Etienne Vermeersch mag ontploffen.

Ik heb deze man, met zijn blonde strodak op zijn hoofd, nooit moeten hebben, een pafferig gelaat, een vlijmscherpe stem, een betweter verliefd op de echo's van zijn eigen wijsheden en een kromprater van alles wat recht is en vice-versa. U voelt het : hier heerst geen vriendschap, noch tolerantie en het zal wederkerig zijn, mocht de oud-jezuïet mij in zijn vizier krijgen.
Een fotootje voor diegenen die het beeld van de chagrijnverspreider niet voor de geest zien opdoemen. Kijk ernaar, griezel even en vergeet het.
De man is geboren in 1934 en genoot een opleiding als Jezuïet met universitaire graden in Klassieke Talen. Na jarenlang in donker priestergewaad rondgelopen te hebben en gedonderpreekt tegen alles wat vrijzinnig, liberaal en socialistisch was, heeft hij de kap over de haag gegooid en werd hij plots drager van de Toorts van de Vrijzinnigheid. Zijn beloning : hoogleraar aan de Universiteit van Gent waar hij een dertigtal jaar Wijsbegeerte en Ethiek doceerde.
Ik heb er nog zulke gekend, de verantwoordelijke voor de cultuurpagina's van de Standaard was toen ene JdR, een brave maar onvoorstelbaar naïeve jezuiët die de verlokkingen des vlezes niet kon weerstaan en een pater (een bruine of een zwarte, ik heb het nooit geweten) die directeur werd van een grote culturele instelling en tegelijk de fanatiekste liberaal van zijn arrondissement. En vrijzinnig ! Elke dag op rooftocht om een katholiek genietend aan het kruis te nagelen. Gewoonlijk zijn de "bekeerden" meestal de ergsten.
Zo ook het virus Etienne Vermeersch. Jarenlang op de barricades staan roepen en tieren tegen de vijanden van onze "Moeder de heilige kerk" . Dan springt het over naar de vijand en begint de vroegere medestanders uit te jouwen voor zwartrokken, pilaarbijters, pijpenkoppen, kleingeestigen, de biechtstoel-adepten, knapenschenders, enz.
Even toelichten : ieder is wat hij wil zijn, moslim (om met het duidelijkste te beginnen), protestant, katoholiek of vrijzinnig. Ieder heeft het recht zijn overtuiging of geloof te veranderen. Men moet echter wel leven met de consequentie, de verantwoordelijkheid van zijn verleden. Honderdduizend Vlamingen werden na WO II beschuldigd, vervolgd of veroordeeld wegens een of ander al dan niet vermeend misdrijf tijdens de bezetting. Die mensen hebben de schande of in sommige gevallen de eer van die toestand hun ganse leven meegetorst. Daar viel niet over te marchanderen. De Vermeerschen en andere grootsmoelen die van gedacht veranderen, nemen die verantwoordelijkheid niet, zij doen gewoon voort waar ze mee bezig waren, alleen met een ander unform. Triestig lawaaimakertje, arrivistje en holala slechte reclame voor de vrijzinnigheid.
De man wordt zijn ganse carrière opgevoerd als een lippizanerpaard dat de polka danst als de zweep knalt.Vermeersch wordt geïnterviewd door de Morgen, mag in Humo zijn gedacht komen vertellen over de Top Tien, wordt schaamteloos ingezet door de 000 tegen zijn vroegere overste, kardinaal Danneels om te zeuren wie van hen het beste kan fantaseren over dingen die we toch niet weten, het leven na de dood. En de lippizaner danst. Hij wil zelfs met zijn achterste schudden om castagnetten te horen weerklinken : als het maar aandacht trekt.
Na de dood van Semira Adamu (de illegale vluchtelinge die per vliegtuig teruggevoerd werd naar haar vaderland en die tijdens het transport een kussentje op het gelaat gedrukt kreeg tot ze stikte) werd Vermeersch aangeduid om met een commissie de regering te adviseren over de uitwijzigingspolitiek. Dat doen politici altijd, als iets serieus uit de hand loopt, een commissie instellen. De Vermeersch is zoals Kristien Hemmelinks : een van de nuttige idioten van het land altijd heet en gereed om de gaatjes der onvolmaaktheden te vullen.
Naar aanleiding van de herrie die ontstond met de Ecuadoraanse illegalen, dook Vermeersch opnieuw op. Heel even, erg kort. Om te zeggen, dat kinderen natuurlijk niet thuis horen in een opvangcentrum maar dat het wel de ouders zijn die verantwoordelijk zijn en dat wij op die manier gechanteerd worden en toch niet heel de wereld kunnen toelaten.
Lippizaner Vermeersch danste hiermede duidelijk tegen het ritme in tijdens een uitzending van het Journaal. Zou hij op een andere barrikade willen overspringen ? Op die van ons is hij alleszins niet welkom. Ik duw hem er eigenhandig af, ik moet geen mannen die hun kap over de haag hebben gegooid. En ik moet geen lippizaners maar wilde paarden.
Ray
PS : Later komen we nog terug op deze jammere vergissing van moeder natuur.












5 reacties op dit bericht
denTienne,s.j.
Buiten dat moet ik nooit van overlopers weten,zeker niet als ze hun oude liefde zwart maken,en dat geldt ook voor politiekers.
Vraag : Hoe was uw ex ?
Antwoord : zij was een goede vrouw,een goede moeder,en het beste wat me toen kon overkomen.
Moraal : Nooit verloochenen wat men aanbeden heeft,want WIE ZIJN NEUS SCHENDT,SCHENDT ZIJN AANGEZICHT !
(Dat ook hebben de jezuieten mij geleerd .
'Het licht'
nog van dat?
Gesponsored door "de Blauwe Hand" ???
Linkse zak
Dat is het enige wat ik van die studentwijsmaker en hypockriet onthouden heb.