Geen Stijl : ga maar niet deaud
De meest succesvolle site in Nederland is geenstijl.nl waar wij al eens inspiratie durven opdoen of originele beelden copiëren, zoals die van Albayrak.
De medewerkers zijn jonge volwassenen die zich afkeren van het uniforme eenheidsdenken, de politiek correcte waanzin. Hun aanpak is soms grof, heel vaak hilarisch en zij noemen de dingen bij hun naam.
Deze jonge mensen zijn zeer bewust bezig met wat zich voordoet in de maatschappij en ze vermommen hun kritiek met flauwe humor, duffe leukigheid, gespeelde onverschilligheid en soms gaan ze er hard tegen aan, zonder aanziens des persoons en misschien wel enkele tikkeltjes te ver.
Hoe vrij van opvatting men in Nederland ook probeert te zijn, de gevestigden storen zich enorm aan deze vorm van ongrijpbaar protest : cynisme, boerenwijsheid "nou, wat kan het mij schelen", of "ga eens even deaud" daar is weinig tegen in te brengen. Wie het probeert, krijgt het deksel van de publieke opinie op de neus, want Geenstijl heeft tienduizenden fans. Zoals blijkt uit de reacties. Vox populi komt aan zijn trekken en maakt er gebruik van. Ook in Nederland wankelen de torens van de eigenwaan en dringt het besef door dringend een aantal waarden in ere te herstellen. Ook als rechtse of conservatieve ouderen moeite hebben met de stijl, de boodschap blijft belangrijk.
De uiteraard linkse en zure Raad van Journalisten heeft de mensen van Geenstijl opgeroepen om zich te komen verantwoorden voor een filmpje dat ze gepubliceerd hadden. Middels een officieel, aangetekende brief, met daarin een omschrijving van de rechten en plichten en de vraag om ter zitting 8 exemplaren van het aangevochten filmmateriaal voor te leggen. Zoiets doen, is om moeilijkheden vragen en bewijst hoezeer je buiten het dagdagelijkse leven staat ... Wat heeft de Raad van Journalisten in 's hemelsnaam te maken met amateurs die op internet hun berichten lanceren ? Berichten die zij veelal van andere sites plukken en met de nodige persoonlijke commentaren kruiden ?
Het was natuurlijk een fijne gelegenheid voor de "hoofdredacteur" om nog eens met zijn sympathieke hoofd in beeld te komen en de linkse intimideerders een neus te zetten. Het doet goed de linkse zuurpruimen op hun donder te zien krijgen.
Men moet het lang niet altijd eens zijn met de opvattingen van Geenstijl maar ze zijn een hoopvol antwoord van vele jongeren die zich niet laten opnemen in de stroom van het politiek correcte denken. Realiteitszin en humor : twee wapens die ons niet onbekend zijn.
Al onze sympathie en voor de Raad van Journalisten voegen wij er graag aan toe "Zijn jullie nog niet deaud ?"
Ray













1 reactie op dit bericht
lidmaatschap
Het was een hele eer dat de uitnodiging er kwam door de hogepriester himzelf dr.Ray
Mijn verwondering was groot, wetende dat de aanvragen tot lidmaatschap door de grote der aarde toestromen en er een wachtlijst bestaat.
Na uitvoerig beraad met mijn stamgenoten heeft de raad der wijzen zijn zegen gegeven.
Sinds die historische dag heeft mijn leven een totale wending gekregen , meubels zijn verwijderd om plaats te maken voor bergen mooi gepoetste stenen van alle formaat voor verschillende gelegenheden, iedere dag zit ik te gluren door de spleet van de brievenbus op de komst van de facteur met in zijn handen de officiële enveloppe met zegel voor het grote inwijdingsgala , tot ergernis van de buren laat ik mijn slaap om te oefenen in de edele kunst van het steenwerpen.
Sociaal heeft dit ook een hele inpakt op mijn leven, de meubels heb ik geschonken aan zafar, een werkloze buur, die zo arm is dat hij zich enkel een BMW kan aanschaffen, zijn drie vrouwen laat ik mijn dierbare stenen poetsen aan een royaal loon, zijn twaalf kinderen geef ik dagelijks les in het ontstaan van de republiek Vlaanderen.Die zieltjes zijn in ieder geval al gewonnen.
U ziet heer Ray dat mijn toewijding en inzet totaal is.
Zoals dagelijks zet ik mij nu op de stoel voor de brievenbus te gluren door de spleet enz……..
stradi