In De Standaard van 19 december schrijft redactrice wetenschap Hilde Van den Eynde over het licht dat de duisternis overwint. 'Vaarwel duisternis, welkom licht' is de titel.

Zij beveelt deelname aan een joelfeest aan. Hand in hand met een geliefde of een vriend kan je dan onder het goedkeurend oog van een druïde door de vlammen van het joelvuur springen. Hilde heeft er al ervaring mee. Zij kent haar weg in 'heidens Vaanderen' (wat dat ook precies moge inhouden ), én schrijft ze: 'Wie zich weleens aan zo’n vuur­sprong heeft gewaagd, weet hoe louterend die kan zijn'.

Mooi. In haar vervoering krijgt het joelfeest ook voor haar een religieuze betekenis . Dat is duidelijk niet het geval, althans voor haar, met Kerstmis, 'de dag waarop christelijke gelovigen de geboorte van Jezus herdenken'. Een eigenaardige, uitstervende sekte is dat. 'Voor ons, geseculariseerde eenentwintigste-eeuwers', oreert Hilde, 'heeft Kerstmis die religieuze betekenis al lang niet meer'.

Ach, ik gun Hilde haar louterende sprong door het vuur, maar mag ik haar vragen zichzelf niet als maatstaf voor 'ons eenentwintigste-eeuwers' te nemen? 

En ook toch de officiële spelling van 'joelfeest' te gebruiken. Zij schrijft joelfeest met een hoofdletter: Joelfeest. Een detail? In de context zeker niet. Voor Hilde, redactrice WETENSCHAP nota bene, is het joelfeest zoveel belangrijker dan het ouderwetse, gedateerde Kerstmis. En dus verdient joelfeest ook een hoofdletter: Joelfeest. Ook al is de officiële spelling met kleine letter. Maar als het van Hilde afhangt, die weg is van het joelfeest, zal daar verandering in komen. 

• Aan de ene kant hebben we het principe van 10 vierkante meter per persoon en aan de andere kant beperken we de diensten tot 15 personen ongeacht de grootte van de gebedshuizen. Wat betekent een dergelijke beperking voor een kerk met 300 zitplaatsen of een kathedraal met 1000 zitplaatsen? Is het normaal om hetzelfde aantal op te leggen voor een kapel en een enorm gebouw?
• Waarom houdt de beperking tot 15 deelnemers geen rekening met de gezondheidsprotocollen die zorgvuldig door deskundigen zijn overwogen en die in gebedshuizen zijn ingevoerd, en gewetensvol worden toegepast in de periode tussen de eerste en tweede lockdown?
• Zullen de vieringen, de behoefte aan spiritualiteit en zingeving, worden teruggebracht tot een positie “lager dan niet-essentiële” behoeften?
• Vrijheid van ondernemen (bijv. grote winkels), vrijheid van industrie (bijv. bouwsector) en vrijheid van eredienst zullen niet op dezelfde manier worden gegarandeerd? Is er niet de facto sprake van discriminatie?
• Waarom niet hetzelfde vertrouwen geven aan de levensbeschouwingen om de sanitaire maatregelen af te dwingen (social distancing, mondmaskers, hydro-alcoholische gel enz.)?

Meer en meer christenen ergeren zich aan het regeringsverbod op religieuze vieringen. De versoepeling (?!) die gisteren waartoe gisteren door de minister van Justitie werd beslist na overleg met vertegenwoordigers van de verschillende godsdiensten, neemt die ergernis niet weg. Integendeel. De beperking tot max. 15 aanwezigen (ook al gaat het om grote kerkgebouwen) wordt eerder ervaren als een bespotting dan als een tegemoetkoming.

Maar velen ervaren ook de houding van de Belgische bisschoppen als zwak. Zij zwijgen of volgen zonder veel weerwerk de richtlijnen van de overheid, terwijl zij goed weten dat in de kerken de afstands- en hygiëneregels en de mondmaskerplicht perfect opgevolgd kunnen worden.

De ergernis heeft niet alleen te maken met het stilleggen van de religieuze vieringen maar wordt ook veroorzaakt door de discriminatoire behandeling van de religies.

Vliegtuigreizen en shopping zijn toegelaten, religieuze vieringen niet: de discriminatie spat er zo van af.

In De Standaard van 4 december schreef Raf Geenens, docent ethiek en rechtsfilosofie aan de KU-Leuven, een opinieartikel onder de titel 'Het einde van de godsdienstvrijheid?'. Hij stelt vast dat er voor de noden van gelo­vige gemeenschappen geen of nauwe­lijks begrip is. (zie ook RASP, 4 december)

Dat artikel weekte op het forum van de krant nogal wat reacties los.

Sommige lezers zijn  van mening dat het opiniestuk een pleidooi is voor een uitzonderingstoestand voor godsdienstbeleving. Dat is het niet.

Naast een verhelderende benadering van godsdienstvrijheid en tolerantie in binnen- en buitenland, plaatst Geenens de zo goed als volledige lockdown voor religieuze bijeenkomsten naast de versoepeling voor sport-, vrijetijds- en shoppingactiviteiten. Als je alleen nog maar de drukte in de winkelstraten bekijkt en de vele inbreuken op de afstands- en mondmaskerverplichting constateert, en die vergelijkt met de rigoureuze toepassing van afstandsregels, aantal aanwezigen, mondmaskerplicht, in christelijke kerkdiensten , dan kan je niet anders dan de vraag stellen: waarom wordt voor het shoppen de massa getolereerd en waarom blijft het verboden dat een beperkt aantal mensen dat zich houdt aan de voorschriften, kerkdiensten bijwonen? Geenens wijst eerder op de discriminatie ten aanzien van religie.

Het is ook opvallend dat nogal wat forumdeelnemers het gedegen opiniestuk van prof. Geenens, aangrijpen om hun onbegrip maar vaak ook hun misprijzen en regelrechte haat voor religie en Kerk, te ventileren.

Geenens wijst in de eerste plaats op de aantoonbare discriminatie in de maatregelen , de beelden op tv van massa's shoppers zeggen genoeg.

Het artikel van Geenens is bv. de trigger voor een forumdeelnemer om te schrijven: 'Men schaft men beter alle religie in de scholen af en men geeft meer exacte vakken en talen. Dit zal de leerlingen ten goede komen en frustraties over beperkte kansen op de arbeidsmarkt beter verhelpen dan het reciteren van achterhaalde fantasy. Of gaan we op school ook videogames aanbieden: dit is voor velen ongetwijfeld een even nuttige hobby'.

Deze meneer heeft duidelijk geen hoge pet op over godsdienstvrijheid, wil ook het katholiek onderwijs naar zijn hand zetten, noemt religieuze kennis,beleving en rituelen 'achterhaalde fantasy' en vergelijkt ze met videogames.

Bos+  een Vlaamse organisatie die zich specifiek inzet voor bosbehoud, beter bos en meer bos in Vlaanderen en de wereld.

Maak kennis met deze natuurorganisatie via onderstaande link.

Bijlagen:
https://www.bosplus.be/nl/   

Raad van State veegt verbod op religieuze erediensten van tafel

Er komt meer en meer kritiek op de beslissing van de regering om religieuze vieringen nog altijd te verbieden, terwijl het winkelen wel wordt toegelaten.

In De Standaard van 4 december schrijft Raf Geenens, docent ethiek en rechtsfilosofie aan de KU-Leuven, een opinieartikel onder de titel 'Het einde van de godsdienstvrijheid?'. Hij stelt vast dat er voor de noden van gelo­vige gemeenschappen geen of nauwe­lijks begrip is. De overheid lijkt zwemmen en doe-het-zelven belangrijker te vinden.

Lees het artikel via onderstaande link. 

Er circuleert ook een tweetalige onlinepetitie. Je kan ze openen via onderstaande link.

Ook de bisschoppenconferentie is van mening dat de vieringen onder voorwaarden opnieuw moeten kunnen plaatsvinden.  Zie een eerder artikel.

Bijlagen:
OPINIE.docx (19.4 KB)   
https://www.pourlamesse-voordemis.be/