Berichten van 1 januari 2016 tot 31 december 2016

XI/52
Vrijdag 30 december 2016
Kerstmis in de gemeenschap Mar Yakub
In de byzantijnse liturgie is er bij de Kerst- en Paasviering nagenoeg niets anders te doen dan bidden, zingen en processies houden. En de duur van de volksvieringen is, zoals in de Middeleeuwen, evenredig aan de duur van de liturgische vieringen, dus beiden zijn zeer lang. Ondertussen blijven we wel ijverig werken aan het voorbereiden van medicamenten, medisch materiaal, warme kleding en schoenen, vooral voor de mensen in Aleppo. Onze Kerstmis begon met een volksviering op vrijdagavond 23 december. Na de eucharistie en de vespers aten we met de fraters en de zusters samen. Ook moeder Agnes-Mariam en zr Carmel waren aanwezig. De fraters hadden een stevig kerstconcert voorbereid, onderbroken door liederen en sketches vanwege de zusters en de kinderen. Tegelijk werd deze avond een verjaardag gevierd met een traditionele taart. Ook het gezin en de leken die bij ons horen, waren aanwezig. Zaterdag 24 december werden om 10.00 u de “koninglijke uren” gezongen, zo genoemd omdat destijds in Constantinopel de keizer hierbij aanwezig was. Het zijn de primen, tertsen en seksten met psalmen, lezingen en gebeden. Deze worden gevolgd door de liturgie van Basilius: vespers en eucharistie, voorgegaan door abouna Georges. Daarna is er nog processie met de kersticoon en zegening van brood, granen en wijn waarbij ieder met olie gezalfd wordt op het voorhoofd en de handen. De broden worden in stukken gebroken, in de wijn gedoopt en uitgereikt. We waren deze dienst om 10.00 u begonnen en eindigden om kwart na één.
In de late namiddag werd de “caminata” gezongen. Het is een oude traditie van de Spaanse Carmel. Met het beeld van Maria en Jozef en onder het zingen van de “Caminata”, begeleid met alle mogelijke muziekinstrumenten wordt herstel gebracht aan het feit dat Maria en Jozef geen plaats vonden in Bethlehem. We gingen eerst aan alle deuren van de fraters kloppen om te vragen of Jezus, Maria en Jozef welkom zijn. Hierop geeft de bewoner zijn persoonlijk welkom. Dan ging de tocht naar de zusters. Na afloop hielden we in de kerk nog een bezinning over dit mysterie.
Om 10.00 u ’s avonds zongen we de lange primen van Kerstmis, gevolgd door de nachtmis volgens de latijnse traditie. Ook deze dienst duurde tot in de vroege uurtjes (na één uur). Traditioneel worden er dan in de kerk nog allerlei kerstliederen gezongen onder het uitwisselen van de kerstwensen. Zo was eindelijk de tijd gekomen voor de feestmaaltijd. Zowel in de kerk als in de refter waren de moslimfamilie en de leken die bij ons wonen aanwezig. Ook de moslim die steeds voor onze veiligheid zorgt wanneer het nodig is. De zusters, de gasten en de bezoekers hadden intussen voor een flinke maaltijd gezorgd. Het was een lekkere en gezellige bedoening. Tegen half drie was het voor sommigen toch genoeg en ze zochten hun bed op. De meerderheid bleef nog tot vijf uur. Er werd immers voor ieder afzonderlijk nog een bijbeltekst gekozen en gelezen.
Abouna Georges had gezegd dat hij om 11.00 u hier zou zijn voor de byzantijnse Kerstmisviering. Om 13.00 u was hij er nog niet. Zo was de dagorde vandaag echt iets op z’n Syrisch. Er werd een ander programma voorzien. We zouden vlug het middagmaal nemen en daarna kwam de bisschop om aan zr. Rita “le petit schème angélique” te geven, wat zoveel is als het afleggen van de kloostergeloften in de Latijnse traditie. We vierden de vespers met de “inkleding” van zr. Rita. De Kertstijd wordt in de liturgie een “sterke tijd” genoemd. Deze dient om te onderscheiden en te openbaren wat er in het diepst van ons hart omgaat opdat we ons zouden bekeren. Daartoe dient ook een religieuze gemeenschap. Alles moet in het ware Licht komen.
Woensdagmiddag was er een plechtige interreligieuze viering in de grote moskee van Deir Atieh. De twee oudste fraters en ik, samen met de verantwoordelijke leek zullen de gemeenschap vertegenwoordigen. Verschillende honderde mensen zaten in de zaal en boven op het balkon rechts nog eens vrouwen en links mannen. Er is veel veiligheidspolitie en een legertje van journalisten en cameramannen met steeds grotere apparaten. Zoals gewoonlijk komen we wanneer de viering al goed bezig is. Een van de mannen van de orde leidt ons helemaal naar voren. Daar staan in u-vorm indrukwekkende zetels met even indrukwekkende personaliteiten. Langs verschillende kanten worden we met grote voorkomendheid verwelkomd. Een imam in vol ornaat en met twee zwarte banden om zijn hoofddeksel staat op en dwingt me in zijn zetel plaats te nemen. Zelf gaat hij aan de zijkant zitten. De twee andere fraters en abou Gereges krijgen een plaats op de tweede rij. Acht mannen zingen met tromgeroffel. Er volgen speeches, afgewisseld met gezang van de zware mannnenstemmen. De mufti en een minister nemen het woord. Ze pleiten voor het harmonieus samenleven van alle groepen. Er wordt koffie, thee en snoepgoed rondgedeeld. Aan de overkant zien we abouna Georges, een vertegenwoordiging van ons bisdom alsook de orthodoxe priester, abouna Paisios. De plechtigheid wordt beëindigd en er volgt nog een informele ontmoeting met allerlei mensen waarvan we er vroeger al verschillenden ontmoet hebben. Je voelt iets van de fierheid van het volk dat in staat is met alle verschillende geloofsgroepen in groot respect voor elkaar samen te leven.
Het bloedige spel in Syrië is bijna voorbij
De gruwelijke oorlog tegen Syrië werd gepland door de VS en de NAVO, (waarbij Turkije, Frankrijk en Engeland uitblonken) en gefinancierd door de golfstaten. Poetin heeft door bezonnen diplomatie en efficiënt optreden het tij definitief doen keren. Hij heeft vooreerst de economische banden met Turkije aangehaald, terwijl Turkije niet meer de uitvoerder van de plannen van de VS en de NAVO wil zijn. Verder heeft hij Qatar laten deelnemen aan Rosneft, de grootste energiereus, waardoor het bereid was zich terug te trekken uit de oorlog tegen Syrië. Israël heeft nog getracht roet in het eten te gooien door de Russische Ambassadeur in Ankara te vermoorden, maar Poetin heeft meteen de banden met Turkije nog sterker aangehaald. Verder werd op 28 en 29 december de Russische ambassade in Damascus gebombardeerd. Ook dit heeft het diplomatiek werk niet verminderd. Obama van zijn kant heeft op 23 december nog vlug een wet getekend om wapenleveringen aan de terroristen te verzekeren waardoor het Syrische en Russische leger echt in gevaar gebracht kunnen worden. Verder wil hij nieuwe sancties opleggen aan Rusland voor het zogenaamd “hacken” en beïnvloeden van de presidentsverkiezingen, waarvan een nuchter mens al heeft begrepen dat het valse beschuldigingen zijn vanwege de VS om Moskou te kunnen diaboliseren. De Russische beer gaat rustig verder. En hij is niet eens de sterkste op het wereldtoneel. Helemaal niet. Amerika heeft een militair budget van 725 miljard dollar tegen 48 miljard voor Rusland en tegenover de achthonderd Amerikaanse militaire bases over heel de wereld heeft Rusland uitgerekend 2 bases buiten zijn grondgebied. De VS wanen zich “speciaal” en superieur wat hen blind maakt. Rusland is niet kwantitatief maar kwalitatief sterker en gebruikt zijn (ook geestelijke) mogelijkheden beter. In Tolstoi en Dostoievski proeven we de duizendjarige Russische cultuur. Na de val van de Sovjetunie hebben de Russen zich openlijk kunnen schamen en rouwen om zoveel onderdrukking, huichelarij en corruptie. De VS en de NAVO moeten dit proces nog beginnen. Op dit ogenblik zien we alleen nog maar enkele uitingen van revolte tegen de politieke elite en van wantrouwen jegens de media en het “politiek correcte”.
Uiteindelijk hebben we een belangrijk bestand in heel Syrië. Zeven rebellengroepen die meer dan 60.000 djihadisten vertegenwoordigen willen zich hieraan houden. Al Qaida en IS doen niet mee. Zo hebben we tenminste toch al een verdeling van de terroristen: enerzijds degenen die de wapens willen neerleggen, anderzijds degenen die de belangen van de VS en NAVO willen blijven nastreven door te moorden te vernietigen of naar huis te gaan (Saoedi-Arabië en de bevriende NAVOlanden). De leiding van het akkoord is in handen van Syrië, Rusland, Iran en Turkije. Een magistrale zet: de VS mogen pas meespelen vanaf 20 januari, met president Trump. Dus: VS en NAVO nu even buiten spel. De Britse generaal Sir Richard Sherrif luidt de alarmklok: als Trump de “geloofwaardigheid van de collectieve verdediging” blijft ondermijden, kan de NAVO geen 5 jaar overleven en deze Sir heeft nog niet door dat dit zowat het beste is wat Europa zou kunnen overkomen. De NAVO is immers al een kwart eeuw over datum en had ontbonden moeten worden toen het Warschau-pakt ontbonden werd. En juist vanaf toen is het tot de huidige geldverslindende moordmachine uitgegroeid.
Nu nog afwachten hoe het bestand wordt nageleefd en hoe de latere besprekkingen gaan verlopen. Er is in ieder geval grote hoop dat het bloedige spel van het westen ten einde loopt. Eens zal Syrië schitteren als de gouden schakel in de keten van de weerstand tegen de westerse, zionistische en islamistische waanzin.

Geleerde prietpraat die dodelijk is
Vanuit Caïro kreeg ik vanwege een emeritus professor Arabisch van onze KUL volgend email: “Uiteindelijk moeten politieke analisten toegeven dat wat je zegt juist is”. Hij voegt er bij dat er nu twee vluchtelingen uit Aleppo bij hen wonen die met vreugde vertellen over de bevrijding. Op hetzelfde ogenblik las ik echter met stijgende verbazing het artikel: “2017 Mourir pour Aleppo?” van Marc Hooghe, gewoon hoogleraar politieke wetenschappen aan de KU Leuven (deredactie.be, 27 december 2017). De ene hoogleraar is blijkbaar de andere niet. Aan geleerde praat ontbreekt het in dit artikel niet. Rijkelijk worden vergelijkingen gemaakt die de brede ontwikkeling van de schrijver illustreren, maar die geen enkele band hebben met de huidige werkelijkheid in Aleppo: “Warschau 1831”, “de val van Srbrenica juli 1995”, “de democratische vrede van Immanuel Kant van 1795”, het “Mourir pour Danzig” van Marcel Déat, “het Europees push-back beleid”... Verder puilt het artikel uit van de in de Atlantische pers overbekende slogans van monsterleugens waarin nog steeds de westerse obsessie primeert omtrent de wettig gekozen president en de nachtmerrie van de CIA en co dat ze tot heden nog niet in staat geweest zijn dit land en volk, zoals Libië, in de gewenste chaos te storten en hier de macht te grijpen. De schrijver beklaagt zich dus dat we “de Syrische president stabiel in het zadel” houden, dat de “slachtoffers nu aan hun lot overgelaten” worden, dat de vluchtlingenkampen “nauwelijks betere levensomstandighheden” bieden, dat de vluchtelingen worden teruggedreven “in de handen van grijnzende beulen” (volgens hem zullen dat vermoedelijk de Syrische en Russische soldaten zijn). Verder schrijft hij over een “wreedaardig militair regime dat honderdduizenden doden op zijn geweten heeft”. De man schijnt niet eens te vermoeden dat hij de pure CIA oorlogspropaganda aan het uitkramen is, zonder het allerminste bewijs, alleen maar om het verder uitmoorden en vernietigen van Syrië te kunnen rechtvaardigen. Kortom, geleerde prietpraat die geen enkele band heeft met de werkelijkheid en met de huidige feestvreugde van het volk om zijn bevrijding van de (door het westen gesteunde) gruwel van de voorbije jaren. Het volk wordt opgevangen door het Syrische en Russische leger, degenen die hen tot heden hebben beschermd, hen humanitaire hulp hebben gegeven, hun zieken hebben verzorgd... Schrijver is blijkbaar niet geïnteresseerd aan het werkelijke leven van het Syrische volk en de echte betekenis van de bevrijding van Aleppo, evenmin als aan het internationaal recht of het Charter van de UNO. Met waanwijsheid en een door valse berichten gedrogeerde geest plaatst hij zich aan de kant van de moordenaars van Syrië om de lijdensweg van het volk zo lang mogelijk te laten duren. Het is een meehuilen met de wolven in het bos. Wie kan die man eens enkele berichten sturen over de werkelijkheid, zoals we bv. vorige week nog vermeld hebben? Gelukkig houdt Syrië tot heden stand, dank zij de sterke eenheid van volk, leger, regering en president. Van deze hoogleraar verwachten we dat hij zich openlijk distancieert van de monsterleugens die hij mee verspreidt om de oorlog tegen Syrië aan te moedigen. Van de vrt verwachten we dat ze zich verontschuldigen omdat ze aan deze ongeoorloofde oorlogspropaganda de ruimte gegeven hebben.
P.S. Dit vernietigend oordeel en deze vraag om herstel wegens de aangerichte schade gelden enkel dit artikel. In geen enkel opzicht wil ik de reputatie van deze hoogleraar over andere onderwerpen in politieke wetenschappen aantasten.
P. Daniel

Sarah van Liefferinghe van de 'Piratenparty', schrijft: 'Langzaam maar zeker shoppen we onszelf de verdoemenis in. We hebben nood aan een nieuw economisch systeem, aan een nieuw mens- en wereldbeeld'.

De essentie van dit betoog zit in het zinnetje: We hebben nood aan een nieuw mens- en wereldbeeld. En uiteraard zal er dan een nieuw economisch systeem volgen. Het gaat dus om een andere ethische benadering van het materiële en de consumptie ervan.

Als je je bewust in deze periode buiten de shoppinghysterie plaatst, word je overweldigd door een surrealistisch, kafkaiaans gevoel bij de chaotische en wellustige koopstormloop. Alle media en politici werken overijverig mee om massa's mensen de winkelstraten- en centra in te sleuren, om geld te besteden aan zaken die ze voor het grootste deel helemaal niet nodig hebben of gebruiken, die ze al vlug bij het afval deponeren.

Deze overbeklemtoning van het consumentisme leidt tot bergen frustratie en afval en maakt de kloof tussen arm en rijk altijd maar groter. Losgeslagen consumentitis doet de prangende noodzaak aan structurele oplossingen voor de sterker wordende armoede in onze gemeenschap uit het oog verliezen.

In het tweede deel van zijn boeiende kerstessay, besteedt Karel Verhoeven veel aandacht aan 'vrijheid'.

Het valt  op hoe ook hij het begrip 'vrijheid' benadert als een waarde die 'wij' na harde strijd verworven hebben: 'Voor die vrijheid heeft onze maatschappij decennia gevochten, tegen kerk, burgerij en conservatieve conventies in', aldus Verhoeven.

 Het lijkt me een misleidende verenging en verstarring van 'vrijheid'. Precies alsof door het afgooien van bestaande institutionele en conventionele jukken, DE vrijheid voorgoed veroverd werd. Dat is niet zo.

De onvrijheid die het gevolg was van de invloed van de machtige Kerk en Burgerij, is vervangen door de onvrijheid waarin we terechtgekomen zijn door de (soms subtiele, soms brutale) machtsuitoefening van de economie, de financiële instellingen, de mode, de reclame, de consumptie , de reisindustrie. Zij bepalen voor miljoenen mensen hoe zij moeten denken en werken, hoe zij zich te kleden, te voeden, te ontspannen, hebben. Het ergste is nog dat deze actoren hun 'waar' kunnen voorstellen als bewijs van 'vrijheid'.

Maar het individu moet maar eens proberen zich los te maken van die nieuwe onvrijheid. Die man of vrouw komt gegarandeerd in een verstikkend maatschappelijk en geestelijk isolement terecht.

In een interview met het VTM-programma Royalty, beschuldigde De Wever Koning Albert van politieke inmenging. De koning was een marionet van Elio di Rupo, aldus De Wever.

Wat is dat toch met De Wever? Gedraagt hij zich als een staatsman, die echt bekommerd is om het algemeen belang en welzijn, om de financiële en economische situatie van het land ? Verre van. Hij komt eens te meer over als de verongelijkte, geïrriteerde, rancuneuze, paranoïde puber, die overal de invloed en de samenzweringstactieken van de gehate PS ziet. Of blijft hij maar oude en royale koeien uit de gracht halen (niemand kan overigens nagaan of ze er wel echt in gezeten hebben) voor het vermoede electorale gewin. Want net als het Vlaams Belang is de N-VA-voorzitter er rotsvast van overtuigd dat een mix van anti-royalisme (ondertussen bakken de top-N-VA'ers in alle geledingen van het Vlaamse en Belgische machtsapparaat zoete broodjes met de koning)en PS-haat het bij heel wat Vlaamse nationalisten nog altijd goed doet.

Er moeten in N-VA-kringen toch meer en meer mensen rondlopen die zich serieuze vragen stellen bij het ronduit negatieve en polariserende optreden van hun voorzitter

In zijn boek 'The high price of materialism' komt Tim Hardin tot het besluit dat mensen wier waardesysteem focust op de accumulatie van rijkdom, meer risico lopen op angst, depressie en een lager zelfbeeld.

Uit een onderzoek van de Europese Centrale Bank blijkt dat de 10 procent huishoudens met het hoogste vermogen in de eurozone, 51,2 procent van de totale rijkdom bezitten.

Het vermogen van de rijkste 10 procent huishoudens is minstens VIJFHONDERD KEER GROTER  dan van de armste 10 procent. Alle huishoudens die tot de rijkste 10 procent behoren, bezitten meer dan 496.000 euro . En alle huishoudens die tot de minst vermogende 10 procent behoren, bezitten minder dan 1000 euro.

Veel Belgen behoren tot de rijkste Europeanen. In ons land bedraagt het mediane gezinsvermogen 217.900 euro, ruim het dubbele van de hele eurozone. Mediaan wil zeggen dat de helft meer bezit en de helft minder. Alleen de Luxemburgers zijn nog rijker.

De Duitse huishoudens zijn weinig vermogend. De mediaan ligt op 60.800 euro, ruim drie keer minder dan in België. Dat heeft er vooral mee te maken dat in Duitsland relatief weinig huishoudens hun eigen woning bezitten.

XI/51
Vrijdag 23 december 2016
Flitsen uit het leven van de gemeenschap
Broeders rond de Kribbe
Traditioneel worden er overal kerststallen gezet. Wij beperken ons nu echter tot één kerststal in de refter, die tegelijk onze ontspannings-, conferentie- en ontmoetingsruimte is. In de grote nieuwbouw, voortdurend gevuld met hulpgoederen, wordt vervolgens ergens een tentje opgesteld met de kerstbeelden. Onze Vlaming die 2, 5 maand bij ons was en nu met zijn ouders de eindejaarsfeesten gaat vieren, heeft eerst nog voor de kerstversiering gezorgd. Hij voorziet om na te feestdagen voor enkele maanden terug te komen. Omdat het bitter koud is, genieten we tevens van ons houtkacheltje. Als iemand overdag zich even wil komen verwarmen en hij vindt het kacheltje uitgedoofd, dan kan hij best beginnen met vuur te maken. Zo zal degene die na hem komt het niet zo koud hebben als hij. Dit vraagt wel serieus werk. In de sneeuw moet voldoende hout gezagen worden en dan moet iedere keer het vuur in de kachel weer ontstoken worden en met nat hout is dat niet zo eenvoudig. Als het eenmaal brandt, vraagt het niet veel werk meer. Als er geen elektriciteit is dient het vuur om warm water te maken en het eten warm te houden.
Twee vrienden, Franse moslims die vroeger al enkele dagen bij ons hadden doorgebracht, wilden opnieuw nu met Kerstmis bij ons zijn. We hebben hen woensdag hartelijk verwelkomd. In hun kamer hadden we een petroleum-kacheltje geïnstalleerd, zoals ik vroeger had toen we nog in het “moederklooster” woonden. Helaas de stank was zo onuitstaanbaar dat we moesten afzien van deze verwarming. In plaats daarvan: extra dekens en een klein elektrisch vuurtje, in de hoop dat er voldoende tijd stroom zal zijn. Het zijn mannen van vrede en in de refter hadden we al meteen hartverwarmende gesprekken rond het houtkacheltje. Van oorsprong Algerijnen, in Frankrijk geboren, beseffen ze dat ze als moslims en als Fransen een schuld hebben tegenover het Syrische volk. Zo kwamen ze vroeger al in contact met ons klooster en wilden met al hun krachten meewerken. Deze vrijdagmorgen gingen we samen ontbijten in het dorp bij ons verantwoordelijk gezin voor de hulpverlening van het klooster en nog een jong koppel, waarvan we het huwelijk dit jaar inzegenden. Hoewel we op vrijdag een of andere vorm van vasten onderhouden, hebben we deze keer allen smakelijk en uitgebreid gegeten van wat ons overvloedig werd voorgezet. Ondertussen werd even de tv aangezet. We zagen hoe massa’s mensen door de straten van Aleppo dansten om hun bevrijding te vieren. Tevens werd gedeeld over de verschillende projecten die lopen om de bevolking te helpen. Op 12 km hier vandaan ligt Jreizier, een dorpje tegen de bergen dat geen water heeft. De bronnen zijn in de bergen en deze zijn door IS afgesloten. Met citernen wordt dagelijks water aangevoerd. Het is aandoenlijk om zien hoe kinderen soms met een emmer komen en zorgen dat er geen druppel op de grond valt. De UNO vluchtelingen organistie heeft een tijd geholpen maar is er dan mee gestopt omdat het project te kleinschalig is. Zij willen voor de regeringen grote projecten kunnen voorleggen. Verder heeft onze paddenstoelen-kwekerij echt toekomst. Het is onbekend en dus nieuw voor Syrië. Als we er in lukken de beste kwaliteit voort te brengen, kunnen we alleenstaande vrouwen hiermee thuis de kost laten verdienen voor hun eigen gezin. Er werden nog aangrijpende verhalen verteld van de vele groepen medewerkers van ons klooster, over heel Syrië verspreid. Hun edelmoedige inzet is soms heldhaftig, terwijl ze er zelf niet één cent aan verdienen. Allen, moslims zowel als christenen, willen delen in de armoede van het Kind in de kribbe en hun behoeftige broeders en zusters helpen.
Kerstconcert in Deir Atieh
Donderdagavond was er een kinder-kerstconcert in de parochie van de orthodoxe priester Paisios in Deir Atieh. Deze parochie is veel groter dan de grieks-melchitische (katholieke) in Qâra en telt ongeveer 800 gelovigen. In een mooie, nieuwe parochiezaal zongen een 25-tal kinderen byzantijnse kerstliederen. De dirigent begeleide hen een met luit. Hij gaf ook een passende inleiding, wat telkens een aansporing was om het mysterie van Kerstmis in ons eigen leven te beleven. Er waren een hondertal aanwezigen, vooral jongeren. Verder waren abouna Georges van Qara en wij met ons zeven aanwezig. Na het concert nodigde abouna Paisios ons uit om ook iets te zingen. Daar hadden we totaal niet op gerekend. Maar ja, we gingen toch maar schoorvoetend naar het podium. Ondertussen werd beslist Feliz Navidad te zingen. Voor de Nigerianen is dat zingen en dansen tegelijk. Meteen was heel de zaal er bij betrokken. Daarna werden de stoelen aan de kant gezet, de jeugd zorgde voor ritmische muziek en het spontaan zingen en dansen ging verder door op de vloer. Ondertussen wilden velen een “selfietje” met onze jongeren of met ons. En zo hebben we de oecumenische geest tussen orthodoxen en katholieken in Syrië weer wat dichter bij elkaar gedansd. Waarlijk, een heuglijke avond.
Het Oost-Aleppo-syndroom
De Zweedse psychiater Nils Bejerot beschreef in 1973 een vreemd maar werkelijk verschijnsel. Bij een bankoverval werden een aantal mensen gegijzeld. Premier Olof Palme trachtte te bemiddelen. Sommige gegijzelden beleefden zulke doodsangst dat zij begonnen te sympatiseren met de misdadigers. Een meisje werd zelfs verliefd op een van de overvallers, en dat bleef ze nog lang daarna. Nils Bejerot noemde dit het “Stockholm-syndroom”.
Iets gelijkaardigs is nu in Aleppo gebeurd. De 120.000 bevrijde burgers dansten van vreugde wanneer het Syrische leger, geholpen door Hezbollah, Rusland en Iran de terroristen kon overmeesteren. Deze bevolking kreeg eindelijk eten, verzorging, en bescherming. Elizabeth Hoff, vertegenwoodigster van de Wereld Gezondheids Organisatie (WGO) in Damascus getuigde maandag dat zij onder de indruk was van de bijzonder edelmoedige en effectieve hulp van Rusland aan de Syrische bevolking, juist op het ogenblik wanneer ze dit het meest nodig had. De burgers hadden namelijk onder extreem tragische omstandigheden moeten leven, nl. de islamitische wet of sharia met al haar gruwelen en de voortdurende vrees voor de dood. De terroristen noemden de inname van Aleppo zelf “de moeder van alle veldslagen”. Zij waren ook zeker van hun overwinning omwille van de brede steun die ze vanuit het westen genoten. Wanneer Aleppo uiteindelijk toch bevrijd kon worden, waren er enkele burgers – hoe weinigen ook - die de hulp van het Syrische leger, Hezbollah, Rusland en Iran niet wilden of konden aanvaarden. Zij hadden zich uit doodsangst zo verenigd met de terroristen dat zij aan hen hun sympatie gaven, ook nog bij de bevrijding.
“Val” of “bevrijding” van Aleppo
Voor de terroristen werd het hun val, voor de bevolking werd het hun bevrijding. Aan de woorden die in onze media gebruikt worden, kun je precies zien aan welke kant ze staan. Ook hun obsessie omtrent Assad verraadt hen. Uitdrukkingen als “Assad blijft overleven” wijst op hun eigenlijke bekommernis, waar de feest vierende bevolking helemaal niet mee bezig is. Het westen geraakte al weken lang in de grootste paniek toen bleek dat mogelijk de terroristen zouden verdreven worden. Alles werd gedaan om dit te verhinderen. Tot op het laatste ogenblik bleven de “gematigde” rebellen, gesteund door het westen de vlucht van de bevolking verhinderen. Ook bij de evacuatie zelf. De “gematigde” rebellen staken zo maar eventjes 25 groene autobussen in brand, doodden drie chauffeurs en kidnapten er 22, die inmiddels weer vrij zijn. Ondertussen zorgden ze er nog voor dat een 7-jarig meisje een zelfmoordaanslag pleegde in een politiebureau in Damascus. Obama en Cameron, enthousiast geholpen door Sarkozy en later Hollande, alsmede door hun fameuze eerste ministers en ministers van buitenlandse zaken, hadden nu eenmaal de oorlog aan Syrië (een land dat hen niets misdaan had) verklaard en deze moest onverminderd doorgaan. De eigenlijke reden van de westerse hysterie bleek echter pas later. In een bunker van de NAVO in Oost Aleppo werd een groot aantal buitenlandse officieren gearresteerd door het Syrische leger. Ze waren afkomstig van Saoedi-Arabië, Turkije, de Amerikaanse CIA, Qatar, Jordanië, Marocco, Frankrijk... En de lijst die we te zien kregen was niet eens volledig. De geheime diensten van al deze landen waren al jaren bezig al-Qaida en IS te helpen om Syrië ten val te brengen, terwijl ze de wereld wijsmaakten dat ze IS kwamen bestrijden! En na de bevrijding van Aelppo werd de Russische ambassadeur in Ankara, Andreï Karlov vermoord. De New York Daily News had de pretentie om hiervan eventjes de eigenlijke reden te geven: het was een gerechtvaardigde vergelding voor de “oorlogsmisdaden” van Putin in Aleppo. Moon Alabama vat de verblinding van de pers als volgt samen: “Wanneer iedereen de leugens blijft herhalen van de “strijders” over de “gebeurtenissen op het terrein” kan hiervoor uiteindelijk niemand verantwoordelijk gesteld worden. Het gewone excuus is dan: wij werden allemaal eerlijk bedrogen en dat verdwijnt weer zoals een brief met de post” (Les média ont créé une tempête de fausse nouvelles autour de l’effondrement de la partie “rebelle” d’ Alep, mondialisation.ca, 16 december 2016).
Ziehier nog enige informatie die vrienden me stuurden om te waarschuwen voor de valse berichtgevingen over Aleppo en de oorlog tegen Syrië. Vooral de machtige Avaaz met veel geld steunt op gemene wijze de verwoestende oorlog onder de mom van edelmoedig inzet:
http://arretsurinfo.ch/long-avaaz-duper-les-progressistes-sur-les-guerres-12
http://arretsurinfo.ch/les-origines-davaaz-les-fondateurs-et-les-bailleurs-de-fonds-22
http://www.golfbrekers.be/is-dit-nu-vals-nieuws-fake-news-3/#comments

Kerstwens
Een vriend stuurde me onderstaande tekening, gemaakt door Joe English honderd jaar geleden tijdens WO I: Kerstnacht in de loopgraaf in Vlaanderen aan de Ijzer. Het bijbehorende gedicht is van P. Van Moerlande en geeft, naar mijn aanvoelen treffend de toestand weer van zovele Syriërs. Met dit gedicht wil ik hulde brengen aan de vele soldaten die hun leven gaven voor dit volk, aan de vele, vooral jonge moeders die alleen achterblijven en aan de ontelbare weeskinderen. Ja, Jezus in de Kribbe had nog zijn ouders, deze kinderen niet meer. Het zijn voor ons geen getallen of statistieken maar levende personen die we wekelijks in onze gemeenschap ontmoeten. Met en voor hen willen we bidden in deze Kerstnacht waarin voor het eerst enig licht van bevrijding begint te schijnen. Tevens is dit ons gebed voor de vele stille weldoeners en al hun zorgen en intenties.
KERSTNACHT IN DE LOOPGRAAF

Nu luister hoe Jezus dien droeven Kerstnacht
Blijdschap en vree in de loopgraaf bracht.
Het front lag besneeuwd dien heiligen nacht
Daar stond een man alleen op de wacht.
Hij was zòò moe, hij kon niet meer,
Hij zakte tegen een hokje neer.
Er stond aan de hemel geen enkele ster,
Hij schreide: zijn kindertjes waren zóó ver.
Hij was zòò droef, hij was zòò moe,
Hij droomde en zijn oogen vielen half toe…,
Toen sprankelde een vuurpijl boven hem:
Dat was de klaarte van Bethlehem.
Hij zag de vlakte wit en rein,
Zij glansde blank in dien wonderen schijn.
En in zijn hokje koud en wak,
Daar stond een krib onder ’t schamel dak.
En in die krib op een handvol stroo
Lag ’t Kindeke Jezus, dat straalde zoo.
En op den sneeuwgrond nat en kil,
Daar knielden drie Engeltjes vroom en stil.
Hij keek naar die Engeltjes-lief, en zie!
Dat waren zijn eigen kleuterkes drie.
Zijn Lieveke hief haar armpjes op
En zei: “ ’t Is schooner dan mijn pop”.
Zijn Goeleke vouwde haar handjes vroom,
En keek, en durfde niet spreken van schroom.
Doch Rafke bad zijn bedeke vlug
En vroeg: “Komt vader dan niet terug?”
En ’t Kindeke knikte, en lachte heel teer,
Als wou het zeggen: Ja Vader keert weer.
Dat alles zag de droomende man.
Zéér groot was zijn vreugd, hij schreide er van…
En zoo had het Kind dien droeven Kerstnacht
Blijdschap en vree in de loopgraaf gebracht.
P. Van Moerlande

P.S.
Een Franse mevrouw die Nederlands kent heeft, ik weet niet hoe, mijn bericht van vorige week ontvangen en in keurig Frans vertaald. Ze stuurde dit aan een vriendin die dit aan haar ruime contacten zond met het gevolg dat het bericht nu te lezen is op deze twee merkwaardige websites:
 http://www.mondialisation.ca/lettre-de-qara-syrie-la-vie-de-la-communaute-et-la-liberation-dalep/5564007
 http://www.palestine-solidarite.org/lettre.pere-daniel_maes.211216.htm
P. Daniel

In een artikel, getiteld 'Maak van het gemeentehuis geen stal', geschreven naar aanleiding van de kerststalaffaire in Holsbeek, demonstreert ene meneer Jurgen Slembrouck van de Vrijzinnige Dienst van de UA, een wel erg kronkelige manier van redeneren en argumenteren.

Hij bestaat het namelijk van de kerststal het symbool te maken van alles wat er in 2000 jaar misgegaan is in het christendom of van wat de Kerk allemaal op haar kerfstok heeft. 'Maak van het gemeentehuis geen stal ', is dus de titel. Bij zijn irrelevante afrekening, is evenwel de 'stal' niet te situeren in het gemeentehuis, maar bemerk ik eerder 'staltoestanden' in Slembroucks aversie voor het christendom.

De auteur zou het zeker ook niet fijn vinden wanneer bij het opduiken van een of ander 'vrijzinnig' symbool, telkens op een totaal irrelevante manier geput zou worden uit het rijke historische arsenaal van aberraties en misdaden die in naam van de 'vrijzinnigheid' gepleegd werden.

De kerstboom kan nog net in Slembroucks wel bijzonder enge, vrijzinnige geest. Ik raad hem evenwel aan eens iets te lezen over ontstaan en geschiedenis van de 'kerstboom'. Ook een teken van conflict en irritatie geweest.

Het heeft altijd te maken met tolerantie en het gebrek eraan, meneer Slembrouck. Dat gebrek valt meer en meer te constateren aan vrijzinnige kant dan bij de christenen.

Er lopen in godbetert Holsbeek, klaarblijkelijk een paar fundamentalistische ongelovigen rond, die het niet kunnen verdragen dat er een kerststal in het gemeentehuis staat. Intolerantie zal wel hun voornaamste en wellicht enige opvallende kenmerk zijn

Maar nog erger was de lafhartige en ruggengraatloze reactie van de burgemeester, iemand van CD&V-signatuur nota bene, die wit om de neus en met de tremor in zijn stem niet vaak genoeg kon beklemtonen dat de gemeentesecretaris het kerststalletje had laten verwijderen.

Deze platbroek van een burgemeester verdient de prijs van verloochening van onze westerse en zijn partijwaarden én van het afschuiven van eigen verantwoordelijkheid naar een ambtenaar.Ook al gaat het om een mini-kerststalletje dat een wat warmere sfeer probeerde te brengen in een zielloos openbaar gebouw.

Deze merkwaardige burgemeester heeft klaarblijkelijk meer schrik van een telefoontje van een fanatieke inwoner, dan respect voor waarden en traditie van de Holsbekenaars.

Voor alle lezers:

Een Zalig Kerstfeest

en een

Gelukkig Nieuwjaar !

XI/50
Vrijdag 16 december 2016
Uit het leven van de gemeenschap
Sneeuwpret
Als de temperatuur onder de tien graden is, vinden onze drie Nigerianen het al koud. Nu vriest het, mogelijk min tien. Woensdag dwarrelde een dikke sneeuwlaag naar beneden en bedekte heel het terrein met een wit tapijt. Dat hadden ze nog nooit gezien. Ze stormden naar buiten en begonnen in de sneeuw te springen en te dansen. Hun pret kon niet op. Helemaal bedekt door sneeuw en met een brede glimlach kwamen ze terug binnen. Niemand kloeg over de vrieskou.
Iedere week hebben de fraters de taak om een namiddag gedurende enkele uren met de 5 of 7 kinderen te spelen. Daar zijn ze meestal erg creatief in. Deze week was het echter niets anders dan sneeuwballen-oorlog. Ondertussen zorgden twee fraters voor het zagen van voldoende hout voor de houtkachel, die gëinstalleerd wordt in onze refter. Het geeft meteen een meer huiselijke en uiteraard warme sfeer. Immers, ’s avonds is er dikwijls nog voor meerdere uren stroomonderbreking. Natuurlijk, een thermostaat is veel gemakkelijker, maar we hebben geen centrale verwarming. Bovendien, dat is het leven niet. Het leven is als een houtvuur dat je telkens weer moet onderhouden opdat het zou blijven branden. In de zomer van 2013 hadden we voor een grote houtvoorraad gezorgd. Toen braken hier de gevechten uit om en rond dit kooster. Iedereen wist plots het hout liggen en op enkele weken tijd was er niets meer.
We hebben de gaten in onze grote nieuwbouw zo goed mogelijk trachten te dichten maar nu merken we dat het op minstens nog tien plaatsen naar binnen sneeuwt.
Het naai-atelier
Al geruime tijd reist een van de zusters iedere dag naar het dorp Qâra, drie kilometer verder. Daar is inmiddels een naai-atelier opgericht met tien enthousiaste vrouwen. Ze maken originele kinderkleedjes, die nu hier en daar in het buitenland al verkocht worden. We hopen ooit in België enkele modellen mee te brengen.
Een paddenstoelen-kwekerij
Onder de refter zijn er verschillende grotten, die in 2013 nog een tijd dienst gedaan hebben als schuilkelder. Nu worden er paddenstoelen gekweekt, en met succes. In de week werd een bak vol met prachtige paddenstoelen bij het altaar geplaatst opdat ze tijdens de eucharistieviering zouden gezegend worden als de eerste vruchten.
Dansen van vreugde om de bevrijding van Aleppo
Toen WO II eindigde was ik 7 jaar. Van het ogenblik van de wapenstilstand heb ik nog enkele herinneringen. De mensen kwamen op straat, omhelsden elkaar en dansten. Er stonden ook kleine (Canadese?) tanks. Bovenaan was er boven een gleufje en als wij er tegen klopten, kwam er een reepje chocolade uit. Wij liepen van tank naar tank om zo van de soldaten een reepje chocolade te krijgen.
Deze beelden komen bij mij boven bij het zien en horen van de bevrijding van Aleppo. Sinds maandagavond beleeft de bevolking daar een explosie van vreugde. Gedaan met de heerschappij van de terroristen, die enorme sommen vragen om een beetje eten, mensen martelen of opsluiten en schieten op hen die willen vluchten langs de humaitaire corridors, door Syrië en Rusland voorzien. Gedaan met het moorden en verwoesten hier, voor zover er nog iets te verwoesten valt. Inmiddels heeft de goeverneur van Aleppo, Hussein Diab woensdag een monument onthuld ter ere van de twee Russische dokters. Ze hadden op maandag 5 december zopas hun mobiel ziekenhuis geïnstalleerd toen het op laffe wijze werd vernield, waarbij zij werden gedood. Nu weten we ook dat de preciese informatie over dat ziekenhuis aan de djihadisten werd bezorgd door LandCom, het centrum van de NAVO in Izmir (Turkije). De boodschap aan de westerse landen die deze terroristen blijven steunen is duidelijk: uw “bloody games” hier zijn voorbij! Het is voor hen een enorme kater, een nachtmerrie en voor het volk een immense vreugde. Dat Syrië met zijn geallieëerden de bevolking uiteindelijk heeft kunnen bevrijden uit de klauwen van de terroristen kan geen enkel westers staatshoofd over de lippen krijgen. Dat de bevolking massaal en dankbaar bescherming zoekt bij het Syrische leger, willen westerse politici niet horen. Aleppo, dat na Damascus en Homs de hoofdstad van de revolutie moest zijn, is er het kerkhof van geworden. Al biedt de stad een troosteloze aanblik van een bijna totale verwoesting met duizenden doden, er is vreugde om de uiteindelijke bevrijding. Ziehier de reactie van het westen: een “burgemeester” van Aleppo, de chef van het Pentagon, Ashton Cargter op tournee en de inname van Palmyra door IS, en tenslotte een vat van monsterleugens dat over de media wordt uitgestort om haat en oorlgospropaganda aan te moedigen.
Een burgemeester van niemand en nergens
Nog vóór de uiteindelijke bevrijding van Aleppo werd Brita Hagi Hassan, als “burgemeester” van Aleppo met de grootste plechtigheid ontvangen in Frankrijk, Zwitserland en Canada. Frankrijk en Saoedi-Arabië (de ‘kampioenen’ van de democratie die een land bombarderen dat hen niets misdaan heeft!) zijn de enige landen die tot heden koppig blijven volhouden dat Assad weg moet. Deze man spreekt niet over een O Aleppo dat door rebellen zou bezet zijn, neen, hij zegt dat O Aleppo al voor een klein deeltje is “bevrijd”. Nu doet hij plechtig beroep op de internationale gemeenschap opdat er een volledig staakt het vuren zou komen, een overgangsregering met volledige bevoegdheid en humanitaire corridors, opdat eens heel Aleppo zou “bevrijd” worden. Versta dit goed: door de terroristen. Er moet dus rust komen opdat ze zich kunnen hergroeperen, het westen nieuwe manschappen en wapens kan aanvoeren en de humanitaire corridors moeten dienen om de terroristen opnieuw veilig te bevoorraden. De UNO, John Kerry en de internationale gemeenschap moeten pathetische oproepen doen aan de wereld vooraleer Aleppo zogenaamd helemaal verwoest is (versta: door het Syrische leger en de Russen). En natuurlijk wordt hij nu door de president van de EU, Tusk uitgenodigd om zijn propaganda te komen voeren. Wie is deze man? Hij is een naar verluid “hoge vertegenwoordiger” van de Syrische oppositie , die verder door niemand van de bevolking gekozen of gewild is, maar plots als een konijn uit de hoed van goochelaars op het wereldtoneel getoverd is om de aandacht af te wenden van de werkelijke bevrijding van Aleppo en de oorlog te laten voortduren. En zo begrijp je waarom ook onze media niet over de “bevrijding” maar over de “val” van Aleppo schrijven, waardoor ze duidelijk aangeven aan welke kant ze staan!
IS verovert opnieuw Palmyra
In mei 2015 namen IS Palmyra in en verwoesten een aantal kostbaarheden van het werelderfgoed zoals de necropolis, de triomfboog en de tempels van Baal Shamin en Bel. Het doel hiervan is de eigenheid van een volk vernietigen. Het Syrische leger, geholpen door de Russen hebben in maart 2016 Palmyra bevrijd. In mei dirigeerde de Rus Valery Gergiev hier een onvergetelijk concert. Vorige maandag hebben meer dan 4000 djihadisten Palmyra na een verrassingaanval weer ingenomen, terwijl het Syrische leger de handen nog vol had met de bevrijding van Aleppo. De Syriërs zijn wellicht onoplettend geweest of hebben tactische fouten gemaakt of hebben er te weinig rekening mee gehouden dat iedere “humanitaire pauze” gebruikt wordt door de terroristen om nieuse aanvallen te plegen. Volgens Sabbah Zanganeh, politiek analist bij de organisatie van de islamitische samenwerking is het omogelijk dat zovele terroristen zich verzamelen van Mossul, van Aleppo en elders zonder de medewerking van Turkije, Saoedi-Arabië, Qatar en de VS alsook zonder de uitdrukkelijke leiding van de VS. De internationale coalitie onder leiding van de VS heeft er trouwens vanaf het begin voor gezorgd dat de IS niet bestreden werd maar van de ene plaas naar de andere geloodsd werd. 80 % van de bevolking kon tijdig geëvacueerd worden. Hiermee wil het westen aan de IS een morele ondersteuning geven samen met een soort propagadastunt. Tegelijk is het een blijvende verzwakking van Syrië en een aanval tegen Rusland. Het lijdt geen twijfel dat Syrië Palmyra terug zal veroveren maar inmiddels duurt de oorlog en de ellende toch maar verder.
Niet onbelangrijk is de werteldreis die de chef van het Pentagon, Ashton Carter, juist nu maakt, vlak voordat Trump zijn intrek neemt in het Witte Huis en op het ogenblik dat Obama de beperkingen opheft op de wapenleveringaan de door de VS gesteunde “rebellen” in Syrië. Carter trekt o.m. naar Japan, dat jaarlijks voor 1,6 miljard dollar de 50.000 Amerikaanse soldaten op zijn grondgebied onderhoudt; dan naar Indië ( om de BRICS te verzakken?), vervolgens naar Bahrein, dat voor 58.000 Amerikaanse soldaten zorgt, waarvan 5.000 voor Irak en Syrië. Bij deze gelegenheid doet hij een felle aanval op Rusland dat volgens hem helemaal IS niet bestrijdt, terwijl de VS dat duidelijk wel doen!? En op 11 december is hij “toevallig” in Irak, wanneer de IS van Mossul wegtrekken om Palmyra in te nemen.
Een onuitputtelijke stroom van leugens
Alle westerse media doen hun best om elkaar te overtreffen in het verstrekken van leugens over Aleppo, volgens het principe: zoveel mogelijk liegen, er blijft altijd wel iets van over. Er wordt beweerd dat regeringstroepen de huizen van burgers binnen dringen om hen in koelen bloede te doden, “naar verluid” of volgens het Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten. Al kan er nergens enige bevestiging van gegeven worden, onschuldige burgers met kinderen en vrouwen worden afgeslacht. Zo willen de westerse media het zien om zichzelf te rechtvaardigen bij de verdere verwoesting van dit land. Vanuit Aleppo zelf schijft dr. Nabil Antaki zijn analyse: “Waar is de waarheid? Zeker niet bij de journalisten en de media maar wel bij de mensen die ter plaatse leven” (http://www.mondialisation.ca/alep-ou-est-la-verite/5562321). Als je meer geduld en tijd hebt kun je uitgebreid lezen hoe het Franse leugenapparaat eigenlijk werkt: Mouna Alno-Nakal, Alep ou la conscience humanitaire exploitée à des fins militaires (http://www.mondialisation.ca/alep-ou-la-conscience-humanitaire-exploitee-a-des-fins-militaires/5561921). Ook de pater Jezuiet Zihad Hilal doet zijn beklag over de leugens die alleen maar de haat willen aanmoedigen terwijl er juist nu ver zoening nodig is. Ja, onze vrt heeft haar eigen creatieve inbreng en spreekt van misdaden van “regeringsgezinde rebellengroepen”. Is dat dan zo iets als loyale burgers die het land uitmoorden? Om zichzelf gelijk te geven spreken ze verder van het leger dat uiteengevallen is in verschillende strijdende groepen, terwijl de eenheid en vastberadenheid van het leger, gedragen door de bevolking, juist de kracht van Syrië vormt. Tussendoor vermeldt de vrt nogmaals dat de opstand in Syrië ontstaan is bij een vredelievende bevoklking die enkel vrijheid vroeg. Ze vergeten te zeggen dat Ahrar al-Sham juist opgericht is om de “Arabische Lente” in Syrië met geweld in gang te steken. Bij de bevrijding van Aleppo is er zeker nog gemoord en gebrand. Terroristen hebben hun depots en voorraden trachten te vernietigen om ook desporen van hun broodheren uit te wissen. Het zijn uiteindelijk natuurlijk de grote media-ankers die voor de stroom van leugens zorgen en daardoor de kleine garnalen mee voeden. Eva Barlett, een Canadese freelance journaliste nam vorige vrijdag deel aan een perconferentie in de UNO. Ze had nauwelijks twee minuten nodig om alle gerenomeerde media in hun hemd te zetten. Nadat ze het Syrisch Observatorium voor de Rechten van de Mens en de Witte Helmen even op hun plaats gezet had als geheel onbetrouwbaar, vraagt ze: “Hoe kun je volhouden dat het Syrische leger burgers en ziekenhuizen in Aleppo aanvalt, wanneer iedereen die vrij komt uit de door de terroristen bezette gebieden het tegenovergestelde vertelt?” Niemand kon haar nog een antwoord geven. (https://sputniknews.com/middleeast/201612111048424532-eva-bartlett-press-conference-syria/).
Eenmalige zelfverdediging
Dank om de aanmoedigingen die ik regelmatig krijg van mensen die beseffen dat vechten voor de waargheid een vechten is voor het leven en het behoud, niet alleen van de christenen maar van de volken van het Midden Oosten. Deze week kreeg ik echter voor de afwisseling eens een ongemeen scherpe reactie. Omdat er misschien nog mensen zijn die met dergelijke gevoelens worstelen, wil ik mijn antwoord hier weergeven.
“Hartelijk dank dat u voor mij bidt. Uw erg heftige reactie op mijn berichten kan ik volkomen begrijpen. Ze zijn namelijk totaal tegengesteld aan hetgeen je dagelijks in de media kunt lezen en van het TVnieuws vernemen. Vijf jaar geleden kreeg ik af en toe dergelijke reactie wel eens. Inmiddels hebben veruit de meeste van mijn lezers ingezien dat heel de berichtgeving in het westen over Syrië één grote leugen is, een manipulatie om de oorlogsmachine en –industrie draaiende te houden en de mogendheden de kans te bieden in Syrië en het Midden Oosten baas te zijn en beslag te leggen op de bodemrijkdommen. Jammer dat je dit nog niet gezien hebt, hoewel ik het toch al dikwijls duidelijk heb aangetoond.
De antwoorden op uw aantijgingen kun je allemaal vinden in mijn berichten. Ik wil hier slechts één punt aanhalen om u te helpen. Tenslotte schrijf jij vanuit je veilige stoel of zetel en zit ik hier midden in de oorlog, al zes jaar lang, wat het verschil maakt tussen zalige fantasie en ruwe werkelijkheid.
De Syrische president, zeg je, is een massamoordenaar, die zijn eigen volk martelt tot de dood, bommenvaten op zijn volk gooit, met het Syrische leger en de Russen hospitalen bombardeert enz... Ik stel je enkele vragen vanuit de werkelijkheid die u op het rechte spoor kunnen brengen.
Bachar al Assad was een gemoedelijke oogarts in Londen totdat zijn broer in een auto-ongeval omkwam en hij president moest worden. Niemand kende hem. Hij zorgde o.a. voor vrije universiteiten en vrije ziekenhuizen (zelfs nu nog voot zovererziekenhuizen van de regering ter beschikking zijn, ook voor mij, behorend tot een religieuze gemeenschap in Syrië!). Zelfs in deze verschrikkelijke oorlog zorgt hij dat de broodprijs heel laag blijft. Hoe kan zo iemand plots door iedereen gekend zijn als een massamoordenaar van eigen volk? En hoe is het mogelijk dat Syriërs daar zelf niets van weten? Bijna iedere familie heeft een of meerdere doden te betreuren wegens deze gruwelijke oorlog. Zouden zij echt niet weten hoe, door wie en waarvoor hun kinderen gedood werden? Denk jij echt dat zij hun informatie moeten krijgen over hetgeen hier gebeurt van het bij de terroristen aanleunend Observatorium voor de Rechten van de mens, een éémansbedrijf in Londen? Ik denk dat meer dan honderdduizend soldaten werden gedood. Tweemaal heb ik een viering van het volk voor zijn “martelaren” mogen meemaken. Dan voel je doorheen de diepe pijn de fierheid van een volk, zijn heldenmoed, de eenheid en offerbereidheid van het Syrische leger (zo onder-betaald in vergelijking met de terroristen!).
Hoe zou het komen dat het volk hem met een overweldigende meerderheid tot president gekozen heeft? Ook de vluchtelingen in het buitenland kozen massaal voor hem, tenminsten in de landen waar ze mochten kiezen (een democratisch recht dat het Belgische “regime” niet toeliet!) Ken jij een westers staatshoofd dat door de brede lagen van de bevolking zozeer gedragen wordt? Ik heb ook nog nooit een westers staatshoofd gezien dat door het volk zo wordt onthaald wanneer hij na een aanslag ergens de getroffen bevolking in gewoon burgerpak gaat bezoeken. Er zijn oude vrouwen die hem zo omhelzen dat ze hem bijna vesmachten en er is geen militair in de buurt om hem te beschermen (verderop natuurlijk wel). En weet wel dat er geen volmaakte regeringen of staatshoofden bestaan.
Hoe zou het komen dat je hier in Syrië vooral de foto’s van twee personen ziet, die geëerd worden als de echte beschermers en redders van het volk? Op vlaggen en huizen zie je Bachar al Assad en Putin! Hoe komt het dat er in Syrië zulk een grote eenheid is tussen de bevolking, het leger, de regering en de president? Daarom zal het land ook kunnen standhouden tegen een halve wereld die hier illegaal komt bombarderen. Hoe kan een leger dat voor meer dan 70% uit straffe moslims bestaat, soennieten, zo achter zijn presdent staan, die maar een Alawiet is? Hoe kan een man die zulk een gruwelijke dictator van zijn volk zou zijn in een land dat helemaal overhoop ligt en met terroristen is bezaaid, langer dan twee weken in leven blijven? Als er ook maar iets van waar zou zijn van al wat je schrijft, is dit totaal onmogelijk.
Ik zou liever bij een goede tas koffie eens van gedachten willen wisselen maar dat is helaas (nog) niet mogelijk. Inmiddels vraag ik je wel eens ernstig na te denken en afstand te nemen van de hersenspoeling die het westen dagelijks over je heen kapt, opdat je het moorden en vernietigen van land en volk in Syrië door het westen niet verder zou steunen. Weet dat ook jij als christen een verantwoordelijkheid hebt. Je mag niet blijven meehuilen met de wolven in het bos. Je hebt de plicht om de waarheid te dienen en aan de kant van de onschuldige slachtoffers te staan, zoals wij hier trachten te doen. Het zijn uiteindelijk de leugens die de tragische lijdensweg van het Syrische volk doen voortduren. Vraag het nu aan de duizende geredde burgers in Aleppo en zij zullen je precies het tegendeel vertellen van al wat je tot heden hebt gehoord en gelezen. Aan u de keuze. Met wat je zegt en denkt, blijf je ofwel de moordenaars steunen ofwel kies je resoluut de kant van de onschuldige slachtoffers en dan wordt je door hen die “politiek correct” zijn, streng terecht gewezen, zoals jij nu met mij doet.
Tot slot nog dit. Juist nu op maandag 12 december 2016 schrijft paus Franciscus een brief met sympatie- en steunbetuiging aan president Bachar al-Assad, welke afgegeven werd door de apostolische nuntius Mario Zenari, die inmiddels kardinaal geworden is. Weet jij of een paus ooit een sympatie- en steunbetuiging gestuurd heeft aan Stalin of Hitler?
Dank voor uw gebed voor mij en voor ons. Ook ik wil u en de uwen in mijn gebed gedenken.
Van harte
P. Daniel”

Rome Reports, had een interview met kardinaal De Kesel.

Rome Reports (RR) is een jong, internationaal, onafhankelijk en privépersagentschap met zetel in Rome en gespecialiseerd in dagelijkse berichtgeving over de paus en Vaticaan.

Hun wekelijkse, een half uur durende nieuwsoverzicht wordt wereldwijd druk bekeken. De titel van de reportage over kardinaal Jozef De Kesel is een citaat van de aartsbisschop van Mechelen-Brussel: Amoris Laetitia (de postsynodale exhortatie over de liefde in het gezin) heeft de toon waarmee we de problemen aanpakken veranderd.

RR noemt de kardinaalscreatie van mgr. Jozef De Kesel niet meteen een verrassing. De aartsbisschop van Mechelen-Brussel wordt doorgaans kardinaal en bovendien zit mgr. De Kesel perfect op de lijn van paus Franciscus. Wat de keuze wel bijzonder maakt, zijn volgens RR de terroristische aanslagen in Zaventem en Brussel (dat volgens het persagentschap beschouwd wordt als een van de belangrijkste broedplaatsen voor islamistische terreur). Het is daarom begrijpelijk dat paus Franciscus een signaal wilde afgeven aan de Belgische katholieken dat hij met hen is in deze moeilijke tijden.

Probleem van maatschappelijke uitsluiting

RR wijst erop dat de manier waarop kardinaal De Kesel het probleem van de terreur aanpakt, heel nauw aansluit bij paus Franciscus. Hij heeft vooral oog voor het probleem van de uitsluiting. 'Ik zie het in België, ik zie het in Brussel, zegt kardinaal De Kesel in de reportage. Het is een groot probleem. Te veel mensen hebben geen werk. Immigranten ook ... Geen werk, geen onderwijs. Ze voelen dat ze niet echt deel uitmaken van de samenleving. ‘De maatschappij zorgt niet voor ons’. Zodra dit gevoel ingang vindt, worden mensen makkelijk het doelwit van een fundamentalistisch discours.
Het is geen religie die wordt geradicaliseerd, maar eerder radicalisme dat in religie een manier vindt om zichzelf uit te drukken.'

Amoris Laetitiae

Op de vraag van RR of hij zich kan vinden in de kritiek van sommige katholieken dat de Kerk zich met Amoris Laetitia al te toegeeflijk opstelt tegenover bv echtgescheidenen antwoordt kardinaal De Kesel: 'Het is niet zo dat de paus de leer van de Kerk heeft veranderd, wel de toon waarmee hij problemen aanpakt. Ik bewonder hem daarvoor erg. Veel mensen hebben het gevoel dat de Kerk hen veroordeelt, dat ze geen lid meer zijn van de Kerk en ze lijden daar sterk onder. Ik denk dat met Amoris Laetitia de paus deze mensen, met heel zijn hart, duidelijk heeft gemaakt dat zij, wat er ook gebeurt, hoe dan ook lid zijn van de Kerk en verenigd zijn met de Kerk. De exhortatie is heel goed ontvangen.'

(Nieuw Kerknet)

Klik op onderstaande link.

In zijn maandagse column maakt Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, een boeiende vergelijking tussen enkele werken, in het bijzonder de 'Besloten Hofjes' en 'Het Schuttersfeest' van de meester van Frankfurt',  die te zien zijn op de prachtige tentoonstelling 'Op zoek naar Utopia' in het museum M in Leuven, en de huidige westerse houding tegenover vreemdelingen en vluchtelingen.

Terwijl niemand staat te dringen om het rijke, innerlijke leven van de hortus conclusus van de zusters binnen te gaan, vergapen vele mensen zich in 'Het Schuttersfeest' aan het uitbundige feest dat zich achter het hek afspeelt. Maar zij mogen niet meedoen, zij geraken niet binnen.

'Vreemdelingen niet toegelaten', schrijft Torfs. Net als nu in Europa en Amerika.

Dat klopt niet helemaal. Het Westen, wij, hebben helemaal geen probleem met vreemdelingen, van welke kleur of cultuur ook, als ze maar rijk genoeg zijn. In materieel opzicht. Dan worden ze met open armen ontvangen. Voor arme vreemdelingen blijft het hek gesloten. Die armoedzaaiers mogen creperen voor het gesloten hek, voor de hoge westerse muren.

Ooit wordt ons daarvoor de rekening gepresenteerd. Daarvan ben ik overtuigd. Of is de afrekening al bezig? De migratiegolven zullen  massaler en intenser worden. Zijn we al verwikkeld, zoals paus Franciscus al herhaaldelijk beklemtoond heeft, in een Derde Wereldoorlog, die zich 'in stukjes' afspeelt?

N-VA-voorzitter Bart De Wever beweert dat in de visumaffaire, de rechters in de fout zijn gegaan.

Advocaat  Fernand Keuleneer reageert onomwonden:  "Het is een ordinaire leugen en volksverlakkerij om te beweren dat rechters hier in de fout zijn gegaan".

XI/49
Vrijdag 9 december 2016
Een kluis in de Syrische woestijn
In onze tuin met duizenden vruchtbomen, - een terrein van ongeveer 40 hektaren, - zijn verschillende plaatsen voorzien voor een kluis. Een hiervan wordt nu klaar gemaakt. Voorheen was het een schapenstal en daarna een hondenhok, 2 op 4 m groot. De kudde schapen wordt echter aanzienlijk uitgebreid en daarvoor is een nieuw en groot hok in aanbouw verder op. Ook de honden zijn verhuisd. Het dak van het hok is gelijk met de begaanbare grond. Vóór het hok is er een kuil en zo kom je langs het poortje binnen. Met man en macht hebben de fraters mest, zand en stenen uit het hok gehaald zodat een volwassen man hierin nu kan rechtstaan. We hebben een houtkacheltje geïnstalleerd. Op het terrein is er voldoende hout te vinden. Het moet alleen verzameld worden en op maat gekapt of gezaagd. Met een traktor en een aanhangwagen zijn we even rond het terrein gereden om grote stenen te verzamelen. Hiermee kan nog een koepel gemaakt worden voor een mini-kapelletje en een eenvoudig muurtje. Er is geen enkele vergunning nodig en ook geen bouwpremie. Het leven in de woestijn is simpel en blijft verbonden met de grond waaruit God de mens gevormd heeft. Twee fraters zijn nu in retraite. Zij doen hun gewone werk, zonderen zich af, nemen meer tijd om te bidden en eten op hun kamer. Als de kluis klaar is en de stank voldoende verdreven, kan een van hen hierin zijn intrek nemen. We hebben de kluis alvast ingewijd. Op een avond zijn we er gaan eten. Het was pikdonker en we hadden een pillamp nodig. Met kaarsen lukt het ook. Enkele stenen op de zandgrond dienen als zitbank. Het houtkacheltje brandt heerrlijk. Brood en thee, enkele restjes kip en wat stukjes witte kool en tomaat. Wat een heerlijk avondmaal en wat een aangenaam verblijf. Vooraleer te vertrekken hebben we er nog een rozenhoedje gebeden. In de muur kunnen de stenen zo geschikt worden dat er een schap is. Houtblokken kunnen dienen als stoel en tafel. Ja, voor deze kluis zijn er nog belangstellenden. Sommigen dromen er al van om na de oorlog zo in de bergen te gaan leven. Misschien kan deze kluis zelfs ooit dienst doen voor buitenstaanders: een overspannen manager, een depressieve leraar of een overijverige ambtenaar die dringend aan rust toe is. Een goedkope, efficiënte therapie en een praktische weg naar mystiek. En vermits een mens langs de mystiek contact krijgt met de diepere werkelijkheid (van zichzelf, van de wereld en van God), is er niets zo praktisch als de mystiek... in deze kluis.
Inmiddels hebben enkelen van ons een mekwaardige ontmoeting gehad met een zekere Nazaar, een Druus uit Sweida (Z Syrië, bij Jordanië). Druzen zijn een soort combinatie van moslimssekte met boeddhisme. Hij kan noch lezen noch schrijven en is de eenvoud zelfve. Hij heeft nooit iets van het evangelie gehoord. Hij heeft een verschijning gehad van Jezus en zijn lijden meebeleeft, dat hij tot in detail vertelt. Zijn verhaal hebben we op mobile opgenomen. Verschillende verhalen uit het evangelie kent hij nu tot in de kleinste bijzonderheden. Er zijn menigten mensen die met hem komen bidden, velen worden voorbereid en gedoopt. Als wij er niet genoeg in slagen Jezus te verkondigen, zal Hij zichzelf openbaren aan vreemde volkeren om zijn Wederkomst voor te bereiden.
8 december 2016
Op deze feestdag van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria hebben we feestelijk de bevrijding van Aleppo gevierd. Neen, het is eigenlijk nog niet zo ver maar de bevrijding is onomkeerbaar. Van Amerikaanse zijde deed John Kerry nog een verwoedde poging. Hij wilde wel meehelpen aan de uitdrijving van de al-Nousra en andere terroristen op voorwaarde dat de “gematigde rebellen” mochten blijven. Het antwoord van de Russen was duidelijk: iedereen die land en volk met wapens bestrijdt beschouwen we als terrorist. Morgen zullen militaire en diplomatieke specialisten van Rusland en de VS verder overleggen in Génève. Uiteindelijk zal de coalitie van Syrië de overwinning behalen: met Rusland, Iran, Hezbollah. Bovendien helpen nu ook de Chinezen omwille van de Ouïghour djihadisten uit de provincie Xingjiang (West China). Minstens 80.000 burgers uit Oost Aleppo kunnen nu de werkelijheid vertellen en de maskers afrukken van de westerse oorlog tegen Syrië. De plannen van Nicolas Sarkozy, Alain Juppé, François Hollande, Laurent Fabius, Manuel Valls, Turkije, de NAVO, de VS, Israël (dat om de 3 maand Syrië bombardeert), de golfstaten ... gaan niet door. Oost Aleppo wordt niet de oninneembare burcht van de djihadisten die vandaar hun broodheren kunnen aanbieden wat ze maar willen. Aleppo blijft Syrisch. De internationale coalitie onder leiding van de VS tracht elders nog verwoestingen aan te brengen zoals ze het gans de oorlog al heeft gedaan. Gisteren werd de residentiele wijk al-Msheirfeh (N. Raqqa) gebombardeerd waarbij tientallen burgers werden gedood. Deze coalitie blijft dood en vernieling zaaien maar de uiteindelijke bevrijding van Syrië is in zicht, hoeveel lijden dit ook nog mag meebrengen. En terwijl de grote tenoren van de wereldpolitiek eensgezind Syrië, Rusland, Iran en de Hezbollah veroordelen om hun zogenaamde “oorlogsmisdaden” kunnen tienduizenden burgers uit Aleppo vertellen wie de echte criminelen zijn en wat zij omwille van hen de voorbije jaren hebben meegemaakt.
Duel UK-Rusland
De op handen zijnde totale bevrijding van Aleppo is aan niets of niemand anders te danken dan aan de efficiënte humanitaire, politieke en militaire acties van Syrië en Rusland (geholpen door de Hezbollah en Iran). Terroristen krijgen de kans om de wapens neer te leggen en vrij te vertrekken (wat de meesten weigeren), er wordt gewerkt aan de verzoening onder de groepen en iedere dag zorgen Syrië en Rusland voor uitgebreide humanitaire hulp: voedsel, kleding, medicamenten (vergeet ook niet onze enorme keuken – dank zij de onverdroten inzet van moeder Agnes-Mariam - die aan meer dan 25.000 mensen een warme maaltijd bezorgt, vijf dagen in de week, mede dank zij jullie steun uiteraard, waarvoor hartelijk dank! Er is nu weer voldoende steun om alvast tot Kerstmis door te gaan. Ook daarna zal het nog nodig zijn). Dat de terroristen nu in gevaar zijn en overwonnen dreigen te worden, zint het westen helemaal niet. Het westen blijft alles proberen om deze bevrijding te verhinderen en te beletten dat Rusland en Syrië met zijn leger en president Assad hiermee een grote overwinning behalen. De meest radicale terroristen (10 %) dreigen niet alleen de bevolking om te brengen maar ook de eigen strijders die zich willen overgeven. De bevrijding van meer dan 80.000 burgers, waaronder tienduizenden kinderen, door Rusland en Syrië, was helemaal niet de bedoeling van het westen. De ministeries van buitenlandse zaken van de VS, UK en Frankrijk willen daarom nieuwe sancties opleggen aan Rusland en Syrië. Vanuit de Engelse (en andere) elite zijn al straffe oproepen gekomen, nl. om desnoods de Russen en de Syriërs te bombarderen. En zo heeft de nieuwe Engelse eerste minister, Theresa May namens haar regering scherpe kritiek geleverd op de acties van de Russen in Aleppo. Hierop heeft majoor generaal Igor Konashenkov, woordvoerder van het Russisch ministerie van landsverdediging vorige zaterdag aan deze madam Trees een pittig antwoord gegeven in deze zin: als je de terroristen niet wilt of kunt bestrijden en als je gedurende gans deze oorlog nog geen gram humanitaire hulp gegeven hebt aan de lijdende bevolking, ga dan ten minste uit de weg staan van hen die het wel willen en kunnen doen!
Pikant detail. Inmiddels hebben terroristen, gesteund door de UK, Frankrijk en de VS, een mobiel hospitaal vernietigd waarbij onder meer twee Russische artsen het leven lieten. Igor Konashenkov: “We weten precies wie de gegevens over dit Russische mobiel hospitaal aan de terroristen heeft doorgespeeld”! De reactie van Poetin is dan ook duidelijk: zij namen geen deel aan de oorlog, zij kwamen enkel gewonden verzorgen en werden doelbewust gedood; geen enkele internationale organisatie heeft deze misddaad veroordeeld, wij zullen dit nooit aanvaarden. Wanneer Poetin zegt dat deze laffe misdaad niet vergeten wordt, heeft dit ook gevolgen. Vraag het maar eens aan Erdogan. Verder is er ook nog een hoge Russische adviseur in Aleppo door een aanval van terroristen om het leven gekomen.
VS en de NAVO

In een nieuw boek (Daniele GANSER, Illegale Kriege. Wie die Nato-Länder die UNO sabotieren. Eine Chronik von Kuba bis Syrien, 2016) kun je lezen hoe de NAVO en de VS samenwerken met de djihadisten om de Syrische president Assad ten val te brengen. Jürgen Todenhöfer geeft commentaar (blz. 297-298) op een geheim rapport van de DIA (2015): “De salafisten, de moslimbroeders en al-Qaida in Irak (AQI, de toekomstige islamitische staat) zijn de voornaamste krachten achter de revolutie in Syrië ... Een laureaat van de Nobelprijs voor de vrede (Obama) als peter van het terrorisme! Het westen aan de kant van het internationaal terrorisme! Een promotor van het internationaal terrorisme die helemaal op de hoogte is...” aldus de commentaar van Todenhöfer. De media hebben het document vlug doen verdwijnen.

Wie meer geduld en tijd heeft dan ik, kan de uiterst boeiende geschiedenis bestuderen hoe de NAVO een heel netwerk van versnipperaars heeft opgericht om de waarheid er door te draaien en alleen hun leugenmachine te laten werken. De waarheid wordt dan veroordeeld als samenzweringstheorie of Russische propaganda. Zo ging het met de waarheid over de aanslagen van 9/11 in New York, over de eigenlijke drijfveren van de “Arabische lente”, over de zogenaamde volksopstand in Syrië, over de zogenaamde Russische agressie in Oekraïne en de Krim (de westerse staatsgreep verdween in de versnipperaar) en nu zouden het Russische agenten zijn die de campagne gevoerd hebben voor de presidentsverkiezingen van Trump (alsof de VS een bananenrepuliek is!) Na de geplande aanslagen van 9/11 in Manhattan volgenden in ieder geval een reeks geplande noodtoestanden, repressies en oorlogen... (Thierry Meyssan, La campagne de l’OTAN contre la liberté d’expression, Réseau voltaire, 5 december 2016). Zo bleven in de openbare opinie alleen de leugens leven over de “massavernietigingswapens” van Saddam Hussein en zijn “banden met al-Qaïda”, de “atoowapens van Iran”, de “massamoorden” van M. Kadhaffi, de “chemische bomvaten” en “de duizenden gemartelde Syriërs” van Assad, de “invasie van de Russen” in Oekraïne. En wie over de misdaden tegen het Palestijnse volk durft spreken is een ”antisemiet”. De EU heeft inmiddels een resolutie aangenomen om de informatie vanuit Rusland te verbieden. Wat het westen eens verweet aan de oude Sovjet-Unie, doet het nu zelf in de vorm van de meest strikte censuur. “Sinds het Clinton regime werden door westerse regimes meer oorlogsmisdaden gepleegd dan door nazi-Duitsland... Niet één westerse oorlogsmisdadiger werd hiervoor ooit verantwoordelijk gesteld” (dr. Paul Craig Roberts, La “guerre au terrorisme” par l’occident est en même temps une guerre contre la vérité, mondialisation.ca, 5 december 2016).

“De desinformatie is wellicht het grootste kwaad dat de media kunnen aanrichten omdat het de opinie in één richting brengt en een deel van de waarheid weg laat” (Paus Franciscus in een interview vorige woensdag met ons christelijk weekblad Tertio).

(Een vriend stuurde me deze korte en krachtige youtube: https://www.youtube.com/watch?v=cVhDBy6prTY. Sheich Imran Hosein over de hersenspoeling van de media en het verzet van het Amerikaanse volk dat voor president Trump koos).

Het wordt spannend

De nieuwe Amerikaanse president is geen voorbeeld van goed moreel gedrag. Dat was meteen voor iedereen al duidelijk. Het voordeel hiervan is dat we geen jaren moeten wachten todat er onverwachts lijken uit de kast vallen. Daar houden we ons ook niet mee bezig, evenmin als met zijn politiek op zich. Wie zijn wij om te oordelen of te veroordelen? We begrijpen dat hij de waanzin van een wereldoverheersing wil afzweren en dat is de hoop op vrede voor Syrië en voor heel onze planeet. Nogmaals, Donald Trump met zijn drie huwelijken, twee echtscheidingen en zes kinderen is geen model van onbesproken gedrag. Wel blijft hij boeien met zijn ongezouten kritiek op het politiek correcte bedrijf. En dat kan, zo menen wij, een grondige en dringende zuivering brengen in de geopolitiek.

Zo heeft hij nu Ben Carson benoemd tot minister van huisvesting en stedebouw. Deze man is de zoon van een ongeletterde, gescheiden moeder uit een zwarte armenwijk. Hij heeft zich opwerkt tot een van de beroemdste neuro-chirurgen ter wereld. Hij is zowat de incarnatie van de Amerikaanse droom. En nu komt het. Hij is tegen abortus, vergelijkt homoseksualiteit met bestialiteit, gelooft niet in de opwarming van de aarde door menselijke activiteit en evenmin in het dogma van de evolutieleer. Hiermee hebben we nog eens een man met een gezonde kijk op het leven, dus volkomen “politiek on-correct”. Wettelijke abortus is massamoord en de allergrootste bedreiging voor de wereldevrede. Een huwelijk onder mensen is een verbintenis tussen één man en één vrouw, die kinderen kunnen verwekken en zo een gezin vormen als basis van iedere gezonde maatschappij. Alle pogingen om deze werkelijkheid te ontwrichten leiden tot de grootste ellende. Een gewone sterveling zoals ik en sommigen van jullie, kunnen geen gefundeerd oordeel vellen over de opwarming van de aarde en wat daarmee samenhangt. Het heeft me wel vanaf het begin verwonderd dat het politiekers waren die meteen hiervan gebruik maakten om wereldwijd draconische maatregelen te nemen en aan alles en iedereen zware taksen op te leggen: verkeer per auto, trein, schip, vliegtuig en alle menselijke productiviteit of activiteit. Als klap op de vuurpijl vertellen serieuze wetenschappers ons dat de aarde op lange termijn altijd perioden gekend heeft van opwarming en afkoeling, zoals dat ook het geval is bij andere planeten, waar geen mensen wonen. Dit komt door de wisselende activiteit van de zon. Overigens heeft Trump nog een fameuze klimaatcriticus aan het hoofd gezet van het milieuagentschap, nl. Scott Pruit, procureur-generaal van Oklahoma. En wat de evolutie betreft is er zeker enige ontwikkeling mogelijk in het menselijk lichaam, maar er is geen enkele overgang mogelijk van dierlijk leven naar menselijk bewustzijn, zoals onze beste geleerden (b.v.professor Jérôme Lejeune) uitdrukkelijk leerden. Een dier kan nooit “geleidelijk”, “per toeval”, “plots” of “zomaar” menselijk bewustzijn krijgen, nu niet en ook niet over miljoenen jaren. En een computer met bewustzijn is een absurditeit. Dat begrijpt ieder gewoon mens. Wanneer een excellentie openlijk meent te moeten verkondigen dat hij er geen moeite mee heeft dat hij van een aap zou afstammen, dan nemen wij daarvan welwillend akte. We zouden hem wel uitdrukkelijk willen vragen daaraan zijn gedrag niet aan te passen, want wij willen als mensen blijven leven. Kortom, Ben Carson, Scott Pruit en mogelijk anderen in de Trumpploeg kunnen ons misschien helpen bevrijden van dwaze ideologieën, - die allemaal na een tijd uitsterven - om terug te keren naar de werkelijkheid die blijft (en hiervoor zou ook onze kluis nog kunnen dienen!).

Wie geïnteresseerd is in de voorhistorische mens in een grot en met behulp van een doos met beentjes het leven en de dagorde van dit oerwezen tracht bij elkaar te fantazeren (bv. met een knots iedere dag zijn vrouw afranselen, op jacht gaan...), doet er goed aan kennis te nemen met de werkelijkheid van een “God in de grot” om de waarheid van Kerstmis te raadplegen. God die ons lief heeft, is zelf Mens geworden om ons te verlossen. Hij nodigt ons uit om ons met heel ons wezen naar Hem te keren, want in Hem alleen vinden we ons volkomen geluk en het heil van deze wereld. Jezus zegt: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven”. Waarom elders zoeken? Een kerststal voor allen en overal!
Nog een Zalige Advent.

P. Daniel

Een frontale botsing tussen de regering, nauwkeuriger: regeringspartij N-VA,  en de rechterlijke macht betekent gewoonweg een ernstig gevaar voor ons democratisch systeem. Dat is namelijk gebouwd op de scheiding der machten.

Het onderscheid tussen de wetgevende en de uitvoerende macht is al langer sterk aan het verwateren, vooral door de particratie in al zijn kwalijke vormen. Het functioneren van de rechterlijke macht was tot nu toe voor vele burgers duidelijker zelfstandig, ook ten aanzien van de uitvoerende macht.

Dat de machtigste en grootste politieke partij van België, de N-VA , nu frontaal de rechterlijke macht aanvalt, is een kwalijke zaak, en zegt schrikbarend veel over het democratische bewustzijn van De Wever en co.

Niemand in de magistratuur kan bezwaar hebben tegen het uitputten van alle rechtsmiddelen door Francken. Maar de misprijzende manier waarop de Vlaamse nationalisten, met op kop De Wever, proberen de rechtsmacht te diskwalificeren, mag door geen enkele democratische partij of democraat geduld worden.

Theo Compernolle in 'Brein -Ontketen je brein in een digitale wereld':

'De gretigheid waarmee sommige onderwijsinstellingen het gebruik van tablets en dergelijke door de strotjes rammen, staat niet in verhouding tot het bewustzijn van de gevaren ervan. Omgaan met sociale media zou bijvoorbeeld in elke school een (hoofd)vak moeten zijn. Het wordt hoog tijd dat dat onderwijzers en ouders dit goed beseffen, willen we van de volgende generaties geen weerloze screenzombies maken.'

Historicus Bas van Bavel:

'In Nederland wordt iedere euro die met vermogen wordt verdiend, voor 8 à 9 procent belast. Iedere euro die met arbeid wordt verdiend, wordt voor 35 tot 40 procent belast.'

In een essay, dat hij opstelde en voorlas tijdens de viering in Rome van de priester-wetenschapper George Lemaître, grondlegger van de oerknaltheorie, formuleert Rik Torfs rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, op een heldere manier verbanden, verschillen en raakpunten tussen wetenschap en geloof.

Ik kan me helemaal terugvinden in een zin als: 'Wetenschap hanteert letterlijke taal, religie symbolische. Wetenschap peilt naar het hoe, religie naar het waarom.' Terecht schrijft hij: 'Wie wetenschap verwerpt om het geloof, of geloof om de wetenschap, kiest tegelijk voor een gesloten visie op de discipline die hij wil verdedigen. Eigenlijk schuilt daar een gebrek aan vertrouwen in. Sombere wetenschap, die het ongeloof nodig heeft. Angstig geloof, dat de wetenschap als een vijand ziet.' Inderdaad.

En het opmerkelijke is dat er nog maar weinig gelovigen zijn die de wetenschap verwerpen omwille van hun geloof. Des te meer wetenschappers lopen er evenwel rond die het geloof verwerpen en (soms agressief) bestrijden omwille van de wetenschap.En dat zijn niet alleen de Richard Dawkins's van deze wereld.Ook in ons lapje Vlaanderen lopen er dergelijke fundamentalistische en missionaire wetenschappers rond.

RTBF en La Libre Belgique peilden naar de populariteit van een aantal politici. Daaruit blijkt dat Maggie De Block niet langer de populairste is. Zij moet Kris Peeters nipt laten voorgaan. Op plaats  drie en vier staan Bart De Wever en Charles Michel.

XI/48
Vrijdag 2 december 2016
Flitsen uit het leven van de gemeenschap
De twee Portugese journalisten zijn vertrokken, met een mengeling van dankbaarheid, tevredenheid en ontgoocheling. Ze hebben mooie reportages kunnen maken hier in de gemeenschap, vrij onze mensen aan het woord gelaten en het moslimgezin dat nog bij ons woont, kunnen interviewen. Ze maakten mooie opnamen in Ma’aloula. Dinsdag trokken we met hen en met nog een frater naar Deir Atieh, naar de kerk van abouna Paisios, de jonge en erg sympatieke orthodoxe priester die ons al enkele keren bezocht heeft en die graag heeft dat ook wij naar hem komen. Daar konden ze in de namiddag een opname maken van een zangkoor van jongeren in de mooi herstelde kerk. Ook deze kerk was door terroristen van binnen vernield. Na een week was de kerk weer proper en na zes maanden waren de iconen hersteld. Het is, zoals zo vele andere, een juweeltje van een oosters kerkje. Na de opnamen drongen de journalisten er op aan dat wij (de frater en ik) met hen en met onze twee chauffeurs ergens iets zouden gebruiken als avondmaal. Ik heb dit graag aanvaard en in een soort pizzeria hebben we gezellig gebabbeld en gegeten. Het begin is altijd indrukwekkend wannneer we vóór het eten hardop het Onze Vader in Arabische versie bidden, waar de moslim-eigenaars van de zaak alle respect voor betonen. Toch zijn onze journalisten ontgoocheld. Hun doel was een reportage te kunnen maken van de oorlog zelf of van een gevecht dat in volle hevigheid uitbarst. En dat hebben ze niet kunnen of mogen doen. Hiermee zouden al hun andere reportages des te beter tot uiting komen. Uit Syrië terugkeren en geen reportage van de oorlog zelf bij hebben, beschouwen zij als een mislukking. Het afscheid woensdagnamiddag was niettemin erg hartelijk.
Normaal kan het hier vanaf september beginnen regenen. Nu heben we drie maanden op de eerste flinke regenbui moeten wachten. Er wordt ook sneeuw verwacht en de bergtoppen van het Anti-Libanongebergte zien al spierwit. Er moet daarom hard gewerkt worden aan het dichten van alle gaten en openingen in deze grote nieuwbouw. Er zijn enkele elektrische vuurtjes ter beschikking voor de Nigeriaanse broeders en enkele gemeenschappelijke plaatsen. Tevens is het de voorbereiding van het Kerstfeest. Het materiaal om kerststallen te maken wordt bovengehaald en verder overgelaten aan de inspiratie van de fraters. Immers “zonder een kerstkribbe is Kerst mis”! Tenslotte is het vooral de tijd van de geestelijke voorbereiding. Enkelen beginnen een retraite van stilte, werk en gebed.
Aleppo: wenen van vreugde
Aleppo is de tweede stad van Syrië, eens het cultureel en economisch hart van het land. Nu leven 1,5 miljoen mensen in West Aleppo, het deel dat gecontroleerd wordt door het Syrische leger. Dagelijks worden echter burgers gedood door raketten, beschietingen, mijnen, scherpschutters. Dat is de wijze waarop de terroristen, ruimschoots geholpen door westerse mogendheden, het land nog steeds klein willen krijgen. Deze humanitaire crisis krijgt geen enkele aandacht in de westerse pers. De informatie komt trouwens altijd hoofdzakelijk van het zogenaamde “Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten” in Londen, een orgaan van de rebellen zelf. Steeds gaat het over O Aleppo, waar minder dan 200.000 burgers leven, geterroriseerd door de verschillende al-Qaïda groepen, maar door het Syrische leger omsingeld en bestookt en dat is voor het westen de echte misdaad. Mensen kunnen niet vrij vertrekken. Terroristen eisen veel geld (300 dollar) van hen die willen vertrekken, schieten op allen die vluchten, martelen hen of sluiten hen op in gevangenissen. Ze hebben de doorgangen vol mijnen gelegd. Hierover in de westerse pers geen woord. Alle aandacht gaat naar de zogenaamde “oorlogsmisdaden” gepleegd door Syrië en Rusland, die de bevolking beschermen. Zaterdag hebben het Syrische leger en de Russen 600 mensen kunnen bevrijden. De volgende dag 1.500 mensen. In een bliksemsnelle actie hebben ze nu de wijk Sakhour kunnen zuiveren van terroristen en mijnen, zodat duizenden konden vertrekken en de bevrijding van Alleppo nabij is.
Het is een pijnlijke maar zekere weg van bevrijding geworden. Sinds de Russen in september 2015 op vraag van de Syrische regering kwamen helpen, werden Palmyra, Lattakia, Tartous en de luchtmachtbasis van Kuweiri bevrijd. Recent werd in O Aleppo de veiligheid hersteld in Massaken, Hanano, Jabal Badro, al-Hulluk, al-Haidaria. Met al-Sakhour is het kleine gebied, dat de terroristen nog in handen hebben, midden door gesneden. Hierdoor werden nu tienduizenden mensen bevrijd. Pierre le Corf, stichter van de enige Franse NGO die in W. Aleppo de bevolking helpt, vertelt hoe de mensen weenden van vreugde (https://www.youtube.com/watch?v=Xia4mR4DwUA). Zij zullen de westerse leugens ontmaskeren. Van Amerikaanse zijde vraagt John Kerry nu plots een nieuw staakt-het-vuren voor O. Aleppo. Om vrede te brengen? Te veel tekens wijzen in de tegenovergestelde richting. De Amerikaanse vraag naar een staakt-het-vuren wil verhinderen dat Aleppo bevrijd wordt. De totale bevrijding van Aleppo zal overigens nog even op zich laten wachten, minstens totdat de administratie van president D. Trump in de VS geïnstalleerd is. En dan zullen de haviken nog blijven ijveren voor oorlog. Inmiddels zal de zuivering van terroristen doorgaan. Tegelijk zorgen Rusland en Syrië voor de nodige humanitaire hulp én de verzoening. Terwijl de terroristen jammeren dat hun laatste mogelijkheden om hun gewonde jihadisten in een ziekenhuis te verzorgen, vernietigd werden, heeft Putin mobiele hospitalen voor de bevolking laten komen. Met gespecialiseerd medisch personeel kunnen daardoor meer dan 400 mensen per dag verzorgd worden.

Het plan om de Syrische regering omver te werpen is voorbij. Steeds meer landen willen Syrië in zijn strijd tegen het terrorisme steunen. Nu komt er uitdrukkelijke steun van Irak, Pakistan, Egypte. Het plan van een onafhankelijk Koerdistan en een onafhankelijk Soennistan (N. Syrië en Irak) om Syrië in stukken te hakken (plan van Juppé en Hollande) gaat ook al niet door. Het Franse vliegdekschip Charles de Gaule, met veel allure naar hier gestuurd, is ondertussen aan een stille terugtocht begonnen, richting afzender. Van 1958 tot 1961 vormden Syrië en Egypte samen de Verenigde Arabische Republiek. Vandaar de twee sterren in de Syrische vlag. De Egyptische president Abdel Fattah al-Sissi zal geen moslimbroeders, door het westen gesteund meer toelaten. Hij wendt zich nu samen met Rusland tot Syrië. En zo zien we nu de volgende komische ontwikkeling.

Frankrijk heeft 2 oorlogsbodems (amfibie Mistral) gebouwd voor Rusland. Elk van hen kan een bataillon van 400 à 900 man met volledige uitrusting herbergen. Omwille van Oekraïne en de Krim wilden de VS (die zelf de staatsgreep in Kiev hadden georganiseerd!) sancties tegen Rusland. President François Hollande, als trouwe schoothond van de VS en marionet van Saoedi-Arabië en Qatar, pleegde contractbreuk en verkocht de Mistrals aan Egypte. Omwille de huidige samenwerking tussen Egypte en Rusland in de strijd tegen de terroristen in Syrië, worden de Mistrals nu met de nodige Russische apparatuur uitgerust en door Russische officieren bestuurd. Hoe een dubbeltje rollen kan! Overigens is in Frankrijk de ene Frans de andere niet. De reputatie van François Hollande is tot een dieptepunt gedaald terwijl François Fillon alle kansen heeft om president te worden. De laatste verdedigt zo ongeveer over heel de lijn de tegengestelde politiek van de huiidige Franse president.

Ook Israël heeft behoorlijk wat verwoest in Syrië. Toch ziet hety er naar uit dat het de bezetting van de Syrische Golan niet zal kunnen volhouden. Opnieuw heeft de algemene UNO vergadering met grote meerderheid geëist dat resolutie 497 van 1981 gerespecteerd wordt. Het met geweld bezetten van een grondgebied van een ander land, daar zijn wetten opleggen en zijn administratie vestigen is tegen het internationaal recht en tegen het UNO charter. Wat er ook van zij, Syrië zal blijven ijveren voor het herstel van de soevereiniteit van heel zijn land. En terecht.

Ondertussen zijn er ontroerende verhalen vanwege de gewone soldaten die in Aleppo vechten (Modern Day Knights: Who are the Soldiers Fighting Terrorists in Aleppo, Sputnik, 29. 11. 16). Een man wiens huis gebombardeerd werd met nog tientallen doden als slachtoffers, was zo getroffen door de brutaliteit van de terroristen dat hij besloot zich op te geven voor het Syrische leger. Om de drie dagen gaat hij terug naar zijn vrouw en twee kinderen. Een andere man, wiens zoon vermoord werd omdat hij zich niet wilde aansluiten bij IS, wil nu in Aleppo tegen IS vechten als eerbetoon aan zijn zoon. Nog een andere kon in Raqqa uit het gebied van de IS vluchten en vecht nu in Aleppo met de onverwoestbare overtuiging: wij zullen IS verslaan (Modern Day Knights: Who are the Soldiers Fighting Terrorists in Aleppo?, Sputnik, 29/11/16.

Op een slagveld zijn er uiteindelijk maar twee kampen. Dit geldt ook voor de oorlog tegen Syrië, al hebben de verschillende mogendheden die hier vechten, hun eigen belangen. Aan de ene kant staan de VS, NAVO, de golfstaten en hun uitgebreide vriendenkring. Zij willen de landen, volken en gemeenschappen in onderlinge strijd brengen met elkaar opdat één volk (VS-Israël) de alleenheerschapij zou kunnen uitoefenen over allen. Anderzijds is er de Syrische Arabische Republiek met haar geallieerden. Zij streeft naar de gelijkheid en harmonieuze samenleving van de verschillende volken en godsdiensten onder elkaar, zoals het (weliswaar met de nodige mislukkingen) al eeuwen was.

Tot slot een overweging uit de eerste lezing van de eucharistie van vandaag, Jesaia 29, 19-21:
“De armen vinden hun vreugde weer in God, de misdeelden in het land juichen om de Heilige van Israël. Dan is het gedaan met de verdrukkers, dan is het uit met de opscheppers; allen die zinnen op kwaad worden uitgeroeid: zij die door hun getuigenis anderen helpen veroordelen, die de rechters in de poort proberen te strikken, die onschuldigen door bedrog hun recht onthouden”.
Nog een Zalige Adventstijd
P. Daniel

Het toenemende gebruik van het Engels aan de universiteiten leidt onvermijdelijk tot een verschraling en 'verengelsing' van het Nederlands. Het toppunt van onverschilligheid of misprijzen voor de eigen taal wordt wel bereikt wanneer Nederlandstalige hoogleraars in het Engels lesgeven aan Nederlandstalige studenten.

Het kan niet anders of vaak is het aan de Vlaamse universiteiten gebruikte Engels van een bedenkelijke kwaliteit. Nog bedenkelijker dan het Nederlands dat nogal wat professoren hanteren. Het is wrang om vast te stellen dat de generaties die enorme inspanningen hebben geleverd om het Nederlands tot officiële taal te maken én om een vlot en accuraat Nederlands op alle niveaus en in alle sectoren mondgemeen te maken, eraan zijn voor de moeite. Op grote schaal verloochenen de Vlamingen hun eigen taal.

Kardinaal Mercier kreeg ooit de banbliksems van taalbewuste Vlamingen over zich heen, toen hij dat het Nederlands - eigenlijk bedoelde hij de Vlaamse dialecten- niet geschikt was als academische taal. En dus was er in zijn opvattingen en beleid geen plaats voor universitair onderwijs in het Nederlands, dat moest in het Frans gebeuren.

Het Vlaanderen van nu geeft hem gelijk. Met dien verstande dat het Frans nu vervangen wordt door het Engels. Heel merkwaardig is ook dat die verdringing van het Nederlands zijn gang kan gaan in een periode dat Vlaamse nationalisten de touwtjes van land en regio in handen hebben.

Paus Franciscus:

'Moge het schandaal van de kind-soldaten stoppen'

'De verontwaardiging van de weldenkenden (en zij bedoelt de westerse intelligentsia) pleegt selectief te zijn', schrijft barones Mia Doornaert, zelfverklaarde expert in internationale betrekkingen, in De Standaard, naar aanleiding van het overlijden van Fidel Castro.

De verontwaardiging van Doornaert, expert in internationale betrekkingen, is al even selectief. Geen enkele intellectueel zal ontkennen dat Castro een dictator was, die de extreme onderdrukkingsmiddelen eigen aan zowel linkse als rechtse dictators gebruikte.

Maar Doornaert heeft geen woord over voor de hervormingen van het Castroregime en vooral, zij zwijgt als vermoord over de voedingsbodem van de Cubaanse revolutie. De economische uitbuiting van het Cubaanse volk door de VS, de dictatuur en de corruptie van Batista, tot en met gesteund door de VS, ontsnappen merkwaardig genoeg aan het oog van de expert internationale betrekkingen.

Is mevrouw Doornaert partieel blind? Of is zij verblind door een rechtse en extreem kapitalistische veramerikaniseerde mens- en maatschappijvisie, die haar ertoe brengen VS-uitbuiting en door de VS gesteunde dictaturen te vergoelijken?

Is zij dan toch geen echte intellectueel?

Volgens burgemeester Bart De Wever betekent de komst van Kris Peeters naar Antwerpen dat de kiezer bij de lokale verkiezingen van 2018 een duidelijke keuze krijgt: die tussen hemzelf of de totale omslag naar links. Want 'CD&V, da's niet meer het midden, hé,' zegt hij.

De reactie van De Wever is gênant doorzichtig en inderdaad, zoals Peeters zei, erg ‘onwijs’.

Het is een populistische poging om in Antwerpen te polariseren, het Antwerpse electoraat in een links en rechts blok op te delen, in de hoop dat hij daar electoraal garen bij spint. Eens te meer verdeelt de burgemeester bewust in plaats van te verenigen.

Het is een extreme simplificatie van het Antwerpse politieke landschap. De Wever stopt SPA, Groen, PvdA en CD&V in één linkse zak (Open VLD is klaarblijkelijk quantité négligable) en plaatst zichzelf daartegenover als het Rechtse Heil. Gemakshalve houdt hij het veld winnende Vlaams Belang buiten zijn vizier en de rechtse zak.

De Antwerpse burgemeester is duidelijk van zijn melk door de komst van de vice-premier. Anders zijn dergelijke vroege opstoot van verkiezingskoorts en brutale schoffering van een coalitiepartner in het stadsbestuur niet te verklaren .

Dan geeft de reactie van Kris Peeters blijk van meer politieke beheerstheid en loyauteit voor de coalitie.

XI/47
Vrijdag 25 november 2016
Op bezoek
Zaterdagavond was een bezoek gepland aan abouna Georges, de byzantijnse pastoor van Qâra. Wij stelden voor het avondeten zelf mee te brengen maar hij wilde ook een deel doen en zo gebeurde het. Uiteindelijk wilden de twee grote zonen (christenen) van een van onze werknemers ook mee met ons. Zij zijn goed vertrouwd met de pastoor en wilden hem en ons helpen. Wanneer we toekwamen was het al te laat om nog een wandeling te maken in het dorp. Het was al donker. We gingen eerst naar de kerk toegewijd aan de aartsengel Michael. De patoor wees op de schoonheid van zijn kerkje en drukte zijn dankbaarheid uit jegens de hl. Michael die hij al meerdere malen op bijzondere wijze als beschermer mocht ervaren. Hielden we samen een .gebedsdienst. Daarna genoten we met elf mannen van een goed avondmaal onder een drukke uitwisseling van gedachten. En zoals steeds bij dergelijke gelegenheden was het weer te vroeg tijd om terug te keren. Het was een mooie kennismaking voor de fraters die hier nog niet geweest waren.
Onze Portugese journalisten hebben wel een mondelinge toestemming gekregen maar moeten nu nog wachten op de schriftelijke bevestiging. Ondertussen hebben ze op een avond enkele van hun beste reportages (van ’n half uur) over Portugal getoond. Echt mooi. Het was voor hen een gelegenheid om op een andere avond nog eens voor ons allen te koken, waar we ook dankbaar gebruik van gemaakt hebben. Van onze kant trachten wij hen te geven wat ze nodig hebben. En verder staat de nieuwbouw weer vol met allerlei medisch materiaal dat nauwkeurig moet gesorteerd en genoteerd worden. Tenslotte wordt er hard gewerkt aan het dichten van alle open gaten in het gebouw opdat we de koude een beetje buiten houden.
Aleppo, van kwaad naar erger
De hoogste militaire raad van het “leger van de verovering” (Al-Nousra, Al-Qaida), onder leiding van de Saoedische sjeich Abdullah al-Muhaysini heeft aan de bevolking van Oost Aleppo een “fatwa” opgelegd. Kinderen onder 14 j. en ouderen boven de 55 j mogen het gebied verlaten als ze 150.000 Syrische Lire betalen om de jihadisten te steunen. Voorheen hebben deze laatsten het volk al geterroriseerd, als menselijk schild gebruikt en voedsel aan waanzinnige woekerprijzen aan hen verkocht. Op 17 en 18 november was er in Oost-Aleppo een manifestatie tegen het verbod om de stad te verlaten. Het “leger van de verrovering” schoot 17 mensen dood en verwondde er 40. Tien mensen werden aangehouden en beschuldigd van het organiseren van dit protest. Zij werden naar een geheime plaats afgevoerd en ’s avonds geëxecuteerd. Verder worden in Oost-Aleppo door de jihadisten steeds meer chemische wapens gebruikt. Toch heeft de organisatie voor het verbod op chemische wapens (OPCW, Nobelprijs voor de vrede!) geen voet verzet om een onderzoek in te stellen. De Russen hebben wel hun experts ter plaatse gestuurd en het OPCW uitgenodigd mee te doen. Volgens de woordvoerder van het Russisch ministerie van landsverdediging, generaal Igor Konashenkov heeft de OPCW geweigerd mee te doen. (Als Syrië toch niet kan beschuldigd worden, hoeven ze blijkbaar geen onderzoek te doen). Inmiddels is het OPCW, na de nodige druk, wel bereid de “stalen” met de bewijzen van het gebruik van chemische wapens vanwege de Russen in ontvangst te nemen. Prof. Alastair Hay, toxicoloog van de universiteit van Leeds, zegt dat de chemische wapens die in Oost-Aleppo gebruikt worden, helaas uiterst efficiënt zijn, omdat de bevolking niets heeft om zich hiertegen te beschermen. Deze chemische wapens worden ook tegen het Syrische leger gebruikt.
Van haar kant heeft het algemeen commando van het Syrische leger de jihadisten opgeroepen, de bevolking vrij te laten vertrekken (naar het gebied onder controle van het leger), de mijnen op te ruimen in de doorgangen die voorzien zijn voor het volk, de voedselvoorziening voor de bevolking toe te laten en toe te staan dat de zieken en gewonden geëvacueerd worden. Tenslotte wordt opgeroepen om gebruik te maken van het presidentieel decreet dat amnestie verleent aan strijders die de wapens neerleggen.
Deze laatste voorstellen zouden eigenlijk vanwege UNO organisaties moeten opgelegd en gegarandeerd worden. Daarvoor dienen toch de organisaties van de Verenigde Naties. En wat zien we? Met de regelmaat van de klok komen er oproepen om de voedselvoorziening in gebieden door de jihadisten gecontroleerd te verzekeren. Uiteraard slaan de jihadisten dat voedsel aan voor zichzelf en de rest verkopen ze aan woekerprijzen. En dan protesteren internantionale organisaties dat de Syrische regering dit wil verhinderen. Vervolgens worden rapporten opgesteld waarin onder vage bewoordingen “Syrië en de rebellen” beschuldigd worden van het gebruik van chemische wapens. Verder hebben we vorige keer al vermeld hoe uitgerekend Saoedi- Arabië een resolutie mag indienen om de schending van de mensenrechten door Syrië aan te klagen! Hoog tijd om heel het gedoe van deze corrupte internationale politiek eens grondig door elkaar te schudden. Hopelijk zorgt Trump daarvoor.
Een Trump-tornado ook in de internationale politiek
Als raadgever voor de nationale veiligheid heeft Trump gekozen voor generaal Michael T. Flynn, die beschouwd wordt als de briljantste officier van de inlichtingendienst. Hij is een katholiek van Ierse oorsprong, gehecht aan de familie, een felle tegenstander van H. Clinton en Obama. Het jihadisme heeft voor hem niets te maken met de islam maar is een politieke ideologie. Hij was fel gekant tegen de steun aan IS en de terroristen in dienst van Saoedi-Arabië, Qatar en Turkije. Volgens hem moeten inlichtingendiensten zich niet verliezen in steeds meer gesoffistikeerde technieken maar samenwerken met anderen om een gezond inzicht en vooral overzicht te krijgen.
Een aantal standpunten van de nieuwe president kunnen voor een aardverschuiving zorgen in de geo-politiek, tenminste als ze ook uitgevoerd (kunnen) worden. Van het allergrootste belang is het anti-interventionisme: niet tussenkomen in andere landen om hen te overheersen. Trump wil samenwerken met Rusland en de band met de NAVO wat losser maken. Putin heeft Trump al opgeroepen die concentratie van troepen aan de grens met Rusland terug te trekken als concreet teken van ontspanning. De NAVO heeft net 300.000 soldaten in staat van paraatheid gebracht om de confrontatie met Rusland aan te gaan. Jens Stoltenberg, secretaris generaal van de NAVO heeft al een pathetische oproep gericht aan Trump opdat de VS nu de NAVO niet in de steek zouden laten. Ondertussen wordt de verdeeldheid van de EU steeds groter. Er is enerzijds de oude druk om de sancties tegen Rusland te verlengen en er is anderzijds het gezond verstand dat zegt dat het economisch veel beter is zaken te kunnen doen met Rusland.
Wall-Street, het Pentagon, de multinationals, de NAVO, de omgekochte media en de lobbies zijn de drijvende kracht achter een “nieuwe wereldorde”, een globalisatie, mondialisatie, een ultra liberale anarchie van neo-feodalisme of een neo-kolianisme als het ideologisch vergif van de elite en de nachtmerrie van de gewone mens. Het is een totalitair plan dat de soevereiniteit van landen, de eigenheid van volken, de rijkdom van rassen en talen wil uitwissen en nivelleren om aan allen een wereldorde op te leggen, waarvan enkele oligarchen de alleenheersers zijn. En de media zorgen er voor dat het rijk van de leugen steeds maar uitbreidt. Zij zorgden er voor dat iedereen “wist” dat Sadam Hussein vernietigingswapens had zodat Amerika het land mocht vernietigen, dat Kadhaffi zogezegd zijn eigen volk uitmoordde zodat VS en NAVO Libië in een chaos mochten storten, dat het Syrische leger in Ghouta een massale aanval met chemische wapens had uitgevoerd (in feite door de rebellen met behulp van de geheime diensten van buitenlandse mogendheden gepleegd), dat de Russen het lijnvliegtuig MH17 hebben neergehaald (waarvoor in feite Kiev verantoordelijk is, dat dus meteen aangesteld werd om het onderzoek naar deze aanslag te leiden, terwijl het neutrale Maleisie meer dan een half jaar geweigerd werd in de onderzoekscommissie). De media zorgen er ook voor dat nu iedereen “weet” dat het de Russen en het Syrische leger zijn die Syrië aan het verwoesten zijn. Trump is begonnen met het politiek correcte denken van dit rijk van de leugen te ontmaskeren. Hij heeft maandag een ontmoeting gehad met de grote Amerikaanse nieuwsankers, die zogezegd hun diensten willen aanbieden. In zijn gewone stijl heeft hij hen uitgescholden voor een bende leugenaars en ook de chef van CNN, Wolf Blitzer niet gespaard. Uiteraard gaan de machtigen waartegen Trump reageert ook actie voeren. Kenneth P. Vogel geeft verslag van een groep rijke en machtige Amerikanen, waaronder uiteraard George Sorros (de aanstoker van de protesten tegen Trump) die een echte politieke en economische oorlog willen voeren tegen de verkozen president, om de hun verworvenheden veilig te stellen.
Volkeren staan op. De UK vraagt een Brexit, Nederland verwerpt de aanhechting van Oekraïne met de EU, Hongarije weigert te knielen voor Brussel, Moldavië en Bulgarije hebben zondag een uitgesproken pro-Russische president gekozen, in Frankrijk heeft de eerste ronde een overwinning opgeleverd voor François Fillon zodat hij kans heeft om president te worden. Hij is een man die én met Syrië én met Rusland wil samenwerken. En Trump heeft beloofd op zijn eerste dag als president het TPP (Trans Pacific Partnership) af te voeren om in eigen land opnieuw productie en innovatie aan te moedigen. Volkeren weigeren steeds meer de wil van een gulzige en oorlogszuchtige elite te dienen.
Sommigen zouden misschien graag hebben dat ik ook eens de immorele fratsen uit het persoonlijke leven van de excentrieke en impulsieve Donald Trump in de verf zou zetten, die bovendien nog razendsnel van standppunt kan veranderen. Daar houd ik me nu echter niet mee bezig, hoewel ik ze ook niet goedkeur. Als het bloedvergieten en het verwoesten in het Midden Oosten zou stoppen zal ik al heel blij en dankbaar zijn.En als de grootmachten eensgezind de terroristen in Syrië opruimen, kunnen we uiteindelijk aan een normaal leven en een gewoon religieus leven beginnen. Ik geef toe, het is een beperkt gezichtspunt, maar voor ons meer dan de moeite waard om hiervoor dankbaar te zijn.
P. Daniel

In zijn maandagse column stelt Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, de retorische vraag: 'Wie anders dan de universitair is volledig vrij en ongebonden om over de toekomst na te denken?'

Is die retorische vraag wel verantwoord? Wellicht gebruikt Torfs bewust het woord 'universitair' en niet 'universiteit', want voor de universiteit als instelling is vrijheid en ongebondenheid helemaal niet vanzelfsprekend.  Maar ook voor de universitairen, verbonden aan een universiteit, kan de kwestie van de 'onafhankelijkheid' niet afgedaan worden met een simpele retorische vraag.

Rector Torfs, zijn stafleden en zijn academisch personeel, zijn niet 'volledig vrij en ongebonden'.

Financieel, structureel  en organisatorisch, hangen zij met handen en voeten vast aan overheid en machtige privé-organisaties. 

Universiteit en personeel kunnen niet anders dan functioneren binnen een sociale, culturele, religieuze, economische context. Die bepaalt in grote mate de manier waarop universiteit en universitairen een rol spelen op het publieke forum.

Maak het concreet. Denk je dat bv. Torfs (of om het even welke andere rector) het aandurft op het publieke forum, de overheid of grote geldschieters, of belangrijke opdrachtgevers, tegen de haren in te strijken?

En hoe zit het met de ethische verantwoordelijkheid van universitaire onderzoekers? Kan de universiteit, kunnen de universitaire wetenschappers, zomaar voorbijgaan aan moreel verwerpelijke, destructieve  technische toepassingen van het geleverde onderzoekswerk? Is dergelijk onderzoekswerk te verantwoorden?

Neenee, rector Torfs. Er is een hemelsbreed verschil tussen het bewieroken van de universitaire vrijheid en onafhankelijkheid in een krantencolumn, en de harde economische en vaak onethische wetmatigheden waaraan universiteiten en universitairen zich (moeten) onderwerpen.

XI/46
Vrijdag 18 november 2016
Flitsen uit het leven van onze gemeenschap
Hierbij iets over hetgeen ondertussen bij het gewone werk hoort en over de opvang van enkele journalisten
Nogmaals lossen en laden
Het leven zelf is gelukkig veel minder eentonig dan het verhaal. Maandag was het weer een dag van zware arbeid. Eerst moesten tonnen kaarsen bij de voorraad geplaatst worden en daarna tonnen paraffine naar de fabriek gebracht om nieuwe kaarsen te maken. Dus tweemaal een grote vracht laden en lossen. En eigenlijk is ieder pak te zwaar om er vlot mee om te springen. Bovendien kwam daarna nog een container toe. En omdat het niet de eerste keer is dat er op een dag veel moet versleurd worden, viel er eentje van ons uit, met hevige rugpijnen. Gelukkig bleek dat er niets gebroken was. Het waren overbelaste spieren. Nu oppassen dat er niet meerderen voor een tijdje in de lappenmand geraken. Het aangename is wel dat er een keten kan gevormd worden van een reeks mannen die de last aan elkaar doorgeven. Voor Afrikanen is dat telkens een aanleiding om te zingen en te dansen, of om enkele behendige sprongen uit te voeren totdat ze moe stil vallen.
Twee Portugese journalisten
We moesten bovendien nog logement voorzien voor twee Portugese journalisten: zorgen voor een kamer, schilderen, elektriciteit, sanitair, deuren... Zij kwamen dinsdagavond toe en wilden een grote reportage maken. Ze zijn niet aan hun proefstuk toe want ze hebben al een behoorlijk deel van de wereld bezocht en vele reportages gemaakt en eentje heeft reeds verschillende merkwaardige prijzen gewonnen. Juist nu was er geen elektriciteit. Er was onderbreking gans de nacht en gans de dag tot woensdagavond. Voor ons wasmachine is dat geen probleem want dat is al enkele dagen kapot en de was stapelt zich op. Intussen wassen de fraters het noodzakelijke met de hand, zoals duizenden monniken vóór ons (niet?) hebben gedaan. Woensdag hadden de journalisten al een gesprek met abouna Georges in Qara. Toen ze terugkwamen hadden ze allerlei groenten en fruit bij en vroegen of ze voor het avondmaal mochten zorgen. Graag natuurlijk. En zo zaten we ‘s avonds met twaalf mannen te smullen met spullen die we niet direct gewoon zijn maar wel heerlijk vonden. We hadden de traditie gerespecteerd door de helft van al wat we gekregen hadden aan de zusters te geven. Terwijl we aten kwam er echter minder aangenaam nieuws. De journalisten moeten morgen vroeg op het ministerie van binnenlandse zaken gaan uitleggen wat ze allemaal komen doen. En dat belooft een heel lange weg te worden of een uitwijzing. De argwaan tegen journalisten is erg groot en met reden. Zo vierden we ’s avonds al meteen als ons laatste avondmaal. Donderdagmorgen was het een hartelijk afscheid met de nodige foto’s. Een van de journalisten moest vanwege zijn jongste zoon nog zijn dierbaarste speelgoed hier aan de kinderen geven en ik kreeg een mooi voetbaltruitje met daarop Ronaldo 7 Portugal. Dat zal voor de volgende match zijn. Wij beloofden intens te bidden opdat het met de journalisten toch goed zou aflopen en dat gebeurde ook. Donderdagavond kwam moeder Agnes-Mariam toe met het bericht dat de journalisten hun reportages mochten maken. Er was een lange en moeilijke weg aan voorafgegaan en zij hadden inmiddels zelf alle hoop al opgegeven. Toch kwam er een ommekeer. Als de valse en negatieve berichtgeving zoveel kwaad blijft doen aan Syrië en als je nu eens bekwame en bekende journalisten hebt die hieraan op de meest professionele wijze iets willen doen, waarom zou je hen niet aanmoedigen? Hierop kregen de journalisten alle vrijheid. Vrijdagmorgen kwamen ze in ons klooster toe om onmiddellijk weer te vertrekken naar Aleppo, samen met moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel.
Een aardbeving met naschokken
De vreugde om de Amerikaanse presidentsverkiezingen werd door veruit de meeste van onze lezers gedeeld en verschillenden stuurden me bemoedigende artikels en video’s in dezelfde zin. Eén persoon stelt zich bezorgd de volgende vraag. Door Trump te verwelkomen, doen we dan niet hetzelfde als wat sommigen deden in 1938 met Hitler? Een zeer goede vraag maar een totaal verkeerde inschatting. Onze tijd (en zeker Syrië) kan niet vergeleken worden met 1938, de aanloop naar een verschrikkelijke oorlog, maar met 1945, toen Europa er verwoest bij lag. Syrië is al uitgemoord en verwoest, wat voorlopig nog steeds doorgaat. En de draaischijf van dit “Hitler-regime” is H. Clinton. Sommige van onze excellenties stellen zich gewichtig aan en maken zich zorgen omdat Trump nu baas is van het leger, ook van de NAVO. En dat “madame génocidaire” en haar clan tot heden feitelijk baas van het leger was, zou voor hen geen probleem zijn? Voor de Amerikaanse oorlogsvoering is zij de kers op de taart. Sinds WO II werden hierdoor 50 regeringen van andere landen omver geworpen, de bevolking van 30 landen gebombardeerd en 50 staatsleiders vermoord. Het laatste van haar criminele acties is nog lang niet onthuld. Sinds 9 november worden opvallend veel officieren van de jihadisten vermoord in Oost-Aleppo, Idlib, Raqqa en ook in Irak. Is dit een onderlinge afrekening van rivaliserende bendes of is de administratie van Obama voor Clinton zo veel mogelijk sporen van haar duistere praktijken uit aan het wissen vooraleer Trump aantreedt? Sinds 1978 zetten de VS en Saoedi-Arabië jihadisten in om te vechten tegen de Sovjet-Unie, dan tegen Rusland. Dit gebeurde in flagrante schending van het charter van de VN. Ze werden gebruikt in de oorlogen in Afghanistan, Joegoslavië, Tchechenië, Irak, Libië, Syrië en doodden honderdduizenden mensen. Met Clinton bereikten deze criminele daden een hoogtepunt. Nu hebben Saoedi-Arabië, Qatar, Emiraten en Jordanië niet minder dan 60.000 Toyota’s gekocht voor IS! In ieder geval zijn we blij dat H. Clinton een halt werd toegeroepen. (Ze schijnt nu de echtscheiding aangevraagd te hebben!) Of daarmee de oorlogsvoering meteen stopt is uiteraard helemaal niet zeker. Een andere gedachte is deze. Amerikaanse vrienden vertelden dat ze destijds op Obama gestemd hadden omdat zij dachten dat hij de kandidaat van de vrede was. En onmiddellijk daarna bracht hij de oorlogsvoering in een nog hogere versnelling met dezelfde raadgevers als die van zijn voorganger. Onze Amerikaanse vriend, historicus en journalist Wesley Tarpley (www.tarpley.net) heeft in zijn (niet geautoriseerde!) biografie van Obama aangetoond dat deze ook maar een marionet is, met dit verschil dat hij een veel betere acteur en leugenaar is dan zijn voorgangers. Hij heeft het nucleair gevaar in onze wereld enorm vergroot, maar toch de Nobelprijs voor de vrede weten te bemachtigen, omwille van zijn schitterende uitspraken over de vermindering van de nucleaire dreiging! En het gebruik van chemische wapens heeft geen belang meer nu Rusland heeft aangetoond dat het de terroristen zijn die ze volop gebruiken. Als Syrië niet kan aangeklaagd worden, hoeft er niet meer over gesproken te worden. Kortom, het hele systeem is ziek, gebouwd op uiterlijke schone schijn om een niets ontziende totale overheersing van onze planeet te camoufleren tot verrijking van een corrupte elite. En moest de EU enige onafhankelijkheid hebben, dan zou ze niet toelaten dat op haar grondgebied zoveel Amerikaanse atoomwapens geplaatst worden! Er is iemand nodig van buiten de politieke gevestigde elite. En daar zou Trump goed voor kunnen dienen. Met 306 grote kiezers tegen 232 heeft hij voor de republikeinen de beste score gehaald sinds Ronald Reagan, (al heeft hij in het geheel minder stemmen behaald). Ze gaan van Ronald naar Donald. Hij ziet in ieder geval dat het geen zin heeft terroristen te blijven steunen, een “regeringswissel” te bewerken en landen te ontwrichten. Hij wil vechten tegen IS, niet tegen Irak, Syrië, Rusland, maar juist in samenwerking met anderen, zoals Rusland en Syrië. Hopelijk kan hij het ook doen. Hij lijkt verder niet de man die de christenvervolging achterbaks blijft steunen. Hij schijnt wel oog te hebben voor een steun aan het leven, het huwelijk en het gezin, wat tevens van kapitaal belang is voor iedereen en voor iedere samenleving. Hoe dit allemaal vertaald zal worden is niet duidelijk. En dat al zijn visies niet helemaal proper zijn, willen we graag aannemen. We hebben echter alle reden om hem als kandidaat van de vrede een kans te geven. De vrede in Syrië en elders zal in ieder geval met Trump veel dichterbij komen dan met haar die ons al meer dan vijf jaar in een Hitler-horror gestort heeft. De media, het Pentagon, de hele oligarchie waren tegen Trump. Hij werd belachelijk gemaakt met een of ander element uit een toespraak terwijl de Hillary hysterie maar bleef stijgen. Het Amerikaanse volk heeft de huichelarij en corruptie van de elite doorzien en afgewezen. De Europese excellenties staan nu perplex en weten niet hoe ze zich moeten gedragen. Ze schijnen niets begrepen te hebben.
Naar de uiteindelijke bevrijding?
Neen, we zijn nog niet zo ver, maar de “moeder van alle veldslagen” in Aleppo is in voorbereiding. We mogen voor het eerst sinds het begin van deze onrechtvaardige oorlog tegen Syrië ons de vraag stellen: gaan we nu eindelijk naar de definitieve bevrijding van Aleppo en Syrië? Zal binnen afzienbare tijd de Syrische president vanuit Aleppo een tv-toespraak kunnen houden tot het volk om allereerst de honderdduizenden Syrische martelaren te gedenken, te danken en voor hen te bidden? Hiervoor moet eerst het Hillary-tijdperk nog afgesloten worden, nl. de Amerikaanse obsessie om heel de planeet te controleren. Landen die zij vijanden noemen worden ontwricht, uitgestoten of gestraft. Landen die zij vrienden noemen worden bevorderd. Op 28 oktober 2016 werd Rusland uit de UNO Raad van de Rechten van de Mens gestoten, terwijl Saoedi-Arabië hierin een tweede mandaat kreeg. Nagenoeg niemand protesteerde. Op 15 november heeft de Saoedische delegatie voor de 3e commissie van de UNO voor de bevordering en de bescherming van de rechten van de mens . een voorstel van resolutie ingediend waarin “de toestand van de rechten van de mens in Syrië” wordt aangeklaagd (aangenomen met 116 stemmen voor, 15 tegen, 49 onthoudingen). Welnu, dit zijn toestanden die ooit heel die UNO Commissie voor de Rechten van de Mens zullen doen ontploffen, op dezelfde wijze als de modale Amerikaan nu de corruptie van de elite heeft aangeklaagd door voor Trump te stemmen. Het land waarin mensen minder waard zijn dan dieren, mag als algemeen procurator op het eerbiedwaardigste wereldvlak kritiek geven aan het land dat het hoogst geëvolueerd is in heel de Arabische wereld op gebied van gelijkheid en eerbied voor de mensenrechten. Blijft er van de geloofwaardigheid van zulke internationale instanties nog iets over? De kruik gaat zolang te water... totdat ze breekt. In elk geval heeft de permanente Syrische afgevaardigde bij de UNO voor een verpletterend antwoord gezorgd. (Bachar al-Jaafari : Quand le terroriste devient le défenseur des droits de l’homme, il devient possible que l’EIIL préside les opérations de maintien de la paix de l’ONU…, mondialisation.ca, 17 november 2016).
Inmiddels is het Russische vliegdekschip Admiraal Kuznetsov in Syrië aangemeerd om te helpen de wapenvoorraden, wapenfabrieken en loboratoria voor chemische wapens van de terroristen te vernietigen en de jihadisten op te ruimen. Burgers die in de omgeving wonen worden verwittigd weg te trekken en de ziekenhuizen worden van extra materiaal voorzien. Op dinsdag 15 november werden bombardementen uitgevoerd waarbij al een dertigtal al-Nousra strijders werden uitgeschakeld, waaronder de commandant Abul Baha al-Asfari. De gehele operatie van de bevrijding van Aleppo wordt nu beheerst door Rusland die zelf feitelijk een no-fly-zone heeft ingesteld om de illegale acties van het westen en hun vazallen tegen Syrië te beletten. We blijven hopen, ijveren en bidden voor de uiteindelijke vrede in Syrië.
P. Daniel

'We should never forget about beauty, which humanity needs so much!'

XI/45
Vrijdag 11 november 2016
Lossen en laden
Voor christenen blijft de zondag een rustdag. Het is de dag van de schepping en de verlossing. Wij eren God als Schepper en Christus als Verlosser. Centraal staat de plechtige viering van de eucharistie, het hart van de liturgie en het leven. We vieren de verrijzenis van Christus en onze mogelijke deelname daaraan. Tevens is het de dag van de mens, van de gemeenschap van de Kerk, de dag van het christelijke gezin en de familiedag van de christenen. Tenslotte is de zondag de “dag der dagen”. Wanneer de zondag op de juiste wijze wordt gevierd, valt alles in zijn plooien en krijgt het werk doorheen de week ook zijn juiste plaats. In het Arabische, overwegend mohammedaanse Syrië is de zondag evenwel een werkdag. En zo stond er deze zondagmorgen een vrachtwagen klaar, die moest geladen worden met allerlei medisch materiaal als hulpverlening aan de erg lijdende bevolking van Aleppo. Daarna moest een tweede vrachtwagen geladen worden met materiaal voor gehandicapten: een grote menigte krukken, rollators en rolstoelen in alle maten en modellen. Deze oorlog heeft heel veel mensen verminkt en gehandicapt gemaakt. Zo was onze “vrije” zondagvoormiddag al voor een flink deel gevuld met zwaar werk. En in de loop van de week kwam een vrachtwagen om de kaarsen die intussen gemaakt waren op te halen. Ook dat was weer een flink werk. Donderdagmorgen werd vanuit Tartous tenslotte een nieuwe container verwacht die moest gelost worden en weer geladen met materiaal dat al geordend, geselecteerd en genoteerd was. In feite kwam de container echter enkele dagen later toe. Niettemin was er veel werk om de zomerkleding voorlopig apart te houden en de winterkleding klaar te zetten. En dat is een gesleur van onder naar boven en van links naar rechts. Het was deze week slepen, lossen en laden.
Terwijl de westerse christelijke vroomheid krioelt van allerlei devoties is dit in de byzantijnse traditie anders. Afzonderlijke devoties zijn daar nagenoeg onbekend. Alles is opgenomen in de liturgie zelf. De oosterse liturgie kent b.v. een zeer grote verering van Maria, de Moeder Gods, maar deze gaat niet langs twijfelachtige inspraken en visioenen. Alles wordt in een levendige liturgie gevierd. Toch hebben we deze week besloten om een klassieke noveen te bidden, nl. gedurende negen dagen lang de dag te besluiten met een rozenhoedje. Er zijn namelijk bijzondere intenties waarvoor we willen bidden. Vooreerst dat de lijdensweg van het Syrische en Iraakse volk zou eindigen en dat Aleppo en Mossoul echt bevrijd zouden worden van de door het westen systematisch georganiseerde terreur. Vervolgens zijn er de Amerikaanse presidentsverkiezingen die niet alleen voor het Amerikaanse volk maar voor heel onze planeet van belang zijn. We bidden dat hun geoliede oorlogsmachine mag stoppen en dat het land een andere weg mag inslaan. We bidden ook dat de maroniet generaal Michel Aoun, die eindelijk verkozen is tot president van Libanon, zijn werk kan doen. Omdat het een sterke man is en een overtuigd christen hebben de grootmachten zijn verkiezing 2,5 jaar tegengehouden. Deze grote mogendheden hebben het christelijke Libanon al omgevormd tot een overwegend moslimland in dienst van Israël – door de christenen uit te moorden of te verdrijven en Palestijnse soennieten in hun plaats te brengen. Zo is ook Libanon nu een overwegend moslimsland. En ze willen de christelijke invloed steeds meer verzwakken. Verder zijn er een reeks intenties met betrekking tot onze beide gemeenschappen, de vrouwelijke en de mannelijke tak van Mar Yakub. Onnodig te zeggen dat we tevreden waren met wat we gevraagd en verkregen hebben met de Amerikaanse verkiezingen. In elk geval geen kandidaat voor de oorlog maar een voor de vrede. Het motor van de oorlogsvoering zal hopelijk wat beginnen te sputteren en de VS politiek zal wellicht een andere en betere weg inslaan, tenzij de oligarchie beslist heeft van deze gelegenheid gebruik te maken om langs een burgeroorlog in de VS terug haar macht te grijpen.
Trumps trompetgeschal
Donald Trump, presbyteriaan en schatrijk zakenman, heeft ruimschoots de verkiezingen gewonnen en wordt de 45e (en oudste) president van de VS. De machtige media reageren totaal verrast, de gezaghebbende westerse politici zijn geschokt en spreken van een “zwarte dag”. Sommige eminenties schuwden zelfs de vergelijking met Hitler niet. Zo ging het ongeveer ook bij de Brexit. Media en politici voorspelden dat daarmee de hemel op ons hoofd zou vallen, maar van dit doemscenario was niets te merken en in Engeland lijkt het beter te gaan dan voorheen. Alle gezaghebbende westerse media en politici voorzagen en voorspelden een klinkende overwinning voor Hillary en een vanzelfsprekende nederlaag voor de clown Trump. En wij, die geen krant of tv hebben, amuseerden ons met zoveel onnozelheid. Vorige week schreven we over het einde van een monopoly. Deze verkiezingsuitslag is hiervan nu het verpletterende bewijs. De grote media en politieke luidsprekers zijn hun geloofwaardigheid kwijt. Tot heden konden ze de mensen doen geloven wat ze wilden. Hun rijk loopt ten einde. De opiniepeilingen werden systematisch opgeklopt ten voordele van H. Clinton. Tachtig procent van alle media steunden Hillary! De oligarchie, laat ons zeggen de wereldheersers, snelden haar ter hulp met hun grootste middelen. De bankiers van Wall Street, de bazen van de wapenindustrie, de goudmijnen van Saoedi-Arabië en Qatar deden wereldwijd hun werk met hun machtige lobby’s. De geldstroom vloeide naar Hillary en uiteraard tegelijk in een moeite door naar de Foundation Clinton. De Hillary hysterie bleef maar stijgen. Haar overwinning kon niet meer stuk. Dat zij zelf aan de basis lag van de oprichting van IS werd verzwegen. Dat ze met Saoedi-Arabië en Qatar een netwerk van staatsterrorisme uitbouwde om de hele wereld aan zich te onderwerpen, naar willekeur volken uit te moorden, soevereine staten te vernietigen, massa’s mensen op de vlucht te jagen en in een bittere ellende te storten, kwam niet in de media. En de seksschandalen van de familie Clinton waren hierbij slechts een voetnoot. Neen, zij riep nog huichelachtig op om het terrorisme te bestrijden en de westerse vazallen deden enthousiast mee. De Franse toppolitici kwamen woorden te kort om haar te loven en tegelijk hun intieme vrienden van Saoedi-Arabië en Qatar de hemel in te prijzen voor het zogenaamde schitterende werk dat zij verrichten in het Midden Oosten. En de heersers van de wereld hadden in heel het westen hun handlangers en aanbidders. Het percentage van criminele meelopers tussen onze politieke excellenties blijkt hoog te zijn. Overal stonden machtige lobby’s klaar om Hillary toe te juichen. Als drijfveer van een wereldwijde maffia-clan kon ze de NAVO aanzetten om Oost Europa vol te stoppen met bases, soldaten en oorlogsmateriaal, klaar om om op ieder moment oorlog te voeren tegen Rusland en liefst meteen tegen China. Zij, de verdedigster van de mensheid waarschuwde de wereld voor de as van het kwaad: Rusland, Iran, China! Met één vingerknip zou zij haar oorlogsmachine in gang zetten om het kwaad uit te roeien (met de hulp van IS, maar dat werd niet gezegd). Wat een genade voor onze wereld! De Britse generaal, Sir Richard Shirreff vindt het verschrikkelijk dat Trump verkozen werd omdat nu de oorlog tegen Rusland misschien niet kan doorgaan. Wat een gemiste, historische kans (voor de wapenbazen)!
En daar stond Donald Trump, alleen, met zijn persoonlijk fortuin, zonder politieke steun. Hij werd voorgesteld als een gek, een extravagante en misschien klopt daar wel iets van. Voor sommige hoge functies is het niet absoluut nodig dat je een beetje gek bent, maar het kan wel helpen. Trump vertegenwoordigde in ieder geval het protest van het gewone volk, vooral de blanke middenklasse, de stem van de zwijgende meerderheid tegen de manipulatie en het bedrog van de elite. De grote internationale media waren bij de overwinningsviering van Trump niet eens welkom en zijn toespraak had niets van de wollige, hoogdravende ‘historische’ woorden van een Obama die de volgende dag decreten uitvaardigde om precies het tegendeel te doen. Het was eerder een simpel dankwoordje. Er waren geen machtige lobby’s die mensen optrommelden en betaalden om te komen. De mensen kwamen uit zichzelf naar hem luisteren. Dit is het einde van de macht van de grote media en van de oligarchie, de wereldheersers. Het Amerikaanse volk is eindelijk opgestaan tegen zijn corrupte leiders. In Frankrijk kijkt volgens een (hopelijk niet getrukeerde) opiniepeiling nu al meer dan 30% nooit meer naar een politieke uitzending. Tegelijk is er ook een steuncomité voor Trump dat het politieke debat in Frankrijk wil “trumpiseren”, d.w.z. weg met de mooie toespraken vol leugens, bedrog, corruptie en misleiding. Het kan ook voor de andere westerse landen een aansporing zijn om te protesteren tegen de top-criminaliteit van de hoogste politieke leiders.
Vervroegde nieuwjaarswensen
Het is nog te vroeg om te zingen over vrede op aarde aan alle mensen van goede wil. Dat doen we met Kerstmis. Toch willen we ons al voorbereiden nu er een nieuwe president is in de VS. Al blijft het een vraag of hij het protest van het gewone volk tegen een door en door corrupte politieke leiding ook kan waarmaken, mogen we minstens hopen op een grotere kans voor vrede in Syrië
Voor de VS zelf bidden, wensen en hopen we dat president Trump voor het hoogste gerechtshof rechters zal benoemen die ondubbelzinnig het leven, het huwelijk en de familie verdedigen. Daarmee kunnen de wortels van een gezonde samenleving weer versterkt worden. We hopen dat dit eveneens in de internationale organisaties mag doordringen, alsook in de afzonderlijke landen opdat de doodcultuur waardoor we nu omgeven worden, mag omgebogen worden tot een cultuur van leven.
Op internationaal vlak wensen we dat de grootmachten met elkaar kunnen overleggen als gelijkwaardige en soevereine staten. Dit is nu nog onmogelijk wegens de feitelijke oudbakken overheersingsdrang van de VS. Op een belangrijke vergadering van de VN Veiligheidsraad (28 oktober 2016) heeft Rusland voorgesteld dat er een samenwerking zou zijn tussen de VN en de OCS, de organisatie van samenwerking van Shangai (met Rusland en China) om de drugshandel en het terrorisme te bestrijden. De OCS vertegenwoordigt 40% van de wereldbevolking. De VS hebben dit met hoogdravende huichelarij geweigerd onder het voorwendsel dat ze niet kunnen samenwerking met staten die de schuld zijn van het terrorisme. Het is nogmaals een poging van de VS om hun eigen misdaden aan anderen toe te schrijven. Het zijn de VS die de wereldwijde drugshandel en het terrorisme hebben gesticht en blijven onderhouden. Een groot deel van het volk weet dit en daarom werd Trump verkozen. Wij hopen dat hij de VS van richting kan doen veranderen, zo niet ontstaan er twee werelden. In een deel van de wereld zal de VS de absolute macht blijven behouden, internationale regels naar believen kunnen negeren en anderen aan zich onderwerpen. In een ander deel zullen de soevereine landen als gelijken met elkaar verdragen sluiten. Er zal dan echter geen mogelijkheid meer zijn om vanuit dit laatste deel van de wereld op vakantie te gaan in Moskou of een Chinese computer te kopen. De VS zullen zorgen voor een soort nieuwe Berlijnse Muur tussen de twee werelden. We hopen dat Trump deze muur zal afbreken.
Voor Europa wensen we dat vooreerst de NAVO, die al meer dan 25 jaar over tijd is, eindelijk wordt opgedoekt. Als het geld daarvan naar het volk zelf gaat, zal er al flink wat van de armoede weggenomen worden. Dit zal niet meteen gerealiseerd kunnen worden. Het zal geleidelijk moeten gaan. De afzonderlijke landen moeten meer hun soevereiniteit gaan koesteren dan geloof gaan hechten aan een Europese zeepbel. En is er geen verdediging meer nodig? Jawel, maar die moet in de wortel worden aangepakt. Philippe de Villiers heeft in zijn nieuw boek “Les cloches sonneront-elles encore demain?” een hoofdstuk gewijd aan het geheime plan van de wereldelite. Het is een plan, opgesteld samen met de moslimbroeders en de salafisten om geleidelijk in Europa het gelukzalige islamitische kalifaat te vestigen en zo de christelijke wortels helemaal uit te roeien. Het is een ideologie van de zogenaamde gelukkige humanisatie, een globalisatie en nieuwe wereldorde. Neen, dit is geen uit de lucht gegrepen complot-theorie, maar een vaststelling op grond van feiten en documenten. Wie in Europa overigens eens rustig om zich heen kijkt, kan zelf zien dat we al aardig onderweg zijn. En zoals de meerderheid van het Amerikaanse volk het valse spel en de maffia-praktijken van de gevestigde leiders heeft afgewezen om te kiezen voor een excentriekeling waarvan nog bokkensprongen verwacht kunnen worden, zo zouden ook wij naar de kern van de zaak kunnen gaan. Mijn wens is dat we wakker worden en onze eigenheid respecteren met de onwrikbare menselijke en christelijke waarden. Iedereen is welkom indien hij/zij deze waarden onvoorwaardelijk wil erkennen. Moslims en alle anderen zijn dan in christelijke scholen welkom om de onovertroffen rijkdom van het christelijk geloof te leren kennen en beleven. Ook in de andere scholen zijn zij welkom indien ze de echte Europese waarden, die allemaal uit het christelijk geloof ontstaan zijn, willen aanvaarden. Al onze universiteiten zijn geboren uit kerkelijke instellingen. Dat is de werkelijkheid die blijft. De vage ideologieën van “alle godsdiensten gelijk”, “gelijkheid voor iedereen”, “huwelijk voor iedereen” enzovoort, zijn zeepbellen die eens open spatten.
We verwachten dat de hysterie van de Russofobie, Syrofobie, Iranofobie, Sinofobie... gaat verminderen of zelfs uitdoven en dat de VS werkelijk met Rusland in staat is samen te werken zodat de oorlogen in Oekraïne, Syrië, Irak en elders in een samenwerking van gelijkwaardige partners kan worden opgelost. In Syrië kan IS dan in enkele weken totaal verdwijnen. Het bestrijden van de kanker van de islamitische staat en het overwinnen van het wereldterrorisme zijn niet het grote probleem. Het echte probleem ligt bij de grootmachten die deze terroristen willen blijven gebruiken om overal in deze wereld hun belangen te vestigen. Waarom spreken de westerse media plots van de barbaarsheid en de “oorlogsmisdaden” , zogenaamd gepleegd door Syrië en Rusland in Aleppo? Omdat ze vrezen dat daar de 6000 Al Nousra strijders toch zouden overwonnen worden en dat zou blijken dat ze wel degelijk geholpen worden door de speciale strijdkrachten van de VS, de NAVO, bijzonder de Engelse, en Franse. Ooggetuigen hebben al gezien dat er niet alleen vreemde jihadisten zijn Aleppo zijn maar ook speciale strijdkrachten van de NAVO met het meest gesofistikeerde oorlogsmateriaal. En ondertussen beweren de media dat het westen in Syrië alleen maar de gematigde opposanten helpt om het land naar een goede westerse democratie te leiden. Wanneer zal er in Europa een Trump opstaan die de maskers kan afrukken?
P. Daniel

Het zijn harde tijden voor de zwarte medemens hier te lande.

Al generaties lang geniet het zwartepietenambt hoog aanzien. En talrijk waren en zijn dan ook de gegadigden voor de nobele helperstaak aan de zijde van de Sint. Nog talrijker zijn de gepensioneerde Zwarte Pieten. Zij kijken met weemoed terug op hun carrière.

Al deze hoogst aangename en voldoening gevende ervaringen, zijn niet langer weggelegd voor de zwarte of bruine naasten, nu de Roetpiet de officiële Piet wordt.

Want hoe moet dat nu, wanneer die lieve buren van ons, de ambitie koesteren of aangezocht worden, helper van de Goede Sint te worden? Hoe kunnen zij in godsnaam getransformeerd worden in Roetpieten? Pure discriminatie, dat is het! 

En wat zal er gebeuren met Sinterklaas? Kan het nog lang geduld worden dat de grote kindervriend gewoonweg blank is? Wanneer komt de eerste zwarte Sinterklaas in Antwerpen aan, vergezeld door helemaal witte of wit-zwarte Zwarte Pieten?

Een punthoofd krijg je ervan.

De kindertjes kan het gelukkig geen bal schelen.

(Foto 1: witte Roetpiet

 Foto 2: zwarte Roetpiet)

De voormalige Democratische presidentskandidaat Bernie Sanders, reageert als volgt op de overwinning van Trump:

‘Indien Donald Trump ernstig is over het uitvoeren van zijn beleidspunten om het leven van de werkende gezinnen te verbeteren, zijn ikzelf en andere progressieven bereid om met hem samen te werken.’

‘Als hij racistische, seksistische, xenofobische beleidspunten nastreeft en beleidspunten die nefast zijn voor het milieu, zullen we ons echter hevig tegen hem verzetten.’

‘Donald Trump speelde in op de woede van een kleiner wordende middenklasse die het economische, politieke en mediatieke establishment beu is’.

‘Mensen zijn het beu om langer te werken voor minder geld en dat ze geen hoger onderwijs voor hun kinderen kunnen betalen. Ze zijn het beu om te zien dat goedbetaalde jobs naar China of andere lageloonlanden gaan en dat miljardairs geen belastingen betalen, terwijl de rijken steeds rijker worden.’

Wat volgens Sanders de (Amerikaanse) 'mensen' beu zijn, kan ook bij ons zonder veel moeite gedetecteerd worden.

Het valt nog te bezien of een supermiljardair als Trump, die altijd alleen maar bezig is geweest met zichzelf en met zijn fortuin en werknemers op een 19de eeuwse manier behandelde, de wil heeft 'om het leven van de werkende gezinnen te verbeteren'.

Maar één woord: VERBIJSTERING.

Het is goed dat Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven,  in zijn columns geregeld de aandacht vestigt op het transcendente, op religie, op geloof, op Kerk, op God, en de (nagestreefde) alleenheerschappij van de Rede relativeert of in vraag stelt.

Die aandacht en vraagstelling zijn voor heel wat mensen klaarblijkelijk confronterend. Enerzijds roepen zij soms vrij agressieve en fundamentalistische antireligieuze reacties op. Anderzijds geven zij de kans om met een ruimdenkende en onbevangen geest zowel het transcendente als het materiële te benaderen.

Het is opvallend en m.i. verontrustend dat de 'woordvoerders' en de 'opiniemakers' van het 'ongeloof', denk aan filosofen als Vermeersch, Boudry en aan een politicus als Dedecker, hun taak vooral zien in agressieve aanvallen op geloof en Kerk, eerder dan voor de dag te komen met een positief gedachtesysteem voor de zingeving van mens en maatschappij.

Tegenover die agressie steekt de serene, vragende, zoekende houding van de gelovigen en de Kerk, hier bij ons, positief af.

De gebedsintenties van paus Franciscus voor november handelen over de vluchtelingen.

Bekijk de video via onderstaande link.

XI/44
Vrijdag 4 november 2016
Uit het dagelijkse leven van de gemeenschap
De mannelijke tak van Mar Yakub leeft nu helemaal apart. Alleen de eucharistie (en de aanbidding op donderdavond) vieren we samen met de zusters in de kerk. Er is een grote hoeveelheid en variatie aan werk. In de nieuwbouw moeten nog vele kamers geschilderd en klaargemaakt worden. De oude deuren moeten afgeschuurd en opnieuw gesapt worden. De hulpgoederen moeten nog steeds geordend en opgeborgen worden en er is nog altijd werk in de tuin. Nu is de olijvenoogst begonnen. Bovendien worden iedere dag twee uren les voorzien, een in de voormiddag en een in de namiddag. Eenmaal per week is er spel voorzien, meestal met de kinderen die in de gemeenschap van de zusters worden opgevangen. En natuurlijk, zaterdag en/of zondagavond zoeken we een leerrijke of humoristische film om samen van te genieten. Bij dit alles blijft de zorg voor het dagelijkse “huishouden” zoals de was van de klederen en vooral het klaar maken van de maaltijden. Het is voor mij een volkomen raadsel hoe de fraters het klaarspelen iedere dag op korte tijd zowel voor de middag als voor de avond een (weliswaar erg eenvoudige) warme maaltijd klaar te maken voor een tiental mannen (wij 8 + 2 arbeiders, en soms nog onverwachte gasten). Er is een beurtrol voor het koken en de betrokken frater krijgt daarvoor ‘n twee uur tijd. Als er elektriciteit is, beschikt hij over een elektrische plaat, zoniet gebruikt hij een gasvuur, zoals op kamp. Een van de oudere fraters is verantwoordlijk voor de aanvoer van het materiaal en het toezicht. Het zijn hoegenaamd geen vijfsterren-maaltijden, maar dikwijls best smakelijk. Ik kan mij niet voorstellen dat ik, met hun leeftijd, in staat was zelfstandig een middag- of avondmaal klaar te maken. Dit neemt niet weg dat er een verschil merkbaar is in werkritme. Vooral als drie Afrikanen samen zijn, is de verleiding groot om het werk met overvloedige zang en dans te omgeven, wat niet altijd bevorderlijk is voor het werk zelf. Ze zijn in ieder geval van goede wil en geraken steeds meer ingeburgerd. Ondertussen halen we zoveel mogelijk warme kleding en dekens boven, want de koude hebben ze nooit gekend. En het is helemaal nog niet echt koud. We moeten maatregelen nemen tegen de winter. Wel is er af en toe een zeer sterke wind, ja een storm en dan vliegt alles wat niet vast staat rond, terwijl het stof en het zand overal doordringt. Wij hopen en bidden dat die fraters in deze woestijn hun roeping mogen vinden zoals vele duizenden monniken voorheen. Ondertussen zijn we er ons goed van bewust dat er in Syrië nog vele families zijn die echt honger en koude lijden en ook met hen willen we verbonden blijven.
Naar het einde van een monopoly
De westerse heersers van de wereld hebben een langdurig monopoly van informatie en telecommunicatie kunnen handhaven. Zij beslisten tot heden over de algemene opinie en schreven voor hoe de mensen moesten denken over situaties, landen en mensen. Zo werd de Syrische president, die vijf jaar geleden door nagenoeg niemand gekend was, voor iedereen plots de meest gruwelijke dictator en Putin was dé moordenaar in deze wereld. Ieder afwijkend bericht werd in de kiem gesmoord. Radio- en tv-stations van het zogenaamde afwijkende, onbetrouwbare en leugenachtige Kremlin werden verboden in het westen, de Russische RT banken in Engeland werden gesloten, journalisten met een andere mening werden de mond gesnoerd of, zoals in Oekraïne, vermoord. Alle technische, politieke en administratieve middelen werden gebruikt om de voorgeschreven opinie te handhaven. Dat was tot heden de dwingende houding van het westen. Er is echter verandering op komst. Mensen staan steeds meer open voor nieuws dat “van de andere kant” komt. Voor de “gruwelen” van Assad en de “moorden” van Putin vinden ze dat het meer op propaganda dan op bewijzen berust. Dat Rusland klaar staat om de Baltische staten en Polen binnen te vallen vinden velen ter plaatse lachwekkend. Ondanks de steeds maar herhaalde grove beschuldigingen voor het neerhalen van het Maleisische lijnvliegtuig MH17 op 17 juli 2014 is er niet het minste bewijs van de schuld van Moskou, terwijl de betrokkenheid van Kiev zelf alsmaar duidelijker wordt. En steeds meer Europese landen weigeren tegen Rusland nieuwe sancties uit te vaardigen, die vooral de eigen economie bedreigen. Door het dictatoriaal monopoly van het westen, dat de kampioen wil zijn van de vrijheid van spreken en pluralisme van meningen, wordt het tegendeel bereikt. Assad en vooral Putin worden in het westen steeds meer gewaardeerd, als degenen die echt het wereldterrorisme bestrijden en de soevereiniteit van landen verdedigen tegen een voorbijgestreefde eenzijdige westerse wereldoverheersing. In heel Syrië zie je op verschillende plaatsen de twee foto’s van de Syrische en Russische president. Ook in het westen zullen ze steeds meer aanzien krijgen, radikaal tegen het “politiek correcte” denken in. Een langdurig westers monopoly van informatie en telecommunicatie loopt ten einde. Mensen willen waarheid en geen opgedrongen “politiek correcte mening”.
Aleppo, een onduldbare georganiseerde nachtmerrie
De toestand in Aleppo wordt steeds dramatischer, ook voor de christenen. Van de 150.000 blijven er nauwelijks nog 30.000 ter plaatse over en alle kerken zijn in min of meerdere mate verwoest. Burgers worden door de rebellen als menselijk schild gebruikt. Toch lijkt de bevrijding van Aleppo op handen te zijn en tegelijk openbaart zich de dubbele houding van het westen: enerzijds zichzelf voorstellen als de grote redders en al de anderen beschuldigen van oorlogsmisdaden, maar ondertussen ervoor zorgen dat het land geheel vernietigd wordt om eigen belangen te dienen. De internationale coalitie onder leiding van de VS (waaraan ook België deelneemt) heeft nooit de bedoeling gehad het terrorisme te bestrijden. Dat was slechts een voorwendsel. Ze wilde een “regeringswissel” of val van de regering bewerken. Omdat deze wens maar niet vervuld geraakte, blijft deze coalitie haar terroristengroepen steunen om het land verder uit te moorden en de infrastructuur te verwoesten. En dat zien zij altijd als gunstig, want dan kan het westen, wanneer het dit land, dat ze zelf verwoest hebben, in handen heeft, weer opbouwen, nog eens op kosten van het land. Ja, het westen is verantwoordelijk voor de oorlogen én voor het terrorisme niet alleen in Syrië maar in het hele Midden-Oosten, een schuld die het handig in de schoenen van Syrië en Rusland heeft geschoven. Als de VS zogenaamd nu meehelpt om Mossoul (Irak) te bevrijden, waarom zijn ze dan zo ijverig en illegaal bezig in Raqqa (Syrië)? Syrië en Rusland hebben inmiddels 12.000 vierkante km van rebellen gezuiverd en 900 dorpen, wijken of organisaties samengebracht in de beweging van de mussalaha of verzoening. De westerse inzet voor democratie, welvaart, modernisering en vrede is in feite een ontwrichting en ontworteling van landen, waardoor het zijn eigen politieke en economische doeleinden wil opleggen. Omdat het Syrische leger en de Russen de rebellen steeds meer bestoken, heft het westen een luide klaagzang aan over de humanitaire crisis in Aleppo. En wanneer dan een humanitaire pauze wordt afgekondigd, zorgt het westen er telkens weer voor dat hun rebellengroepen extra aanslagen plegen. Volgens Sergei Shoigu, Russisch minister van landsverdediging doden de “gematigde rebellen” dagelijks tientallen burgers die langs de humanitaire corridors willen vluchten en vallen ze naast de hulpkonvooien ook woonwijken, scholen en hospitalen aan met tanks en raketten. Hierover geen woord in de westerse pers, die deze rebellen beschouwt als de eigenlijke bewerkers van de vrede. Het bestrijden van deze rebellen door Syrië en Rusland blijft het westen bewenen als de grote humanitaire crisis in Aleppo. Ondertussen hadden de Russen, op bevel van Putin al 16 dagen lang geen enkele luchtaanval uitgevoerd in Aleppo. Bovendien gebuiken de rebellen volop verboden chemische wapens. Jaren lang is het gebruik van chemische wapens beschouwd als de “rode lijn” waarmee het westen zichzelf de toestemming wilde geven om Syrië militair binnen te vallen. Ondanks verwoede pogingen en niet aflatende zogenaamde officiële rapporten, vinden ze geen bewijzen om Syrië hiervan te beschuldigen. En omdat Syrië niet kan aangeklaagd worden is dus niemand schuldig aan het voortdurend gebruik van chemische wapens. De brieven met de bewijzen hiervan door de Syrische ambassadeur bij de VS, stapelen zich op, maar krijgen geen enkel gevolg. De Russen hebben nu hun eigen militaire deskundigen naar Aleppo gestuurd om te onderzoeken wie welke chemische wapens gebruikt. Ondertussen is ook voor de gifgasaanval in Ghouta (augustus 2013), waarvoor rebellen een massa kinderen hebben ontvoerd uit Lattakia, met behulp van de geheime westerse diensten, nog altijd niemand verantwoordelijk gesteld, simpelweg omdat men blijft proberen om Syrië hiervoor de schuld te kunnen geven. Het is duidelijk dat Syrië en Rusland aanvankelijk van geen nieuwe humanitaire pauze meer wilden weten. Toch heeft Valery Gersimov, chef van de Russische generale staf voor vandaag een humanitaire pauze van 10 uur aangekondigd. Hij heeft er wel duidelijk bijgevoegd dat de rebellen, die zich niet willen overgeven, geen enkele kans zullen hebben om te ontsnappen.
De melchietische (= katholieke) aartsbisschop van Aleppo, Mgr. Jean-Clément Jeanbart smeekte vorige maand reeds in een brief aan de Franse politici en burgers de terroristen niet meer te steunen en terug te trekken. De ondraaglijke nachtmerrie voor de inwoners, die inmiddels nog merkelijk erger geworden is, beschrijft hij als volgt:
“Sinds vijf jaar leggen deze terroristen de wet op, waar de burgerlijke overheid niet meer in staat is aanwezig te zijn. Ze hebben overal terreur gezaaid, tienduizende onschuldigen gedood, duizende fabrieken, de handel en de openbare diensten vernietigd, zonder enig medelijden de woonwijken geplunderd en de goederen van het land en van de burgers geplunderd. Ze hebben vele onschuldige slachtoffers gemaakt, ontelbare vredelievende mensen op beestachtige wijze vermoord, ook religieuzen, priesters en bisschoppen...” (blog: Riposte Catholique, 7 oktober 2016).
Uiteraard geldt deze oproep ook voor andere westerse landen en hun bondgenoten en vooral voor de VS. Pepe Escobar legt uit dat het politieke systeem in Amerika in feite beheerst wordt door ongenaakbare “meesters van het universum” en dat heel hun politiek zo corrupt is als het maar zijn kan. En al blijven de VS de kolos met de grootste legermacht, hun onbetwiste wereldoverheering van de laatste 25 jaar loopt ten einde. Op het einde van de jaren ’80 begon de ineenstorting van de oppermachtige Sovjet-Unie. Gaan we nu de “Amerikaanse droom” als een zeepbel zien uiteenspatten? De kampioene van de volkerenmoorden is nu presidentskandidate. In welk land ter wereld zou de kloof tussen de hoogste leiders en het gewone volk zo groot zijn als in de VS? Haar uitgelekte mails geven ons enig inzicht in haar nauwe banden met de moslimbroeders, met Saoedi-Arabië en de leiders van het wereldterrorisme. Tegelijk is het gebruik van haar persoonlijk email voor de hoogste staatsgeheimen een bom onder haar campagne. Zou deze madam uiteindelijk toch nog op de plaats geraken, waar ze eigenlijk thuis hoort, nl. in de gevangenis in plaats van in het Witte Huis? (Pepe ESCOBAR, Hillary Clinton, FBI and the real November Surprise, Sputnik International, 31.10.16).
P.S. Een vriend zond me dit goed Nederlands artikel over de situatie in Aleppo: http://www.uitpers.be/index.php/midden-oosten/1074-aleppo-gegijzeld

Onvoorstelbaar dat er ook hier in bepaalde kringen en bij sommige journalisten sympathie en steun wordt opgebracht voor Trump. En nog opvallender is dat in de media gepoogd wordt Clinton als een uiterst onpopulaire, onbetrouwbare politica te framen. Dat gebeurt in veel mindere mate voor Trump.

Uiteraard kennen wij niet voldoende de achtergronden van de Amerikaanse politiek en politici. We lezen wat in onze kranten verschijnt, en een uiterst beperkt aantal mensen informeert zich ook via de Amerikaanse media.

Daar halen ook de journalisten die bladzijden vullen over de campagne , de mosterd. Het is me al vaak opgevallen dat uitgebreide artikels van topjournalisten bij ons, gewoon weggeplukt worden uit de internetedities van bv. The Washington Post, The New York Times, USA Today, Time, enz.

Als men als Europese democraat, de megalomane, egocentrische, verwarde, seksistische, racistische, scheldende, dictatoriale, gevaarlijke kwast die Trump is, steunt, is er toch iets fundamenteels mis.

Bij ons zou een politicus als Trump geen schijn van kans maken. Voorlopig toch niet. Want op een subtiele manier wordt Trump ook hier gesteund, door niet langer het enorme verschil in  beleidservaring en -inhoud, én in stijl te willen zien, door Clinton zwarter dan zwart af te schilderen, door ze naar het griezelige niveau van een agressieve profiteur te duwen.

En die bewuste vervaging -''t is kiezen tussen de pest en de cholera'- speelt in het voordeel van een gevaarlijke racist en komt ook hier uit de hoek van rechtse ultraliberalen.

alXI/43
Vrijdag 28 oktober 2016

Flitsen uit de gemeenschap

We leven vanaf vandaag nog met acht in de nieuwbouw. . De drie ouderen (de 2 fraters en ik) samen met de drie Nigerianen zijn de groep die gekomen is om zich te engageren in deze gemeenschap. Een jonge Fransman en Vlaming komen meeleven of meehelpen. Op vrije basis werken, bidden, studeren zij mee. De Franse chirurg samen met de Franse Egyptenaar en een Franse mevrouw, die twee maanden met de zusters heeft meegeleefd, zijn vertrokken. De chirurg voelt zijn komst een beetje aan als een mislukking. Hij had ruim een maand voorzien om te komen helpen. Vlak voor zijn vertrek kreeg hij uiteindelijk als eerste en enige de vergunning om als vreemde arts te mogen werken. Hij heeft vooraf een verkenningsbezoek gebracht aan Aleppo en besefte dat hij een ploeg nodig heeft rondom zich voor het opstarten van een zinvol werk, dat later ook enigszins kan verder gaan. Hij kent geen Arabisch en is niet vertrouwd met de cultuur. Hij denkt er nu aan om zelf een ploeg samen te stellen en later terug te keren. Zijn vergunning blijft immers geldig. Inmiddels was hij een aangename gast die graag meehielp met karweitjes en contact genomen heeft met het plaatselijk medisch centrum in Qâra en tevens de gemeenschap verzorgd heeft bij allerlei ziektes en kwalen. Donderdagavond hebben we wat eerder eucharistie gevierd, een tijd aanbidding gehouden, samen het avondmaal genomen om afscheid te nemen van de drie Fransen. De chirurg stelde zich de vraag of zijn familie en vrienden hem gaan geloven als hij vertelt dat de werkelijke toestand hier op vele punten tegengesteld is aan al wat de westerse media melden.
Het kaarsenfabriek is weer in werking omdat er een bestelling is. Daar moet nu van ons uit alleen toezicht over gehouden worden. Er zijn twee werklieden die kaarsen maken, en ’s middags krijgen zij eten van wat ook wij eten en wat de fraters hebben klaar gemaakt. Iedere dag is er overvloed aan werk, zorg en onverwachte gebeurtenissen. Bovendien wordt ons gevraagd deze dagen extra te bidden voor de bevrijding van Aleppo en Mossoul omdat het beslissende dagen zijn. Daarom wordt ’s avonds de “paraclisis’ gebeden en tussendoor is er vrije aanbidding voorzien in de kerk. Tegelijk wordt iedere dag nog gewerkt aan de hulpgoederen, vooral kleding en medisch materiaal: sorteren, noteren en klaar maken voor verzending.

Aleppo

De wettige coalitie rond Syrië is Aleppo geleidelijk aan het bevrijden. Er blijven echter grote moeilijkheden. De terroristen weigeren zich over te geven en de VS weigeren, nu al bijna een jaar, hun “gematigde rebellen” te scheiden van de gekende terroristengroepen en al Qaida omdat ze die hele groep terroristen in Syria willen houden om alsnog de regering omver te werpen. Hierdoor blijven ze samen met al Qaida naar hartenlust moorden en verwoesten. De acht uitgangen die voorzien zijn voor de bevolking worden door de terroristen onder vuur genomen, evenals de hulpkonvooien. Er zijn slechts enkele mensen kunnen vluchten. Vitaly Churkin, Russisch ambassadeur bij de UNO onthult dat de VS Tow anti-tank raketten , wapens en afweergeschut aan de terroristen blijven leveren. En gisteren vernamen we dat er op het Karmelitessenklooster in Aleppo een enorme obus werd afgevuurd, die gelukkig niet ontplofte.
En de media liegen verder. Voor de westerse pers zijn er plots geen terroristen meer in Aleppo. Ook de gevierde oorlogsjournalist van de vrt komt weer met een verhaal dat de werkelijke toestand in de oorlog moet onthullen: “de IS tracht zich met alle middelen te verdedigen”. Het is alsof hij smeekt om hen ocharme toch te helpen in hun wettige zelfverdediging tegen de gruwelijke agressie van Syrië en Rusland. Het zijn allemaal van die brave gematigde rebellen die de democratie proberen te brengen. Dat de bewoners van Oost Aleppo hun gruwelen willen ontvluchten om in het gebied dat door het Syrische leger gecontroleerd wordt, bescherming te zoeken, mag niet vermeld worden. Het Syrische en Russische leger worden voorgesteld als de echte misdadigers. In Mossoul helpen zogenaamd de VS mee om de stad te bevrijden (d.w.z. in feite om de IS te verplaatsen!), maar daar wordt niet het minste kwaad aangericht. In Aleppo is wat Syrië en Rusland doen zogenaamd verschrikkelijk. Hoe kan er vrede komen wanneer de internationale coalitie de terroristen langs alle kanten blijft helpen en tegelijk de media vertellen dat ze hen aan het bestrijden zijn? Zelfs in de UNO veiligheidsraad wordt opgeroepen om de zogenaamde “oorlogsmisdaden” van Syrië en Rusland te stoppen. “Van vergadering naar vergadering gaat het spektakel verder, telkens nieuw, zoals de golven van de zee, in de sfeer van een tragedie : zij die de bevolking willen bevrijden van de wreedheden van de terroristen zijn de criminelen, schuldig aan oorlogsmisdaden voor het internationaal strafhof. Zij die de terroristen financieren en beschermen zijn de helden, zoals de Witte [S]Helmen, goed voor de Nobelprijs voor de vrede. ‘n Mooie voorstelling, wie kan dat nog begrijpen ?... » (Michel Raimbaud, oud Frans ambassadeur). Diezelfde auteur zegt dat Amerika zich onderscheidt “door zijn gekende arrogantie, zijn ouderwetse pretentie en de algehele mislukking van zijn diplomatie”!
Een Parijse vriend die zo juist Aleppo bezocht en die de blijvende leugens in het westen wil aanklagen, stuurt me volgende pakkende video, die hij maakte. De mensen vertellen over de verschrikkelijke verwoestingen door de terroristen, terwijl vroeger de armste Syriër hier eten, werk en een huis had. Het eten en het leven waren trouwens heel goedkoop, allemaal dank zij de regering en de president. Een van de geïnterviewden vertelt dat zijn broer door een scherpschutter werd gedood. Voor hem is de VS gelijk aan Daesh, terwijl ze de wereld willen wijsmaken dat ze Daesh bestrijden. Waarom zij niet weggaan? “Wij houden van ons land en onze regering”. https://www.dailymotion.com/video/x4ysza5

Waarom een regeringswissel in Syrië?

Vanaf het begin van de oorlog tegen Syrië heeft het westen aangedrongen op een “regeringswissel”. Dit blijft tot heden het nagestreefde doel. Om dit te verantwoorden werd een gruwelijk beeld opgehangen van de Syrische president en de regering alsof het vooral de wil van het volk zou zijn. De werkelijkheid is echter geheel anders. Geen enkele regering en geen enkele president is volmaakt. De overgrote meerderheid van alle lagen van de Syrische bevolking staat nu echter wel achter hun regering omdat ze de beste garantie biedt voor het behoudt van de soevereiniteit van het land. De “regeringswissel” is slechts een voorwendsel om deze onafhankelijkheid te breken, de rijkdommen van het land te plunderen en hier eigen marionetten te zetten die de belangen van het westen dienen. Een “regeringswissel” betekent in feite een volkerenmoord op de alawieten, een uitmoorden of verdrijven van de christenen en een algemene chaos, zoals VS en NAVO in Libië bewerkt hebben.
Als we dieper nadenken over de vraag waarom een regeringswissel geëist wordt, kunnen we deze drie elementen onderscheiden. Syrië is een lekenstaat en duldt geen religieus fanatisme of moslimextremisme. Welnu, al decennia lang promoot Washington de extremistische moslimbroeders opdat zij in het Midden Oosten de leiding zouden nemen en zo de landen kunnen ontwrichten. Al vanaf 1980 krijgen de moslimbroeders van Washington hiervoor de nodige wapens. Syrië heeft verschillende pogingen van de moslimbroeders in zijn recente geschiedenis kunnen afslagen. Ook Egypte heeft nu het land van Morsi en zijn moslimbroeders kunnen bevrijden. Syrië is erg gehecht aan deze laiciteit om een harmonieuze samenleving te bewaren. Zo hebben we het voor de oorlog alom kunnen ervaren en zo is de houding van het volk nu nog. Iedere dag leven, werken en bidden wij samen met moslims in de grootste harmonie. Vervolgens is Syrië Arabisch nationalistisch. Het is een fier volk dat trots is op zijn geschiedenis en zijn eigenheid als bakermat van de beschaving en als wieg van het christelijk geloof. Syrië wil niet opgeslorpt worden door super-nationale structuren en wetten waarin het zichzelf niet meer kan zijn. En dit gaat rechtstreeks in tegen de zogenaamde “nieuwe wereldorde”, waaraan al decennia lang vanuit machtige westerse lobby’s gewerkt wordt. Het uiteindelijke doel van deze nieuwe wereldorde is iedereen en alles te onderwerpen. Zo kan de wereldfamilie tot een grijze kneedbare deeg herleid worden. Vandaar de wereldwijde aanvallen tegen de soevereiniteit van de landen, tegen de eigenheid van huwelijk en gezin en tenslotte de eigen seksualiteit van man en vrouw. Tenslotte is Syrië Arabisch socialistisch. Syrië wil zijn energierijkdommen niet laten opgaan in multinationals zodat de voordelen aan anderen ten goede komen. Syrië wil dat de rijkdom van het land aan het Syrische volk zelf ten goede komt. Ook dit gaat radicaal in tegen de westerse liberale en neo-koloniale strevingen, die de grote bedrijven graag “privatiseren” zodat het land zelf minder en minder greep krijgt op eigen rijkdommen. Een klein teken van dit “socialisme” is dat de prijs voor de basisvoeding, het brood, altijd uiterst goedkoop was. Nu nog, in de grootste crisis vanwege de oorlog zorgt de regering er voor dat de broodprijs erg laag blijft.
De grote meerderheid van het volk heeft deze westerse manipulatie vrij vlug doorzien. Vandaar werd de huidige president in democratische verkiezingen, waarin alle oppositiepartijen konden meedoen, met een overweldigende meerderheid gekozen. Ondanks het feit dat internationale waarnemers deze verkiezingen als volkomen normaal en democratisch hebben erkend, bleef het westen schreeuwen dat ze onwettig waren, omdat hun grote terroristenleiders die in luxueuze villa’s wonen in Doha, Ankara, Parijs of Brussel van deze verkiezingen deskundig waren uitgesloten. Om te mogen meedoen moest men minstens de laatste tien jaar in Syrië gewoond hebben. Het westen kent echter slechts twee vormen van regering: enerzijds de westerse democratieën en anderzijds de andere, nationale democratieën, die het eenvoudig dictaturen noemt. Laten we vooraf zeggen dat democratie nooit bestaan heeft, ook niet in het oude Griekenland, dat uiteindelijk gebouwd was op slaven. Bovendien zijn alle westerse democratieën bezaaid met dictatoriale elementen alsook met elementen die de eigen soevereiniteit ondermijnen. En de andere nationale democratieën hebben soms vormen, gebouwd op de stamhoofden die op merkwaardige wijze heel de bevolking vertegenwoordigen. Als het westen zo bekommerd is om de democratie zou het best erkennen dat alleen het Syrische volk het recht heeft om te beslissen over zijn eigen regering. En dat heeft het gedaan en zal het blijven doen. Laat dat volk dan ook gerust.
Interessante website
Van een vriend kreeg ik volgende website toegestuurd, opgesteld door ex-moslims, die enkele ongemakkelijke waarheden over de islam openbaren, ook in het Vlaams. Het steunen waard, om zich bewust te worden van wat er werkelijk gaande is. Dat er ook in Vlaanderen een verblinding heerst op dit gebied, bewijst het feit dat het boek “Uit liefde voor de islam” dit jaar de prijs van het religieuze boek gekregen heeft. De jury heeft blijkbaar geen kennis van de schrijver, die ik tweemaal bezocht en die in onze streek zo vreselijk handelde tegen de christenen in het begin van de oorlog, dat zijn bisschop (niet de regering!) zich verplicht zag hem zelfs het land uit te zetten. Nu blijkt hij als Syrische “vredesactivist” in Vlaanderen vereerd te worden!
www.exmoslim.org; exmoslim@exmoslim.org
P. Daniel

Uit 'Visie' van 28 oktober 2016

-1,7 miljoen Belgen leven in armoede

-Kwart van de Belgen heeft te weinig geld voor 1 week vakantie

-Kinderarmoede blijft stijgen

-Armoedebestrijding mist vaak doel

In een commentaarstuk van Karel Verhoeven in De Standaard, kan je lezen: 'Globalisering voelt als een pletwals waar niet 'wij' aan het stuur zitten. 'Inderdaad. Maar Magnette heeft op een 'galante' en hardnekkige en welsprekende manier getoond dat politici de controle opnieuw in handen kunnen nemen.

Het is dan toch heel merkwaardig en ontgoochelend dat de politieke topvertegenwoordigers van de regio Vlaanderen, Bougeois en De Wever zich nu uitputten in denigrerende en minimaliserende en beschuldigende commentaren bij Magnettes actie.

Daar speelt natuurlijk in grote mate politieke en persoonlijke afgunst in mee.Terwijl de wereldpers in horden de welbespraakte Waalse minister-president naloopt, is er amper belangstelling voor de jaloeziekreetjes van de twee Vlaams-nationalistische kopstukken.

Zowel voor Magnette als voor Bourgeois is het belangrijk hun regio op de (wereld)kaart te zetten. Magnette slaagt, Bourgeois faalt: dat steekt.

Of is het ook zo dat de demarche van Magnette, pijnlijk de zelfgewilde inkapseling van de NVA in het Belgische systeem blootlegt?