'Ja, er zijn goeie redenen om huisvrouwen aan het werk te zetten', schrijft Sarah Vansteenkiste, professor arbeidseconomie aan de KUL, in DS van 21 augustus.

Precies alsof huisvrouwen niet werken!

• Onderzoek 2020:
• Aantal globaal: 1,2 miljard
• Aantal België: in België officieel 6 miljoen, 1 miljoen praktiserenden

In een interview met Het Laatste Nieuws, wordt Bart De Wever gevraagd of hij 'eigenlijk gelooft'?

Ziehier het antwoord van De Wever:

'Neen, ik ben katholiek opgevoed, ik geloof in de christelijke waarden, die zijn nog altijd mijn moreel fundament, maar ik geloof niet in het bestaan van het hiernamaals of van een goddelijk wezen. Dat wegvallen van het geloof heeft wel voor een grote leemte gezorgd in de maatschappij, en voor mij is het nationalisme de enige ideologie die dat gat kan opvullen. Het communisme heeft dat niet gekund en het postmodernisme ook niet, dat merken we nu heel goed. Het leidt alleen tot verbrokkeling en polarisatie. Maar het nationalisme zorgt voor gemeenschapsgevoel, voor een gezamenlijk streven, voor gedeelde waarden, voor een collectief doel. Het is het cement voor de samenleving.'

Enkele bedenkingen hierbij.

Dat De Wever niet gelooft, is zijn zaak. Maar hij begaat een redeneerfout wanneer hij zijn eigen 'geloofssituatie' beschouwt als exemplarisch voor de hele maatschappij en die maatschappij dan nog verengt tot de zakdoek die Vlaanderen groot is. Nog frappanter is dat hij het voorstelt alsof Vlaanderen één groot ongelovig gat is, terwijl een groot deel van de bevolking volgens onderzoek gelovig is.

De Wever spant ongegeneerd het geloof voor zijn nationalistische kar. De waarden die volgens hem kenmerkend zijn voor het nationalisme, vinden hun oorsprong in het christendom, aldus de politicus. En het nationalisme is de enige ideologie die na 'het wegvallen van het geloof', de waarden van het christendom respecteert en propageert. 

Het zo voorstellen is een vorm van ideologisch en politiek misbruik. Een nationalist kan zich christen noemen, maar niet alle christenen zijn nationalist. 

Een aantal waarden van het christendom zijn ongetwijfeld terug te vinden in De Wevers nationalistische ideologie, maar het christelijk geloof en zijn waarden staan haaks op de verengende, uitsluitende en polariserende aspecten van het nationalisme, ook het Vlaamse, zoals gepredikt door De Wever en co.

Surf geregeld naar de volgende sites en blijf op de hoogte van het religieuze en kerkelijke leven in onze regio en daarbuiten:

-https://www.abdijpostel.be

-https://blog.seniorennet.be/martinusparochie

-https://blog.seniorennet.be/raspnieuws

-https://www.kerknet.be/organisatie/pastorale-eenheid-h-augustinus-dessel-retie-postel

-https://www.kerkenleven.be

-https://www.kerknet.be

Klik op onderstaande links.

Bijlagen:
https://blog.seniorennet.be/martinusparochie   
https://blog.seniorennet.be/raspnieuws   
https://www.abdijpostel.be   
https://www.kerkenleven.be   
https://www.kerknet.be   
https://www.kerknet.be/organisatie/pastorale-eenheid-h-augustinus-dessel-retie-postel   

Beste,

Graag willen we u uitnodigen op onze gezinsdag. U mag dit initiatief ook doorsturen naar mogelijke geïnteresseerden of bekend maken via uw mediakanalen.

Op zondag 10 september organiseert het gastenkwartier van de abdij van Postel een gezinsdag.

De dag begint met deelname aan de H. Mis in de abdijkerk om 10u00.

Er is catechese voor de kinderen door de Blauwe Zuster en voor de volwassenen door pater Benny.

Nadien kan iedereen zijn eigen picknick opeten op het gastenkwartier.

’s Namiddag is er sport en spel voor de kinderen in samenwerking met de leiding van ‘Moeder van de Hoop’. Meer info over deze bloeiende gelovige jongerengroep vindt u op https://moedervandehoop.be/

Voor de volwassenen is er een voordracht door de abt van Postel, Hgw. Heer Frederic Testaert.

De dag wordt afgesloten omstreeks 16u30 met lof en zegen met het Allerheiligste Sacrament.

Iedereen is welkom. Er zijn geen kosten aan deze dag verbonden. Men kan eventueel een vrije bijdrage schenken.

Hartelijke en genegen groeten,

In Jezus en Maria,

Pater Benny Berrens

Gastenpater Abdij van Postel

Klik op onderstaande link

Bijlagen:
Gezinsdag Abdij Postel - 2023-09 - flyer.pdf (117.4 KB)   

Het commentaarstuk van Karel Verhoeven, hoofdredacteur van De Standaard, in de krant van 17 augustus, toont de onzekerheid waarmee Karel worstelt.

De titel zegt al genoeg. 'Moeten huisvrouwen dan niet meer geëmancipeerd worden?', vraagt de hoofdredacteur zich retorisch af. 

Die vraag houdt eigenlijk in dat volgens Verhoeven huisvrouwen niet of nog onvoldoende geëmancipeerd zijn. Maar wat verstaat hij eigenlijk onder 'emancipatie'? Hij verbindt dat begrip toch wel heel sterk met 'werk'. Opgelet. Niet alle soorten 'werk' emanciperen. Neen hoor. 

Vrouwen die thuis werken, voor de kinderen zorgen, het huis op orde houden, de was en de plas doen, in de kookpotten roeren, werken natuurlijk ook, vaak keihard. Maar dergelijk werk emancipeert niet, volgens donkerblauwe liberalen en zwakrode socialisten. Ook volgens Verhoeven? Hij suddert, hij hinkt. 

Alleen werk in dienstverband emancipeert volgens bv. Van Quickenborne. Hij wil de vrouwen (en een enkele man) weg van de kinderen en het fornuis. Kom je wel tot de bevreemdende situatie dat vele vrouwen in hetzelfde zorg- en onderhoudswerk terechtkomen als wat zij deden in hun eigen thuis. Nu evenwel bij anderen en in dienstverband, terwijl weer anderen hen vervangen in hun eigen huis. Bizar!

Een ding staat vast voor nogal wat politici, (ook voor Verhoeven?): zij blinken uit door een bijzonder verengende, verstikkende, neokapitalistische opvatting over 'werk'. Werk is maar emancipatorisch wanneer het uitgeoefende wordt binnen de kapitalistische logica en wetmatigheden van ons economisch systeem.

De abdijkring van Postel organiseert op 9 september een bezoek aan het mooie stadje Xanten , niet ver over de Belgisch-Duitse grens. Xanten speelde een belangrijke rol in het leven van de H. Norbertus.

Belangstelling om aan dit bezoek deel te  nemen? Meer info  bij pater Nicolaas,   nicolaasgorts@hotmail.com, 0495524654.

'We bereiken maar families door een lokale werking, niet met een digitaal aanbod. Relatie is cruciaal. Wat niet meer functioneert is de canonieke, territoriale parochie. Dat systeem is uitgedroogd', schrijft Bart Paepen, vicaris van het bisdom Antwerpen, in Kerk en Leven.

Die opvatting is naar mijn mening sterk bepaald door de stedelijke context waarin hij werkt. Zeker in landelijk gebied maakt een 'lokale werking' maar echt kans in een 'territoriale parochie'.

De herstructurering in pastorale eenheden was wellicht nodig vanuit ambtelijke bekommernissen en personeelsschaarste. Maar ze heeft niet gezorgd, de uitzonderingen niet te na gesproken, voor een religieuze en liturgische revival bij jong en oud, ondanks de inspanningen van 'professionals' en duizenden vrijwilligers.

Religieus en liturgisch leven is er nog binnen die vaak eeuwenoude 'territoriale parochies'. En een liturgische plechtigheid in een van de parochiekerken van een pastorale eenheid, gericht op alle christenen van die eenheid, trekt amper aanwezigen van de andere parochies aan.

'Wil de kerk toekomst hebben, dan moet het fysiek én spannend zijn', aldus Paepen. Prima. Daarnaar streven kan het best gebeuren door zelfbewuste christenen in een historisch en organisch gegroeide, overzichtelijke, plaatselijke (kerk)gemeenschap.

Het is een vergissing te denken dat eeuwenoude parochiegemeenschappen zomaar vervangen kunnen worden door andere en grotere structuren. Dergelijke evolutie staat ook haaks op het belang van de gemeenschapsvorming als antidotum voor de individualisering, die ook door de kerkelijke hiërarchie beschouwd wordt als het grootste gevaar voor religie en kerkgemeenschappen.

Verkoop van dubbels uit de abdijbibliotheek

Op de volgende zondagen zal er een verkoop van dubbels uit de Abdijbibliotheek worden georganiseerd in de Rafaëlzaal (achter Gasthof De Beiaard):

-zondag 27 augustus

-zondag 3, 10, 17, 24 september 

-zondag 1 oktober

Telkens van 13.30 u. tot 17.30 u.

Van harte welkom!

In DS van 10 augustus hekelt Marc Reynebeau vlijmscherp de absurditeit van de instandhouding van de luchthaven van Deurne. Hij besluit als volgt:

'Dat alles heeft een prijs, in geluidsoverlast, in een enorme uitstoot van broeikasgassen, in de ruimte die de luchthaven inneemt en niet voor iets sympathiekers kan dienen. En er is nog een prijs: luchthavens als Deurne kunnen de eigen broek niet ophouden; ze zijn structureel verlieslatend. Vinden de zakenlui en hun vrienden in de Antwerpse politiek dat niet gênant? Ze houden iets in stand waarvan ze anders zouden zeggen dat het geen bestaansrecht heeft. Het lijkt wel iets van de kunst, dat met subsidies overeind moet worden gehouden.

Op elke euro omzet in Deurne legt de overheid er drie euro belastinggeld aan subsidie bij! 

'7000 jaar lang, sinds we begonnen samen te leven steden, waren de straten de meest democratische ruimte ooit van de homo sapiens. We deden alles op straat, het was een woonkamer die we deelden met medeburgers.

En toen, 100 jaar geleden, vonden we de auto uit. Toen wilden we zoveel mogelijk in onze steden proppen. En dat was geen goed idee.

We moeten goed de impact van de uitvinding van de auto begrijpen. We kregen een andere kijk op straten. 7000 jaar was het een democratische ruimte waar iedereen welkom was maar in een korte tijdsspanne werd de straat voor een bepaalde groep van gebruikers en voelde niet iedereen zich nog welkom in die ruimte, alle ruimte was voor de auto. Het was de grootste verandering in de geschiedenis van onze steden.'

Luister naar de lezing van de Deense stedenbouwkundige Mikael Colville-Anderson.

Klik op onderstaande link.

Bijlagen:
https://www.rtv.be/artikels/honderden-gelovigen-sluiten-wereldjongerendagen-af-mechelen-a134223   

Het is opvallend dat De Standaard de Wereldjongerendagen zo goed als helemaal doodzwijgt.

Als je googelt naar De Standaard en Wereldjongerendagen, levert dat 1 berichtje op, en dan nog een afstandelijk, gortdroog Belgabericht. De oogst bij De Standaard en Jamboree is daarentegen overvloedig: meer dan 10 artikels.

In beide gevallen gaat het om mondiale, erg sympathieke en zinvolle jongerenmanifestaties, met dien verstande dat alleen al wat de deelnemers betreft, de Wereldjongerendagen in Lissabon 40 keer meer jonge mensen bijeenbrachten dan de Jamboree.

De vraag die rijst is onvermijdelijk: hoe is die opvallende desinteresse voor de Wereldjongerendagen te verklaren en redactioneel te verantwoorden?

Van een krantenredactie, zeker van een kwaliteitskrant als De Standaard, mag verwacht worden dat ze aandacht heeft voor een wereldomvattende manifestatie, met bovendien een gevarieerde en bijzonder krachtige inhoud, waaraan ook meer den 1000 Belgische jongeren deelnamen. Redactioneel is het onvermeld laten van de Wereldjongerendagen op geen enkele manier te verantwoorden.

Moet een verklaring voor die opvallende desinteresse, de WJD als een non-event laten passeren, dan gezocht worden in een soort van ideologische kramp of een emotionele aversie?Zijn redacties en journalisten nog altijd behept met een achterhaalde antireligieuze, antikerkelijke obsessie? Denken zij zich progressief te profileren door het christendom dood te zwijgen of alleen maar de negatieve gebeurtenissen in de verf te zetten? Generen ze zich voor hun eigen, meestal christelijke afkomst en opvoeding?

Hoe dan ook, het doodzwijgen van de Wereldjongerendagen is een onprofessionele, geborneerde en anti-intellectuele opstelling.

De belangstelling van de Vlaamse media voor de grootste jongerenmanifestatie ter wereld, de Wereldjongerendagen, was minimaal.

Het VRT-journaal maakte de desinteresse tijdens de eerste dagen, enigszins goed door aandacht te geven aan het pauselijk bezoek aan Fatima en aan de slotviering met 1,5 miljoen aanwezigen, waarin paus Franciscus voorging en de jonge mensen opriep NIET BANG TE ZIJN.

Maar de krant De Standaard, die ooit als logo had AVV-VVK (Alles voor Vlaanderen, Vlaanderen voor Christus) en die zichzelf graag beschouwt als DE kwaliteitskrant van Vlaanderen, kikte tot nu toe met geen woord over de Wereldjongerendagen. Beschamend!

Wat kan een verklaring of een reden zijn voor deze opvallende en onprofessionele desinteresse? Zijn de redacties behept met een achterhaalde antireligieuze, antikerkelijke obsessie? Denken zij zich progressief te profileren door het christendom dood te zwijgen of alleen maar de negatieve gebeurtenissen in de verf te zetten? Generen ze zich voor hun eigen, meestal christelijke afkomst en opvoeding?

Hoe dan ook, het is een onprofessionele, primitieve, ridicule, geborneerde en anti-intellectuele opstelling.