Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Denkend aan Mia...

In De Standaard van 22 juli gaat barones Mia Doornaert nog maar eens tekeer tegen de zgn. 'wokers'. Maar ze heeft toch vooral over zichzelf. Een fragment:

'Eind september 1969 in New York, aan de enorme krantenkiosk van Grand Central ­Station. Ik stak mijn hand uit naar een Paris Match met de mooie Grace Kelly en haar fotogenieke familie op de cover. Plots hoorde ik: ‘Don’t buy it. Educate yourself!’ Dat riep een baardige jongeman met lang haar en – hoe kon het op dat moment anders – een Woodstock T-shirt.

Ik zag er toen in mijn flower child-jurkje en met mijn lange haren nog jonger uit dan mijn 23 lentes, en ik was voor hem per definitie een leeghoofd dat alleen ‘boekskes’ las.

Ik was te verbouwereerd om onmiddellijk op die arrogantie te reageren. Achteraf zei ik mezelf dat ik hem bij zijn T-shirt had moeten grijpen en zeggen: ‘Wel, van education gesproken, wat vind je van Sophocles’ Antigone, en van Goethes Faust, en Huizinga’s Herfsttij der Middeleeuwen, en Herman Melvilles Moby Dick, en Wil­liam Thackerays Vanity Fair, en van ­Simone de Beauvoir? En James Baldwins The fire next time, dat ik in mijn rugzakje heb zitten? Dat zou overigens geen opschepperij geweest zijn, want ik had toen al universitaire studies, twee jaar als lerares Latijn en Grieks, een vele jaren van het verslinden van boeken achter de rug. Van ‘voed jezelf op’ gesproken'.

--------------------

 

o    

Ach, hoe spontaan en kinderlijk-naïef komt Mia hier weer uit de hoek. Heerlijk. Hoe wordt zij nog gegrepen door de herinnering aan de romantische flower-power van de Woodstockgeneratie! Flower-child jurkje en lange haren, om van te smelten. Maar de jaren vliegen. Weg zijn de flowers, de lange haren, het zalige linkse hippiegevoel, de rode grote principes en barricades... eilaas. Mia leerde op tijd de echte wereld, de echte realiteit kennen. Maar wat niet veranderd is: zij durft met haar 74 winters de blik nog op zichzelf richten. Met recht en reden. En wat ziet zij, wat zien wij? Uiteraard niet langer het frisse, onbevangen meisje met het flower-power jurkje en de lange haren. Maar een zorgvuldig gesoigneerde dame in haute couture, het kapsel onberispelijk, de bijoux opvallend en toch smaakvol, de blik streng, de mondhoeken meer en meer à la Jeanne Moreau. Een dame, een barones van stand.

Maar nu terug naar de wilde jaren. Wat een schokkende en toch frisse botsing tussen het intellectuele, literaire rugzakje dat zij met haar 23 lentes -iedere Woodstockganger zou haar nog heel wat jonger geschat hebben: 'schön sind die Mädel von siebzehn, achtzehn Jahr...'- meetorste., én de lieflijke, mild-anarchistische Woodstocksetting en -generatie. Laten we met schroom de inhoud van Mia's rugzakje nog eens overlopen. Toch onvoorstelbaar wat een onschuldig Vlaams meisje, weliswaar afgestudeerd aan de Leuvense universiteit -maar iedereen die in die jaren op de stoelen van de Leuvense auditoria zat, weet hoe pril en ongerept de meisjes op de eerste rijen waren-, in haar rugzakje mee naar New York zeult! Verrassend ook. De keuze roept vragen op. Ze bestrijkt de 5de eeuw voor Christus tot de 20ste. Mooi. Maar waarom zitten er 23 eeuwen tussen Sophocles en Goethe? Waarom gaf Mia de Bijbel en de Odyssee geen toegang tot haar rugzak? Waar is onze trots: de Nederlandstalige literatuur?

Ja, waarom geen ‘Van den Vos Reynaerde’ in haar flower-powerrugzakje? Die onverslijtbare 'Van den Vos Reynaerde'. Een transpositie naar vandaag opent een wereld vol inzichten maar ook vol van verrassingen,die het menselijke bedrijf ons biedt . De wereld van macht, bedrog, hebzucht, intriges, sluwheid, geilheid. De wereld van alle hoofdzonden en ondeugden.

En uiteraard is het een extreem boeiend spel de Vospersonages in een hedendaags politiek jasje te stoppen. Niet minder opwindend is te proberen journalisten, commentatoren, columnschrijvers, hoofdredacteurs, in 'Van den Vos Reynaerde in te passen.

En mijn gedachten dwalen dan weer af naar Mia. Kan zij een plaats krijgen in een hedendaagse 'Vos'? Zonder aarzelen zeg ik gedecideerd: nee. Vrouwmensen spelen er geen rol van betekenis in en ‘geen betekenis’ is niet aan Mia besteed. Mia is geen kip zonder kop, zoals Coppe, Pinte, Sproete, Mia is geen moederdier zoals Roede. Mia heeft misschien iets van een kruising van Hersinde en Hermeline. Ietsiepietsie.

Nee, nee. Mia is vooral zichzelf: het flowermeisje van toen, de barones van nu.

 

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:13

Coronacrisis weegt zwaarder en zwaarder

Nu het aantal besmettingen weer fors stijgt, weegt corona zwaarder en zwaarder op de mentale weerbaarheid van individu, families en gemeenschap.

Dat is niet alleen een aanvoelen maar ook te horen aan de gesprekken. Vooral oudere mensen zijn ongerust, hebben angst, zien de toekomst somber tegemoet. Er sluipt iets dreigends, iets gevaarlijks, iets destabiliserends, iets uitzichtloos in de geesten van een hele generatie.

Die gevoelens worden nog versterkt door het uitdagende en roekeloze gedrag van vooral de jongere generaties. Zij voelen zich onaantastbaar of zijn van mening dat een besmetting voor hen zonder gevaar is.

Dat gedrag wordt door ouderen aangevoeld als een gebrek aan respect en zorg voor hen. Bruut gezegd: 'Het is niet erg dat bejaarden het loodje leggen. Dan komt er meer plaats en minder zorg voor ons.'

Geschreven door Gust Adriaensen om 20:26

Abortus: non-issue?

In De Standaard van 15 juli, noemt een forumdeelnemer de discussie omtrent abortus , een 'non-issue', omdat het gaat over 'de subgroep van 'de 500 vrouwen die jaarlijks naar Nederland trekken', die tussen 12 en 18 weken een niet medisch gemotiveerde abortus wil en deze niet kan krijgen in België'. 

Een non-issue kan abortus (net als euthanasie en heel wat andere problemen die te maken hebben met leven en dood voor individu, gemeenschap of aardbol) niet genoemd worden.

De belangrijkheid van het voorwerp van een wet wordt niet afgemeten aan het aantal mensen dat gebruik maakt van een wettelijke mogelijkheid. Dergelijke redenering zou ook zonder problemen kunnen leiden tot het wettelijk mogelijk maken van de doodstraf en de uitvoering ervan (door onthoofding, injectie, ophanging, elektrocutie, ...) .

Het is bijzonder opvallend dat nogal wat mensen die enorm hoog oplopen met de normen en waarden van de westerse wereld, het respect voor de lichamelijke en mentale integriteit van de ander nu eens als een van de hoekstenen daarvan beschouwen, dan weer de rechten van het ongeboren kind als onbestaande en van nul en generlei waarde proclameren.

Geschreven door Gust Adriaensen om 16:19

Antwoorden aan Dikke Freddy

BRIEVEN VAN DIKKE FREDDY

Aan hare keizerlijke en koninklijke hoogheid prinses Astrid

Woensdag 15 juli 2020 om 3.25 uur

Geachte mevrouw,

Ik kan mij voorstellen dat uw echtgenoot u ’s morgens aan de ontbijttafel regelmatig om raad vraagt. De vele banken waar uw Lorenz een vinger in de pap heeft, kreunen onder de last van wispelturige schuldenaars en roekeloze regeringen die sneller geld rondstrooien dan het gedrukt kan worden. Het kan niet anders of uw man vertrekt elke ochtend met lood in de schoenen naar een verga­dering waar het hoofdpunt op de agenda andermaal het aanhalen van de buikriem is.

En dat terwijl u lichtvoetig naar een koffiegesprek vertrekt bij de banken die onder uw Hoge Bescherming floreren als nooit tevoren. De Belgische voedselbanken hebben immers meer klanten dan ooit. In 2018 kon jubelend gemeld worden dat er bij de voedselbanken maandelijks 150.000 unieke klanten passeerden. In 2019 werd het record ruimschoots opgetrokken naar 165.000 hongerlijders. Vorige maand stond de teller op 195.000. De banken van uw prins Lorenz kunnen alleen jaloers­ zijn op zo’n groeicurve.

Ik schrijf u deze brief omdat ik u een verfrissend plan wil voorstellen om uw voedselbanken nog populairder te maken­. Zou het geen idee zijn om de tweehonderdduizendste klant, die zich ongetwijfeld kort na de nationale feestdag zal aandienen, te verrassen met een geschenk­pakket? De officiële televisiezenders kunnen daarbij aanwezig zijn om de heuglijke gebeurtenis luister bij te zetten.

Uiteraard wordt het feestelijke pakket door u overhandigd, maar u kunt zich protocollair laten omringen door Sophie Wilmès en Wouter Beke, onze daadkrachtige minister van Armoedebestrijding. De cadeaumand zou bijvoorbeeld opgevuld kunnen worden met fleurig voedselbankfruit met daartussen enkele enveloppen die de echte extra’s zijn. Dat kunnen voorrangs­bonnen zijn waarmee je binnen de maand naar een tandarts of een oogarts kunt gaan (u moet maar eens proberen om, zonder voorspraak, dit jaar nog een plekje op een tandartsstoel te krijgen).

Ik wil mijn schrijven eindigen met de beleefde vraag of u mij kunt laten weten waar en wanneer het verrassingspakket zal worden uitgereikt. Die voorkennis zou soelaas kunnen brengen voor de kloppende kiespijn die ik rechts achteraan heb en voor de troebele blik in mijn linkeroog. Het zou mij ook in de ge­legenheid kunnen stellen om zowel mevrouw­ Wilmès als meneer Beke enke­le persoonlijke vragen te stellen.

Met de meeste hoogachting,

Frederik De Meester,

ten paleize ook gekend als Dikke Freddy.

-------------------

Beste Dikke Freddy,

Inderdaad, u bent ten paleize gekend als Dikke Freddy. Dat bewijst de grote eenvoud waarmee Wij de gewone burger bejegenen. Mijn lieve broer, die loopt ook geregeld door de paleisgangen, en die noemen we wel eens Dikke Laurent. Sympathiek, niet?

Het doet mij veel deugd aan mijn prinselijk hart, dat u zoveel waardering en empathie toont voor het werk van mijn keizerlijke gemaal. Hij heeft, zoals u komt te schrijven, een heel zware missie. Geregeld moet ik lood uit zijn schoenen verwijderen of onze hofleverancier van lederwaren vragen enkele gaatjes bij te boren in zijn broeksriemen.

Ja, met hart en ziel ben ik verknocht aan de voedselbanken. Bedankt voor uw informatie over het groeiende succes ervan. Prinselijke bescherming mist nooit haar effect. Uw voorstel van een fruitkorf kan wel met madame Wilmès geregeld worden, denk ik, maar die enveloppen zal geen kattenpis zijn.

Hebt u uw tanden altijd wel goed gepoetst Dikke Freddy? Ik heb geen enkel gaatje.

Tot ziens,

Astrid

 

Geschreven door Gust Adriaensen om 20:27

Corona-ongerijmdheid

't Was mooi weer vandaag. 

Dan loopt Postel vol met Nederlanders en Belgen. 

De terrassen van de drie tavernes puilen uit. Maar ook binnen is het druk, druk, druk. De anderhalvemeterregel is een fictie. Mondmaskers voor de klanten zijn niet verplicht, worden ook niet gedragen.

's Avonds om 18 uur hebben de vespers in de abdijkerk plaats. Buiten de norbertijnen zijn er zes aanwezigen. Met mondmasker. Ze zitten ver uit elkaar.

Dat was de situatie overal in de horeca en in de kerken.

Mensen die een eredienst bijwonen moeten een mondmasker dragen. Ondanks het feit dat er weinig kerkgangers zijn en de ruimte groot is.

Mensen in de cafés, op de terrassen, in de restaurants hoeven dat niet te doen,. Ondanks de enorme drukte.

Begrijpe wie kan.

Geschreven door Gust Adriaensen om 21:25

Goede Vrienden,
Een diepe ontgoocheling en een moeheid samen met de vaste en
eensgezinde wil om ook in deze steeds moeilijker worden situatie
elkaar te blijven helpen, dat is, voor zover ik kan waarnemen het
overwegend levensgevoel van het Syrische volk. Nochtans vraagt dit
volk niets anders dan in vrede te mogen leven in eigen land met de
ruime mogelijkheden die het rechtmatig toekomt. De oorlog duurt nu al
meer dan negen jaar. Deze had niets te maken met een “spontane
volksopstand” of een “burgeroorlog” want die zijn  er niet geweest. We
hebben zelf gezien hoe het hier begon. De grootmachten wilden de olie,
de gas voor zichzelf en  de “Amerikaanse” pijplijn hier aanleggen en
vooral de onafhankelijkheid breken. Het volk, het leger en de regering
hielden echter vast aan hun soevereiniteit. Daarom vormde de
“internationale gemeenschap” een overweldigende militaire coalitie om
het volk uit te moorden en het land te  verwoesten. Dat is behoorlijk
gelukt maar volk, leger en regering bleven eensgezind én overeind, ook
dank zij trouwe bondgenoten. Om deze misdaden  in de openbare opinie
te rechtvaardigen werden wereldwijd door de media monsterleugens
verspreid over een president die zijn eigen volk martelt, uithongert
en doodt. Dit blijft het voorwendsel van het westen tot op vandaag.
Hiervoor werden uit heel de wereld een niet aflatende stroom van de
gruwelijkste koppensnellers geronseld. Dank zij internationale hulp
stonden ze zonder enige moeite, super betaald en bewapend in Syrië. En
nog ging het volk niet op de knieën voor  criminele heersers. Dan
werden embargo’s en sancties opgelegd om het leven te verstikken en
voor de Syrische lire werd een vrije val voorzien (van 60 SL voor de
oorlog naar 1000 SL tijdens de oorlog nu naar 2500 SL voor één
dollar!). Het toppunt is nu de draconische Caesar wet die zware
straffen oplegt aan ieder die op welke wijze ook  het Syrische volk
helpt. In plaats van het volk te steunen tegen de terroristen, bij de
heropbouw en de  strijd tegen de corona virus, maakt de internationale
gemeenschap op de meest onmenselijke wijze misbruik van de
moeilijkheden in de hoop het leven van het Syrische volk helemaal te
kunnen  verstikken. “Met alle Syriërs die in Syrië leven zijn we  moe
en uitgeput. Wij zijn ook in opstand tegen de  westerse politiek die
de toestand laat verrotten zonder de minste moeite te doen met de
wettige regering van het land contact te nemen. Wij revolteren tegen
de sancties die opgelegd worden aan de 17 miljoen Syriërs die leven in
het gebied dat door de regering wordt  bestuurd. Wij revolteren tegen
de onwettige bezetting van 30 % van ons land, dat behoort tot de 50
stichters van de VN. Wij revolteren tegen de illegale bezetting door
het Turkse en Amerikaanse leger en de bezetting van de oliebronnen,
waaraan het land zelf grote nood heeft. Wij revolteren tegen de
onbeperkte Turkse en westerse steun en de steun van de internationale
NGO’s aan de fanatieke terroristen die de provincie Idlib bezetten”
(dr. Nabil Antaki, 1 juli 2020:
https://www.mondialisation.ca/guerre-sanctions-corona-cesar-crise-economique-et-quoi-encore/5647137).
Onze Belgische politici en media zorgen weer voor een treffende
illustratie van steun aan deze huichelachtige en misdadige politiek.
Dinsdag hebben Duitsland en België voor de Veiligheidsraad van de  VN
een voorstel neergelegd om “humanitaire hulp” voor Syrië  vanuit
Turkije en Jordanië, buiten controle van Syrië, voor een jaar te
verlengen. Het voorwendsel is de vluchtelingen in N. Syrië helpen. De
werkelijkheid is het blijven steunen van terroristen in de gebieden
die door Turkije en Amerika gecontroleerd worden. Nu al laten deze
illegale bezetters Syriërs die naar regeringsgebied willen vluchten
niet gaan en zijn een onafhankelijk Koerdistan aan het maken.
Uiteraard hebben Rusland en China dit voorstel weggestemd. Rusland
heeft nu zelf een voorstel ingediend waardoor humanitaire hulp langs
één overgang, door de regering gecontroleerd, werkelijk aan de
vluchtelingen kan gegeven worden. Natuurlijk werd dit weggestemd (7
tegen, 4 voor, 4 onthoudingen). Ofwel weten onze politici en
journalisten niet wie de echte oorzaak zijn van het lijden en onrecht
in Syrië  en dan zijn ze onbekwaam. Weten  ze het eigenlijk wel,  dan
zijn het gewetenloze handlangers van een satanisch werk. Het Syrische
volk is doodmoe maar blijft vastberaden tegen een internationaal
georganiseerd crimineel netwerk weerstand bieden.
*******
In onze bezinning over de Europese identiteit kijken we naar de
middeleeuwen en de tijd van de  verlichting. Volgende keer hopen we af
te sluiten.
P. Daniel

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:32

Hebzucht luidt de val van onze beschaving in

Welvaart is het resultaat van hebzucht. Dat is altijd zo geweest, maar vormt uiteindelijk een bedreiging, betoogt hoogleraar Jan Rosier in DS van 8 juli.

Dit opinieartikel heeft Bijbelse allures.

Enkele Bijbelcitaten over 'hebzucht': • Wie van geld houdt, kan er niet genoeg van krijgen. Wie verzot op rijkdom is, is altijd op meer gewin belust. Ook dat is enkel leegte.Prediker 5:9 .Wie rijk wil worden, staat bloot aan verleiding, raakt in een valstrik en valt ten prooi aan dwaze en schadelijke begeerten die een mens in het verderf storten en ten onder doen gaan.1 Timoteüs 6:9 Hij zei tegen hen: ‘Pas op, hoed je voor iedere vorm van hebzucht, want iemands leven hangt niet af van zijn bezittingen, zelfs niet wanneer hij die in overvloed heeft.’Lucas 12:15 Want de wortel van alle kwaad is geldzucht. Door zich daaraan over te geven, zijn sommigen van het geloof afgedwaald en hebben ze zichzelf veel leed berokkend.1 Timoteüs 6:10 Wat heeft een mens eraan als hij de hele wereld wint, maar er het leven bij inschiet?Marcus 8:36 Naakt is zo iemand uit de moederschoot gekomen, even naakt keert hij terug. Prediker 5:14

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:36

De vespers in de abdij van Postel

Zin in of nood aan een half uurtje quality time?

De avonddienst in de abdij van Postel biedt u  die kans.

Elke dag om 18 uur komen de norbertijnen die op dat ogenblik in de abdij verblijven samen om samen met de andere aanwezigen de vespers te bidden en te zingen.

Een hymne, psalmen, een lezing, enkele minuten stilte, het Magnificat, het Onzevader, een zegenlied, een Marialied...

In al hun eenvoud 30 kwaliteitsvolle en deugddoende minuten. Nog niet meegemaakt? Echt eens proberen! 

Geschreven door Gust Adriaensen om 19:59

Ennio Morricone overleden

Italiaanse componist Ennio Morricone overleden

 

Italiaanse componist Ennio Morricone overledenFoto: EPA-EFE

De Italiaanse componist Ennio Morricone is op 91-jarige leeftijd overleden. 

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:19

'Absolute gewetensvrijheid'

In DS van 3 juli heeft Bart Brinckman het over de politieke rel rond de eventuele aanpassing van de abortuswet.

Klaarblijkelijk herleidt Brinckman 'ethische dossiers' tot abortus en euthanasie. Daar zou volgens hem 'absolute gewetensvrijheid' moeten gelden.

Wat is 'absolute gewetensvrijheid'? Bestaat die wel? Leidt die niet tot 'absoluut individualisme' en bestaat dan niet het gevaar dat een aantal waarden waarop men zich zo graag beroept, wanneer men het heeft over de westerse normen en waarden, gewoonweg bij het afval worden gekieperd?

En bestaan er geen andere 'ethische dossiers'? Bijvoorbeeld: milieuzorg, rechtvaardige fiscaliteit, sociale rechten, armoede- en discriminatiebestrijding, enz. ? Moeten op die terreinen ook de 'absolute gewetensvrijheid en het absolute individualisme' gelden?

Geschreven door Gust Adriaensen om 20:51

Goede Vrienden,
Op 25 mei 2020 hield een blanke agent met zijn knie de Afro-Amerikaan
Georges Floyd in Minneapolis (Minnesota, VS) zo lang tegen de grond
dat deze laatste stierf. Deze beelden gingen de wereld rond.
Protestbetogingen tegen racisme en tegen het politiegeweld groeiden
alom in de VS, in Berlijn, in Londen, in Amsterdam, in Brussel.  Met
enorme muurschilderingen en beelden van Georges Floyd, samen met de
slogan BLM (Black Lives Matter, het leven van zwarten heeft waarde,
een beweging opgericht in 2013!), werden  massabetogingen
georganiseerd met  plunderingen  en vernielingen. Het knielen van
blanken voor zwarten in volle straat werd het  teken van solidariteit.
Onderdrukking van kleurlingen, slavenhandel, racisme zijn
mensonwaardig. De islam bracht een bijzonder onterende en hardnekkige
slavenhandel voort, slavernij bloeide eveneens weelderig  in Afrika en
menige Europese “beschaving” werd in de tijd van de kolonisatie
opgebouwd dank zij massa’s slaven van onderdrukte volkeren. In volle
eeuw van de  “verlichting”, de filosofie en de wetenschap, de periode
van de zogenaamde “vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid” kende de
slavenhandel zijn bloeitijd. Vanaf de 2e helft van de 19e eeuw zal
officieel slavernij afgeschaft worden. Het Amerikaanse volk zal een
extra inspanning moeten leveren om alle vormen van racisme weg te
werken. Racisme is echter als een virus en vindt een voedingsbodem in
het westers kolonialisme, dat zelf het gevolg is van een bepaald
politiek systeem: het kapitalisme. Een vals geloof maakt het allemaal
nog veel erger. Het streven naar een aards messianisme (de zionisten
voor een Groot Israël en een zuivere joodse staat, Erdogan voor een
nieuw Ottomaans Rijk, de VS voor een alleenheerschappij over de
wereld) levert slechts dood en vernieling op en tenslotte
zelfvernietiging. “Het racisme is wezenlijk verbonden met de
overtuiging van de blanke man,  dat hij tot het uitverkoren volk
behoort en dat God hem daarom zegt de wereld te regeren om deze vrij
van chaos te houden” (prof. Chems Eddine Chitour,  29 juni 2020:
https://www.mondialisation.ca/le-racisme-et-le-mythe-des-races-superieures-loccident-en-questionnement/5647004)
God heeft de mens geschapen naar zijn beeld en gelijkenis en daarom
hebben allen dezelfde menselijke waardigheid. Ieder mensenleven telt.
En de waarde van een beschaving kan gemeten worden aan de wijze waarop
de meest kwetsbaren in de samenleving worden beschermd.  De meest
kwetsbaren zijn nu zeker niet de zwarten of de moslims. Het zijn de
ongeboren kinderen, de bejaarden, de armen en wereldwijd worden  de
christenen veruit het meest gediscrimineerd (alg. overzicht:
https://www.opendoors.nl/ranglijst/syrie; laatste rapport van Kerk in
Nood: https://www.lesalonbeige.fr/le-combat-de-laed-aupres-des-chretiens-opprimes/).
Abortus en euthanasie zijn een menselijke samenleving onwaardig, des
te meer omdat onze tijd kan beschikken over de  vele middelen van een
moderne medische vooruitgang. Deze wijsheid kende Hippocrates reeds in
de vijfde eeuw voor onze tijdrekening. De huidige wereldwijd explosie
van BLM massamanifestaties heeft vele en complexe achtergronden. Ze is
echter helemaal geen spontane reactie tegen discriminatie maar is
georganiseerd om o.m. de president van de VS ten val te brengen, het
land te ontwrichten en om uit de chaos een “nieuwe wereldorde” door te
drukken. Op gelijkaardige wijze werd de “oranje revolutie “
georganiseerd in Oekraïne, “de roze revolutie” in Georgië en de
“Arabische lente” in het M.O. Al deze revoluties hebben behoorlijk wat
marxistisch-leninistische wortels. En wat het knielen van blanken voor
zwarten in volle straat betreft, dit is een huichelachtig racistisch
gebaar, dat groepen mensen tegen elkaar opzet en anderen beschuldigt
zonder zelf enige verantwoordelijkheid te erkennen.
Uiteindelijk gaat het om twee tegengestelde  levenshoudingen die zich
steeds duidelijker manifesteren. De media spreken graag van
“progressieven” en “conservatieven” maar dat geeft een totaal verkeerd
beeld. De eerste groep zijn eerder barbaren, die alles wat uit het
verleden komt willen afschaffen, vernietigen en vervangen. Niets wat
eens waarde had, mag nog aanvaard worden. Niets mag als vaststaand
erkend worden. Er mogen geen grenzen meer zijn. Het meest vreemde,
onnatuurlijke, immorele, lelijke, onrechtvaardige, schokkende, moet
als het “nieuwe normale” opgelegd én openlijk toegejuicht worden.
Ieder mens moet zich als individu zelf opnieuw bepalen en uitvinden,
precies zoals hij/zij het graag heeft. Hiermee worden chaos, ongeluk
en zelfvernietiging verheerlijkt. De andere groep zijn de liefhebbers
van waarheid, goedheid, schoonheid en rechtvaardigheid. Zij willen de
tradities en morele principes respecteren en beseffen dat deze een
orde en een  fundament bieden om zich als individu en samenleving te
kunnen ontplooien. De maatschappij vernieuwen is voor hen de
maatschappij verheffen tot een hoger moreel, menselijk, cultureel
niveau.  Zij eerbiedigen de orde van de geschapen werkelijkheid. Zij
genieten van de seksuele verscheidenheid van man en vrouw  en willen
het huwelijk en het gezin hoogachten als de basis voor een gelukkige
samenleving. De traditionele deugden hebben voor hen blijvende
waarden: verantwoordelijkheid, trouw, waarheidsliefde, goedheid,
ijver…Twee onverzoenlijke kampen staan hier tegenover elkaar: de enen
strijden voor dood en vernieling, de anderen voor het leven, de
waardigheid en het geluk. Er is geen compromis mogelijk. Het is ofwel
satan ofwel God.

We geven een eerste bezinning over de Europese identiteit, laten we
zeggen, onze westerse beschaving  Volgende week hierop een vervolg en
slot.
P. Daniel

Geschreven door Gust Adriaensen om 15:07

'Schaf rusthuizen gewoon af'

Gerontoloog Peter Janssen stelt in DS van 2 juli dat woonzorgcentra te duur zijn, achterhaald en broeihaarden voor ziekten. Bovendien wil niemand er later naartoe. Peter Janssen geeft acht redenen waarom we beter af zijn zonder rusthuizen.

Het is de verdienste van gerontoloog Jansen dat hij onverbloemd wijst op een aantal pijnpunten in de huidige ouderenzorg via wzc's.

De tekst doet ons nadenken over de manier waarop in onze samenleving omgegaan wordt met bejaarden. Die houding heeft natuurlijk fundamenteel te maken met het systeem waarin kinderen en kleinkinderen floreren of gevangen zitten. Daarin is geen plaats meer voor zorgbehoevende en/of zwakke ouders of grootouders. Die worden dus geconcentreerd en gesegregeerd in grote en kleine instellingen, en onder de hoede geplaatst van betaalde krachten.

Dat dit artikel vrij heftige reacties oproept in de krant, heeft ermee te maken, denk ik, dat vele mensen aanvoelen of beseffen dat Jansen ten gronde gelijk heeft, en dat het verblijf in wzc's voor nogal wat bejaarden en verschrikking is, zeker als ze daartoe (vaak door familie) gedwongen werden.

De confrontatie met het onvermogen en/of de onwil om wat moreel goed is te doen, nl. ouders of grootouders bij te staan, is niet plezierig.

 

Geschreven door Gust Adriaensen om 15:49

Is de luchthaven van Deurne nodig?

      1. In Antwerpen betaalt het Franse exploitatiebedrijf EGIS gemiddeld ongeveer 250.000 euro per jaar voor een volledig uitgeruste luchthaven van 188 ha. Dat is niet meer dan een winkel op de Meir. Voor de luchthaven van Deurne geeft het ter griffie neergelegde waarderingsverslag een waarde aan van 115.367.000 euro. Met een concessievergoeding van 236.563 euro in 2017 gaat het om een vergoeding van 0,205 procent op de gebruikte investering. Het subsidiebedrag dat door de Vlaamse overheid aan de luchthavens van Antwerpen en Oostende wordt uitbetaald, bedraagt ongeveer 32 miljoen euro, dat is bijna het dubbele van de omzet. Recent werd nog eens 300.000 euro voor de luchthaven van Deurne vrijgemaakt voor bijkomende 'veiligheidsmaatregelen'.

        Kortom, er wordt voor een onrendabele luchthaven als Deurne (amper 50 km van Zaventem) extreem 'onzindelijk gesmost' met miljoenen euro's van de belastingbetaler.

        Argumenten voor het behoud van Deurne zijn er niet. Alleen ridicule prestigedrang .

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:25

Literatuurcanon

In DS van 27 juni wijdt hoofdredacteur Verhoeven een commentaarstuk aan de nieuwe canon van de Nederlandstalige literatuur.

De essentie van Verhoevens betoog is zijn waarschuwing tegen 'het leggen van literatuur en kunst naast de lat van het moreel wenselijke'.

Dat is wat in de nieuwe canon gebeurd is met 'Black Venus' van Geeraerts. De roman wordt niet omwille van literaire redenen geschrapt maar met een moreel argument.

In 2020 gebeurt dat dus door canonsamenstellers die wellicht, als het ze goed uitkwam, vroeger tekeer gingen tegen de literatuurbevoogding door de Kerk, maar nu in hetzelfde bedje ziek zijn.'Het kan verkeren', zei Bredero. Die zit er nog wel in.

Nog twee overwegingen bij Canon-2020: 1. De minieme vertegenwoordiging van vrouwen.: 5%. De laatste is Ida Gerhardt met een dichtbundel die dateert van 1955. 2. 'Het verdriet van België' van Claus verscheen in 1983 en Mulisch' 'De ontdekking van de wereld' in 1992.

Ook al worden uitsluitend auteurs die overleden zijn opgenomen in de canon, betekent dat toch dat  er in de literatuurproductie in de Lage Landen bij de Zee, de laatste 3, 4 decennia, geen enkel werk geschreven werd dat volgens de canonsamenstellers voldoende kwaliteiten had om 'gecanoniseerd' te worden.

Nog erger is het gesteld met de poëzie. Geen enkele dichteres schreef na Gerhardts 'Het levend monogram' (1955) nog poëzie die waardig werd bevonden voor een plaats in de canon.

Geschreven door Gust Adriaensen om 22:20

Aftandse clichés

 

Ik kan Marc Reynebeau geen ongelijk geven wanneer hij schrijft (DS 24 juni) dat NVA-parlementslid Kanko voor de ingrediënten van de Vlaamse identiteitscanon niet verder komt dan wat 'aftandse clichés uit de toeristische folklore'­.

Inderdaad. Wat noemt parlementslid Kanko zoal op? Niet alleen de Lierse vlaaikes en de Geraardsbergse mattentaarten, maar ook de garnaalvissers, Brugge, Elsschot, Sinterklaas, kalkoen, baksteenmaag,frietjes, Eddy Merckx, Ronde van Vlaanderen en last but not least Urbanus. Kanko heeft al die volgens haar identiteitsbepalende tradities en elementen leren kennen en omarmen en ze hebben haar tot een echte Vlaming gemaakt.

Dan is het wel erg spijtig dat in de Kempense boerenwereld van mijn (voor)ouders de meeste van die dingen amper of helemaal niet aanwezig waren. Vlaaikes en mattentaarten: totaal afwezig. Garnaalvissers en Brugge nooit gezien of bezocht, laat staan Elsschot gelezen of er over gehoord. Bakstenen: met mate...

Met identiteit waren ze helemaal niet bezig (tenzij misschien met hun christelijke), wel met hard zwoegen om te overleven.

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:49

Hypocrisie

Onder de titel ‘De waarheid (is een hond die de deur uitgeranseld moet worden)’, hekelt dramaturg Koen Tachelet de hypocrisie in de toepassing van de afstandsmaatregelen.

‘In het theater gelden de strengste afstandsmaatregelen. Stap na een voorstelling op een vliegtuig en je zit als sardientjes in een blik. Je hoeft geen genie te zijn om in te zien dat er iets niet klopt’, aldus Tachelet.

 

De essentie van Tachelets betoog is dat 'de waarheid opnieuw aan het zicht onttrokken wordt: dat er privileges zijn, die maken dat sommigen de voorschriften tot in de puntjes naleven, daarvoor loon inleveren, werkloos worden, nog jaren zullen moeten bezuinigen (zoals in de theaterwereld), en anderen voor wie het voldoende is om diezelfde voorschriften op een bandje in te spreken (zoals in de luchtvaartsector)'.

Of nog concreter: dat de veiligheidsvoorschriften het strengst worden gehandhaafd in sectoren die in financieel-economisch opzicht volgens de beleidsmensen er niet toe doen, en dat diezelfde veiligheidsvoorschriften alleen met woorden beleden worden en in de praktijk niet worden toegepast in sectoren die economisch en voor de bankrekeningen van de aandeelhouders belangrijk worden geacht.

De hypocrisie ten top.

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:50

Retraite voor priesters, diakens , religieuzen en andere geïnteresseerden in de abdij van Postel

Beste vrienden,


Van 23 tot en met 27 november 2020 vindt er op het gastenkwartier van de abdij van Postel een retraite plaats met als thema "Offer aan God liever dank." (Ps. 50,14) Over dankbaarheid, geloof en leven.

E.H. Theo Hermans, priester van het bisdom Hasselt, zal deze retraite begeleiden.

De eerste conferentie van de retraite is op maandag 23 november om 10u30. Toekomen kan vanaf 9u30. Het einde van de retraite is voorzien vrijdag 27 november na het middagmaal omstreeks 14u00.

Tijdens deze retraite is er tijd voor stilte en gebed. Dagelijks sluiten we aan bij de H. Mis en het getijdengebed van de abdijgemeenschap. Elke dag worden er twee inleidingen verzorgd.

Meer informatie vindt u in de folder in bijlage.

Hartelijke en genegen groeten,

In  Jezus en Maria,

 

Pater Benny

 

Inschrijvingen en inlichtingen bij

pater Benny Berrens

Abdij van Postel

Abdijlaan 16

2400 Mol-Postel

0496 50 15 23

of via gastenkwartier@abdijpostel.be

Bijlagen
Geschreven door Gust Adriaensen om 18:33

Meditatie door bisschop Lode Van Hecke

Meditatie in de Regenboogkerk in Gent

8 juni 2020 – na de dood van George Floyd.

 

 

Meditatie door bisschop Lode Van Hecke

 

Vrienden, we zijn hier samen

en dragen in onszelf een stilte.

Een stilte die in de eerste plaats angst oproept

de angst van iemand wiens adem stokt,

aan wie de adem ontnomen wordt

gewelddadig.

Acht minuten lang stilgemaakt worden.

« Please. I can't breathe» 

Woorden die ons achtervolgen als spoken in de nacht,

gevolgd door een beklemmende stilte,   

die uitdeint, 

de wereld rond.

 

Iedereen houdt de adem in

en luistert.

Luistert eindelijk.

 

En kijkt.

Zoekt ogen die begrijpen

handen die helpen.

Handen die tranen wissen

en boeien losmaken.

En bevrijden van lichamen

die verpletteren.

Handen die omarmen

niet om te versmachten,

maar om wapens neer te leggen,

en instrumenten te bouwen,

voor de vrede.

 

Voeten die zich spoeden om hulp te vinden

en leiden naar een veilige plaats.

 

Een stem die kan schreeuwen van verontwaardiging.

Maar ook fluisteren, en zwijgen. Waar nodig.

Als we in de ban zijn van geweld en onrecht,

ook dan nog komt de profeet met een droom

van gerechtigheid en goedheid:

 

 “Komt, laat ons gaan naar de berg van de Heer,

naar het huis van onze God:

Hij zal ons zijn wegen wijzen

en wij zullen zijn paden bewandelen. (…)

Hij zal recht doen tussen de vele volken,

en machtige naties tuchtigen.

Dan smeden zij hun zwaarden om tot ploegscharen

en hun speerpunten tot sikkels.

Geen volk heft het zwaard meer tegen een ander

en de oorlog leren ze niet meer.

Huis van Gods volk, komt,

laat ons wandelen in het licht van de Heer.” (cf. Jes 2, 3…5)

 

Wij dragen een stilte

en stille woorden die wakker schudden:

Zij openbaren het wapengekletter in ons eigen hart,

ons eigen verborgen racisme.

 “Waar is uw broer? Waar is uw zus? Wat hebt gij gedaan?

Hoor. Hun bloed roept uit de grond tot mij.” (cf. Gen 4, 9.10)

 

Er bestaat geen boekhouding

voor de waarde van een mensenleven

Gods beeld en gelijkenis.

 

Wij dragen ook een andere stilte

een stilte die ons draagt.

Zij opent op een woord van troost.

Gods troostend woord.
Zijn woord dat verlost uit de ballingschap

van haat en onbegrip.

De achtste minuut: verstikking.

          Maar de achtste dag: verrijzenis.

 

 

 

“Keer nu ons lot ten goede, Heer,

zoals een beek doet in de Zuid-Woestijn.

Die onder tranen zaaien,

zij oogsten met gejuich.

Vol zorgen gaan zij uit

met zaaizakken beladen;

Maar keren zingend weer

beladen met hun schoven.” (Ps 126, 4-6)

 

 

 

 

Gebed

 

Heer, God van vrede,

wij staan voor u.

Ademloos. Machteloos voor geweld dat ons omringt.

 

Maar Gij geeft de kracht die wij ontberen,

Uw Geest, uw Adem, is levenskracht.

Hij spreekt uw woorden,

woorden van moed, van troost, van hoop.

Hij geeft ademruimte.

Hij toont uw gelaat in de medemens.

 

Wij bidden u voor alle slachtoffers van uitsluiting,

onder welke vorm ook.

Wij danken u voor de vriendschap tussen de volkeren,

vriendschap die de vervreemding wegneemt

die recht spreekt, rechtuit,

en een huis bouwt waar het goed is om samen te wonen.

Een thuis voor allen, zonder onderscheid.

 

We ontwijken uw Stilte niet.

En ook niet uw Woord

dat verenigt en verzoent.

dat heelt en vergeeft.

 

In Jezus vinden wij uw Woord

En uw Adem.

 

We zingen voor U.

We zingen samen

Want dat is goed.

 

Dank voor die adem, die geest

die ons verbindt en zingt en danst.

Ook in de donkere momenten.

Hoe onbegrijpelijk ook.
Dank… voor het onbegrijpelijke.

 

Geschreven door Gust Adriaensen om 22:06

'Maak dat België goed functioneert'

'Als Bart De Wever een groot staatsman wil worden, dan moet hij  maken dat België beter functioneert. Met Vlaanderen als de dominante actor', schrijft John Vandaele van *MO in De Standaard van 8 juni..

In financieel-economisch opzicht is de regio Vlaanderen al vele jaren de 'dominante actor' in België. De welvarendste subregio is dat dan nog vooral dankzij zijn verknooptheid met Brussel.

Deze realiteit en het feit dat het overgrote deel van de bevolking geen onafhankelijkheid wenst, integendeel, zien de nationalisten niet graag onder ogen. Hun electoraal-politieke strategie bestaat er dan ook in, een totaal achterhaald 'kaakslagflamingantisme', een calimerozelfbeklag in stand te houden en te voeden, dat zij geregeld combineren met de hautaine vernederingsdrang ten aanzien van de luie, Waalse profiteurs.

Anderzijds hebben De Wever en de NVA zich naadloos ingevoegd in de rechtse, neoliberale financiële en economische Belgische machtscenakels , waar dat 'kaakslagflamingantisme' wordt afgedaan als een ridicuul restant van een lang vervlogen 'Vlaams romantisme'. De Wever zal maar 'staatsman' worden, als hij zich losmaakt van beide werelden en met België de echte problemen aanpakt.

Die echte problemen zijn bekend en tekenen zich door de coronacrisis nog scherper af. Echte staatsmannen, politici en partijen gaan voor een doordacht en rechtvaardig beleid. Zij pakken de armoede aan, nemen maatregelen tegen de klimaatopwarming en de milieuverloedering, zoeken oplossingen voor de migratie- en mobiliteitsproblematiek.

Het is de tragiek van De Wever dat hij zichzelf gevangen gezet heeft in een cocon van een ouderwets , conservatief flamingantisme én in een bunker van een onbarmhartig liberaal kapitalisme. Anderzijds ziet hij wel in dat die mens- en maatschappijvisies geen oplossing bieden voor de individuele en gemeenschapsnoden van de mensen hier en in de rest van wereld.

Met zijn ontegensprekelijke kwaliteiten zou hij in België samen met Magnette bv., die andere getalenteerde politicus, echt aan de weg kunnen timmeren. Dan zouden zij kunnen uitgroeien tot 'staatsmannen', die verder kijken dan 'staatsstructuren'.

Een mens in nood heeft geen nood aan een 'staatshervorming'.

  1.  
Geschreven door Gust Adriaensen om 13:36

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten