Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Berichten van 29 juni 2020 tot 5 juli 2020

'Absolute gewetensvrijheid'

In DS van 3 juli heeft Bart Brinckman het over de politieke rel rond de eventuele aanpassing van de abortuswet.

Klaarblijkelijk herleidt Brinckman 'ethische dossiers' tot abortus en euthanasie. Daar zou volgens hem 'absolute gewetensvrijheid' moeten gelden.

Wat is 'absolute gewetensvrijheid'? Bestaat die wel? Leidt die niet tot 'absoluut individualisme' en bestaat dan niet het gevaar dat een aantal waarden waarop men zich zo graag beroept, wanneer men het heeft over de westerse normen en waarden, gewoonweg bij het afval worden gekieperd?

En bestaan er geen andere 'ethische dossiers'? Bijvoorbeeld: milieuzorg, rechtvaardige fiscaliteit, sociale rechten, armoede- en discriminatiebestrijding, enz. ? Moeten op die terreinen ook de 'absolute gewetensvrijheid en het absolute individualisme' gelden?

Geschreven door Gust Adriaensen om 20:51

Goede Vrienden,
Op 25 mei 2020 hield een blanke agent met zijn knie de Afro-Amerikaan
Georges Floyd in Minneapolis (Minnesota, VS) zo lang tegen de grond
dat deze laatste stierf. Deze beelden gingen de wereld rond.
Protestbetogingen tegen racisme en tegen het politiegeweld groeiden
alom in de VS, in Berlijn, in Londen, in Amsterdam, in Brussel.  Met
enorme muurschilderingen en beelden van Georges Floyd, samen met de
slogan BLM (Black Lives Matter, het leven van zwarten heeft waarde,
een beweging opgericht in 2013!), werden  massabetogingen
georganiseerd met  plunderingen  en vernielingen. Het knielen van
blanken voor zwarten in volle straat werd het  teken van solidariteit.
Onderdrukking van kleurlingen, slavenhandel, racisme zijn
mensonwaardig. De islam bracht een bijzonder onterende en hardnekkige
slavenhandel voort, slavernij bloeide eveneens weelderig  in Afrika en
menige Europese “beschaving” werd in de tijd van de kolonisatie
opgebouwd dank zij massa’s slaven van onderdrukte volkeren. In volle
eeuw van de  “verlichting”, de filosofie en de wetenschap, de periode
van de zogenaamde “vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid” kende de
slavenhandel zijn bloeitijd. Vanaf de 2e helft van de 19e eeuw zal
officieel slavernij afgeschaft worden. Het Amerikaanse volk zal een
extra inspanning moeten leveren om alle vormen van racisme weg te
werken. Racisme is echter als een virus en vindt een voedingsbodem in
het westers kolonialisme, dat zelf het gevolg is van een bepaald
politiek systeem: het kapitalisme. Een vals geloof maakt het allemaal
nog veel erger. Het streven naar een aards messianisme (de zionisten
voor een Groot Israël en een zuivere joodse staat, Erdogan voor een
nieuw Ottomaans Rijk, de VS voor een alleenheerschappij over de
wereld) levert slechts dood en vernieling op en tenslotte
zelfvernietiging. “Het racisme is wezenlijk verbonden met de
overtuiging van de blanke man,  dat hij tot het uitverkoren volk
behoort en dat God hem daarom zegt de wereld te regeren om deze vrij
van chaos te houden” (prof. Chems Eddine Chitour,  29 juni 2020:
https://www.mondialisation.ca/le-racisme-et-le-mythe-des-races-superieures-loccident-en-questionnement/5647004)
God heeft de mens geschapen naar zijn beeld en gelijkenis en daarom
hebben allen dezelfde menselijke waardigheid. Ieder mensenleven telt.
En de waarde van een beschaving kan gemeten worden aan de wijze waarop
de meest kwetsbaren in de samenleving worden beschermd.  De meest
kwetsbaren zijn nu zeker niet de zwarten of de moslims. Het zijn de
ongeboren kinderen, de bejaarden, de armen en wereldwijd worden  de
christenen veruit het meest gediscrimineerd (alg. overzicht:
https://www.opendoors.nl/ranglijst/syrie; laatste rapport van Kerk in
Nood: https://www.lesalonbeige.fr/le-combat-de-laed-aupres-des-chretiens-opprimes/).
Abortus en euthanasie zijn een menselijke samenleving onwaardig, des
te meer omdat onze tijd kan beschikken over de  vele middelen van een
moderne medische vooruitgang. Deze wijsheid kende Hippocrates reeds in
de vijfde eeuw voor onze tijdrekening. De huidige wereldwijd explosie
van BLM massamanifestaties heeft vele en complexe achtergronden. Ze is
echter helemaal geen spontane reactie tegen discriminatie maar is
georganiseerd om o.m. de president van de VS ten val te brengen, het
land te ontwrichten en om uit de chaos een “nieuwe wereldorde” door te
drukken. Op gelijkaardige wijze werd de “oranje revolutie “
georganiseerd in Oekraïne, “de roze revolutie” in Georgië en de
“Arabische lente” in het M.O. Al deze revoluties hebben behoorlijk wat
marxistisch-leninistische wortels. En wat het knielen van blanken voor
zwarten in volle straat betreft, dit is een huichelachtig racistisch
gebaar, dat groepen mensen tegen elkaar opzet en anderen beschuldigt
zonder zelf enige verantwoordelijkheid te erkennen.
Uiteindelijk gaat het om twee tegengestelde  levenshoudingen die zich
steeds duidelijker manifesteren. De media spreken graag van
“progressieven” en “conservatieven” maar dat geeft een totaal verkeerd
beeld. De eerste groep zijn eerder barbaren, die alles wat uit het
verleden komt willen afschaffen, vernietigen en vervangen. Niets wat
eens waarde had, mag nog aanvaard worden. Niets mag als vaststaand
erkend worden. Er mogen geen grenzen meer zijn. Het meest vreemde,
onnatuurlijke, immorele, lelijke, onrechtvaardige, schokkende, moet
als het “nieuwe normale” opgelegd én openlijk toegejuicht worden.
Ieder mens moet zich als individu zelf opnieuw bepalen en uitvinden,
precies zoals hij/zij het graag heeft. Hiermee worden chaos, ongeluk
en zelfvernietiging verheerlijkt. De andere groep zijn de liefhebbers
van waarheid, goedheid, schoonheid en rechtvaardigheid. Zij willen de
tradities en morele principes respecteren en beseffen dat deze een
orde en een  fundament bieden om zich als individu en samenleving te
kunnen ontplooien. De maatschappij vernieuwen is voor hen de
maatschappij verheffen tot een hoger moreel, menselijk, cultureel
niveau.  Zij eerbiedigen de orde van de geschapen werkelijkheid. Zij
genieten van de seksuele verscheidenheid van man en vrouw  en willen
het huwelijk en het gezin hoogachten als de basis voor een gelukkige
samenleving. De traditionele deugden hebben voor hen blijvende
waarden: verantwoordelijkheid, trouw, waarheidsliefde, goedheid,
ijver…Twee onverzoenlijke kampen staan hier tegenover elkaar: de enen
strijden voor dood en vernieling, de anderen voor het leven, de
waardigheid en het geluk. Er is geen compromis mogelijk. Het is ofwel
satan ofwel God.

We geven een eerste bezinning over de Europese identiteit, laten we
zeggen, onze westerse beschaving  Volgende week hierop een vervolg en
slot.
P. Daniel

Geschreven door Gust Adriaensen om 15:07

'Schaf rusthuizen gewoon af'

Gerontoloog Peter Janssen stelt in DS van 2 juli dat woonzorgcentra te duur zijn, achterhaald en broeihaarden voor ziekten. Bovendien wil niemand er later naartoe. Peter Janssen geeft acht redenen waarom we beter af zijn zonder rusthuizen.

Het is de verdienste van gerontoloog Jansen dat hij onverbloemd wijst op een aantal pijnpunten in de huidige ouderenzorg via wzc's.

De tekst doet ons nadenken over de manier waarop in onze samenleving omgegaan wordt met bejaarden. Die houding heeft natuurlijk fundamenteel te maken met het systeem waarin kinderen en kleinkinderen floreren of gevangen zitten. Daarin is geen plaats meer voor zorgbehoevende en/of zwakke ouders of grootouders. Die worden dus geconcentreerd en gesegregeerd in grote en kleine instellingen, en onder de hoede geplaatst van betaalde krachten.

Dat dit artikel vrij heftige reacties oproept in de krant, heeft ermee te maken, denk ik, dat vele mensen aanvoelen of beseffen dat Jansen ten gronde gelijk heeft, en dat het verblijf in wzc's voor nogal wat bejaarden en verschrikking is, zeker als ze daartoe (vaak door familie) gedwongen werden.

De confrontatie met het onvermogen en/of de onwil om wat moreel goed is te doen, nl. ouders of grootouders bij te staan, is niet plezierig.

 

Geschreven door Gust Adriaensen om 15:49

Is de luchthaven van Deurne nodig?

      1. In Antwerpen betaalt het Franse exploitatiebedrijf EGIS gemiddeld ongeveer 250.000 euro per jaar voor een volledig uitgeruste luchthaven van 188 ha. Dat is niet meer dan een winkel op de Meir. Voor de luchthaven van Deurne geeft het ter griffie neergelegde waarderingsverslag een waarde aan van 115.367.000 euro. Met een concessievergoeding van 236.563 euro in 2017 gaat het om een vergoeding van 0,205 procent op de gebruikte investering. Het subsidiebedrag dat door de Vlaamse overheid aan de luchthavens van Antwerpen en Oostende wordt uitbetaald, bedraagt ongeveer 32 miljoen euro, dat is bijna het dubbele van de omzet. Recent werd nog eens 300.000 euro voor de luchthaven van Deurne vrijgemaakt voor bijkomende 'veiligheidsmaatregelen'.

        Kortom, er wordt voor een onrendabele luchthaven als Deurne (amper 50 km van Zaventem) extreem 'onzindelijk gesmost' met miljoenen euro's van de belastingbetaler.

        Argumenten voor het behoud van Deurne zijn er niet. Alleen ridicule prestigedrang .

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:25

Literatuurcanon

In DS van 27 juni wijdt hoofdredacteur Verhoeven een commentaarstuk aan de nieuwe canon van de Nederlandstalige literatuur.

De essentie van Verhoevens betoog is zijn waarschuwing tegen 'het leggen van literatuur en kunst naast de lat van het moreel wenselijke'.

Dat is wat in de nieuwe canon gebeurd is met 'Black Venus' van Geeraerts. De roman wordt niet omwille van literaire redenen geschrapt maar met een moreel argument.

In 2020 gebeurt dat dus door canonsamenstellers die wellicht, als het ze goed uitkwam, vroeger tekeer gingen tegen de literatuurbevoogding door de Kerk, maar nu in hetzelfde bedje ziek zijn.'Het kan verkeren', zei Bredero. Die zit er nog wel in.

Nog twee overwegingen bij Canon-2020: 1. De minieme vertegenwoordiging van vrouwen.: 5%. De laatste is Ida Gerhardt met een dichtbundel die dateert van 1955. 2. 'Het verdriet van België' van Claus verscheen in 1983 en Mulisch' 'De ontdekking van de wereld' in 1992.

Ook al worden uitsluitend auteurs die overleden zijn opgenomen in de canon, betekent dat toch dat  er in de literatuurproductie in de Lage Landen bij de Zee, de laatste 3, 4 decennia, geen enkel werk geschreven werd dat volgens de canonsamenstellers voldoende kwaliteiten had om 'gecanoniseerd' te worden.

Nog erger is het gesteld met de poëzie. Geen enkele dichteres schreef na Gerhardts 'Het levend monogram' (1955) nog poëzie die waardig werd bevonden voor een plaats in de canon.

Geschreven door Gust Adriaensen om 22:20

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten