Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Archief

'Pesten gemeengoed op de werkvloer'

Paul Verhaeghe (°5 november 1955) is van opleiding klinisch psycholoog, van vorming psychoanalyticus. Zijn eerste doctoraat (1985) handelde over hysterie, zijn tweede (1992) over psychodiagnostiek. Hij werkt als gewoon hoogleraar aan de universiteit van Gent. Sedert 2000 gaat zijn belangstelling vooral naar de invloed van maatschappelijke veranderingen op psychologische en psychiatrische moeilijkheden.

In de Britse kwaliteitskrant The Guardian schrijft Verhaeghe dat het economisch neoliberalisme het slechtste in ons naar boven gehaald heeft.

'Pesten was vroeger iets van op de speelplaats, nu is het gemeengoed op de werkvloer.'

Geschreven door Gust Adriaensen om 11:23

Armste 20 procent van huishoudens verliest 525 euro

Het samenwerkingsverband 'Decenniumdoelen 2017' berekende zelf de impact van de geplande overheidsmaatregelen, zowel de besparingen als de gunstige maatregelen.

Een alleenstaande ouder met 1 kind die met een leefloon rond moet komen, zal op jaarbasis 668,47 euro verliezen.

Voor een koppel met 2 jonge kinderen zou dat oplopen tot 912 euro.

Gepensioneerden zouden het met 187,02 euro minder moeten stellen.

Voor de armste 20 procent van de huishoudens zou het gemiddeld om 525 euro gaan.

Geschreven door Gust Adriaensen om 18:24

Tegen het consumentisme en de wegwerpmaatschappij

In een toespraak tijdens zijn bezoek aan Philadelphia (VS) sprak paus Franciscus zich krachtig uit tegen het 'consumentisme' en de 'wegwerpmaatschappij'.

Hij zei:

'Consumentisme bepaalt wat belangrijk is, gaat in tegen verbintenissen en heeft weinig te maken met menselijke relaties. Het resultaat is dat wij onze maatschappij veranderd hebben in een enorme multiculturele etalage, alleen maar gericht op de smaak van sommige consumenten, terwijl zovele anderen slechts de kruimels eten, die van de tafel van hun meesters vallen.'

Geschreven door Gust Adriaensen om 15:12

'Uitmuntende latinist'

In haar column in De Standaard beklaagt barones Mia Doornaert, die in de krant steevast bedeeld wordt met de titel 'onafhankelijk expert in internationale betrekkingen', zich over de teloorgang van het Latijn in het Frans middelbaar onderwijs.

In het laatste zinnetje, als een soort van uitsmijter, schrijft ze dat die achteruitgang van het Latijn en de 'latinitas' (ook bij ons), mee 'het pessimisme verklaart van de uitmuntende latinist die Bart De Wever is'.

Nog los van het feit dat het binnen de context van haar column totaal irrelevant is, er op het einde nog vlug De Wever bij te sleuren, deed me vooral het etiket 'uitmuntende latinist' de wenkbrauwen fronsen.

Een 'latinist' is namelijk iemand die de Latijnse taal- en letterkunde beoefent en kent.

Waarop Doornaert steunt om te schrijven dat De Wever de Latijnse taal- en letterkunde beoefent en kent, en dan nog op een uitmuntende wijze, blijkt uit niets.

Bart De Wever is historicus van opleiding . Hij heeft eerst twee jaar rechten geprobeerd, maar zonder succes. Uiteraard heeft hij in de humaniora en in zijn universitaire studies de Latijnse taal en letterkunde leren kennen, maar sindsdien is hij er niet meer mee bezig geweest.

Of vindt onze 'onafhankelijke expert in internationale betrekkingen' het gebruik, ondertussen ook al weer een hele tijd geleden, van Latijnse citaten (plukklaar te vinden in bv. de Dikke van Dale), door De Wever, voldoende om hem een 'uitmuntende latinist' te noemen?

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:26

'Solidariteit is onvoorwaardelijk'

De toespraak van Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, bij de opening van het academiejaar, was een pareltje. Inhoudelijk en stilistisch.

Torfs handelde uitsluitend over de vluchtelingencrisis. Hij benaderde die crisis vanuit een realistische én christelijke (ook al gebruikte hij dat woord niet), positieve invalshoek.

De rector speelt graag met taal. Hij houdt van de verrassende wending, de boutade, de gevatte formulering, de paradox. En vooral beheerst hij de kunst van de (zelf)ironie, die soms op de rand van het sarcasme balanceert.

Spijtig dat de media niet meer aandacht besteedden aan deze toespraak.Klaarblijkelijk is het pessimisme, de rancune, het populisme, de nauwelijks verdoken vreemdelingenhaat en -angst, het platte electoralisme, dat sommige toppolitici tegenwoordig tentoonspreiden, interessanter voor de Vlaamse gazetten.

De realistische en positieve benadering van Torfs, verpakt in een vlot en sprankelend Nederlands, is daarbij vergeleken een ware verademing.

Ik heb enkele citaten uit een heel dik boeket hieronder bijeengebracht.

---------------------------------------------------------------------------------

-Deze openingstoespraak gaat over de universiteit. Dus laten we het over de vluchtelingencrisis hebben.

- Solidariteit is, wanneer mensen in nood verkeren, onvoorwaardelijk. Als je zelf enigszins kan zwemmen,   schiet je iedere drenkeling ter hulp, wie hij of zij ook is. Je gaat geenszins na, alvorens tot de actie over te gaan, of het toevallig niet je schoonmoeder is die in het water ligt te spartelen.

- Recht en moraal mogen in een rechtsstaat niet samenvallen. Het moet juridisch mogelijk blijven moreel te falen, anders moeten we dringend meer gevangenissen bouwen.

- Beledig vluchtelingen dus niet door hen heilig te verklaren. Ze hebben het recht zichzelf te blijven. Enkel een minderheid van ons stervelingen is heilig, ondanks de democratiseringsgolf die paus Johannes Paulus II op gang bracht. Zelfs enkele professoren werden bij vergissing gecanoniseerd.

- De KU Leuven is dus nadrukkelijk solidair met de vluchtelingen. Niet met woorden, omdat hulp aan vluchtelingen geen keuze is maar een noodzaak, geen prestatie maar een plicht.

- Vlaanderen herstelde bijzonder moeizaam van de trek naar het Noorden ten gevolge van de religieuze conflicten in de zestiende eeuw, toen we Joost van den Vondel en Frans Hals verloren. De vraag is zelfs of we er op intellectueel en cultureel vlak al volledig van hersteld zijn.

- We moeten eerlijk zijn, en in alle rust durven toe te geven dat vluchtelingen in eerste instantie geld kosten. Voor de opvang, het onderwijs, de integratie in onze samenleving. Dat laatste is trouwens iets waar we nooit bijzonder goed in waren. Ook niet als mensen op onze eigen vraag naar Europa kwamen.

- Of moeten de sterkste schouders de lasten dragen, waarbij wij ons uitsloven die sterkste schouders op zulke manier te definiëren dat het zeker niet de onze zijn?

- Voor alles willen we als universiteit een positieve boodschap brengen. We verkeren niet in crisis. Natuurlijk krijgen we te weinig geld, dat weet de minister ook wel als ze in het eigen hart kijkt. Ze is tenslotte katholiek opgevoed, de twee.

- De KU Leuven, universiteit voor wie niemand een vreemdeling is

- Geef kritiek op uw universiteitsbestuur, zowel terechte als onterechte, want een mens beschouwt vaak als onterecht wat hem niet welgevallig is.

Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00

'Wees niet bang voor vreemdelingen'

In zijn toespraak tot het Amerikaanse congres zei paus Franciscus: 

'Mensen van dit land zijn niet bang voor vreemdelingen, omdat de meesten onder ons ooit vreemdelingen waren. Blijf gastvrij en streef steeds naar menselijkheid, rechtvaardigheid en broederschap."

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:27

Opendeurdag abdij Postel 4 oktober van 14 u. tot 17 u.

Hieronder vindt u de integrale versie van het artikel dat abt Frédéric Testaert publiceerde in Kerk&Leven:

--------------------------------------

'In het kader van het Jaar van het Godgewijde Leven zet de Abdijgemeenschap van Postel haar deuren open om u kennist te laten maken met het norbertijner kloosterleven.

Bij aanmelding aan de glazen deuren van het Kontaktcentrum (gastenverblijf) ten laatste om 16.30 u. ontvangt u een infoblaadje voor de rondgang door de gemeenschappelijke ruimtes op het gelijkvloers. Na de rondgang kan u een dvd bekijken in de Norbertuszaal over het dagelijks kloosterleven in Postel. Om 18 u. is er gelegenheid om samen met de abdijgemeenschap het avondgebed (vespers) te bidden.

2015 is wel een heel bijzonder jaar voor de norbertijnengemeenschap van Postel, en wel om drie redenen:

-900 jaar gelden maakte Norbertus in Xanten een bekering door tot een vurig christelijk leven. Op één dag wordt hij diaken en priester gewijd. Als rondtrekkend prediker komt hij het Noord-Franse Laon terecht, in het dal van Prémontré. Hier sticht hij de orde van de norbertijnen of de premonstratenzers. Kort nadien wordt hij benoemd tot aartsbisschop van Maagdenburg (vroegere Oost-Duitsland). Hij sticht ook daar kloosters van wie de priesters zich o.a. inzetten in de parochiepastoraal. In 1134 overlijdt Norbertus in Maagdenburg. Ten tijde van het protestantisme wordt zijn graf overgebracht naar de abdijkerk van Strahov in Praag, waar het zich nog steeds bevindt. Kort nadien wordt Norbertus door de Kerk heilig verklaard. De contrareformatie maakt hem tot patroon van de eucharistische aanbidding en plaatst de monstrans met het heilig Sacrament in zijn handen.

-875 jaar geleden werd het klooster van Postel gesticht als een afhankelijke priorij van de Abdij van Floreffe (nabij Namen, werd opgeheven ten tijde van de Franse revolutie en is momenteel college van het bisdom). Fastradus van Uitwijk (bij 's Hertogenbosch) had zijn gronden geschonken aan de abt van Foreffe met het oog op de oprichting van een 'godshuis' voor reizigers en handelslieden.

-400 jaar geleden werd het klooster van Postel zelfstandig en verheven tot abdij, met Rumoldus Colibrant als eerste abt. Naar hem werd het VVV-kantoor, gevestigd in de voormalige portierswoning, vernoemd.

Momenteel telt de abdijgemeenschap van Postel 28 leden, van wie er 18 in de abdij wonen en 10 buiten als pastoor of meewerkend priester in een parochie.

De abdijgemeenschap van Postel blijft geloven in de toekomst, die in de handen van God ligt. Zij staat nog steeds open voor jonge mannen die geïnteresserd zijn in het norbertijner kloosterleven vandaag!

Geboeid door Jezus, de Verlosser, en Zijn evangelie, volgzaam aan de Heilige Geest, zoals Jezus' moeder, Maria, zetten norbertijnen zich in voor de komst van het Rijk Gods, naar het voorbeeld van de heilige Norbertus: edelmoedig, vreugdevol en eensgezind, vanuit de eucharistie, als trouwe zonen van de Kerk, door ons bidden en werken, door ons leven met elkaar, dag in dag uit. Dat is onze roeping, misschien ook de uwe...Heilige Norbertus, bid voor ons.

Abt Frédéric Testaert'

----------------------------------------------------------------

Praktisch:

-zondag 4 oktober

-aanmelden glazen deuren Kontakcentrum van 14 u. tot 16.30 u.

-avonddienst (vespers) abdijkerk: 18 u. tot 18.30 u.

---------------------------------------------------------------



1817204-91c2112945cb21b9738296979de548a0.jpg

1817204-c5fd2897c7e6cda3fd77786abb2b51ef.png

1817204-16f8ff7cc558062563f08cc40118abbe.png

1817204-6be2f2075c84ac6ea2019a14388818a2.png

1817204-747678ccffcb391236ca202bb6cbf4db.jpg

1817204-da2e9c23cc4d786615213eefe02d47df.jpg

1817204-fc67c98dc4810ddd0776db4bd5c6666e.jpg

1817204-0ff8de41475a37a57c6ad76119ac4669.jpg
Geschreven door Gust Adriaensen om 18:52

Wij zijn allemaal migranten/vluchtelingen (2)

In de loop der eeuwen verlieten talloze Vlamingen hun geboortestreek en zochten ze hun geluk en veiligheid in andere landen.

Enkele voorbeelden.

In de 16de eeuw weken duizenden protestanten, vaak de topmensen van cultuur en economie, uit naar Nederland.

Tegen het einde van de Belgische kolonisatie van Congo, verbleven er 80.000 Belgen in dat land.

Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vluchtten 1,5 miljoen Belgen naar de buurlanden.

In de 19de eeuw was er een emigratiestroom van België naar Frankrijk. Na 1850 vormden de Belgen de grootste groep vreemdelingen in Frankrijk.

Tienduizenden Belgen weken in de 19de en 20ste eeuw uit naar de VS en Canada. Het Red Star Linemuseum in Antwerpen vertelt u daar meer over.



1816843-68732c8653aa9e0c9b77bb6b3eeb07d7.png

1816843-d262014edc568c726d8530023eb0f2d6.jpg

1816843-10b3c45c7ce57332242365f409ae2697.jpg
Geschreven door Gust Adriaensen om 08:16

Wij zijn allemaal (afstammelingen van) migranten/vluchtelingen

Het behoort tot de basiskennis van de geschiedenis: migratie is er altijd geweest. Soms massaal, vaak in kleine groepen. Nu eens was er een vermenging met de oorspronkelijke bewoners zonder veel problemen, dan weer werden de autochtonen massaal en hardhandig verdreven.

Enkele voorbeelden. Voor onze tijdrekening bewoonden Keltische stammen onze streken. Dan kwamen de Romeinen eraan. De Keltische cultuur en taal verdwenen naar de uiterste westrand van Europa. Vanaf de 4de, 5de eeuw was er de Grote Volksverhuizing. Germaanse stammen, zelf opgejaagd door de Hunnen, vielen vanuit het oosten het West-Romeinse Rijk binnen.

In de middeleeuwen vonden heel wat welstellende, vooral Italiaanse, handelaars de weg naar de florerende steden in het Graafschap Vlaanderen, waar zij nog rijker werden. Spanjaarden bleven hier hangen, Oostenrijkers , Fransen en Duitsers lieten hun sporen en afstammelingen na.

In de 20ste eeuw haalden onze regeringen tienduizenden Italianen, Turken en Marokkanen naar hier om het werk te doen waarvoor 'autochtone' arbeidskrachten ontbraken of waarvoor wij onze neus ophaalden/ophalen.

De conclusie kan niet anders zijn dan: ieder van ons is een mix van al die migranten, veroveraars of vluchtelingen, die in de loop der eeuwen naar onze streken zijn afgezakt en hier zijn gebleven.  

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:22

Rik Torfs en Heist-op-den-Berg

Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, hield tijdens de opening van het Academische Jaar in Leuven, een boeiende en rijke toespraak, waarin hij uitsluitend handelde over de vluchtelingen.

In zijn redevoering komt volgend fragmentje voor, waarmee hij de relativiteit van het vluchtelingenprobleem voor ons land goed onder woorden brengt:

'Voorlopig zijn het geen miljoenen mensen die Afrika en het Midden-Oosten voor Europa verruilen. Dit jaar worden er 41.500 asielaanvragen verwacht, het inwoneraantal van Heist-op-den-Berg, inclusief Hallaar, Pijpelheide en Zonderschot.'

Ik ben er zeker van dat vele lezers en toehoorders zich even de vraag hebben gesteld: hoe komt het dat de rector Heist-op-den-Berg en enkele deeldorpen een vermelding waard acht?

Ongetwijfeld spelen klank en retrogehalte van deze oer-Kempense plaatsnamen een rol voor de taal- en ironiegevoelige Rik Torfs.

Maar hij gaat met die vermelding ook terug naar zijn roots. De rector werd weliswaar geboren in Turnhout maar hij groeide op in Heist-op-den-Berg en studeerde er ook aan het plaatselijke college tot hij voor de laatste jaren van de humaniora verkastte naar het Sint-Gummaruscollege in Lier. 

En zo is het te verklaren dat Rector Magnificus de namen van het wat verstedelijkte Heist-op-den-Berg en van de nog altijd landelijke kerkdorpen Hallaar, Pijpelheide en Zonderschot, liet weerklinken in de Rector Piet de Someraula van de Leuvense Alma Mater

Geschreven door Gust Adriaensen om 19:08

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten