Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Archief

Gedichtendag

Wanneer ik aan
wat je zou kunnen noemen
een gedicht begin te schrijven
weet ik gewoonlijk niet
waar het eerste vers
me naar toe voeren zal.
Dit baart geen ongerustheid
want al lijkt het nergens op
het blijft een feit
dat het aaneenrijgen van woorden
een uitstekend middel
tegen de verveling is
en die bekruipt me soms
onweerstaanbaar
op donderdagnamiddagen
in januari.
Maar dat hoeft jou
geen zorg te wezen.
Dat begrijp je wel.

Geschreven door Gust Adriaensen om 13:36

Muyters in ongenade-De Roover glorieert

Een politiek actieve persoon die de laatste jaren door bepaalde media, in het bijzonder De Standaard, opgevreeën werd, was ongetwijfeld De Roover. Wat daarin stoorde, was niet wat hij te vertellen had, maar dat hij zich steeds liet opvoeren als een 'onafhankelijke politieke waarnemer'. Terwijl uit alles bleek dat hij een fervente aanhanger was, niet alleen van het nationalisme maar ook van de rechts-liberale enonomische ideeën en visies, die in de NVA meer en meer het communautaire gehakketak overvleugelen. Dat iemand dat gedachtegoed is toegedaan, daarmee is niks mis. Integendeel. In onze democratie zijn vooralsnog 'die Gedanken frei'. Gelukkig maar. Maar dat De Roover lange tijd zijn zelfverklaarde politieke onafhankelijkheid heeft gebruikt om in de media een bepaalde partij te propageren, te verdedigen, te volgen, doet de wenkbrauwen fronsen. Aan die dubbelzinnigheid is nu eindelijk een einde gekomen door een verkiesbare plaats op een kandidatenlijst, wat meneer De Roover waarschijnlijk al lange tijd op het oog had.
 
Met minister Muyters heb ik echt wel te doen. Deze aimabele man werd enkele jaren geleden als een wit konijn door De Wever rechtstreeks in een ministerzetel geposteerd en wordt nu door de zelfde onaantastbare leider op een vernederende manier bij het politieke huisvuil gezet. En toen Muyters nog even piepte dat hem een ministerpost beloofd was, kreeg hij helemaal de wind van voren van zijn (ex-)partijvrienden. Benieuwd hoe de minister deze slagen met de partijkromstaf zal verwerken. Misschien vindt hij troost in het gedicht van Kipling 'If...'. Mag ik de minister adviseren het in deze ongetwijfeld voor hem donkere periode geregeld rustig te lezen. In het bijzonder de tweede strofe kan wellicht troost bieden met daarin het vers: IF YOU CAN MEET WITH TRIUMPH AND DISASTER... Ik wens het u van harte toe, minister Muyters.
 
 
If you can dream - and not make dreams your master;
If you can think - and not make thoughts your aim,
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same;
If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,....


1540214-a1088032c46e7163e813a846724e0da4.jpg

1540214-08cbf6c77ac11fb2c6e8f28e9d5a1a57.jpg
Geschreven door Gust Adriaensen om 10:51

Tien jaar geleden overleed Herman Servotte

Op 24 januari 2004 stierf Herman Servotte. Hij werd 74 jaar.

Alle Leuvense ex-studenten germanistiek uit het begin van de jaren zestig, zullen het met me eens zijn: professor Herman Servotte bracht een nieuw geluid, een nieuwe lente in het doceren van de Engelse literatuur.

Niet alleen sprak hij een vlot en sierlijk Engels, in tegenstelling tot vele van zijn collega's, maar ook de manier waarop hij de literatuur benaderde, betekende een breuk met de tot dan toe gangbare academische literatuurstudie. Bovendien was hij een begenadigd lesgever en een charmante gentleman met een bijzonder fijn gevoel voor humor. Iemand die dicht bij zijn studenten stond en toch een zekere afstandelijkheid en een natuurlijk gezag wist te bewaren. Die verbondenheid met de studenten kwam nog het sterkst tot uiting tijdens de Engelandreis in de 1ste licentie, die toen traditie was.

Herman Servotte werd ervaren en geapprecieerd als een man van de wereld, ook al was hij priester. En wat voor een priester!

Hij was vanaf 1982 medepastor in de universitaire parochie en in de jaren 80 ook algemeen proost van de Gezinsgroepen, die in dat decennium hun hoogste bloei kenden. Maar hij maakte zich ook verdienstelijk in het beleid van de Kerk en van de Universiteit . Zo aanvaardde hij de opdracht van kardinaal Suenens om een nieuw concept van priesteropleiding vorm en gestalte te geven en was hij gedurende een tiental jaren vice-rector .

In Tertio schrijft Robrecht Michiels het volgende: 'Servotte zag zichzelf in een brugfunctie, als iemand die steeds op de grens leefde en daar juist wilde leven. Tussen stad en platteland, tussen twee taalgebieden en twee cultuurgemeenschappen, tussen college geven aan de universiteit en universitair beleid, tussen gelovigen en minder-/anders-/niet-gelovigen, tussen een profane bezigheid en het priesterambt, tussen literatuur en geloof, filosofie, theologie en exegese, tussen herinnering en hoop of gisteren en morgen, tussen kerk en wereld.'

De laatste jaren van zijn leven leed Herman Servotte aan de ziekte van Parkinson, die hem het schrijven en spreken geleidelijk aan moeilijker en moeilijker maakte. Dat was een uiterst zware beproeving voor hem. 'Maar', zo zei hij, 'God is bij de lijdenden aanwezig als een moeder, die het lijden van haar kind weliswaar niet wegneemt, maar door haar aanwezigheid kracht en sterkte brengt.'  

-----------------------------------------------------------

We shall not cease from exploration
And the end of all our exploring
Will be to arrive where we started
And know the place for the first time.
Through the unknown, remembered gate
When the last of earth left to discover
Is that which was the beginning;
(…)
And all shall be well and
All manner of thing shall be well
When the tongues of flame are in-folded
Into the crowned knot of fire
And the fire and the rose are one.

(T.S. Eliot, Four Quartets)

We zullen niet ophouden met ontdekken
En het einde van alle ontdekking
Zal zijn aan te komen waar we vertrokken
En de plaats te kennen voor de eerste keer.
Door de ongekende, herinnerde poort
Wanneer het laatste wat op aarde te ontdekken blijft
Dat is wat de aanvang was;
(...)
En alles komt terecht en
Alle dingen worden goed
Wanneer de vlammende tongen naar binnen zijn gevouwen
In de gekroonde knoop van vuur
En het vuur en de roos één zijn.

(Vertaling Herman Servotte)

---------------------------------------------------

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:40

De nootjes en aapjes van minister Geens

Het was niet bepaald minister Geens' dag in het parlement toen hij de zichzelf 30% loonsverhoging toekennende toplui van bad bank Dexia, toch per se wilde verdedigen.

Zijn uitspraak dat hij, Geens, wel in staat zou zijn B-post en Belgacom te leiden, maar niet Dexia, was al erg van de pot gerukt en vooral ook erg denigrerend voor de CEO's van die overheidsbedrijven.

De met pathos uitgesproken zin: 'Als je nootjes voedert, krijg je aapjes' , sloeg evenwel alles.

Wellicht heeft minister Geens, hoe verstandig hij zich voordoet en waarschijnlijk ook is -hoewel toch wat te min om bv. een bad bank te leiden-, niet echt beseft welke conclusies uit die boutade getrokken kunnen worden.

Want wat Geens zegt, kan als volgt geïnterpreteerd worden: al die mensen die met een (heel wat) lager loon dan de supervergoedingen van CEO's, moeten tevreden zijn, die dus 'nootjes, peanuts' toegeworpen krijgen, zijn of worden aapjes. Of nog anders: degenen die voor een modaal loon willen of moeten werken, hebben beperkte capaciteiten. Of: met een vergoeding die niet in de honderdduizenden euro's loopt of het miljoen overschrijdt, trek je geen valabele mensen aan.

Maar wel aapjes dus. Nou, dat is dan een ministeriële wijsheid waarin  de overgrote meerderheid van de bevolking  zich kan terugvinden!

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:01

Pater Daniël Maes in Syrië

Sedert enkele weken werkt het internetsysteem niet meer in de streek waar pater Daniël verblijft in Syrië.
 
Wel kan hij nog kort communiceren via sms. In zijn laatste berichtje meldt hij het volgende:
 
'Het gebombardeerde communicatiespel werkt al half.
We kunnen met gewone lijn niet naar buitenland bellen,
maar wel van het buitenland ontvangen.
Voor de rest status quo.'
 
Hij vraagt ook dat de heilige Francis van Sales, eens bisschop van Genève, Genève II (waar onderhandelingen gestart zijn tussen regering en oppositie) een flinke duw zou geven'.
 
Dat wensen en hopen we met pater Daniël.
Geschreven door Gust Adriaensen om 10:32

Paus werkt aan tekst over ecologie

De directeur van de persdienst van het Vaticaan heeft bevestigd dat paus Franciscus werkt aan een tekst over het thema ecologie.

De paus wil sterk de nadruk leggen op de 'menselijke' ecologie. Onderwerpen zoals de wegwerpmaatschappij, de plundering van bodemrijkdommen en de bescherming van het milieu en het leven zullen ongetwijfeld behandeld worden.

Geschreven door Gust Adriaensen om 16:20

De inzet van het euthanasiedebat

De inzet van het euthanasiedebat
Perscommuniqué van de bisschoppen van België – 22 januari 2014 
 
Op de bijeenkomst van de bisschoppenconferentie in Grimbergen hebben de
bisschoppen van België de problematiek van het levenseinde besproken. Dat
gebeurde in aanwezigheid van een aantal experts op medisch, juridisch, ethisch en
pastoraal vlak. Het wetsvoorstel in verband met uitbreiding van de euthanasiewet
voor minderjarigen, d.w.z. kinderen en jongeren, dat momenteel in de
Kamercommissie besproken wordt, gaat de bisschoppen zeer ter harte. Ze vragen
zich af waarom een wet moet worden gemaakt over een dergelijke delicate materie,
als men bedenkt dat Nederland al sinds 2006 over een dergelijke wet beschikt en die
nog nooit heeft moeten toepassen. De problematiek heeft de bisschoppen ertoe
aangezet de onderliggende inzet van dit initiatief te verdiepen en hun bedenkingen
met een breed publiek te delen. 
 
Een eerste inzet van het debat is het verbod te doden, dat de basis vormt van onze
samenleving. Door de deur open te zetten voor euthanasie voor minderjarigen lopen
we het risico euthanasie uit te breiden tot mensen met een handicap,
dementerenden, mentaal zieken en zelfs tot mensen die levensmoe zijn. Op die
manier riskeren we ook de zin van het menselijke leven te veranderen. Menselijke
waardigheid alleen nog toekennen aan mensen die in staat zijn de waardigheid van
hun eigen leven te erkennen, is mensonwaardig. Op die manier zaait men twijfel over
de waarde van het leven van bepaalde mensen. 
 
Een tweede inzet is de wijziging binnen de medische praktijk, die verbonden is met de
grote vooruitgang van de geneeskunde. Als de geneeskunde de grenzen van haar
mogelijkheden bereikt, stapt men over van ‘alles’ naar ‘niets’ en is men geneigd
meteen zijn toevlucht te nemen tot euthanasie. Men vergeet de rol van de sedatie,
die de pijn verzacht, en het belang van de palliatieve zorg, die mensen op een serene
manier voorbereiden op de dood. De artsen en het verplegende personeel worden in
hun praktijk aan het twijfelen gebracht, tussen het ‘teveel’ aan geneeskunde en het
‘niets meer’ van de euthanasie. 
 
De derde inzet confronteert ons met onze eigen dood: hoe ons erop voorbereiden en
de dood niet ontkennen? Met wie kunnen we erover spreken, welke voorbereidingen
treffen we, hoe laten we ons omringen? Hoe vermijden we van de dood een
taboemoment te maken? Hoe waardig sterven mét respect voor de waarde van het
menselijke leven? 
 

De vierde inzet is van het lijden. 70% van de Belgen zegt voor een zachte dood te zijn.
Dat is normaal. We moeten te allen prijze elke vorm van pijn bestrijden en het lijden
maximaal verminderen. Maar als het lijden ondanks alles aanwezig is, zowel bij de
zieke als bij de nabestaanden of bij het medisch personeel, hoe kan het dan bewust
gedragen worden? Hoe kunnen we ons voorbereiden om het lijden aan te kunnen en
te beleven als een beproeving, die we kunnen delen met anderen en samen dragen?
Hoe kunnen we elkaar niet loslaten en ondersteunen in momenten van lijden? 
 
De vijfde inzet is die van de spiritualiteit. In het euthanasiedebat gaat het ook over de
zin van het leven. Hoe kan de christelijke ervaring ons helpen de confrontatie met
lijden en sterven aan te gaan? Als wij het Pasen van Jezus vieren, laat Goede vrijdag
ons het drama van het lijden beleven; op Stille Zaterdag is dat het mysterie van de
dood en de verlatenheid en op Paaszondag de kracht van de verrijzenis. Hoe kan het
paasmysterie ons leven verlichten en inspireren? Hoe kunnen de christelijke
instellingen getuigen van een ethische houding inzake deze uitdagingen?
 
Daarnaast hebben de bisschoppen samen met experts in de pastoraal ook gewerkt
rond de problematiek van de evoluties in het parochiale landschap in ons land.

Geschreven door Gust Adriaensen om 17:11

Kom nou minister Geens

Koen Geens voelt zich als een vis in het ministeriële water. Ook al kleurt dat geregeld troebel. En de minister in ongetwijfeld een heel verstandige jongen. Dat behoedt hem helaas niet altijd voor domme beslissingen of uitspraken.

Je moet toch op je kop gevallen zijn, om na de commotie rond het superloon van Thijs, een loonsverhoging met 30% voor enkele topbonzen van de restbank Dexia te steunen en te verdedigen.

Geens kreeg er dan ook terecht flink van langs in het parlement. Hij verdedigde zich als een duivel in een wijwatervat en trok zelfs ten aanval.

Maar zijn pathetische uitroep dat hij, Geens, wel in staat is B-post en Belgacom te leiden maar dat hij de leiding van Dexia niet zou aankunnen, zal bij velen ironische commentaar uitgelokt hebben.

Kom nou, minister Geens! Een man met uw talenten! En wat een vernederende uitspraak voor de CEO's van B-post en Belgacom. Als Geens zijn hand niet omdraait om die jobs op zich te nemen maar dat hij dat niet ziet zitten voor Dexia, was de oorlog omtrent de verloning van Thijs en Bellens meer dan verantwoord en moet er verder nagedacht worden over een nog forsere verlaging.

Eén ding moet minister Geens wel nagegeven worden: de man is m.i. nu al het grootste oratorische talent van zowel het federale als het Vlaamse parlement.

Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00

De weelde in dienst van de mensheid

Pauselijke boodschap aan Economisch Forum Davos:
-----------------------------------------------------------

'Ik vraag u er zorg voor te dragen dat de mensheid gediend wordt door de weelde en er niet door wordt beheerst.'

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:56

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten