Doel

Is het u, geachte lezer, ook al opgevallen?

Maandenlang besteden de media uren zendtijd en bladzijden tekst aan het onontwarbare communautaire adderkluwen. De grote woorden worden niet geschuwd: crisis van de instellingen, einde van België, onvoorstelbaar geknoei, de monarchie op haar laatste benen, enz., enz. Deadlines worden met veel poeha aangekondigd en probleemloos overschreden zonder dat de aankondigers nog een kik geven.

Dan breken de vakantie en het parlementair reces aan. De ministers en de andere politici lijken plotsklaps van de aardbodem verdwenen te zijn. In de media hoor of lees je nog amper een woord over de politieke crisis, die media concentreren zich op de Olympische Spelen, het fortuin van de koning , de perikelen rond Wendy Van Wanten en prinses Mathilde als stijlicoon. En ook het grote publiek is geen seconde meer bezig met het communautaire moeras, waarin we tot voor enkele dagen aan het wegzinken waren.

De volgende conclusie is m.i. dan ook niet onterecht. Heel dat gedoe: door de media geproduceerde gebakken lucht. Of: de ondraaglijke lichtheid van een zogenaamde serieuze 'Belgische politieke crisis'.
 

Enkele dagen geleden met een aantal familieleden per fiets en te voet (een deel van) het Meetjesland verkend.

Eeklo is een provinciestadje met een fraai belfort en nogal wat kleinere en grotere, oudere en recentere kunstwerken in het straatbeeld. Een verzorgde openbare ruimte blijkt  evenwel geen topprioriteit voor het Eeklose stadsbestuur te zijn, het algemene beeld oogt eerder groezelig.

Landschappelijk kon het eerste deel van de tocht weinigen bekoren: een slordig landbouwgebied met in Kaprijke weliswaar een uitgestrekte, mooie Dries.

Vanaf het schilderachtige kerkje van Sint-Jan-in-Eremo kreeg de streek meer allure met de Boerenkreek, de Blokkreek, de Hollanders Gatkreek en de Vrouwkeshoekkreek.

Voorbij Sint-Laureins, dat kan pronken met zijn imposante, neoclassicistische 'Godshuis', volgden we een tijdlang het Leopoldkanaal en bereikten we Maldegem. Dat bleek een verzorgd stadje te zijn, met een interessant park tot in het hart van de gemeente en een bijzonder fraaie site van kerk en ommegang in een groen decor.

Langs het Schipdonkkanaal (waarvan de eventuele verbreding de laatste tijd veel tegenstand (m.i. terecht) oproept, naar Balgerhoeke met zijn 19de eeuwse spoorwegbrug, een te bewaren voorbeeld van industrieel erfgoed.

In de vooravond waren we terug in Eeklo, waar op dat moment alleen nog maar wat leven te bespeuren was in en rond de horecazaken op het Marktplein. Ons gezelschap droeg daartoe bij in een van die etablissementen, ik meen 'Het Middenstandshuis' en daar waren bediening en wat er op tafel kwam, alleszins verzorgd.

Dedecker orakelt: 'Het moet gedaan zijn met de Walen vis te geven, we moeten ze zelf leren vissen!'

Laat dat nu de slogan zijn die steevast werd gebruikt met betrekking tot de ontwikkelingshulp aan derdewereldlanden.

Dat Dedecker en talloze Vlamingen met hem, die slagzin gebruiken, toont scherp aan, welke proporties de arrogantie en de vernederingsdrang van Dedecker en co. hebben aangenomen.

De Franssprekenden zijn terecht bevreesd voor een Vlaanderen dat bulkt van het geld en barst van zelfingenomenheid en pretentie.

Nationale Feestdagen en kritisch erover nadenken, sluiten meestal elkaar uit. En toch wil ik het even doen op deze regenachtige 11de juli. En welke gedachten borrelden op?

-De media-aandacht voor de Vlaamse feestdag, staat in schril contrast met de zo goed als algemene publieke onverschilligheid en de desinteresse én het kennisgebrek van in het bijzonder de jongere generaties: '11 juli? Wa is da voor iets?'

-Kan iemand vertellen wat bv. 'De Vlaamse cultuur', 'Het Vlaamse volk', 'Integratie in Vlaanderen', precies inhoudt?

-Is, dankzij de federalisering, het cultuurniveau in Vlaanderen gestegen, de taalbeheersing verbeterd, de kwaliteit van het onderwijs versterkt?

-Zullen na een grote staatshervorming of in een zelfstandig Vlaanderen, er geen bedelaars of daklozen meer zijn? De ruimtelijke ordening en stedenbouw eindelijk echt orde op zaken stellen? De sociale tegenstellingen verdwijnen? Zal het onderwijs voor alle bevolkingsgroepen even toegankelijk en kwaliteitsvol zijn?

-Waarover wordt door de herauten van grotere Vlaamse zelfstandigheid hoofdzakelijk gesproken? Juist. Over centen. Nog meer financiële en economische macht voor een van de rijkste regio's ter wereld. En natuurlijk ten koste van het arme, morsige broertje in Wallonië in de eerste plaats en van alle andere armlastigen, overal ter wereld. 'Dat ze geen nagel hebben om hun gat te krabben, is toch hun eigen schuld. Aartslui, nietwaar! De hardwerkende Vlaming dankt zijn welstand uitsluitend aan zichzelf en daar is hij fier op!'

-Ondertussen wordt 11 juli niet alleen overgoten met Belgische buien maar ook met grote woorden en eisen. Naar de anderen toe. Een 'nationale feestdag' is zeker geen dag om zich te bezinnen. Er is ook lekker wat geruzie. In het 'Vlaamse kamp'. Tussen CD&V en NVA. En binnen het CD&V. De premier botst met de voorzitster (sinds ze presidente is, heeft ze nog een verbetener trek om de mond gekregen). Van tussen de coulissen, geven Tony Van Parys en Erik Van Rompuy, die het nooit zullen verteren dat ze geen minister mochten worden, Leterme geregeld dolkprikjes in de rug. De Vlaamse minister-president Kris Peeters voelt zich machtiger en beter in zijn vel dan de belaagde en krampachtige premier en laat dat ook geregeld voelen en horen. Het moge voor iedereen duidelijk zijn: premier Leterme krijgt de laatste tijd meer stokken in de wielen gestoken door zijn kartelpartner en vooral door een aantal bonzen uit zijn eigen partij dan door de Franssprekenden.

Kortom, een heerlijk Vlaams zootje op 11 juli.

-Er komen opklaringen aan. Misschien toch nog zon op de Vlaamse nationale feestdag. En die is er goddank, voor iedereen.

Roodborstje

siddertak
trippeltrap

kijk

het roodborstje
is teruggekeerd

misschien is het een ander
misschien is het niet weg geweest

toch zeggen wij

HET roodborstje
is er weer

snikkikkend
in de dwarrelblaren