Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Archief

'De kansen van onze samenleving en het evangelie' (8)

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'.

----------

'Wat is de eerste pijler van een democratie? Dat iedereen die er is, er mag zijn. Met een abortuswetgeving wordt deze eerste pijler vernietigd. Juist de zwaksten van de mensenfamilie, die de meeste bescherming verdienen, worden vogelvrij verklaard en onderworpen aan de grillen van anderen.Een beschaving die voor moeders in nood geen andere oplossing kent dan het doden van het kind, is een barbaarse maatschappij geworden onder het juk van de wet van de sterkste. 

Iets gelijksoortigs geldt voor euthanasie. Een beschaving die niet in staat is met alle middelen van pijnbestrijding te omringen zodat hij op zijn tijd en wijze, zijn dood kan aanvaarden, is het niet meer waard een beschaving te heten.'

Geschreven door Gust Adriaensen om 22:27

'De kansen van onze samenleving en het evangelie' (7)

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'.

----------

We dienen gevoeliger te wordentr voor de vrede. Een land gaan aanvallen dat ons nooit iets heeft misdaan en zich op duizenden kilometers van ons bevindt, is geen bijdrage aan onze nationale veiligheid. integendeel, en dit moet krachtig als misdaad aangeklaagd worden. Ook het slaafs meedoen met een dure wapenwedloop, atoomwapens in eigen land aanvaarden, ons laten wijsmaken dat Rusland ons land gaat binnenvallen, is niets minder dan hysterie steunen. Ook de NAVO, waardoor Europa verplicht is de oorlogen van de VS testeunen, dient kritisch benaderd te worden.'

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:37

'Niet in mijn naam'

In De Standaard van 14 juni schrijft columnist Paul Goossens een artikel waarin hij aanklaagt dat Vlaams Belang en de Franckenstrekking in NVA, recruteren in een 'wereld die niet maalt om mensenrechten' en waarin de 'erosie in woorden en handelen van de grondrechten van kinderen' sterker en sterker wordt.

Verwonderlijk en verontrustend is, dat er nogal wat reacties op het kranteforum zijn, waarvan de stellers niet (willen) opmerken dat Goossens terecht beschuldigend schrijft: '...die wereld maalt niet om mensenrechten' , én de erosie van onvervreemdbare rechten, de flagrante negatie van grondrechten van kinderen. Zij schrijven alleen maar smalend over de journalist Goossens, want die is voor hen alleen maar een linkse rakker.

Hoezo? Is opkomen voor de mensenrechten, de verdediging van de grondrechten van kinderen, niet de ethische opdracht van iedereen die de 'westerse normen en waarden' wil verdedigen, wil toepassen, wil propageren? Is het niet onze verdomde plicht de politici daarop te wijzen, ze aan te klagen wanneer ze door woord of daad die rechten uithollen of omzeilen? Elk vanuit zijn of haar positie of taak in de samenleving. En Paul Goossens doet dat als journalist, als columnist. Die 'rechtse rakkers' kijken opzij als 'mensenrechten' en 'grondrechten van kinderen' in het geding zijn.

Met Goossens zeg ik :'Voor dergelijk meedogenloos en barbaars Vlaanderen, bedank ik.

Geschreven door Gust Adriaensen om 16:01

'De kansen van onze samenleving en het evangelie' (6)

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'.

---------------

'Voor alle mensen van goede wil en vooral voor de christenen is het algemene mobilisatie. Laten we in woord en daad tonen dat we onze waarden koesteren en verdedigen. Laten we onze kerken eren als de heilige plaatsen waar we ons komen voeden met de levensbronnen. Laten we de pracht van de liturgie vieren als een lofzang aan God en een bevrijding voor ons mensen. Wanneer christenen in de kerken blijven komen om eucharistie te vieren en te bidden, hoeven ze niet afgebroken te worden.'

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:44

Pater Daniël Maes in de... norbertijnenabdij van Postel en in Mar Yakub

Ons verblijf van drie weken in de  abdij van Postel is vlug voorbij
gegaan. Ik ben dankbaar om de grote vriendschap, het begrip en de
steun die ik van velen mocht ontvangen. Sinds de  blikseminslag op de
abdij, dinsdag van vorige week, hebben we gans de  week geen internet
meer  gehad. Wel ben ik als internetbedelaar in de onmiddellijke
omgeving af en toe met open armen ontvangen zodat ik toch enkele mails
kon versturen. Woensdag morgen vlogen we van Zaventem naar Beiroet.
Vanuit het klooster was er een goede taxidienst voorzien. De chauffeur
met een Nederlands journalisten echtpaar stond ons  op te wachten.
Vermits Syrische auto’s niet op de luchthaven van Beiroet mogen komen,
had onze chauffeur een Libanese  wagen voorzien tot juist buiten de
luchthaven. Hij was blij en fier dat hij een priester met een kruis in
zijn wagen had, wat tevens de controles vergemakkelijkte. Nadat we de
Syrische grens gepasseerd waren kregen we zelfs van een Syrische
soldaat een roos als teken van welkom. ’s Avonds om half elf
arriveerden we in Qâra waar de jongens  nog een stevig avondmaal
voorzien hadden, ijverig en fier door Firaaz (de jongen die we
opvangen) opgediend.
Op zaterdagnamiddag vóór Pinksteren was er nog een laatste presentatie
geweest in de  mooie Rafaëlzaal van het gasthof de Beiaard te Postel.
De tvmol.be heeft er een opname van gemaakt en beloofde ons het
resultaat te sturen zodra het klaar is. Het geopolitiek instituut
Vlaanderen en Nederland (GIVN) had vele foto’s van hun recent bezoek
aan Syrië en aan ons  klooster op tafels uitgestald en Rohalt, de
bezieler van het  GIVN, gaf de nodige toelichting met beelden. Verder
waren er nog oude en nieuwe foto’s van het leven van de  gemeenschap
van Mar Yakub, naast souvenirs en producten. Zelf gaf ik een bondige
samenvatting van de inhoud van mijn boekje “De kansen van onze
samenleving en het evangelie”, samen met een PowerPoint. De tijd dat
we heftige reacties kregen tegen onze visie op de toestand in Syrië is
voorbij. Ondertussen gaat onze  aandacht meer naar de grote crisis van
onze  westerse beschaving zelf. We hopen ons hiervoor in de nabije
toekomst steeds meer te kunnen inzetten om een beweging van actieve en
positieve weerstand tegen een morele afbraak te steunen. Morele
afbraak maakt mensen ongelukkig en herleidt volkeren tot slaven. We
zijn geschapen naar Gods beeld om gelukkig te zijn. Om hieraan bij te
dragen willen we graag samenwerken met hen die een gelijkaardige
bezieling koesteren.
P. Daniel

Geschreven door Gust Adriaensen om 19:45

'Waar kinderen in het geding zijn, past geen hardvochtigheid'

Over de terugkeer van kinderen van Belgische IS-terroristen, is de laatste dagen heel wat te doen.

Bart Sturtewagen stelt in De Standaard van 14 juni: 'Waar kinderen in het geding zijn, past geen hardvochtigheid'.

Inderdaad, waar kinderen in het geding zijn, past geen hardvochtigheid.

Waar Belgische volwassenen in het geding zijn, past beleidsverantwoordelijkheid en beleidsmoed. Tot nu toe ontloopt België op een laffe manier zijn verantwoordelijkheid.

Als de Koerden of Syrië of andere landen, van mensen die de Belgische nationaliteit hebben, af willen, dan heeft België als rechtsstaat de plicht, ze op te nemen.

Dat weigeren of blijven uitstellen is een beschamend teken van onvermogen en lafheid. Onvermogen om op de gepaste manier terroristen te berechten en te controleren. Lafheid omdat ons land probeert andere landen blijvend op te zadelen met Belgen , liever dan er zelf de verantwoordelijkheid voor te nemen.

Geschreven door Gust Adriaensen om 15:21

'De kansen van onze samenleving en het evangelie' (5)

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'. 

----------

'We hebben geen enkele reden om bang te zijn om uit te komen voor de waarheid en schoonheid van het christelijke geloof en anderzijds ondubbelzinnig leugen, bedrog, haat en dood af te wijzen. We hebben geen enkele reden om mee te doen met de dictatuur van het relativisme, waarbij alles gelijkwaardig zou zijn: 'Vormt geen ongelijk span met ongelovigen. Wat heeft heiligheid te maken met slechtheid? Wat heeft licht uit te staan met duisternis? Is er overeenkomst mogelijk tussen Christus en de duivel?' ( 2 Korintiërs 6, 14-15)

Geschreven door Gust Adriaensen om 11:51

8 quotes: Zo zien onze bisschoppen pastorale zorg bij levenseinde

8 quotes: Zo zien onze bisschoppen pastorale zorg bij levenseinde

Geboden of verboden zijn niet te vinden in de nieuwe verklaring van de bisschoppen van België over pastorale zorg bij het levenseinde. Wel waardering en richtingwijzers. Waardering voor het werk van pastores, vaak in broze situaties en soms in een moeilijk spanningsveld. De nadruk ligt dan ook - in de lijn van paus Franciscus - op gewetensvolle onderscheiding. Ontdek het document in 8 quotes.

#1 Uw hand in mijn hand

In de titel verwijzen de bisschoppen naar Psalm 73: Gij houdt mij vast, Uw hand in mijn hand, alles zult Gij ten goede leiden. Ook de pastor blijft nabij wie zijn of haar hulp inroept. Onvoorwaardelijk. We willen enkele oriëntaties aanreiken vanuit de overtuiging dat pastoraal werkenden niemand in de steek willen laten, wat er ook gebeurt. (4)

#2 Het verlangen om op een menswaardige manier te kunnen sterven, is een legitiem verlangen.

In paragraaf 2 spreken de bisschoppen allereerst hun waardering uit voor het werk van pastores bij het levenseinde. Het lijden zoveel mogelijk bestrijden en verlichten hoort bij de zorg voor de menselijke waardigheid. (2)

Maar wat is menswaardig sterven? Al ademt het document een nederige houding en respect voor de wetten in een rechtsstaat, een kritisch geluid moet kunnen. De Kerk blijft bij haar standpunt over euthanasie. De menswaardigheid ligt elders. Lees verder.

#3 Niet van lijden weglopen, maar het doorstaan

Ook in de Bijbel zijn er mensen die verlangen naar de dood, zo brengen de bisschoppen in herinnering. Ze leren ons de vraag naar de dood in uitzichtloze situaties ernstig te nemen. (6) Pastores kunnen er inspiratie uit halen om niet van het lijden weg te lopen, maar het door de onmacht heen te doorstaan.

#4 Pastorale begeleiding en euthanasievraag: moeilijk spanningsveld

De keuze van een pastor en van de pastorale dienst om de begeleiding niet stop te zetten bij mensen met een euthanasieverzoek [...] houdt geenszins een goedkeuring in. Voor de pastor kan dit een heel moeilijk spanningsveld betekenen.

[Pastores] kunnen een heel belangrijke rol vervullen in het interpreteren en uitklaren van de vraag. De pastor is in heel dit proces dikwijls degene die verbindingen legt met en klankbord is voor de familie en naaste omgeving, artsen en zorgverleners. (8)

#5 Er kan twijfel opsteken of het goed was wat men deed

Het moeilijke spanningsveld dat de bisschoppen in paragraaf 8 al aanhalen, kan leiden tot twijfel bij de pastor zelf. Daarvoor is begrip. Belangrijk is hierover open te communiceren. De tekst houdt zich ver van oordelen.

Het gebeurt dat iemand uiteindelijk toch beslist euthanasie aan te vragen. Ook dan blijft de pastor deze persoon nabij. Ook als men het niet eens is met de beslissing die iemand neemt, betekent dit geenszins dat men de betrokken persoon aan zijn lot overlaat. [...] Er kan twijfel opsteken of het goed was wat men deed, of men zich niet heeft gecompromitteerd met iets waar men - en de kerkgemeenschap die men vertegenwoordigt - principieel niet achter staat. Net als familie en nabestaanden, kan de pastor hieronder lijden. (9)

#6 Ik wil niemand tot last zijn

Het is een veelgehoorde uitspraak, ook achter een euthanasieverzoek. Maar we vergeten al te vlug dat we elkaar tot last mogen zijn. (10)

#7 Vertwijfeling en overgave

In paragraaf 11 maken de bisschoppen de lezer gevoelig voor wat sterven met Christus voor gelovigen kan betekenen. Er kan vertwijfeling zijn, maar evenzeer overgave. Jezus zelf ervaarde beide: God mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten? enVader, in uw handen leg ik mijn geest.

De pastor kan een stervende patiënt helpen om het sterven gelovig te duiden. Sterven is met Jezus de doortocht mogen maken van de dood naar het leven. In Jezus’ sterven mogen we tastend weten dat God zelf is afgedaald tot in onze dood, tot in onze verlatenheid en vertwijfeling. Dan kunnen we tot de ervaring komen dat niets ons nog kan scheiden van Gods liefde, zelfs niet de diepste afgrond van de dood. (11)

#8 De echte dood is relationeel

In Bijbels-christelijke zin is sterven een overgang naar een ander soort leven. Echt dood gaan we pas als we afgesneden zijn van de liefde.

We vertrouwen erop dat God ons ook aan de overkant zijn hand zal reiken en ons, zoals we zijn, ook in onze gebrokenheid, zondigheid en schamelheid, mild en barmhartig zal omarmen en binnenvoeren in zijn Licht. We durven te hopen op eeuwig leven als het ‘opgenomen worden in de oceaan van oneindige liefde, waarin geen tijd meer is, geen voor en na’. (13)

De verklaring eindigt met enkele inspirerende teksten, waaronder een fragment uit Psalm 73 die in de titel geciteerd wordt:

Gij houdt mij vast,
Uw hand in mijn hand
alles zult Gij ten goede leiden.
Gij voert mij mee
in uw raadsbesluit.
Wat is de hemel
voor mij zonder U,
wat moet ik op aarde als Gij niet bestaat?
Al wordt mijn lichaam ook afgebroken,
al sterft mijn hart,
Gij zijt mijn Rots
mijn God, de toekomst
die op mij wacht.

(Kerknet)

Geschreven door Gust Adriaensen om 20:59

'De kansen van onze samenleving en het evangelie' (4)

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'. 

--------

'Nooit heeft een samenleving gemeend dat ze zichzelf als god en schepper van alles kon beschouwen. Ze erkende altijd een religieuze, hogere macht en was steeds op zoek naar een god. Het christelijke geloof heeft ons geleerd dat niet de mens tot God is opgestegen, maar dat God neergedaald is onder de mensen. Zonder geloof is er geen leven mogelijk. Als je niet gelooft dat de bouwers van uw huis goede vaklui waren, in staat om een plafond boven te houden, blijf je geen seconde meer in je kamer.'

'Het atheïsme geeft geen enkele zinvolle verklaring voor een geordend moreel leven voor het individu of voor de samenleving, voor verleden, heden of toekomst. Als er alleen maar materie is en geen enkele hogere waarde, dan is er ook geen enkele basis om het goede te doen en het kwade te laten.'

Geschreven door Gust Adriaensen om 15:20

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten