Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Archief

Een bevooroordeelde redacteur

Ene Stijn Cools is redacteur van De Standaard en in de editie van 7 mei schrijft hij een zgn. 'verslag' van de lezing die aartsbisschop Léonard aan de VUB gaf over zijn visie op de toekomst van het christendom.

Een verslag? Nee, nee, nee. Het is onze wakkere redacteur erom te doen rond Léonard, ook nu hij op 75-jarige leeftijd zijn ontslag heeft aangeboden, de negatieve sfeerschepping te bestendigen.

Als een puberale schenenschopper, die van zichzelf vindt dat hij toch wel cool en ironisch en ridiculiserend  uit de hoek kan komen, gaat de journalist tekeer.

De titel zet de toon al: Van beats tot bedevaart: het afscheid van Léonard. De beginzin van het artikel gaat op dat elan verder: Deze keer geen blote vrouwenborsten van Femen of een slagroomtaart in het gezicht.

De aula is half gevuld, schrijft de redacteur. En de beats dreunen door de aula, want een studentenfeestje vlakbij had duidelijk veel meer volk aangetrokken, aldus nog Cools. En na afloop trok het studenvolk en masse naar café De Confrater voor nog een pint, merkt de journalist scherpzinnig op. De studenten waren niet bepaald laaiend enthousiast, meent Cools te kunnen vaststellen om dan zijn vaststelling te bewijzen met de uitspraken van ene Marie en ene Ellen: Kortzichtig, volgens de ene. Te prekerig, volgens de andere.

Redacteur Stijn Cools is er klaarblijkelijk ook niet over te spreken, dat Léonard niet gezegd heeft wat hij als journalist graag wilde horen. Het liefst had hij waarschijnlijk de lezing van de aartsbisschop zelf willen schrijven. Euthanasie, abortus, homohuwelijk: de aartsbisschop waagde er zich niet aan, klinkt het verontwaardigd. En over zwarte hoofdstukken van de Kerk, van de kruisvaarten tot pedofilie, hield Léonard zich relatief op de vlakte, constateert Cools. Wat het woord 'relatief' ook moge inhouden.

Kortom, journalist Stijn Cools is, evenals vele van zijn collega's en ook al is hij verbonden aan de kwaliteitskrant De Standaard, aangetast door een infantiel anti-Léonardsyndroom. Nog even.

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:57

Verkiezingsonderzoek KU-Leuven

Volgende bedenkingen bij het verkiezingsonderzoek van de Katholieke Universiteit van Leuven:

  1. De rol van De Wever in het succes van zijn partij is fors gedaald. Hoe ervaart de voorzitter deze tanende invloed bij de N-VA-kiezers? De Wever laat zich al jaren kennen als iemand die graag in het centrum van de macht en de belangstelling staat. Dergelijke evolutie is ongetwijfeld zeer pijnlijk voor de machtspoliticus die hij is.
  2. Het kiespubliek van N-VA, CD&V en Open VLD overlapt mekaar en is inwisselbaar. Die partijen vissen in dezelfde vijver. De concurrentie tussen die drie traditionele (N-VA behoort overduidelijk tot het clubje van de ‘traditionele’ partijen) politieke partijen zal dan ook sterker en sterker worden. N-VA heeft de economische liberale dada’s van Open VLD en een belangrijk deel van het liberale kiezerspubliek ingepalmd. CD&V moet het harde rechtse beleid proberen te verzachten om de ACW-kiezers niet allemaal te verliezen. Deze drie regeringspartijen moeten elkaar immobiliseren in een houtgreep om electoraal niet onderuit te gaan.
  3. Het Vlaams Belang is de enige partij die nog duidelijk uitkomt voor een onafhankelijke republiek Vlaanderen. De partij zal ongetwijfeld de kiezers die zich verraden voelen door de Belgische koers die N-VA vaart, terugwinnen.
  4. SP.A en Groen hebben gemeenschappelijke sociaaleconomische basisvisies maar de kiezersprofielen verschillen. Als zodanig kunnen zij elkaar op diverse terreinen en in verschillende bevolkingssegmenten aanvullen en versterken. Een brede ‘linkse’ volkspartij lijkt mogelijk te zijn, gebaseerd op solidariteit en aandacht voor de zwaksten.

 

Op www.soc.kuleuven.be/ispodownload kan je de volledige studie terugvinden.

Geschreven door Gust Adriaensen om 18:54

Ondernemersregeringen

Als er nog iemand mocht twijfelen aan het feit dat zowel de federale als de Vlaamse regering de ondernemersbelangen dient, dan heeft de nieuwe voorzitter van VOKA voor honderd procent duidelijkheid gezorgd.

In zijn eerste interview zei de Limburgse bouwondernemer Paul Kumpen, dat er helemaal niets hoeft te veranderen. De federale regering heeft van de tien VOKA-voorstellen er acht in het regeringsprogram opgenomen, aldus Kumpen. En de Vlaamse regering schreef dertien van de zeventien VOKA-eisen in haar programma, dixit de nieuwe baas van de ondernemers.

Ja, wadde!!

Geschreven door Gust Adriaensen om 21:40

Het Kind als Koopwaar

Een twintigtal Amerikaanse privéklinieken en bemiddelingsdiensten die commercieel draagmoederschap faciliteren, kwam vorig weekend onder de noemer 'Parenting Options for European Gay Men', dat commercieel draagmoederschap in Brussel promoten.

Dat evenement richtte zich tot homokoppels, maar het heeft de voorbije dagen in de media weer eens de aandacht getrokken op het vervullen van een kinderwens via draagmoederschap en op de vele juridische, ethische, emotionele, educatieve...problemen die daaruit kunnen voortvloeien.

Een vlugge bloemlezing van termen in krantenartikels liegt er niet om: draagmoederbeurs, meerouderschap, draagmoederschap, meeroudergezag, eicel- zwangerschap - geboorteakte in een all-inpakket, baby's op bestelling, enz.

Het is duidelijk. De commercie, zeker in de VS, ziet grof geld in het technisch vervullen van een kinderwens en heeft al een enorme voorsprong genomen op bv. de ethische en juridische bezinning en fundamenten.

Die kinderwens wordt dan nog eens, ook vanuit commerciële hoek, gehypet als een heilig, onaantastbaar recht. Merkwaardig genoeg wordt, vaak door dezelfde (belangen)groepen, ook het recht op het ongelimiteerd aborteren van kinderen, als  heilig en onaantastbaar beschouwd.

Wat Aldous Huxley in zijn toekomstroman Brave New World (1932) beschrijft, wordt meer en meer werkelijkheid. In zijn sarcastisch boek schetst hij een wereld waar de wetenschappelijke geest de alleenheerser is en alle menselijkheid ontaardt. Het mysterie van de conceptie heeft plaats moeten maken voor kunstmatige bevruchting. Het moederschap is een verouderd en zelfs obsceen begrip geworden. De kinderen worden uitgebroed in flessen en ieder individu wordt door wetenschappelijke training en aanpassing voorbereid om de hem toegewezen functie in de maatschappij automatisch uit te voeren.

Geschreven door Gust Adriaensen om 18:48

Toiletschaarste in station Berchem

Station Berchem, zondag 3 mei, 17.50 uur, aankomst trein Oostende - Antwerpen. Honderden mensen keren terug van een weekend aan zee. Een lange rij vormt zich aan de toiletten. ToiletTEN? Blijkt er maar 1 (één) toilet open te zijn. Zegge en schrijve 1, voor mannen én vrouwen. Het enige andere is gesloten wegens weekenddienst!

Geschreven door Gust Adriaensen om 21:17

Paus Franciscus: De vreugde van het Evangelie

In 2014 verscheen de Nederlandse vertaling van Evangelii Gaudium, de apostolische exhortatie van paus Franciscus.

In de eerste twee paragrafen geeft de paus de bedoeling van zijn 'aansporingsbrief' aan en schetst hij de gevaren die de mens in de wereld van vandaag bedreigen:

'...Met Jezus Christus wordt vreugde geboren en steeds opnieuw geboren. In deze exhortatie wil ik de christenen aanmoedigen een nieuwe etappe in de evangelisatie aan te vatten, gekenmerkt door vreugde, en wil ik toekomstwegen aanwijzen voor de Kerk onderweg, in de volgende jaren.'

'De wereld van vandaag met zijn ovedadige consumptieaanbod draagt het grote risico in zich van een individualistische droefheid, die voortkomt uit een hart dat eigenlijk alles heeft, maar toch hebzuchtig blijft, oppervlakkig genot nastreeft en zijn geweten laat afstompen. Als het innerlijke leven alleen met zichzelf bezig is, is er geen openheid op anderen, is er geen plaats voor arme medemensen, wordt Gods stem niet meer gehoord, de stille vreugde van zijn liefde niet meer gesmaakt en het verlangen om goed te zijn niet aangewakkerd. Ook gelovigen lopen dit risico dat reëel en constant aanwezig is. Velen worden er slachtoffer van en veranderen in wrokkige, ontevreden en lusteloze mensen. Dat is geen keuze voor een waardige manier van leven die vervulling geeft; het is ook niet Gods verlangen voor ons en het is niet het leven in de Geest dat ontspringt in het hart van de verrezen Christus.'

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:08

Nieuwe electorale kansen voor Vlaams Belang?

Het gerenommeerde Instituut voor Sociaal en Politiek Opinieonderzoek (ISPO) van de Katholieke Universiteit van Leuven, heeft de resultaten bekendgemaakt van een onderzoek, uitgevoerd in 2014, omtrent de steun voor staatshervormingen in België. Daaruit blijkt dat communautaire thema's minder en minder animo wekken.

Zeer opvallend is dat ook bij de kiezers van de N-VA, de leidende communautaire partij, de voorkeur voor een staatshervorming of een splitsing van het land, vergeleken met 2010, gedaald is van 80 naar 60 procent. Dat is des te merkwaardiger omdat de kern van de beginselverklaring en het program van N-VA, nog altijd de oprichting van een onafhankelijke republiek Vlaanderen is. In het totale plaatje is het aantal kiezers dat een splitsing van België voorstaat, vergeleken met 2010, gehalveerd, van 11,9% naar 6,4%.

Hoe dan ook, de resultaten van dit onderzoek bieden kansen voor het Vlaams Belang om hun belabberde electorale score op te krikken. Want er blijkt uit dat minstens 20% van het N-VA-electoraat afkerig staat van de Belgische koers die N-VA vaart en dat er binnen het totale Vlaamse kiezerspubliek toch nog altijd 6,4% resoluut kiest voor een splitsing van België

De enige partij die nog altijd compromisloos opkomt voor een onafhankelijk Vlaanderen is dus Vlaams Belang. Met een verstandige aanpak kan die partij vooral de 'communautaire, onafhankelijkheidskiezers  van N-VA', die door de partijtop in de steek zijn gelaten, voor zich winnen. En dat zal, weliswaar niet fenomenaal maar toch aanzienlijk, het electorale gewicht van het Vlaams Belang vergroten. 

(meer info over het onderzoek op www.soc.kuleuven.be/ispodownload )

Geschreven door Gust Adriaensen om 19:26

De schande van de partijfinanciering

De N-VA besteedt naar eigen zeggen 1 miljoen aan de zogenaamde Helfie-campagne. Naar eigen zeggen, het zal dus waarschijnlijk nog een pak meer zijn. En geen enkele wakkere journalist heeft tot nu toe een poging gedaan om de exacte kosten van die campagne te achterhalen.

Dat een politieke partij zoveel geld kan weggooien aan een volgens velen ridicule en infantiele reclamecampagne, is alleen maar mogelijk dankzij het belastinggeld dat via het ontspoorde systeem van de partijfinanciering naar de politieke partijen stroomt.

Het is gewoonweg onethisch dat de rechtstreekse belanghebbenden, namelijk de politieke partijen, zelf de partijfinanciering in het leven hebben geroepen en zelf hebben bepaald onder welke voorwaarden en in welke mate zijzelf een deel van het belastinggeld naar hun eigen kas kunnen versassen. Dat de omvang van de financiering met belastinggeld, wordt bepaald door de omvang van het electorale succes van een partij, is alleszins een pervers kernkenmerk van het systeem.

Deze concrete verspilcampagne toont aan dat de betrokken partij in het geld zwemt. Dat ze wordt gevoerd door een partij die de gewone werknemers de besparingen door de strot ramt, stuit nog meer tegen de borst. Dat nu door kopstukken gezegd wordt dat zij bereid zijn na te denken over een hervorming van het financieringssysteem, is een godgeklaagd staaltje van politieke hypocrisie.

Maar voor de burgers is het duidelijk: de financiering van de politieke partijen met belastinggeld, moet liever vandaag dan morgen, helemaal herdacht en beperkt worden. Met als uitgangspunt: respect voor de belastingbetaler, respect voor het algemeen belang.

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:15

Roepingendag


Paus Franciscus legt in zijn brief voor de Wereldbiddag voor Roepingen wellicht de vinger op de wonde als hij schrijft dat de cultuur waarin die priesterroepingen plaatsvinden grondig is veranderd.

Een priesterroeping, zo schrijft de paus, is niet louter een privébeslissing.  Maar jongeren worden in hun eigen gezin noch elders in de samenleving aangespoord om dit grote avontuur met God ten dienste van de naaste aan te gaan.

“Roepingen”, schrijft de paus, “kunnen slechts plaatsvinden in een Kerk die missionair is en die zichzelf ten dienste stelt van de armen en de noodlijdenden.” Maar dat lijkt haaks op de cultuur te staan waarin wij leven.

“Solidariteit”, zei paus Franciscus gisteren tijdens een ontmoeting met leden van de Joannes Paulus II Stichting, “is een begrip dat steeds meer op de achtergrond dreigt te geraken, maar dat desondanks juist daardoor nog meer dan vroeger zijn profetische kracht blijft bewaren.”

Geschreven door Gust Adriaensen om 22:26

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten