Vetpotten en graailust
Er was eerst de selectieve verontwaardiging van NVA'er Bracke, de politicus die de hoogste wedde geniet van alle politici, over de SPA'er Balthasar en NIET over de Open VLD'er Peeters.
Dan volgde de opmerking van Groen-kopman Van Besien dat het Antwerpen van de NVA ook niet pluis was. Er loopt daar een schepen rond, met name Kennis, die 17 betaalde mandaten vergaard heeft.
Even nadien oordeelde NVA'er De Wever, die ook niet arm wordt van zijn mandaten, dat er niks beters opzat dan de wereld kond te doen hoeveel zijn schepen maandelijks opstreek en dat is volgens De Wever het niet onaardige bedrag van meer dan 7000 euro netto. De burgemeester voegde eraan toe dat de inkomsten verantwoord waren omdat meneer Kennis uit de privésector komt waar dergelijke verloning normaal (!?) zou zijn.
Het werd door velen als erg gênant aangevoeld dat De Wever die dingen vertelde en niet de betrokkene zelf. Dus werd de communicatie bijgestuurd en mocht Kennis opdraven om in zijn portemonnee te kijken. Hij vertelde exact hetzelfde als De Wever, perfect his master's voice. Zo werd aan de gêne, een vorm van denigrerende ridiculisering van de riant verdienende schepen toegevoegd...
De lamentabele crisiscommunicatie van de Grote Voorganger had daarmee zijn hoogtepunt nog niet bereikt.
De Wever vond het nodig zijn Antwerpse concurrent Van Besien de huid vol te schelden en hem het etiket 'stielbederver' op te kleven.
Een hoogst ongelukkige woordkeuze. Het ontging de voorzitter klaarblijkelijk dat 'stielbederver' hoofdzakelijk in kringen van overheidspersoneel wordt gebruikt en altijd een sarcastische, negatief-kritische gevoelswaarde heeft. De anciens in overheidsdienst, die de kantjes eraf lopen en de kunst van het profiteren tot in de finesses hebben geleerd, gebruiken dat woord als scheldwoord voor degenen die plichtsbewust, ijverig en correct, hun job doen voor het 'algemeen belang'.
De scheldpartij van De Wever was voor Van Besien de gedroomde assist om de Vlaamse nationalisten te beschuldigen van een dubbele moraal. In Gent Bracke, die ook geen armoe lijdt, de verontwaardigde zedenmeester laten spelen, maar in Antwerpen de graaipassie van de eigen partijleden verdedigen, vergoelijken, minimaliseren, dat is de hypocrisie ten top, aldus Van Besien.
En gelijk heeft hij.
(klik op onderstaande link om in de portemonnee van schepen Kennis te loeren)