De weg naar God
De weg naar God
De weg van Augustinus naar God: SAMEN LEVEN IN LIEFDE.
Op 15 juni bracht pater Nicolaas een boeiende presentatie van de H. Augustinus en zijn kloosterregel: bronnen van inzicht en wijsheid, ook voor mensen van nu.
Je krijgt de gelegenheid om nog in te schrijven voor de presentatie op 29 juni: Info en inschrijving : nicolaasgorts@hotmail.com of 0495 52 46 54.
Barones Doornaert en president Van Grieken
Een nog vrij jong en gelukkig koppel. Het resultaat van een geslaagde date. Terug aan de toog waar ze aan de praat geraakten. Ze hebben het gemaakt, dankzij een onafhankelijk Vlaanderen. Hij, zuidelijk en wat allochtoon donker en gladjes in het pak. Zij in flatterend roodbont Kempens.
Overheidsinkomsten politieke partijenBekijk de tabel met de overheidsinkomsten van de politieke partijen voor en na de verkiezingen. Klik op onderstaande link.
'De charme van Rood - Een Antwerps drama''De charme van rood- Een Antwerps drama'.
----------
Seigneur De Wever was in zijn nopjes. De dobbelstenen konden niet beter rollen. Ineens was hij de architect-machinist van de Vlaamse en federale regering. En hij had de simpele jonkies van VL.B. buiten spel gezet.
Maar er woelde ook onrust in zijn gigantisch brein en er was pijn in zijn hart. Na zijn zoveelste bezoek aan de soeverein, dwaalde hij graag door de pronkerige salons van het Schoon Verdiep. Waterlanders vulden zijn sombere ogen .'Wat zal hier gebeuren, als ik weg ben', zuchtte hij.
Dat was ook de vraag die de sinjoren zich onzeker, wat angstig, maar ook vol verwachting stelden. Zou de fiere Leeuw nog klauwen? Zou hij nog lang tanden hebben? Of galmde weldra de Internationale 24/7 over het marktplein, hing het stadhuis vol rode banieren?
Want het rode gevaar was reëel. Een afgetrainde communist hijgde in de nekken van de welgedane nationalisten op het Schoon Verdiep. Het vertrek van hun patron naar Brussel, zou hen ontredderd achterlaten in het besef dat iedereen hun schamele naaktheid doorheen hun keizerlijke kleren zou zien.
Seigneur De Wever besefte het allemaal heel intens. Het versterkte nog zijn misantropisch mensbeeld en zijn Untergang-des-Abendlandesgevoel.
Maar de Plicht was heilig. Hij moest Antwerpen verlaten om het Vaderland, het Dierbaar Land der Belgen, te redden.
Perceptie versus realiteitVraag aan mensen wie de verkiezingen gewonnen heeft, bijna zeker zal het antwoord zijn: De Wever en N-VA. Nochtans verliest N-VA federaal 1 zetel en wint VL. B. er 2. Regionaal verliest N-VA er 3, VL.B. wint er 8. Dat is de realiteit.
Hoe komt dat? De media hebben direct die perceptie gecreëerd en verspreid, terwijl de N-VA enkel de grootste partij bleef in de strijd met VL.B. Dat leidde op tv ertoe dat beide kopmannen een overwinningsspeech hielden, die ze startten met: 'Onze partij heeft gewonnen!'
Een van de overwinnaars van ed verkiezingen, VL.B., wordt dus gepercipieerd als de verliezer of als de 'overwinnaarsverliezer'. Dat 'verliesgevoel' werd in de hand gewerkt door de media én de partij zelf. Peilingen en partijverwachtingen werden als winst-verliesnorm gehanteerd.
Een nog sterkere vorm van perceptie en het creëren van 'blinde vlekken', is dat er in Vlaanderen een 'verrechtsing' zou plaatsvinde. Het behaalde aantal zetels spreekt dat tegen. De partijen met een (extreem of centrum)rechts etiket (VL.B., N-VA, VLD, CD&V) verliezen 5 zetels.
De partijen met een (extreem of centrum)links etiket (Vooruit, PVDA, Groen) winnen 5 (6 Fouad Ahidar) zetels. Dat is een aanzienlijke 'verlinksing'. Waarom wordt daaraan geen aandacht geschonken? Is het vanwege de media onprofessionele onoplettendheid of een bewust gecreëerde blinde vlek?