Filosoof Baggini formuleert het haarscherp: vele van degenen die klimaatactiviste Thunberg ophemelen 'kopen hun deugdzaamheid af via steun en re­tweets, zonder zelf de handen uit de mouwen te moeten steken'. En degenen die haar karakterieel en psychisch willen vernietigen, verraden een intellectueel en moreel bankroet en worden gedreven door hebzucht en vrees voor verlies van welvaart.

Hangt daarmee ook het feit samen dat de ferventste klimaatontkenners en de brutaalste aanvallers tegen klimaatactivisten, te vinden zijn in de (extreem)rechtse, populistische hoek?

Jarenlang al klagen partijen als NVA en VB, de financiële transfers naar Wallonië aan en maken ze er een enorm renderend electoraal propagandamiddel van.

Veel minder aandacht is er , ook in de media, altijd geweest voor de geldstromen binnen de Vlaamse regio. 

Nu wordt duidelijker en duidelijker, o.a. door het protest van nogal wat plattelandsburgemeesters, dat de kleinere gemeenten en steden sterk benadeeld worden ten voordele van de grotere steden.

En welke stad is de allergrootste slokop? Wat dacht u, Antwerpen natuurlijk. De stad waar de burgemeester-voorzitter-parlementair-informateur-formateur achter de schermen, op 't Schoon Verdiep de plak zwaait. 

De nationalistische partijen pakken zo graag uit met de populistische slogan dat 'Ons Vlaams geld in de bodemloze put van Wallonië' verdwijnt.

Het is goed om weten dat een deel van 'het zuurverdiende geld van de Hardwerkende Vlaming' , naar NVA-bastions als Antwerpen vloeit.

Een katholieke school moet katholiek zijn of ze zal verdwijnen

Auteur Kolet Janssen wenst alle katholieke scholen een schooljaar toe vol vergeving en mededogen. Dat zijn twee christelijke waarden die volgens haar in onze samenleving bedreigd worden, en waarop katholieke scholen zich moeten onderscheiden.

Kolet Janssen is auteur, oud-lerares, (pleeg)moeder en oma

------------------------

Na de jaarlijkse zomerslaap komt halverwege augustus het onderwijs plots weer in het vizier. Meer dan een miljoen kinderen en jongeren brengen er hun dagen door, duizenden leerkrachten en aanverwanten verdienen er hun loon en elke belastingbetaler spendeert er jaarlijks een behoorlijk percentage aan. Reden genoeg dus om er van alles over te vinden en te proberen alles in zo goed mogelijke banen te leiden.

En dan komt al gauw de vraag naar de zin en wenselijkheid van het vrije scholennet opduiken. Ons onderwijs is georganiseerd in een "officieel" en een "vrij" net. In dat laatste mag je binnen bepaalde grenzen vanuit eigen waarden en idealen je opleiding vormgeven. De katholieke scholen zijn binnen het vrije net niet de enige, maar wel de grootste groep.

Wie zijn kinderen naar school stuurt, verwacht dat ze naast alle nuttige dingen die er te leren vallen, ook meer mens worden. Wat je daaronder verstaat, kan heel verschillend zijn. 

Waarom nog de twee schoolnetten in stand houden?

Mondig en sociaal, verantwoordelijk en solidair, gericht op vrede en respect voor andere overtuigingen, met oog voor ieders talenten. Allemaal dingen waar elke school achter kan staan, van om het even welk net. Waarom dan nog die twee netten in stand houden?

Wie zijn kinderen naar school stuurt, verwacht dat ze naast alle nuttige dingen die er te leren vallen, ook meer mens worden

Wie zijn kinderen naar een katholieke schoolstuurt, mag daarnaast nog iets anders verwachten. Want de christelijke waarden volgen lang niet (meer) altijd zo smooth de heersende maatschappelijke trends. De waarde van vergeving, om maar iets essentieels te noemen, staat tegenwoordig behoorlijk onder druk in onze samenleving. Iemand altijd een tweede, derde … kans geven als hij het verknoeit, is lang niet altijd evident.

Een katholieke school moet de waarde van vergeving "incontournable" maken en een beleid uitwerken voor het omgaan met "heel moeilijke leerlingen" die onaangepast gedrag vertonen en soms echt niet houdbaar zijn in de klas. Er moet een traject uitgewerkt worden om hen – verbonden aan de school – de tijd te gunnen om zichzelf bij te sturen en weer op het spoor te zetten. 

Niemand opgeven of uitsluiten, dat is een perfect motto voor een katholieke school. En dat geldt dan ook voor het personeel: ook als je eens een steek laat vallen, hoef je niet te vertrekken. Maar je moet er wel op aangesproken worden.

Een katholieke school moet de waarde van vergeving "incontournable" maken en een beleid uitwerken voor het omgaan met "heel moeilijke leerlingen" die onaangepast gedrag vertonen

Een andere christelijke waarde die in onze samenleving bedreigd wordt, is mededogen. Oog hebben voor de pijn, de kwetsbaarheid en het verdriet van elke mens en er ruimte voor maken. Plekken om te verstillen, plekken om te herinneren, samenkomsten om te benoemen, kleine ontmoetingen en veel aandacht het hele jaar door. En ook dat weer voor zowel leerlingen als personeel.

Op die manier is een echte katholieke school een veilige haven, een warm nest, waar kinderen en jongeren kunnen groeien en ooit uitvliegen, met sterke vleugels. Elke katholieke school zal dat op zijn eigen manier invullen. De accenten mogen verschillen. Jezuïetenscholen hebben andere sterke troeven dan Don Boscoscholen. En toch zijn ze allebei herkenbaar christelijk. 

Een katholieke school moet katholiek zijn of ze zal uitgehold worden en verdwijnen.

Heel wat leerlingen en hun ouders liggen niet wakker van het christelijk geloof. Inzetten op vieringen of kruisbeelden is daarom niet de eerste prioriteit van een katholieke school. Maar bij Jezus draaide het zeker niet om uiterlijkheden. Dus een school waar vergeving en mededogen hoog in het vaandel staan, verdedigt de christelijke waarden en kan veel anderen aanspreken. 

Het lijkt mij de enige manier om het verschil te maken. Een katholieke school moet katholiek zijn of ze zal uitgehold worden en verdwijnen. Het is te belangrijk om er geen werk van te maken. Ik wens alle katholieke scholen een schooljaar toe vol vergeving en mededogen.

In Ds van 19 augustus, vraagt een vader van een van de door met leeuwenvlaggen zwaaiende hooligans, belaagde en geschoffeerde meisjes op Pukkelpop zich af, waarom de NVA-fractieleider De Roover, geen verontschuldigingen eist van die bende.

De spijker op de kop! Tot welke erge vorm van bewustzijnsvernauwing en omkering der prioriteiten, nationalisme kan leiden, wordt pijnlijk duidelijk in de reactie van De Roover en andere NVA- en VB-nationalisten op het 'vlagincident'. Tussen haakjes: niet vergeten dat de huidige Vlaamse minister-president een bepaalde vlag een 'vod' noemde.

De Roover kikt met geen woord over het criminele hooliganisme van primitievelingen die zwaaiend met zijn geliefde vlag tienermeisjes belaagden en brutaliseerden, maar eist wel verontschuldigingen van de organisatoren van Pukkelpop.

Nota bene, deze man met oogkleppen is wel degelijk een van de topmensen van de grootste partij.

Heino Falcke, astrofysicus. Verwierf in april bekendheid toen hij met de Event Horizon Telescoop (de schaduw van) een zwart gat op beeld kon vastleggen. 

'Er zijn tussen geloof en wetenschap meer parallellen dan je denkt. De vragen gaan dezelfde kant op. Allebei zoeken ze naar de oorsprong van alles. Maar vragen naar de zin van het leveen zal de natuurkunde nooit kunnen oplossen. Dan kom je op een ander terrein. Voor mij is God het begin en het einde, omdat ik daar heilig in geloof. Maar het bestaan van God is niet iets dat je experimenteel kunt aantonen.'

Wil de CD&V zichzelf redden van de totale ondergang en irrelevantie, dan moet ze zich bezinnen over de inhoud en de politieke consequenties van de etiketten waarmee de partij zich presenteert: christelijk en democratisch.

De partij moet alert reageren op elke aantasting van of aanval op de kernwaarden van de democratie door andere partijen of groepen.De grote christelijke principes van barmhartigheid, solidariteit, herbergzaamheid, blijven voor christenen onverminderd gelden. Christendemocraten die meehollen met de hardvochtige behandeling en uitsluiting van migranten en vluchtelingen, doen net het tegenovergestelde van wat Jezus leerde.

Christelijke en democratische basiswaarden respecteren in het politieke bedrijf, consequent een christelijke en democratische stem laten horen, hebben in het huidige tijdsklimaat wellicht weinig electorale aantrekkingskracht. Maar in het opbod tussen de rechtse partijen, werd CD&V ook versmacht.

De partij zit op een electoraal dieptepunt. Die situatie zou het gemakkelijker moeten maken om zich te herbronnen. Wil ze haar naam op een eerlijke manier blijven behouden, dan moet ze consequent zijn in de boodschap en in het beleid dat ze voorstaat. Dat dwingt respect af en zal aantrekkingskracht blijven uitoefenen.

Zin in of nood aan een half uurtje quality time?

De avonddienst in de abdij van Postel biedt u die kans.

Elke dag om 18 uur komen de norbertijnen die op dat ogenblik in de abdij verblijven samen om samen met de andere aanwezigen de vespers te bidden en te zingen.

Een hymne, psalmen, een lezing, enkele minuten stilte, het Magnificat, het Onzevader, een zegenlied, een Marialied...

30 kwaliteitsvolle en deugddoende minuten. Nog niet meegemaakt? Echt eens proberen! 

Bart De Wever heeft het in woord en geschrift al heel vaak gehad over de normen en waarden van de Verlichting.

Maar valt die Verlichting wel te rijmen met het romantisch flamingantisme, de verheerlijking van de Vlaamse (Brabantse, Loonse , Luikse?) geschiedenis, de migratie- en identiteitsobsessie, in de startnota?

Het lijkt er sterk op dat de NVA-voorzitter de Verlichting van stal haalt, als het hem politiek-tactisch goed uitkomt, of probeert de Verlichting om te vormen tot een partijcontainerbegrip waarin romantisch nationalisme, eigen en pure leidcultuur (dankzij het dogma van de canon), integratiedwang (wat 'integratie' ook precies moge betekenen), een 'Groots Verlicht Landje' zullen creëren.

Alle partijkopstukken hebben het sinds de verkiezingen naar buiten toe over niets anders gehad dan over de 'inhoud'. De inhoudelijke overeenkomsten en verschillen, beste burgers/kiesvee, daar gaat het om. Met welke partijen kan een coalitie gesmeed worden die het beste program voor het algemeen belang realiseert.

Naar buiten toe. Voor de façade. Want al die tijd waren vooral tactiek en strategie aan de orde om de eigen partijmacht te consolideren of uit te breiden, concurrerende politieke clubs in de gracht te rijden, persoonlijke carrières veilig te stellen of te claimen. Het artikel van Bart Sturtewagen in De Standaard van 12 augustus, geeft het nog eens overduidelijk aan.

De kiezer die van degenen die hij verkozen heeft, verwacht dat ze wat inhoudelijks zeggen over de komende regeerperiode, over de aanpak van de problemen waarmee die brave kiezer geconfronteerd wordt, zijn eraan voor de moeite. Politieke macht is het belangrijkste, stupid!

En die machtsstrijd, dat tactische en strategische spel, zijn ook voor de media veel interessanter!

Socioloog Ignace Glorieux:

'Zelfs gepensioneerden willen alsmaar benadrukken dat ze tijd te kort hebben. Alsof dat status geeft. Hoe anders dan in de negentiende eeuw toen mensen die het gemaakt hadden dat toonden door niks te doen. Rondslenteren met een schildpad bijvoorbeeld was het summum van rijkdom...'

De kritiek van de Italiaanse kerk op de aangekondigde monsterboetes voor ngo's tot 1 miljoen euro voor boten die migranten redden, is niet mals.

De aartsbisschop van Lucca, Paolo Giulietti, liet via sociale media een foto verspreiden met een bord in zijn hand met daarop de tekst Onmenselijkheid kan nooit wet worden. 

Festival van Vlaanderen Kempen presenteert MUSICA DIVINA - De Klank van Da Vinci.

In de abdijkerk van Postel-Mol concerteert op 22 september het duo So el ençina. 

Tickets via www.musica-divina.be. 

Opgelet!

Er zijn nog maar een twintigtal tickets beschikbaar voor het concert.

Het geleid bezoek aan de abdijbibliotheek is uitverkocht.

1. In DS van 8 augustus schrijft Bart Sturtewagen een commentaar over de penibele en machteloze situatie van CD&V in de huidige regeringsonderhandelingen. 

    

2. In augustus 2014 schreef ik al op dit blog:  'Let op uw saeck CD&V, want zoals lemmingen hollen de CD&V'ers de eigen ondergang tegemoet'.

   Die collectieve zelfvernietigingsdrang stak enkele jaren geleden de kop op met het rampzalige kartel met N-VA. Het had desastreuze gevolgen voor CD&V en betekende een electorale triomf voor N-VA. Dat kartelman Leterme zijn licht laat schijnen over CD&V, is wel wrange ironie.

   NVA zoog daarna meer en meer traditionele CD&V-kiezers van de rechtervleugel -middenstanders, Boerenbonders, vrije beroepen...- naar zich toe. In de aanloop naar de voorlaatste verkiezingen leek het er even op dat CD&V haar lesje geleerd had. Zij probeerde zich te profileren als een partij met eigen identiteit en visie, zette zich af tegen het rechtse populisme van N-VA. Even maar, inderdaad. Want de verkiezingen waren amper voorbij of CD&V klonk zich, onder impuls van 'middenstanders' Beke en Peeters, vast aan de nog machtiger geworden Vlaamse nationalisten.

   Op die manier sleurde de rechtse CD&V-top (figuren zoals De Crem doen er dan nog geregeld met plezier een populistisch-rechtse schep bovenop) de partij mee in de richting van een maatschappijvisie en een program die haaks staan op de maatschappij-opvattingen en belangen van een groot deel van het overgebleven electoraat, nl. de mensen uit de 'ACW-stal'.

   Ik geef het u op een blaadje: wanneer CD&V met N-VA regeringen vormt, zullen de christendemocratische sociale programmakernpunten zeer duidelijk en scherp, ook in het politieke personeel, aanwezig moeten zijn, ofwel verdampt CD&V zo goed als helemaal, wordt de partij verder leeggezogen, versmacht door N-VA. 

   Al veel te lang hollen de christendemocratische bobo's mee in het onchristelijke hardvochtige rechtse neoliberale verhaal omtrent sociale en individuele bescherming, milieu, migratie., van NVA en Vlaams Belang .

   Daaraan moet een einde komen. Anders kan CD&V gegarandeerd een kruis over zichzelf maken. Als ze dat kruis ondertussen al niet lang verleerd hebben.

Activist Bill McKibben schreef  in 1989 al het eerste boek over de klimaatproblematiek voor het grote publiek

Hij zegt:

'Het is nooit een gevecht om de wetenschappelijke waarheid geweest. Dat hebben we meteen gewonnen. Het as altijd een strijd om geld en macht. Het heeft jaren geduurd voor ik dat besefte. Ik kon mij niet voorstellen dat bedrijven en politici bereid waren om de planeet op het spel te zetten om hun business nog wat extra jaren te gunnen.'

'Er bestaan geen foute meningen. Enkel foute gedragingen' verkondigt een forumdeelnemer van De Standaard. 

Natuurlijk bestaan er foute meningen. Ze hebben doorheen de eeuwen tot op de dag van vandaag, geleid tot barbaarse gedragingen.

Meningen over de inferioriteit van joden, over de criminaliteit van vreemdelingen, over de waardeloosheid van zigeuners, gehandicapten, inheemse volkeren, over de verkleuring en omvolking, over de afkeer voor (boot)vluchtelingen, enz., leidden en leiden tot pogroms en holocaust, tot discriminatie, segregatie, uitmoording , lynchpartijen, tot het opsluiten, uithongeren, laten verzuipen van duizenden mensen....

Projectontwikkelaars, makelaars en bouwheren van appartementsgebouwen die in de centra van landelijke dorpen als paddenstoelen uit de grond rijzen, pakken in hun verkooppraatjes graag uit met de slogan dat in het concept bijzondere zorg is besteed aan de privacy van de toekomstige kopers van een appartement, loft, flat...

Jaja, respect voor de privacy van de kopers. Maar ook voor de privacy van de omwonenden? Nee hoor. Vanaf de verdiepingen hebben de bewoners vaak lekkere (?) inkijk in de tuinen en huizen van de buren.

Jongeren

Zijn boodschap aan de jonge generaties met betrekking tot België en Europa?

Kardinaal De Kesel • Ik zou jongeren op het hart willen drukken dat ze het verleden moeten kennen. We mogen niet vergeten wat er in Europa is gebeurd, bv wat er is gebeurd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Jongeren moeten weten wat er in België is gebeurd tijdens de razzia’s in de Joodse gemeenschap. In Antwerpen collaboreerde de politie met de bezetter en arresteerde ze Joden in de stad. In Brussel weigerde de politie dat bevel te gehoorzamen. Jongeren moeten dat onthouden.

Ik zou jonge mensen ook vertellen hun ziel niet te verliezen.

Er is behoefte aan spiritualiteit. Wat zegt de maatschappij vandaag tegen jongeren als ze vragen wat ze met hun leven moeten doen? Ze antwoordt: Wat je maar wil! Maar wat geeft er zin aan mijn leven? Wat kan mijn leven vervullen? Waar word ik blij van? Die vragen vinden hun antwoord in spiritualiteit.

Solidariteit

Kardinaal De Kesel • En ik zou ze ook graag willen oproepen tot solidariteit. We leven in een nogal individualistische samenleving waarin het in de mode is om te zeggen dat geluk is om ‘in staat zijn te doen wat ik wil.’ Maar dat vervult een leven niet. Wat mij gelukkig maakt, is wat ik voor een ander kan betekenen. Het is een deel van mijn engagement om te vragen wat ik kan doen voor mijn gezin, voor mijn vrienden, voor de wereld.

Natuurlijk, je engageren betekent ook een beetje vrijheid verliezen. Maar het zijn die grenzen aan mijn vrijheid die ook zin geven aan mijn vrijheid. Dat is engagement. Het geeft antwoord op de vraag: Wat moet ik doen met mijn leven?

Het leven is zo mooi, maar je moet er iets mee doen. Een mensenleven zonder grenzen slaat nergens op en we moeten niet alleen voor onszelf leven. Kardinaal De Kesel

Je moet weten hoe je een deel van jezelf kunt geven. Er zijn veel vormen van engagement mogelijk voor een rechtvaardiger samenleving, voor schoonheid, voor kunst, voor het milieu ... En dat is wat echt belangrijk is in het leven.