Bedenkingen bij Brinckmans 'Pleidooi voor wettelijke keuzevrijheid' (2)
(Bart Brinckman, De Standaard, 8 juni 2019)
'In het algemeen stellen dat 'de democratisch gedragen wetten altijd het laatste woord hebben', geeft eveneens blijk van een 'totalitaire kijk' op zowel de democratie als het wettenarsenaal. Dergelijke absolute stelling gaat voorbij aan de eigenaardigheden en het vaak brute machtsspel , die zeker in sommige landen en in sommige periodes kenmerkend zijn voor het zgn. democratisch besluitvormingsproces. Het meest sprekende voorbeeld daarvan is nog altijd het aan de macht komen van de Duitse nationaalsocialisten via een zgn. democratische procedure.
Het moge duidelijk zijn dat 'wetten' niet het laatste woord kunnen hebben, wanneer fundamentele morele principes en opvattingen door de wetten in het gedrang komen.
Heel merkwaardig en m.i. antidemocratisch is Brinckmans bedenking dat de anti-abortuspropaganda ' mensen kan afschrikken die worstelen met de vraag of een zwangerschap moet afgebroken worden'. Dat is een poging om het morele comfort te laten afhangen van de wetgeving.'
Brinckman kent m.i. aan de abortuswetgeving een morele waarde toe. Alleszins verbindt hij wetgeving met ethiek. Door de zin: 'hun propaganda kan mensen afschrikken....', geeft hij aan dat de wet voldoende moet zijn om eventuele morele vragen of dilemma's te verhinderen.
En wat in democratisch opzicht vragen oproept is dat hij suggereert dat het opwerpen van morele bedenkingen het best zou stoppen omdat ze mensen in hun wettige gelijkzone kunnen verontrusten. Op die manier mix je wet en moraal of stel je dat de wet de moraal is.

