Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Archief

Elie Wiesel overleden

'Geen enkele mens is illegaal' (uit zijn rede bij de aanvaarding van de Nobelprijs)

Wiesel kreeg de Nobelprijs voor de Vrede voor zijn inzet om de gruwel van de Holocaust te herdenken. Hij stierf zaterdag op 87-jarige leeftijd.

Wiesel werd in 1928 in Roemenië geboren. Toen hij 15 jaar was, werd hij met zijn familie gedeporteerd. Hij overleefde de concentratiekampen Auschwitz en Buchenwald. Hij schreef over zijn oorlogservaringen in tientallen boeken, onder meer de bekende trilogie Nacht - Dageraad - Dag. Wiesel liet zich ook opmerken als mensenrechtenactivist. In 1986 kreeg hij de Nobelprijs voor de Vrede.

(Kerknet)

Bijlagen
Geschreven door Gust Adriaensen om 16:48

Pater Daniël Maes in Syrië

XI/26
Vrijdag 1 juli 2016

Uit het leven gegrepen

Zondag is normaal een vrije dag. Deze keer is er weer iets onverwachts. Abouna Georges kan niet komen voor de bijzantijnse eucharistie, omdat er een begroeting voorzien is van de familie van een overledene. En vermits die familie ook nauw met het klooster verbonden is, zou het wenselijk zijn dat we met de fraters even komen groeten. En alles gebeurt in het complex dat rond de kerk gebouwd is. Van even groeten en vertrekken is echter geen sprake. Voortdurend komen mannen in en uit. Vrouwen zijn er niet te zien, die zitten in een andere zaal. We maken ook kennis met de commandant van de legereenheid die nu verantwoordelijk is voor Palmyra. Hij is een broer van de overledene. We nemen de kans om hem te feliciteren en aan te moedigen. Terwijl er gemoedelijk wordt gekeuveld, beginnen in het tweede deel van dezelfde zaal enkelen alles in gereedheid te brengen voor de maaltijd. We worden uitgenodigd om een korte gebedsdienst te houden en aan tafel te gaan. We kunnen onmogelijk op tijd thuis zijn voor de eucharistie en die wordt dan ’s avonds gevierd. Nu we toch op stap zijn gaan we nog langs een huis van de Rode Halve Maan, waar allerlei cursussen worden gegeven. Het is er een gezellige drukte. Vandaar nog even naar het eigenlijke centrum van de Rode Halve Maan. Overal kom je dezelfde bekende en vriendelijke mensen tegen, moslims en christenen die samen werken in de vele vormen van hulpverlening. En het geheel wordt geleid door het gezin dat tot onze gemeenschap behoort en dat ons nu ook naar Qâra heeft gebracht.
Een van onze werkmannen probeert strikt de ramadan te volgen. Hij staat om 2 uur op om dan zoveel mogelijk water te drinken en zal pas om 20.00 u eten. We hebben nog andere goede (moslim)werklieden. Drie zijn er in de nieuwbouw herstellingen aan het uitvoeren. Een van hen heeft per ongeluk dezelfde naam als een van de ergste terroristen en zo vloog hij in Damascus achter de tralies. Moeder Agnes-Mariam kon de politiediensten gelukkig overtuigen dat ze de verkeerde te pakken hadden en maandag was de man weer terug. Deze drie zijn vrome moslims maar een hele dag werken in extreem hoge temperaturen zonder drinken, dat zien zij niet zitten. We geven hen groot gelijk. Het zal deze keer ook de allermoeilijkste ramadan zijn, vermits deze in volle zomer valt. En zo nodigden ze ons uit een tas thee te komen drinken met hen, zittend op de grond in de nieuwbouw. Voor mij wordt een betonblok voorzien, daar moet ik op zitten. Een klein gasvuurtje, aangesloten op een gasfles, een pikzwart moortje en enkele plastiekbekertjes maken deze thee-pauze tot een feest. Op donderdagavond werd kampvuur gehouden op het terrein, voor iedereen: thee met maiskolven in het vuur gebraden. Vrijdag was het begrafenis van de vader van abouna Georges, overleden op 69 j leeftijd. Hij was blijkbaar een heel goed man die niets dan vrienden had. Het was een lange dienst in de kerk te Qara in aanwezigheid van een tiental priesters van omringende parochies. Lange gebeden, zegeningen en lezingen maar geen eucharistie. Daarna gaan de vrouwen de familie condoleren terwijl de mannen het lichaam bijzetten in een grote kelder op de begraafplaats aan de andere kant van de snelweg. De overledene ligt in een grote doos in een donker bruine kist. Het deksel ligt los op de kist en die voor iedere overledenen gebruikt wordt. In de zaal naast de kerk is er een maaltijd voorzien, die door vele vrijwilligers wordt klaar gemaakt. Het verloopt allemaal heel eenvouwdig en erg vlot. Met de priesters hadden we achteraf nog een goed gesprek, waaruit nogmaals bleek dat er in ons bisdom toch ook wel een en ander moet verbeteren.

In de schaduw van de profeet Elia

Qaa (Libanon) is een christelijk dorpje, in vogelvlucht 15 km hier vandaan, aan de andere kant van het Libanongebergte in de Bekaa-vallei. Vorig jaar bezochten we het dorpje, kregen een verfrissing aangeboden in een café en bezochten de kerk in aanbouw. Voor de kerk staat een grote en fiere profeet Elias met het zwaard in zijn handen. Daar waren vorige maandag zeven zelfmoordterroristen actief met zeven doden als gevolg. Nadat de eerste zich had opgeblazen begonnen de mensen de gewonden te verzorgen en blies de tweede zich op. Het was de bedoeling op die wijze verder te doen. Gelukkig, de vijf anderen kregen zichzelf maar niet opgeblazen en toen ze zich onverrichterzake wilden terugtrekken werkte het spel wel, alleen voor henzelf. (Ondertussen is er een aanslag op de luchthaven van Istamboel: 42 doden en 239 gewonden)
Ieder jaar bij het begin van het toerristisch seizoen zorgen zionisten voor spectaculaire aanslagen in het mooie Libanon om het toerisme in deze mooie streek te kelderen. Nu zegggen de christenen dat ze beschermd werden door de schaduw van het kruis. Omdat we het grote beeld van Elias voor ogen hebben, schrijven we de bescherming graag toe aan zijn tussenkomst. Bovendien werden nog eens een aantal terroristen aangehouden die aanslagen wilden plegen in Libanon, vooral tegen christenen.

Brexit: naar een andere, nieuwe wereldorde

Herhaaldelijk schreven we dat in Syrië de overgang plaats vindt van een unipolaire naar een multipolaire wereld, helaas ten koste van onnoemelijk leed. De tijd dat Washington de rest van de wereld louter met brute militaire macht aan zich genadeloos onderwerpt, is (bijna) voorbij. Zelfs wanneer de Amerikaanse presidentskandidate, die ten volle haar bijnaam madame Hypocrite Killery verdient, de verkiezingen zou winnen en een onmiddellijke en totale vernietiging van Syrië beveelt, (natuurlijk onder een mooie slogan van de “eindoplossing” of zo iets) zal zij de weerstand van het Syrische volk en zijn soevereiniteit niet kunnen breken. Haar uitgelekte mail van 31 december 2012 vermeldt duidelijk dat het uitmoorden van de familie van Bashar al-Assad en de . vernietiging van Syrië de beste wijze is om Israël te helpen! Ook de Amerikaanse senator John McCain, de huisprelaat van Daesh, die hen nu nog veel zwaardere vernietigingswapens wil geven, kan nog meer dood en vernieling zaaien, maar de ondergang van de krankzinnige westerse “nieuwe wereldorde” niet beletten. Brexit is niets minder dan een protest tegen een dictatuur waarmee Washington de huidige wereld verwoest, het begin van de instorting van een imperium.
Donderdag 23 juni 2016 hielden de Britten een referendum over de vraag of de UK lid moet blijven van de EU. De opkomst bedroeg 72,2 %; 17, 4 miljoen Britten stemden tegen en 16, 1 miljoen voor, dit is 51, 9 % tegen en 48, 1 % voor. De uitslag toont een grondige verdeeldheid maar uiteindelijk heeft het kamp dat vecht voor de vrijheid toch gewonnen. De heersende politieke klasse slingerde haar banvloeken over de wereld uit. Vooral de geldmannetjes in hun tolhuis wezen op de neergang van hun beurzen, een catastrofe voor de economie, de handel en zelfs voor de democratie (sic!). Anderen beweren met veel meer overtuiging precies het tegendeel. Engeland krijgt zijn geld terug, kan zelf beslissen, eigen wetten maken, eigen gerechtshoven hebben het laatste woord en hoeven geen van buiten af opgelegde wetten te aanvaarden enzovoort... En Engeland hoeft niet meer te knielen voor vijf vreemde presidenten: Donbald Tusk (Europ. Raad), Jean Claude Juncker (Europ. Commissie), Martin Schulz (Europ. Parlement), Mario Draghi (centr. Europ. Bank), Jeroen Dijsselbloem (Euro). De Servische filoloog Nedan Krstic zegt dat Brexit de overwinning is van alle vaderlandslievende Europeanen en voegt er bij dat de Europese Unie een constructie is om de afzonderlijke landen te vernietigen en uiteindelijk bedoeld om het christendom te vernietigen. En ze waren al flink op weg.
Het Brits Europarlemtslid Nigel Farage, dat al 17 jaar ijvert voor deze Brexit, kreeg zowat alle Europese zwaargewichten over zich heen in een uiterst woelig debat, maar hij bleek meer inzicht in de situatie te hebben dan alle Europarlementsleden samen. De Britse Eurocommissaris (voor financiële diensten) Jonathan Hill, zag zich meteen al verplicht op te stappen. Witold Waszczykowaki, Poolse minister van buitenlandse zaken zegt dat nu heel de Europese commissie de conclusie moet trekken en ontslag nemen. Een aantal volkeren staat al te popelen om eveneens, tegen de heersende politiek in, hierover een referendum te houden: Fransen, Nederlanders, Denen, Vlamingen... Sebastian Tynkkijnen, leider van de Finse nationale partij zegt dat Finland een referendum nodig heeft in Brexit-stijl “om vrij te worden”. De bijna verkozen president van Oostenrijk, Norbert Höfer van de FPÖ zegt dat de EU iedere beslissing die de centralisatie vergroot nu moet weigeren, zoniet houdt ook Oostenrijk binnen het jaar een referendum en dat wordt dan een Auxit. Olafur Ragnar Grimsson, al 20 jaar de president van Ijsland, ziet een nieuwe kans voor Ijsland, Groenland, Noorwegen, de Faroer Eilanden en nu de UK om een driehoek te vormen en op vrije basis goede relaties aan te knopen met de EU en de VS, zonder hun slaaf te zijn.

Van Brexit naar NAVO-exit

Neen, met de Brexit valt de hemel niet op ons hoofd. Het is wel een protest tegen de steeds verder gaande ondermijning van de soevereiniteit van de Europese landen door Brusselse technocraten. Het is een protest tegen een “nieuwe wereldorde” die de rijkdom van de afzonderlijke landen wil uitwissen om hen slaaf te maken van schimmige leiders die wetten opleggen tegen de wil van de volkeren zelf. Hiermee wordt een rampzalige utopie afgewezen, een vernietigend oeverloos multiculturalisme, dat volken tot één vormloze massa wil maken om hen te kneden naar de grillen van enkelen. Washington en de NAVO, die niet begrijpen wat er werkelijk gaande is, zullen er alles aan doen om deze Brexit te beperken. Zij zijn even blind als de communistische leiders van de voormalige Sovjet-Unie, die ook niet begrepen dat hun schip aan het zinken was. Daarom willen ze de NAVO militair nu nog sterker maken. Het zal niet helpen. We verwachten dat de evolutie zal verder gaan, waarbij ook deze eigenlijke Amerikaans-Europese terroristenorganisatie niet gespaard zal worden: NO NATO, NO GUERRA! Hierover zal trouwens weer een volgend congres gehouden worden van 8-10 juli 2016 in Warschau (www.no-to-nato.org). Bepaade Britse legereenheden schijnen massaal gestemd te hebben voor een Brexit. Zij hebben begrepen dat het Washington is dat hen langs Brussel de oorlog in jaagt, tegen hun eigen wil in. Van een vriend kreeg ik een ingewikkelde tabel die de spectaculaire groei van wapenindustrie in de VS in beeld brengt. Ik ken de afkortingen van de verschillende onderdelen niet maar ik zie goed hoe de lijnen naar boven schieten. Washington is nu op hysterische wijze de NAVO aan het opjutten om een oorlog te beginnen tegen Rusland, dat niemand aanvalt. Washington kan helaas niet leven met een zelfstandig en sterk Rusland en wil het daarom vernietigen. In plaats van samen te werken en tot beider welzijn vedragen af te sluiten, gedragen de westerse politici zich als kranzinnige apen die wild krijsen telkens wanneer ze aan de grens met Rusland (Polen, de Baltische staten...) weer klassieke én atoomwapens hebben kunnen installeren, nadat ze Europa al volgestouwd hebben met vernietiginswapens. Als Washington zijn waanzin kan doordrijven en de NAVO een oorlog laten beginnen tegen Rusland, wordt het geen WO III, maar het einde van de mensheid (met uitzondering van enkele zatte Zwitserse boerkens, omdat zij verplicht een atoomschuilkelder hebben die, zoals ik zelf kon vaststellen, gebruikt wordt als opslagplaats voor voedsel en sterke drank!)
Tenslotte zijn de VS in feite niet meer de grootste economische wereldmacht en misschien zelfs niet meer – ondanks hun overweldigend vernietigingskapitaal over heel de wereld - de eerste militaire wereldmacht. Zij zullen hun wereldheerschappij niet meer kunnen volhouden. Hun wereldorde loopt, gelukkig, ten einde. En dat is in feite de betekenis van Brexit.

Er is hoop

De leiders van de communistische partij van de voormalige Sovjet-Unie hadden de val van de Berlijnse muur in november 1989 niet zien aankomen. Paus Johannes Paulus II wel. In december 1991 volgde de ontbinding van de URSS en daarna van het Comecon en het Warschau Pakt. Hierna kwamen dramatische jaren voordat Rusland kon herrijzen op de fundamenten van zijn orthodox christelijk geloof en zijn gezonde vaderlandsliefde. Het westen doet er alles aan om het land te ontwrichten en zijn eigen morele verwording aan de Russen op te dringen. Rusland en China blijven echter onafhankelijk en zijn nu de grootmachten die in staat zijn om de wereld terug te brengen naar het oorspronkelijke handvest van de VN en de erkenning van het internationaal recht, in plaats van de huidige Amerikaanse wildgroei van de wet van de jungle.
Zal de Britse economie eerst even door elkaar geschud worden? Best mogelijk. Ik had in de lagere school al nachtmerries over de rekenles, hoe zou ik mij nu over de economie van de Britten kunnen uitpreken? Ik verwacht echter dat het land uiteindelijk met groot voordeel zijn eigen weg zal gaan. Ze zouden al kunnen beginnen met afstand te nemen van de illegale sancties – een zoveelste door Washington opgelegde vorm van terrorisme - tegen Rusland en Syrië. Zo zouden wij dan eindelijk kansen krijgen om Syrische producten uit te voeren en de mensen hun kost te laten verdienen.
De recente ontmoeting van Vladimir Poetin met zijn Chinese ambtsgenoot X Jinping wordt door sommigen beschouwd als de belangrijkste gebeurtenis voor de internationale politiek van de laatste 2O jaar. De VS en de NAVO matigen zich het recht aan om gelijk welk land op gelijk welke wijze aan zich te onderwerpen zonder enig respect voor de volkeren of het internationaal recht. Noemen we als laatste slachtoffers slechts: Syrië, Oekraïne, Venezuela, Bolivië, Equador, Brazilië, Argentinië. Vl. Poetin heeft vroeger de westerse journalisten al opgeroepen om de waarheid hierover te schrijven. In een filmpje van slechts enkele minuten kan hij u ook duidelijk maken wie er in deze wereld eigenlijk agressief is (https://www.youtube.com/watch?v=-KHCNk9BYy4; je bent niet de enige die zich hierover informeert, maar wellicht ongeveer de 4,5 miljoenste). Na de ontmoeting tussen Poetin en zijn Chinese ambtgenoot zegt Xi Jinping nu in een slotverklaring: “China en Rusland moeten op een vastberaden wijze de doelstellingen en principes van het UNO Handvest, de fundamentele normen van de internationale relaties, de stabiliteit en het strategisch evenwicht in de wereld, evenals het internationaal recht waarborgen”.

De Shangai Cooperation Organisatie (SCO), opgericht in 1996, rond China en Rusland, met nog 4 andere leden: Kazachstan, Kirgyzië, Tadjikistan en Oesbekistan (+ 5 waarnemers, 3 gesprekspartners en 3 gasten in de wachtkamer), vergaderde zopas in Taskent, Oesbekistan. In hun slotverklaring van 26 juni 2016 eisen ze eensgezind dat de soevereiniteit, territoriale integriteit en stabiliteit van Syrië gewaarborgd wordt en dat er geen andere politieke oplossing is die het Syrische volk de garantie geeft zijn eigen toekomst te kunnen bepalen. Verder wordt gesteld dat de crisis in het Midden-Oosten en Noord Afrika moet worden opgelost, volgens de princiepen van het UNO Handvest en het internationaal recht. Ziedaar een internationale politiek, die waardering verdient. Daartegen gedragen onze westerse politici zich als holbewoners die menen anderen te mogen vermorzelen omdat hun knots groter is. Wat onze Belgische politici beslissen omtrent de 6 F 16, is zo iets als Syrische gevechtsvliegtuigen die ongewenst Brussel zouden komen bombarderen “om het Belgische volk te dienen”! We gaan hopelijk vlug naar een nieuwe en andere wereldorde. Brexit, Nato-exit, Washingtonexit, Brusselexit, een EU met Rusland en zonder Turkije of de VS, maar met goede relaties met alle landen en uiteindelijk naar een “Soeria Resurrexit”!
Twee millennia geleden gaf Jezus aan zijn leerlingen een zeer praktische wijsheid mee: “Maar zoekt eerst het Koninkrijk en zijn gerechtigheid, dan zal dat alles u erbij gegeven worden” (Matteus 6, 36). Een prachtige agenda voor de komende NAVO-top. Ze kan miljarden uitsparen en miljoenen mensen welvaart geven. Een meer uitgewerkte agenda zou kunnen zijn: het “Onze Vader” met de nadruk op “Uw Rijk kome” en “Uw Wil geschiedde”. Daar wordt ook iedereen beter van.

P. Daniel

Geschreven door Gust Adriaensen om 18:43

Verantwoord?

Hoe kunnen de VRT en andere zenders het verantwoorden dat bij de voetbalsuccessen van de Belgen, telkens opnieuw minutenlang wordt ingezoomd op hossende, brullende, zuipende, zatte supporters? En dat daarbij een sympathiserende, ophemelende stijl wordt gehanteerd?

Wordt op die manier niet elke anti-alcoholcampagne vakkundig om zeep geholpen? En bij kinderen en jongeren de overtuiging gewekt en versterkt dat feestvreugde gepaard MOET gaan met sloten bier?

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:34

De cumuls van de politici

Benieuwd naar de cumuls, de betaalde en onbetaalde mandaten van de parlementsleden, burgemeesters en schepenen?

Ga naar www.cumuleo.be. Opgelet! Grasduinen in deze rijk gevulde site kan niet alleen prettig zijn maar ook zorgen voor heel wat ergernis.

Bijlagen
Geschreven door Gust Adriaensen om 07:11

Pater Daniël Maes in Syrië

XI/25
Vrijdag 24 juni 2016

Oogsttijd

Water geven, vruchten plukken en groenten oogsten zijn nu de grote werkzaamheden op het terrein. Het is overdag flink boven de dertig graden warm en ’s avonds hebben de bomen, groenten en kruiden veel water nodig. Terwijl België verzuipt, snakt de woestijn hier naar water. Hiervoor zijn we echter grotendeels afhankelijk van de elektriciteit die het water uit grote diepte naar boven moet pompen. En dit water is tussen lauw en heet, het is echt warm. De kersen van een dertigtal bomen waren vrij vlug geplukt. Abrikozenbomen zijn er echter ongeveer driemaal zo veel en bovendien worden ze niet allemaal tegelijk geplukt. Sommige geel-rode abrikozen zijn overrijp en anderen mogen nog wat zon krijgen. Tegelijk worden in de keuken lange rijen potten met confituur gevuld. Het ruikt er heerlijk als je in de buurt komt. Bij de maaltijden worden in deze periode vele abrikozen gegeten. Als groenten zijn het vooral de courgetten, die ook overvloedig voorradig zijn. De grote voorraad knoflook is al geoogst en ligt in trossen te drogen, klaar om later opgehangen te worden. Hier wordt knoflook heel ruim gebruikt. De fraters werken tegelijk verder in de nieuwbouw om kamers te schilderen, deuren te hangen en een bepaalde gang af te sluiten en bewoonbaar te maken. Ja, het zijn lange en drukke werkdagen, waarbij Eucharistie en gebedstijden het rimte aangeven. Er was enige onderbreking op de morgen dat die Belgische mevrouw, na een maand verblijf bij ons, blij en voldaan weer naar huis vertrok. Een andere onderbreking is er wanneer een grote hoeveelheid hulpgoederen moet klaar gemaakt worden en natuurlijk de donderdagnamiddag en –avond, wanneer de gehandicapten van Qâra zich bij/met ons komen amuseren.

Uit parochieleven van Qâra

Een van de vrijwilligers van de hulpverlening, een ingenieur, verloofd met een christelijk meisje uit het dorp, had lang geleden al gevraagd om hen voor te bereiden op een christelijk huwelijk. We hebben samen met de fraters en hen meerdere leerrijke en bijzonder aangename avonden doorgebracht. Ze hadden besloten niet weg te trekken, zoals zo velen doen, maar in Qara te blijven wonen, wat wij maar al te graag toejuichen. En nu gingen ze trouwen. De plechtigheid vond plaats in de St. Michielskerk van Qâra, geleid door de vicaris generaal van Yabroed, abouna Georges en mij. De huwelijksinzegening is hier een aparte liturgie en zonder eucharistie. Heel de kerk is met bloemen versierd en de middengang met een wit doek afgesloten, dat door de trouwers wordt losgemaakt. Er is een apart altaar in de kerk voorzien met daarop een evangelieboek, een beker wijn en twee kronen. Na de inleidende gebeden en de huwelijkstoestemming, worden de trouwers gekroond, ze krijgen de beker wijn aangereikt en worden in processie driemaal rond dit altaar geleid. Zij zijn nu als het ware hersteld in hun koninlijke waardigheid, die ze verloren na de zondeval in het paradijs. Daarna worden op de binnenkoer voor de kerk de felicitaties in ontvangst genomen waarop enige zoetigheid wordt uitgedeeld. Het echtpaar en de familie trekken naar hun huis en komen tegen de avond terug naar de binnenkoer van de kerk voor het avondfeest. Heel de koer is vol met tafels voor ongeveer een 150 personen, zowat de helft van de hele parochie. Er is rijst, kip, gebak en arabische zoetigheden. Het echtpaar zit vooraan in een versierde zetel en maakt enkele keren een rondgang langs de tafels. Uiteindelijk gooit de bruid haar bloementuil over haar hoofd naar achter, waar zich een groep jongeren bevindt, die deze bloemen tracht op te vangen.
De vicaris begon de huwelijksviering met de eenvoudige maar duidelijke opmerking: “Als dit mijn kerk was, dan zou ik de helft van de vrouwen naar huis sturen”! Vroeger waren de vrouwen blijkbaar gekleed met een zwarte sluier en nu zie je nog enkele oudere vrouwen op die wijze. De overgrote meerderheid heeft zich echter zo uitdagend mogelijk uitgedost, bijzonder kort van stof. Als aan de meisjes die het meest bij ons komen dan gevraagd wordt of zij dat aanvaardbaar vinden, geven ze zelf ook wel toe dat het eigenlijk in de kerk niet past. Bovendien is dit nu een goede reden om geen aanstoot te geven aan de moslims, die ook in de dienst aanwezig zijn. En dan was er nog die jongen die zijn haar opvallend geverfd had en ongeveer gekleed liep als een meisje. Hij studeerde voor arts en was al halverwege. Toen hem gevraagd werd of hij christen is antwoordde hij: “Ik ben druus, maar zou wel graag christen worden”. En waarom hij zich zo gedroeg en kleedde? Omdat het de mode was in bepaalde middens. Ook hem konden we duidelijk maken dat zo iets helemaal niet past, niet verenigbaar is met een christelijk leven en dat persoonlijke inzet heel wat creatiever kan zijn. Eigenaardig genoeg, ook deze man gaf het uiteindelijk volmondig toe. We hebben hem nog op het hart gedrukt om in Syrië te blijven als hij afgestudeerd is en niet weg te trekken.
Zondagmorgen even alarm. Abouna Georges laat weten dat hij erg ziek is en vraagt of ik om 9.00 u de eucharistie voor de parochie wil vieren. Met de hulp van de fraters hebben we dit zo goed mogelijk op onze wijze volbracht. Leken hebben alle lezingen in keurig Arabisch voorgedragen of gezongen. Na de eucharistie was er nog een ontmoeting met de moeders, wiens man door terroristen werd gedood. Ze worden hier als de vrouwen en de moeders van de “martelaren” aangesproken en geëerd. Een andere vrouw, wiens twee zonen nog steeds gekidnapt zijn, wilde ons thee en gebak aanbieden. Onder haar gastvrijheid en vriendelijkheid, blijft ze moedig de pijn om haar verdwenen kinderen dragen. Daarna waren we nog ruimschoots op tijd om ’s middags de plechtige zondagseucharistie te vieren in eigen gemeenschap.

“De ene kolking roept de andere op” (psalm 42,8)

Denk niet dat we een rustig en gezellig leventje leiden, ver van alle miserie verwijderd. Al is ons leven boeiend en hoopvol, dagelijks dragen we de grote zorgen van het land en van de Kerk met ons mee. De ellende van de onrechtvaardige oorlog tegen Syrië brengt steeds nieuwe miserie mee. De grootste materiele zorg voor Syrië ligt nu in het feit dat er nagenoeg geen werk is en als er iets opgezet wordt, is het heel moeilijk om een afzetmarkt te vinden. De sancties maken het heel moeilijk en bijna onmogelijk om hetgeen gemaakt, gewonnen, geproduceerd wordt op een gewone wijze buiten te kunnen verkopen. Ook vroeger bracht het land veel meer voedsel voort dan het zelf nodig had en zo kon er worden uitgevoerd. De Syrische producten waren bekend en gegeerd tot in Zweden en tot in de golfstaten toe. Dit gold voor graan, landbouwproducten, textiel... Nu heeft de westerse huichelachtige en criminele houding er voor gezorgd dat een dergelijke uitvoer langs alle kanten gebokkeerd wordt. De kersen en abricozen uit deze streek zijn topkwaliteit en zouden in het buitenland goed verkocht kunnen worden waardoor vele families hun kost konden verdienen. In plaats van het volk te helpen wordt het welbewust door de “internationale gemeenschap” nog gewurgd.
Ook op kerkelijk gebied zijn er ernstige problemen. Deze week had van 15-20 juni in Aïn Trez (Libanon) de jaarlijkse synode van de grieks-melchitische (katholieke) kerk moeten plaats vinden als een broederlijke samenkomst van kerkleiders, die eensgezind de problemen aanpakken onder leiding van patriarch Gregorius III Laham. Er is echter nogal wat verschil van mening in verband met de aanpak. Anderzijds is dit dan weer een kans om eindelijk eens werk te maken van een echte eenheid. Het is zoals in een huwelijk. Soms krijgen ouders onenigheid onder elkaar omwille van moeilijkheden die van buiten af hun gezin teisteren. Dit is dan een gelegenheid om juist in een grotere eensgezindheid te problemen aan te pakken.
Deze week kregen we bezoek van de orthodoxe (gehuwde) pastoor van Deir Ateih met een zestigtal parochianen. Het was een heel hartelijke ontmoeting, waarbij hij er op aandrong om ook hen eens te komen bezoeken. Katholieken hebben in Syrië beslist wat te leren van de orthodoxen.

De maat is vol!

Eind september 2015 hebben de Russen de bedoelingen van hun militaire hulp in Syrië meteen duidelijk gemaakt: het evenwicht herstellen zodat Syrië een sterk uitgangspunt heeft om te onderhandelen over een politieke oplossing. Toen Poetin meende dat het Syrische leger sterk genoeg stond om het land geleidelijk te bevrijden, hebben de Russen zich gedeeltelijk teruggetrokken en heeft het Syrische leger inderdaad ook Palmyra kunnen innemen. Samen met de VS besloten de Russen vervolgens om een staakt-de-vijandelijkheden in te stellen en de Russen staakten zelf onmiddellijk hun luchtaanvallen. En hier begon de wrevel en de onenigheid met de Hezbollah en Iran. Zij waren immers vanaf het begin overtuigd dat de VS en hun bondgenoten helemaal geen staakt-de-vijandelijkheden zouden respecteren. De feiten hebben hen helaas gelijk gegeven. Zij gebruikten de rust om zich te reorganiseren. Saoedi-Arabië, de VS en vooral Turkije loodsten duizenden tonnen wapens en munitie samen met massa’s nieuwe terroristen Syrië binnen en begonnen dan een ware oorlog in het Noorden: Aleppo, Idlib, Lattaquie. Ondertussen lieten ze de “vredesonderhandelingen” mislukken. Dezelfde terroristengroepen en de landen die hen steunen, gaven uitgerekend Syrië en Rusland de schuld van het schenden van het bestand, wat de westerse media welwillend en kritiekloos slikten. Tegelijk vochten zogenaamd de VS met de Koerden tegen Daesh om een onafhankelijk Koerdistan in het Noorden voor te bereiden, met de goedkeuring van Saoedi-Arabië en de VS. Hierop luidden de Turken dan weer de alarmklok omdat zij op geen enkele wijze een onafhankelijk Koerdistan wensen. Voor Syrië is dit geen probleem. De Syrische president heeft steeds duidelijk gemaakt dat er geen sprake is van een opsplitsing van het land, dat Syrië één zal blijven en tot de laatste centrimeter bevrijd zal worden. Bij dit alles hebben de Russen steeds een rechtstreekse confrontatie met de VS, Israël en zelfs Turkije willen vermijden. Ze hebben moeten toegeven dat ze eens te meer door de VS en hun bondgenoten bedrogen werden. Nu is de maat vol. Het is meer dan duidelijk dat de VS en hun vrienden niet willen dat de oorlog in Syrië eindigt, ze willen ook niet dat de onderhandelingen tot een politieke oplossing leiden, ze willen de val van Syrië om een marionet aan te stellen die het land verplicht de belangen van Amerika te dienen en niet die van het volk. Dat was, is en blijft hun doelstelling, verborgen onder alle schone schijn. Daarvoor dienen ook de zogenaamde “gematigde” rebellen, die moorden en vernietgien zoals de anderen. Rusland blijft er op aandringen dat er dan een duidelijke scheiding gemaakt wordt tussen de gematigde rebellen en de Al Qaida groepen, maar hiervoor vraagt Amerika al maanden uitstel, omdat het zogenaamd zo moeilijk is onderscheid te maken. De ministers van landsverdediging van Iran, Rusland en Syrië hebben uiteindelijk in Teheran op 9 juni een topontmoeting gehouden om de violen .gelijk te stellen. Het ziet er naar uit dat zij opnieuw de strijd tegen alle terroristen in Syrië zullen hervatten. Het is hierbij helemaal niet zeker dat de troepen van de VS, Frankrijk, Duitsland en Turkije, (en onnozele Belgen?), die illegaal in Syrië aanwezig zijn, nu zullen gespaard worden. De Hezbollah zal hierbij opnieuw zijn centrale rol opnemen. We mogen verwachten dat de slag om Deir Ezzor zal beginnen, o.l.v. Ali Chamkhani, secretaris van de Hoge Iranese Veiligheidsraad, en we hopen dat de zuivering op gelijkaardige wijze zal gebeuren als destijds in Qousseir, Qalamoun en Zabadani. De huichelachtige oproep van John Kerry, die ongeduldig blijft uitzien naar het vertrek van de Syrische president, zal op de coalitie van Damascus, Moscou, Teheran en de Hezbollah geen enkele indruk meer maken.Terwijl ik dit schrijf heeft John Kerry nu opnieuw twee maanden uitstel gevraagd aan de Russen om een scheiding te kunnen maken tussen de gematigde rebellen en Al Qaida. En dit was de druppel die de Russische emmer deed overlopen. De Russen hebben meteen de Al Qaida basis Attanf, aan de Jordaanse grens gebombardeerd, waar in feite de Amerikaanse troepen zitten. Groot alarm. De Amerikanen waren totaal verrast. Vanuit de Amerikaanse basis in Qatar kwamen Amerikaanse vliegtuigen ter hulp, maar de Russen waren al vertrokken. Toen de Amerikaanse vliegtuigen onverrichterzake terugkeerden, kwamen de Russen weer om de basis verder te bombarderen (zoals de resoluties van de UNO Veiligheidsraad het ook vragen!) Trouw aan de open inzet van de Russen, heeft Gerasimov, hoofd van de Russische generale staf meegedeeld dat ze de basis van Attanf hebben gebombardeerd en er lakoniek bijgevoegd dat, als anderen (de VS!) na maanden nog niet het onderscheid kunnen maken tussen gematigde rebellen en Al Qaida, kunnen wij het ook niet! Donderdag heeft Rusland in de VN Veiligheidsraad een raadpleging georganiseerd over de situatie in Syrië. De Russische permanente vertegenwoordiger Vladimir Safronkov riep iedereen nogmaals op om de grove schendingen van Turkije met zijn blijvende toevloed van terroristen en wapens eindelijk eens te stoppen. En nu maar afwachten wat nieuws de VS, het westen en hun bondgenoten zullen uitvinden om hun laffe houding tegen het Syrische volk te blijven voeden.

Een volksprotest tegen de vernietiging van de christelijke identiteit.

De oude Europese adel is goed vertrouwd met de diplomatieke geplogendheden. De Duitse baron Norbert von Handel, procurator van de zeer katholieke orde van St. Joris, verbonden met het huis van Habsburg-Lotharingen (waarvan de oorsprong teruggaat tot 1308), schrijft een open brief aan “Madame Merkel” of Angie de Slang, en ziet deze keer geen enkele reden om aan dit lid van de Stasi, van de SED van het voormalige Oost-Duitsland en vrijmetselaar, enige eretitel of diplomatiek strikje toe te kennen. In veertien punten lanceert deze doctor in de rechten een vlijmscherpe aanval tegen haar en vraagt met welk recht zij Duitsland en Europa meent te mogen ruineren, islamiseren, destabiliseren en vooral hun christelijke identiteit vernietigen. Hij vraagt haar met welk recht zij de miljarden belastinggeld van de Europese burgers voor Griekenland onder de Duitse en Franse bankiers mag verdelen, de ondemocratische Turkse politiestaat ter wille mag zijn en tienduizenden Turken in Europa mag binnen halen en tenslotte Europa door het alomvattende handelsverdrag van het TTIP mag overleveren aan de grote industrieën en financiële belangen van Amerika. Hij kondigt aan dat de groeiende weerstand van steeds meer bewuste christenen haar en haar desastreuze politiek ten val zal brengen en dat zij de geschiedenis zal ingaan als de schimmige politica die ons werelddeel heeft verwoest. (Voor de hele uitleg: http://www.medias-presse.info/les-14-points-du-baron-van-handel-de-lordre-de-saint-georges-qui-vous-donne-ce-droit-mme-merkel/56451#3ZDDS7FfKOyR8IhD.99)

We herinneren u...
Aan de volgende mogelijkheden om te protesteren tegen de morele afbraak in ons eigen land:
• Er is een mars voor het katholiek onderwijs op zaterdag 25 juni 2016 om 14.00 u, Frère-Orbansquare, Brussel (info: www.katholiekonderwijs.net)
• Je kunt ook deelnemen aan een belangrijke schrijfactie tegen deze “vroegseksualisering van kinderen”. Hoe meer mensen protesteren met deze brief, hoe beter: http://tegenstroom.eu/schrijfactie-onderwijs/
En ....laten we als christenen niet het voornaamste wapen vergeten, het gebed.

P. Daniel

Geschreven door Gust Adriaensen om 14:02

De Britse gepensioneerden aan de macht

Als de Brexit de EU in een diepe crisis stort volgens nogal wat krantenkoppen, dan is dat minstens even erg het geval met Groot-Brittannië.

Nog los van de ongetwijfeld langdurige en pijnlijke exit-procedures, de nu al voelbare financiële weerslag, zijn er vooral de scheuren in de Britse Unie die scherp aan het licht komen.

Schotland en Noord-Ierland hebben massaal voor 'remain' gestemd . Zeker in Schotland krijgt het onafhankelijkheidsstreven nieuw, sterke impulsen. Het zou me niet verwonderen dat samen met de 'Brexit', ook Schotland de Britse Unie verlaat .

Een andere kloof die aan het licht is gekomen en de toekomst van Groot-Brittannië bezwaart, is de generatiekloof. Een grote meerderheid van de jongere generaties koos voor de EU. De 'gepensioneerden' hebben ervoor gezorgd dat Groot-Brittannië de Europese Unie verlaat. Het land heeft dus tegen de jeugd gekozen. Een triestig, grijs en verengend toekomstbeeld!

Geschreven door Gust Adriaensen om 14:29

Twee maten en twee gewichten

Stijn Oosterlynck, hoofddocent stadssociologie (UAntwerpen) en voorzitter van het Antwerpse Urban Studies Institute, schrijft naar aanleiding van de Optimakwestie: 'Het gaat over publiek-private partnerschappen en de weinig democratische en ondoorzichtige cultuur van besluitvorming die daarin groeit, ver weg van de democratische controle door gemeenteraden en netjes uit het zicht van burgers.' Inderdaad.

Maar waarom wordt dezer dagen alleen Gent geviseerd? In alle steden, te beginnen met Antwerpen, tot in de kleinste gemeenten, zitten deze publiek-private partnerschappen in de lift. Het moet voor ervaren onderzoeksjournalisten en zeker ook voor de heer Oosterlynck, niet zo moeilijk zijn , om die partnerschappen, bv. in Antwerpen, eens goed tegen het democratische licht en de gemeenteraadscontrole te houden.

Waarom wordt de Gentse burgemeester Termont nu zo gretig en bijna bloeddorstig bij de Optimazaak betrokken, ook al wordt hem niks ten laste gelegd? Het is, weer eens, niet zo moeilijk, om foto's en berichten op te duikelen over allerlei burgemeesters in het gezelschap van zwaar frauderende en  dictatoriale potentaten uit binnen- en buitenland.

Politieke beschadigingsoperatie? Inderdaad.

Geschreven door Gust Adriaensen om 14:10

Het morele dilemma van moraalfilosoof Vermeersch

smiley-tongue-out.gif

De grootste moraalfilosoof van Vlaanderen en van het Westelijk Halfrond, Etienne Vermeersch (82) doet via Het Nieuwsblad de wereld kond, dat hij onverbiddelijk was als hij studenten op spieken betrapte. Maar studentes die hun bovenbenen vol schreven, ontsnapten aan zijn toorn. 'Ik kon toch moeilijk vragen dat ze eens hun rok optrokken?'

Hieruit moge blijken dat zelfs een zelfverklaarde superintellectueel als Vermeersch niet altijd goed weet waar in concrete situaties de morele prioriteiten liggen.

Ook al kan in sommige conservatieve kringen begrip opgebracht worden voor het niet stellen van een vraag met een gênant en ontvlambaar karakter als: 'Mevrouw wil u uw dijen eens laten zien zodat ik in mijn functie als toezichthoudend professor kan controleren of uw dijen een onbeschreven blad vormen?', toch is daarmee de kous niet af en de morele kwestie niet opgelost.

Want onze beroemde professor heeft overduidelijk de meisjesdijenfraude getolereerd en door de vingers gezien, terwijl hij onverbiddelijk de handpalm-, onderarm-, gsm-, papiertjes-, fluister-, gebaren- en onzichtbaar geschriftfraude afstrafte.

Dit is meten met twee maten en gewichten. Dit is moreel hinkelen op twee benen. Dit is de dij sparen en de palm geselen.

Hoe zal de grootste Vlaamse moraalfilosoof aller tijden het voor zichzelf, voor zijn collega's, voor intellectueel Vlaanderen en de rest van de wereld, en uiteindelijk voor God, die van hem en die van ons, ooit kunnen verantwoorden dat hij sommige studenten voor immer en altijd geblokkeerd heeft in hun verdere ontplooiing en carrière, omdat ze geen meisjesdijen ter beschikking hadden? En dat een aantal vrouwen, dankzij het door Vermeersch getolereerd frauduleus gebruik van hun ongetwijfeld welgevormde dijen, is kunnen doorstoten tot de top van onze samenleving, het misschien zelfs geschopt hebben tot rector van een of andere universiteit?

Is Vermeersch moreel al in het reine met de ontegenzeggelijk seksueel gemotiveerde discriminatie die hij tijdens zijn professoraat naar eigen zeggen in het Nieuwsblad toepaste?

Een uitgebreide verklaring en verantwoording van de éminence grise der moraalfilosofen dringt zich op! 

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:25

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten