruimte, hetgeen enorm is op zulk een kleine oppervlakte. Wanneer we akkoord geraken over de prijs, zou ik mijn volgend verlof een beetje vroeger willen nemen en met het nieuwe bootje naar huis varen. Ondertussen moet ik het aanpassen aan de nieuwe normen, papperassen in orde brengen, de nieuwe vaarnummer er op en de nieuwe thuishaven zijn dan allemaal werkjes die ik laat opknappen in Leeuwarden. Mocht alles goed verlopen vertel ik jullie wel hoe de reis verloopt. Blokzijl en Giethoorn staan dan zeker op het programma. Meer volgende week, eerst nemen we afscheid van de "el verde". Morgen zaterdag varen we de laatste keer naar Evergem sluis - ringvaart en dan Merelbeke sluis, de schelde op naar Temse, zijn nieuwe stek, waar twee mensen met een klein hartje hun nieuwe bootje zullen in ontvangst nemen. Karel en Leon, van harte, in de hoop dat jullie uren op de "el verde" even gelukkig mogen zijn als de uren die we er zelf mochten op vertoeven. Hopelijk komen we mekaar nog veelvuldig tegen, en breien er gezellige uren en avonden aan, zoals we er al een paar achter de rug hebben. Ad multos anos.
Grote kuis !
Wij zijn gisteren weer naar "Langwar" gereden, waar ons bootje nog voorlopig onder dak lag. We hebben haar buiten gebracht, en daar lag ze dan te blinken in een waterzonnetje. Langweer zoals het in het nederlands heet, barste gisteren uit zijn voegen. Op de Langweerder Wielen waren het zeilwedstrijden voor jongeren, de passantenhaven lag dan ook vol met boten allerhande van ouders die hun "youngsters" kwamen aanmoedigen. Ook de kleinkinderen van Menno deden mee, en ééntje van hen werd eerste in zijn categorie op 42. Een lefgozertje dus, zoals men daar zegt.
