Een trieste balans

De herstructurering van het parochielandschap naar pastorale eenheden, heeft ondanks alle middelen en inzet, de verdamping van de kerkgemeenschappen niet verhinderd.Verjonging is er niet en de trouwe pratikerende ouderen,voelen zich in de steek gelaten. De parochiekerk wordt hun ontnomen.

D Kerkelijke leken-functionarissen zoals pastorale werkers, zijn vaak niet missionair. Ze kunnen of willen hun geloofsbezieling niet uitdragen naar anderen. Zij houden zich liever bezig met het omvormen van kerken tot multifunctionele ruimtes, voorzien van audiovisuele snufjes. 

Resultaten op het vlak van geloofsverdieping, aangroei van de plaatselijke kerkgemeenschap met jongere generaties, hebben al die areligieuze en dure aanpassingen niet. De afstand met de gelovigen die de kerk willen blijven beschouwen en aanvoelen als een plek van gebed en liturgische viering, wordt alleen maar groter. Wat overblijft is vervreemding.

---------

De Grok-analyse (AI) van dit artikel op Twitter, is wel interessant

• Lay ministers in the Catholic Church, as described in related web content, are non-ordained individuals who engage in various forms of ministry, which can include roles like pastoral workers. However, the X post suggests that these lay ministers often lack a mission-driven approach, focusing instead on transforming churches into multifunctional spaces equipped with modern technology, rather than spreading their faith.
• The trend of converting churches into multifunctional or residential spaces, as highlighted in the Architizer Journal article, shows a shift away from traditional religious use, which aligns with the post's mention of churches being repurposed with audiovisual enhancements, indicating a broader cultural movement away from religious practice towards secular utility.
• The backdrop of declining church attendance and the transformation of church roles, as discussed in the MPR News article, provides context for why such changes are occurring. This shift mirrors the post-war European trend of secularization, now seen in the U.S., where churches are adapting to new societal needs beyond their original religious functions

• Nog niet lang worden aan berichten op twitter, zgn. Grokcommentaar toegevoegd. Het is een chatbot met kunstmatige intelligentie, ontwikkeld door xAI.

Soms zitter er flagrante fouten in. Maar vaak zijn de commentaar en de analyse heel verhelderend en interessant

Bij het volgende bericht, werd onderstaande commentaar toegevoegd.

Degenen die nog trouw pratikeren, voelen zich verweesd. De kloof met het bisdom en zijn gemandateerden, ook al zijn dat vaak leken, wordt groter en groter. Zij worden sterker en sterker aangevoeld als vreemde ambtenaren, die hun afgemeten job doen.

Grok: The post discusses the growing disconnect between regular churchgoers and the diocesan administration, highlighting how these individuals feel increasingly alienated, viewing church officials as distant bureaucrats. This reflects a broader theme of declining engagement with formal church structures.

• The sentiment expressed aligns with broader trends in church decline, where traditional practices and community involvement decrease, as noted in discussions about church decline and the need for adaptation to community needs.
• This situation also touches on the role of laypersons in the church, where the gap between lay participation and administrative functions widens, potentially affecting the communal and spiritual roles of laypeople within the

De bisdommen investeren al jaren enorm veel energie, middelen en mensen, in de herstructurering van het eeuwenoude parochielandschap.

Dat blijkt vooral een administratieve en personeelsoperatie te zijn.

Op het vlak van de instandhouding, de versterking, de bloei van de plaatselijke geloofs- en kerkgemeenschappen, blijkt de oprichting van de pastorale eenheden, grotendeels een maat voor niets te zijn.

De teams lopen leeg, ze functioneren amper, sommige leden hebben nauwelijks of geen contact met de plaatselijke kerkgemeenschap of pratikeren helemaal niet. Elke keer er binnen een pastorale eenheid, liturgische diensten worden geschrapt of een parochie wordt opgedoekt, haakt ook het overgrote deel van de pratikerenden op die plek, af. Dat mensen overschakelen naar misvieringen in een andere kerk van de pastorale eenheid, gebeurt uiterst zelden.

Degenen die nog trouw pratikeren, voelen zich verweesd. De kloof met het bisdom en zijn gemandateerden, ook al zijn dat vaak leken, wordt groter en groter. Zij worden sterker en sterker aangevoeld als vreemde ambtenaren, die hun afgemeten job doen.

Geen wonder dat er een trend is van kleine gemeenschappen die in de hun vertrouwde kerk of kapel, in gezamenlijk gebed en zang , blijven samenkomen om hun christen-zijn te beleven.

Als christenen niet meer (kunnen of willen) samenkomen in de naam van Jezus Christus, met of zonder priester, diaken of welke gemandateerde dan ook, is er geen kerkgemeenschap meer, houdt de (plaatselijke) Kerk op te bestaan.

'Godsdienstleraars hoeven in het Katholiek Onderwijs niet langer gedoopt te zijn.'

Het is een illusie te denken dat daardoor het lerarentekort opgelost zal worden.

Bovendien holt het Katholiek Onderwijs de geloofwaardigheid van de katholieke scholen verder uit.

Klap op de vuurpijl is dat de leraars godsdienst in het gemeenschapsonderwijs  nog wel gedoopt moeten zijn!

De nieuwe directeur-generaal van het Katholiek Onderwijs, Bruno Vanobbergen, leidt sinds zijn aanstelling een onzichtbaar bestaan. Niemand hoort hem, ziet hem, kent hem.

Wat een verschil met zijn voorganger Boeve, die aanwezig was, die helder formuleerde en informeerde.

Hendrik Vos in DS:

 'En als het over de Palestijnen gaat, blijven we de beste contacten onder­houden met een regime dat van Gaza het decor maakte voor een film over het steentijdperk.'

Diep in het labyrint van zijn hersenen, voelde Rik sympathie voor de amorele macho Donald. Het stak hem dat de gazetten al maandenlang kwaad schreven over Donald. Hij probeerde door een tsunami aan positieve X-berichtjes over zijn soul mate, wat tegenkracht te genereren. Nu was hij het beu.

Een mens houdt dat niet vol.Trop is te veel en te veel is trop.

Hij nam zich voor alleen nog maar lieflijke en nuttige berichtjes de wereld in te sturen. De vogeltjes in het veld, de bereiding van Kempense uiensaus, de zonsondergang achter den Berg.

Serene rust daalde in hem neer.

In een reactie op een bericht op X (Twitter) schrijft Rik Torfs: 'U klinkt alsof het aan de overheid toekomt het geld tussen haar onderdanen te verdelen.

Torfs klinkt alsof 'het geld' een autonoom tot stand gekomen en functionerende entiteit is. Of ook dat 'het geld' gemaakt en verdeeld wordt naar goeddunken van individuen.

Het is zo goed als zeker dat Bart De Wever onze volgende premier wordt. Het effect daarvan op het Antwerpse stadsbestuur en vooral op de N-VA, zal ingrijpend zijn. Het is verwonderlijk dat de media daaraan nauwelijks aandacht besteden.

Al 12 jaar functioneren de Antwerpse gemeenteraadsleden, ook de N-VA-schepenen, in de schaduw van De Wever.Hij was de onbetwiste patron.Het volle licht zal ze pijn doen. Janssens wordt de nieuwe sterke man. Inhoudelijk en communicatief.Zonder te polariseren.Hij zal Els niet doodknijpen.

De N-VA gaat zware tijden tegemoet.Organisatorisch en inhoudelijk. De Wever heeft de partij gemaakt. Hij is de sterkhouder. Maar hij is ook samengesmolten met de voorzittersstoel. Dat was niet verstandig. Niet van De Wever. Niet van de partij. Zijn opvolger kan alleen maar een schim zijn.

Het premierschap van het Koninkrijk België, uitgeoefend door het boegbeeld van een Vlaams-nationalistische partij, die voorstander is van een republiek Vlaanderen, ondermijnt en devalueert het kernprogram van die partij. N-VA zal zichzelf moeten heruitvinden.

Het Vl.B. wrijft zich in de leeuwenklauwen. De inkapseling van N-VA in het Belgische politieke systeem, geeft aan die partij munitie om de nationalistische concurrent aan te vallen. Het plezier zal van korte duur zijn. Als De Wever erin slaagt een Belgische premier naar behoren te zijn, wordt de enge nationalistische boodschap van Vl. B. irrelevant en politiek niet wervend. 

Die evolutie is overigens al een hele tijd bezig. Het antie-Belgische Vlaams nationalisme heeft zijn beste tijd gehad. Het Vl.B. moet het nu vooral hebben van de migratieproblematiek.

Dit zijn volgens Rome Reports de hoogtepunten van 2024 in de agenda van paus Franciscus. 

Klik op onderstaande link.

Op Nieuwjaarsdag, Werelddag van de Vrede, deed de paus drie straffe oproepen:

1. Los de schuldencrisis van de meest achtergestelde landen op.

2. Verdedig het leven. Schaf de doodstraf af in alle landen. Bestrijd de honger.

3. Produceer liever voedsel dan wapens.

Moge de Heer u zegenen
en u behoeden.

Moge de Heer
het licht van zijn gelaat
over u doen schijnen
en u genadig zijn.

Moge de Heer
u zijn gelaat toewenden
en u vrede geven.(Numeri)

Nu priester Rik Devillé voor De Standaard zo goed als helemaal in de mist van de geschiedenis verdwenen is, because niet langer interessant voor de antikerkelijke waan van de dag, doet DS vaker een beroep op theoloog Emmanuel Van Lierde om hautain paus en Kerk te hekelen.

Altijd gedacht dat hij verstandiger was.