Zaterdag 3 november 2007
Allerzielenhaiku
Stil Allerzielen
noodt intens tot bezinning.
Bladeren vallen.
Geschreven door Gust Adriaensen om 21:58
Berichten van 29 oktober 2007 tot 4 november 2007
Woensdag 31 oktober 2007
Smidse (een herinnering)
Smidse
het vertrouwde ritueel:
voordat de reus
met vlammende ogen
dreigt ze te brandmerken
en de kinderen joelend
de smidse uithollen
zijn ze de halfduistere
magische ruimte binnengedrenteld
langs de geblakerde mren
tot bij de zwoegende blaasbalg
tot bij het vuur
tot bij het aambeeld
waar het gloeiende ijzer
vorm krijgt
tot bij het sissende koelwater
tot bij het rustige paard
in het lichtvlak van de open deur
de reuk van geschroeid hoorn
de doffe klop
waarmee de hoefnagel
ingedreven wordt
dat alles
kleuren
geuren
geluiden
gretig in zich opgenomen
voordat de goedmoedige reus
dreigt ze te brandmerken
en de kinderen joelend
de straat oprennen
naar school toe
het vertrouwde ritueel
Geschreven door Gust Adriaensen om 17:01
Dinsdag 30 oktober 2007
De Wevers kritiek op de excuses van burgemeester Janssens
De regeringsonderhandelingen zijn klaarblijkelijk zo slopend dat ze de luciditeit, het historische besef en het politieke inzicht van de NVA-voorzitter ernstig aantasten.
Wat je ook denkt over de eventuele achterliggende beweegredenen van de Antwerpse burgemeester om aan de joodse gemeenschap excuses aan te bieden, de verontschuldigingen waren correct geformuleerd.
Bart De Wever heeft dat gebaar verdacht en belachelijk gemaakt. Dat is een totaal onverantwoorde provocatie die uitermate dom is. Als historicus zou de NVA-voorzitter moeten weten dat excuses door vertegenwoordigers van instellingen die in de fout zijn gegaan, altijd een grote historische en symboolfunctie hebben gehad. En in deze fase van de regeringsonderhandelingen dergelijke uitspraken doen, getuigt niet van politiek talent.
Zowel De Wever als zijn partij, zijn hoe dan ook verliezer: zij krijgen de hele joodse gemeenschap over zich heen, de onderhandelaars van de andere partijen (inclusief zijn kartelpartner CD&V), en de media laten niet na zware kritiek te spuien, en vele buitenstaanders interpreteren De Wevers kritiek als een uiting van politieke jaloersheid ten aanzien van de Antwerpse burgemeester of als een poging om het VB langs extreem rechts te passeren.
Eens te meer zag De Wever zich gedwongen publiek zijn verontschuldigingen aan te bieden. Maar het gemak en de deemoed waarmee de NVA-voorzitter na weer eens een flater, woorden van berouw uit zijn mond laat rollen, dreigen die excuses ongeloofwaardig te maken.
Wat je ook denkt over de eventuele achterliggende beweegredenen van de Antwerpse burgemeester om aan de joodse gemeenschap excuses aan te bieden, de verontschuldigingen waren correct geformuleerd.
Bart De Wever heeft dat gebaar verdacht en belachelijk gemaakt. Dat is een totaal onverantwoorde provocatie die uitermate dom is. Als historicus zou de NVA-voorzitter moeten weten dat excuses door vertegenwoordigers van instellingen die in de fout zijn gegaan, altijd een grote historische en symboolfunctie hebben gehad. En in deze fase van de regeringsonderhandelingen dergelijke uitspraken doen, getuigt niet van politiek talent.
Zowel De Wever als zijn partij, zijn hoe dan ook verliezer: zij krijgen de hele joodse gemeenschap over zich heen, de onderhandelaars van de andere partijen (inclusief zijn kartelpartner CD&V), en de media laten niet na zware kritiek te spuien, en vele buitenstaanders interpreteren De Wevers kritiek als een uiting van politieke jaloersheid ten aanzien van de Antwerpse burgemeester of als een poging om het VB langs extreem rechts te passeren.
Eens te meer zag De Wever zich gedwongen publiek zijn verontschuldigingen aan te bieden. Maar het gemak en de deemoed waarmee de NVA-voorzitter na weer eens een flater, woorden van berouw uit zijn mond laat rollen, dreigen die excuses ongeloofwaardig te maken.
Geschreven door Gust Adriaensen om 18:14
Dinsdag 30 oktober 2007
Kindertaal
Zij groeien als kool
in hun taal.
Uit de chaos van klanken
dringen woorden naar voor.
Als een stormram
rent hij erdoor
en schaart ze energiek
rond zijn onaantastbare 'ik'.
Zij luistert bevallig,
echoot 'ik ook' door het huis,
neemt eigenwijs haar tijd
voor een nieuw geluid.
Moeizaam brengen ze woorden
in het gelid,
zinnetjes missen voorlopig een bit.
Wij omringen hen met zalvende klanken
geen kwetsend lawaai,
een woord een aai
geen dolk,
zinnen teder en licht
geen drukkend gewicht.
Zo vertalen wij hun dag.
Gewiegd door sussende geluidjes,
in dekens van warme woorden gewikkeld,
beschermd tegen loerend gevaar
in een tent van taal,
slapen zij in.
's Morgens hervatten zij
hun veroveringstocht:
geen woord is nog veilig.
Geschreven door Gust Adriaensen om 11:07
Maandag 29 oktober 2007
Middeleeuws corporatisme
De stappen die het 'Verbond van Vlaamse tandartsen' onderneemt tegen collega's die op de Filippijnen vele inwoners gratis behandelden, zijn een extreem voorbeeld van een volkomen achterhaald, stuitend en op afgunst gebaseerd egoïstisch corporatisme. In deze tijd nog zwaarder aan te rekenen dan de gelijkaardige gesloten en dictatoriale machtsuitoefening van de middeleeuwse gilden, bv. de roemruchte beenhouwersgilde in het Brugge van de 14de eeuw.
Geschreven door Gust Adriaensen om 22:22