Arriverderci, Aruba ...
Het mini-eilandje Aruba (180 km2) voor de Venezolaanse kust wil de banden met het moederland definitief doorknippen. Althans volgens hun minister Croes, die die vrijheidskreet in het toffe Columbia slaakte. Ofwel had hij een neut op, ofwel te veel gesnoven. Maar goed, hij haalde met zijn uitspraak wel de wereldpers. Chavez van Venezuela wrijft zich in zijn dictatoriale handjes : zo'n piepklein eilandje, degelijk geoutilleerd door stomme blanken met slechts 100.000 inwoners die hoofdzakelijk leven van Amerikaanse toeristen en cruiseschepen, daar valt lol mee te beleven.
Sedert 1986 geniet Aruba een status van duurbetaalde en ver van krenterig betoelaagde onafhankelijkheid. De Koningin is het staatshoofd en den Haag duidt een gouverneur aan maar het eiland wordt autonoom bestuurd door een eigen parlement (de Staten), dat in feite niet meer doet dan de binnenstromende subsidies verdelen. En daar wil ik niets mee insinueren.
Nederland draait financieel op voor justitie, onderwijs, ontwikkeling van bestuurszaken, gezondheid, economische ontwikkeling, kustwacht, politionele samenwerking en overname van de staatsschuld die zowat 840 miljoen euro bedraagt. Regelmatig voegen zich allerlei kleine initiatiefjes bij, zoals een walradar van 13 miljoen in 2006. De niet te schatten linkse blaaskaak Pechtolt van D 66 heeft als minister een aantal jaren geleden het stromen van de geldkraan aangepast aan het enorme schuldcomplex dat links bezit ten aanzien van vroegere kolonies.
De Arubanen hebben vrije toegang tot Nederland en alle sociale verworvenheden die het land biedt, staan tot hun beschikking. De misdaad-scène uit de Antillen resideert en opereert ook bij voorkeur in het Moederland, gezien er veel te rapen valt. Al bij al, is de oplossing die de Regering in 1986 gegeven heeft door Aruba zelfstandig te verklaren maar wel te blijven opdraaien voor de volledige instandhouding van het eiland, in zeer slechte aarde gevallen bij de doorsnee Nederlander.
Daarom dat de eerste reacties van het publiek in de pers opluchting weergeven. "Stuur de criminelen maar terug" is een vaak terugkerende hartenkreet, net zoals het stopzetten van de financiële overdrachten.
Zo vlot en makkelijk zal het wel niet verlopen : de regering in Aruba schijnt niet eensgezind te zijn. Wie slacht graag de kip met gouden eieren ? Het zal om een of ander impulsief maneuvre gaan, om nog wat meer los te wrikken uit de bodemloze schatkist. De masochisten van West-Europa zijn er immers op gebrand om elk land van het Zuidelijk halfrond zowat alles toe te staan wat verlangd wordt. Uit naam van het schuldbewustzijn en omdat we masochisten zijn. En in het Zuiden weet men dat.
Ray







