De opmerking van Torfs deed me ook denken aan de enorme energie die bisschoppen en hun personeel al jaren besteden aan herstructureringen en kerkenbeleidsplannen.

Die zullen de Kerk niet redden. Integendeel.

Aan geloofsverkondiging en spiritualiteit, en daar gaat het om,  komen ze nog amper toe.

Torfs over pausbezoek: 'Het moet niet alleen gaan over misbruik, klimaat, migratie.' Lees zijn column in Otheo:

Rik Torfs: ‘Pausbezoek moet niet alleen over misbruik, migratie en klimaat gaan’ [column] | Otheo

From otheo.be

Torfs heeft gelijk. Ook al slaagt de Kerk erin (machts)misbruik met wortel en tak  uit te roeien, al raken migratie-en klimaatproblematiek, mede door toedoen van de Kerk,opgelost,

als het geloof in God, Zoon en Geest verder verdampt,en mensen in die Namen niet meer samenkomen, is er geen Kerk meer.

Op de terugreis na zijn bezoek aan een aantal Aziatische landen, was paus Franciscus op vragen van Amerkikaanse journalisten, erg duidelijk over migratie en abortus:

-Over migratie en migranten:

'Het moet duidelijk zijn dat het wegsturen van migranten, het ontkennen van de mogelijkheid om te werken, het niet verwelkomen van migranten, een zware zonde is. Migratie is een recht dat teruggaat tot Bijbelse tijden en in het Oude Testament wordt herhaald dat het volk van Israël de plicht had om zorg te dragen voor de wees, de weduwe en de vreemdeling - dat is de migrant.'

-Over abortus:

'Of je het woord nu graag hoort of niet, abortus is doden, het is een moord, daarover moeten we duidelijk zijn.'

Een Vaticaanse wielerploeg neemt deel aan Europees kampioenschap in Limburg.

Vatican News:

Athletica Vaticana to compete in European Cycling Championship

De kern van een plaatselijke geloofsgemeenschap, van een parochie,  is het regelmatig samenkomen in de eucharistieviering en in andere liturgische vieringen (uitvaarten, gebedsdienten, enz.). 

Zonder die samenkomsten verbrokkelt de lokale kerkgemeenschap en is de parochie ten dode opgeschreven. 

Eva Van de Velde in Onderox: 'ik wil nu de kaarsjesliefde verder doen leven'.

Klik op onderstaande link.

Op X schreef Rik Torfs: 'Eén op vijf jongeren kampt met mentale problemen. En dat in een welvarend land, met een overvloed aan kansen en mogelijkheden. Zou het kunnen dat de afwezigheid van een evenwichtig levensbeschouwelijk kader daar mede de oorzaak van is?'

Een meer dan terechte vraag. Een accuratere woordkeuze is evenwel 'afwijzing' in plaats van 'afwezigheid'.

Want een evenwichtig levensbeschouwelijk, moreel, cultureel en religieus kader is er nog. Met name het christendom. Het is op korte tijd doorzeer velen, daarin aangemoedigd door de media, in de afvalbak gekieperd.

Me al vaak afgevraagd hoe het te verklaren is dat zovelen de religieuze en culturele erfenis van het christendom, wat zorgde voor een waardekader, spiritualiteit,ankerpunten en identiteit,hebben verworpen.

Nu is er de leegte van het extreem individualisme, de verdoving van het materialisme of de lokroep van identitaire stromingen en partijen.

Professor Wouter Duyck ziet in een onhandige vraag van een schooldirectie om de kinderen pantoffels mee naar school te geven, een kans om zijn visie op de schoolfunctie te uiten.

Hij schrijft:

'We moeten echt ophouden met dit soort fratsen. Pantoffels zorgen voor leren. Wie verzint dit soort onzin? Bouw dan nesten, een wietplantage, doceer yoga, of een tovercursus, I don’t care. Maar blijf weg uit onderwijs. Het gaat om onze kinderen. En hun hersenen.'

Duyck reduceert een school tot een 'leermachine'. Enkel de 'hersenen' zijn van belang. De opvoeding, het welzijn van de kinderen zullen hem worst wezen. Zou Duyck niet beter wegblijven uit het onderwijs?

Klaarblijkelijk is Duyck  van mening dat de school geen opvoedingstaak heeft of mag hebben, en dat het onderwijs tijdens de schooluren geen welzijnsverplichting ten aanzien van de leerlingen heeft. 

Van een verstikkende, steriele tunnelvisie gesproken!

Ergert u zich ook aan de Google-advertenties, die vaker en vaker, natuurlijk zonder toestemming,  in de teksten geplaatst worden? 

Het meest frustrerende is nog dat zgn. de mogelijkheid geboden wordt ze te verwijderen, waarbij gevraagd wordt 'waarom' je dat wil! Extra werk, er ontstaat een wit gat, en direct na verwijdering zijn er alweer andere. 

Het is een vorm van reclameterreur waarvan we allemaal sterker en sterker het slachtoffer worden.

Op X (Twitter) schrijft Rik Torfs: "Het Engels verovert steeds meer de Vlaamse theaterpodia.Terwijl we nieuwe Belgen aansporen om zo vlug mogelijk Nederlands te leren. Nuttig voor de nederige werkvloer. Nutteloos in het elitaire theater'.

Torfs wijst terecht op de tegenstelling tussen de taaleisen die aan nieuwe Belgen worden gesteld en de veroveringstocht, zonder veel weerstand, van het Engels. Die 'verengelsing' is overigens niet alleen in het 'elitaire' theater te vinden maar ook aan de 'elitaire' universiteiten én in het straatbeeld bij de minder 'elitaire' middenstand.

Daarom, komen de taaleisen die aan anderstalige nieuwkomers gesteld worden, onrechtvaardig en discriminatoir over.

Vaak arme en ongeschoolde mensen valt men overdreven lastig, aan machtige firma's en organisaties, én aan de plaatselijke middenstand durft men geen taaleisen stellen.

Psalm 8:

Heer, onze Heer,/

hoe machtig is uw naam/

op heel de aarde./

Uw luister aan de hemel wordt bejubeld/

door de mond van kinderen en zuigelingen./

Tegen uw vijanden hebt U een macht gebouwd/

om hun wraak en verzet te breken./

Zie ik de hemel, het werk van uw vingers,/

de maan en de sterrendoor U daar bevestigd,/

wat is dan de sterveling dat U aan hem denkt,/

het mensenkind dat U naar hem omziet?/

U hebt hem bijna een god gemaakt,/

hem gekroond met glans en glorie,/

hem toevertrouwd het werk van uw handen/

en alles aan zijn voeten gelegd:

schapen, geiten, al het vee,/

en ook de dieren van het veld,/

de vogels aan de hemel, de vissen in de zee/

en alles wat trekt over de wegen der zeeën./

Heer, onze Heer,/

hoe machtig is uw naam/

op heel de aarde.

De kern van een plaatselijke geloofsgemeenschap, van een parochie,  is het regelmatig samenkomen in de eucharistieviering en in andere liturgische vieringen (uitvaarten, gebedsdienten, enz.). 

Zonder die samenkomsten verbrokkelt de locale kerkgemeenschap en is de parochie ten dode opgeschreven. 

Iedere christen moet zich daarvan ten volle bewust zijn en met de mogelijkheden en talenten waarover ieder beschikt proberen het pratikeren te versterken en uit te bouwen. Zeker de professionele verantwoordelijken kunnen en moeten door hun overtuiging en aanwezigheid, de 'kudde' steunen en doen aangroeien.

Rome Reports over het bezoek van paus Franciscus aan België.

Klik op onderstaande link.

Dominee Dineke van de Wetering na de kerkbrand in Epe:

'Een kerk is geen persoon, maar het is een dierbaar gebouw, waar mensenlevens mee verbonden zijn. Het is de plek waar ze getrouwd zijn, waar ze hun kinderen ten doop hielden enrouwden om geliefden. Een kerk is niet zomaar een gebouw'.