Het gebeurt niet vaak dat er van Nederland uit een bekommernis opklinkt voor onze gemeenschappelijke taal. Zeker niet uit politieke hoek.  Vandaar dat wij met vreugde het initiatief van Tweede Kamerlid Maarten Haverkamp  en Jan Schinkelshoek, beiden van het Christen-Democratisch Appel in de kijker plaatsen. 

U weet dat op onze redactie enkele taalpuristen werken, die zich nu in de handjes wrijven en in het adressenbestand de naam van de blonde Mozart uit Limburg schrappen om hem te vervangen door deze van de twee Neerlandici.  Wij bemoeien ons niet met de politieke voorkeuren van de medewerkers, zolang ze maar niet  politiek-correct worden.  Anders kunnen ze zich inschrijven voor een cursus bagage-sjouwen op Schiphol, voorlopig nog omschreven in steenkolengels als luggage-shower. 

Borden Schiphol ook in Nederlands

Het CDA wil de ‘verengelsing’ van de nationale luchthaven Schiphol een halt toeroepen.
Dat is de strekking van schriftelijke vragen die de kamerleden Maarten Haverkamp en Jan Schinkelshoek hebben gesteld aan minister Plasterk (cultuur) en Bos (financiën).
Op het spoor gezet door de stichting ‘Taalverdediging’, dringen beide kamerleden er bij de ministers op aan in actie te komen tegen ‘de afschaffing van het Nederlands op de luchthaven van Amsterdam’.
‘Het kan niet zo zijn’, zeggen Haverkamp en Schinkelshoek, ‘dat op Schiphol, nota bene onze nationale luchthaven, het Nederlands stilletjes wordt begraven.’
Op Schiphol wordt, begrijpelijk, Engels steeds meer de voertaal. Maar dat gaat zo ver dat steeds meer informatieborden, tekens en andere verwijzingen alleen nog maar in het Engels zijn. ‘Op onze nationale luchthaven - voor meer dan 75 procent in handen van de rijksoverheid - moeten aanwijzingen tenminste ook in het Nederland worden vermeld’, vindt het CDA-tweetal.
Daarom dringen Haverkamp en Schinkelshoek er bij de ministers op aan de uitsluitend Engelstalige borden op Schiphol te vervangen door borden waarop de aanwijzingen ook in het Nederlands zijn gesteld.
Eigenlijk zou dat, menen beide kamerleden, voor alle mededelingen, opschriften en andere aanduidingen in alle openbare ruimten in ons land moeten gelden.



Hieronder staan de vragen zodra de antwoorden binnen zijn laat ik het u weten.

Afschaffing van het Nederlands op de luchthaven van Amsterdam

Schriftelijke vragen van de leden Haverkamp en Schinkelshoek aan de ministers van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en Financiën

1. Bent u bekend met het artikel Nieuwsbrief van de stichting “Taalverdediging”, met de bijbehorende foto’s, over de vermeende afschaffing van het Nederlands op de luchthaven van Amsterdam? 1

2. Deelt u de stelling dat op Schiphol het aantal borden in de Nederlandse taal afneemt, terwijl het aantal borden in de Engelse taal toeneemt? Zo nee, waarom niet?

3. Moeten, wat u betreft, op onze nationale luchthaven, voor meer dan 75% in handen van de rijksoverheid alle borden de aanwijzingen tenminste in het Nederlands worden vermeld? . En hoe denkt u over de borden in het “Nederlandse deel” aan de landzijde van de douane? Zo nee waarom niet?

4. Bent u als aandeelhouder bereid om de borden in het landzijdige gedeelte van de luchthaven zijn en uitsluitend informatie bevatten in de Engelse taal te vervangen door borden waarop ook de aanwijzingen in het Nederlands zijn?. Zo ja op welke termijn, zo nee waarom niet?

5. Hoe staat u tegenover het voorstel van de stichting “Taalverdediging” om in alle openbare ruimten in Nederland alle aanduidingen, mededelingen en opschriften in de eerste plaats in het Nederlands te stellen?

1) Nieuwsbrief van de stichting “Taalverdediging” jaargang 9 nummer 1 lente 2007

We herinneren ons allen nog  de berichtgeving over de moord op Guido Demoor als incident en de latere insinuaties die een smeerlap als Douglas De Coninck  de wereld instuurde.

Tegen deze schandalige manier van journalistiek – die wij trouwens van Humo gewoon zijn – had de familie Demoor een klacht ingediend bij de Raad voor de Journalistiek.

Hierbij, met dank aan Achter Het Nieuws, de volledige tekst van het besluit. Niet dat er op zich al een uitspraak is maar hoopgevend is dat de klacht tenminste als gegrond wordt aangenomen.

Hoe smerig vals en hypocriet hun denkwijze bij Humo wel is bewijst dat ze zelfs durven beweren dat de aanvankelijke mediaberichtgeving na het busincident zeer eenzijdig was en dat daardoor bij het publiek de indruk was ontstaan dat een allochtone jongerenbende een moord had gepleegd. Blijkbaar zijn ze daar nog altijd overtuigd van de onschuld van die bloedjes van kindjes.

Erik

Beslissing van de Raad voor de Journalistiek over de klacht van mevrouw Marie-Claire Hamelrijck, mevrouw Vera Demoor en de heer Kris Demoor tegen Humo en Douglas De Coninck, journalist.

Met een brief van 11 augustus 2006 dient mevrouw Marie-Claire Hamelrijck klacht in tegen het weekblad Humo en tegen journalist Douglas De Coninck. Aanleiding is het artikel dat in Humo van 18 juli 2006 is verschenen onder de titel ‘Het lichaam van Guido Demoor toonde nauwelijks sporen van geweld: twee blauwe plekken en een gescheurde vingernagel’.

De ombudsman van de Raad voor de Journalistiek heeft de inhoud van de klachtbrief meegedeeld aan de hoofdredacteur van Humo en journalist Douglas De Coninck, die erop geantwoord hebben met een nota van 16 oktober 2006. Mevrouw Hamelrijck heeft hierop gerepliceerd met een brief van 9 november 2006, die mee ondertekend is door haar dochter Vera.

De rapporteringscommissie van de Raad voor de Journalistiek heeft een hoorzitting gehouden op 11 januari 2007. Mevrouw Hamelrijck is persoonlijk haar standpunt komen toelichten, vergezeld door haar zoon Kris. Zij bevestigt dat haar klacht door haar kinderen Vera en Kris mee wordt onderschreven. Journalist Douglas De Coninck is in persoon verschenen.

DE FEITEN

Eerste klaagster is de weduwe van Guido Demoor, die op 24 juni 2006 is overleden na een incident met een groep jongeren in een Antwerpse bus. Over het incident en het overlijden van Guido Demoor is door alle media uitvoerig verslag uitgebracht. In zijn nummer van 18 juli 2006 publiceert Humo een artikel van vier bladzijden over de zaak van de hand van Douglas De Coninck.

DE STANDPUNTEN VAN PARTIJEN

In hun klachtbrief, hun repliek en hun uiteenzetting voor de rapporteringscommisie betogen klagers dat Humo een verkeerde weergave van de feiten heeft gegeven, die neerkomt op smaad en eerroof van Guido Demoor en zijn familie.

Klagers voeren een aantal feitelijke onjuistheden aan die volgens hen in het artikel staan. Zo ontkennen ze formeel dat er zich in hun woning extreemrechtse literatuur en wimpels van de groep Voorpost zouden bevinden. De wimpel waarvan in het artikel sprake is, is een vlag van Chinese herkomst. Eerste klaagster betoogt ook dat ze in haar verklaring bij de politie niet heeft gezegd dat haar echtgenoot een ‘heel aparte kijk op de vreemdelingenproblematiek’ had, zoals in het artikel staat, maar wel dat hij ‘een mening over het vreemdelingenprobleem’ had, wat iets heel anders betekent. Om dit te staven, geeft eerste klaagster inzage van een uittreksel van het proces-verbaal met haar verklaring voor de politie. Klagers houden ook vol dat de feiten op de bus zich anders hebben afgespeeld dan in het artikel van Humo beschreven

wordt. Zij wijzen er voorts op dat hun echtgenoot en vader een rustige man was, met een goede gezondheid. Ten slotte is het gedicht waarvan in het artikel sprake is, niet geschreven door een 14-jarige maar door iemand anders.

2

Klagers wilden niet ingaan op het voorstel van Humo om hun versie in het blad toe te

lichten. Dit had volgens hen moeten gebeuren in het oorspronkelijke artikel, maar de

journalist heeft hen toen niet gecontacteerd. Ze betogen dat de journalist van Humo zijn bronnen niet heeft gecontroleerd en een eenzijdige versie heeft gepubliceerd, hoewel hij de indruk wekte dat in zijn artikel de waarheid over de gebeurtenissen naar voren werd gebracht.

In hun schriftelijke repliek van 16 oktober 2006 wijzen hoofdredacteur Jörgen Oosterwaal van Humo en journalist Douglas De Coninck erop dat de aanvankelijke mediaberichtgeving na het busincident zeer eenzijdig was. Daardoor was bij het publiek de indruk ontstaan dat een allochtone jongerenbende een moord had gepleegd op de echtgenoot van eerste klaagster.

Humo besloot daarom om de feiten grondiger te onderzoeken, wat uiteindelijk leidde tot het artikel van 18 juli 2006. Dat artikel moet volgens Humo beschouwd worden als een vorm van weerwoord op wat voordien in de overige media was verschenen. Het was daarbij zeker niet de bedoeling om de nabestaanden van de heer Demoor te kwetsen. Maar in het artikel van Humo kwam, nagenoeg voor het eerst, de versie van de verdachten aan bod. Journalist De Coninck zegt dat hij er zich van bewust is dat het artikel een kritiek van eenzijdigheid verdient. Hij wijst erop dat hij graag ook de versie van de familie van het slachtoffer in het artikel had verwerkt, maar hij hield rekening met hun vraag om gerust gelaten te worden. De Coninck betoogt dat hij wel hun advocaat heeft gecontacteerd, maar dat die niet wou reageren op de zaak. Humo en De Coninck zijn van oordeel dat een aantal punten van kritiek op het artikel betrekking hebben op elementen die door het gerechtelijk onderzoek moeten uitgewezen worden, en dat de Raad hierover geen uitsluitsel kan geven. Wel erkennen ze dat

er in het artikel mogelijk bepaalde onzorgvuldigheden staan. Zij herhalen hun aanbod aan de familie van het slachtoffer om in het blad omstandig op het stuk te reageren.

BESLISSING

Zoals Humo en journalist De Coninck aangeven, kan het artikel van 18 juli 2006 beschouwd worden als een aanvulling op de eerdere mediaberichtgeving over de zaak, waarbij Humo de bedoeling had om de versie van de verdachte jongeren en hun advocaten naar voren te brengen. Dergelijke berichtgeving kan bijdragen tot een volledigere kijk op de gebeurtenissen.

Het probleem is echter dat de versie van de verdachten in het artikel wordt voorgesteld als de uiteindelijke waarheid over de zaak. De ondertitel (‘De reconstructie: wat er echt gebeurde op bus 23) en de aanhef van het artikel (‘Maar wat gebeurde er die middag écht op bus 23?’, en iets verder: ‘Wat nu volgt, is de grootste gemene deler uit het gerechtelijke dossier zoals dat er bij het ter perse gaan van deze Humo voorstond’) wekken minstens die suggestie.

In een dergelijke gevoelige zaak was het aangewezen om te wijzen op de eenzijdige aard van de berichtgeving en op het feit – dat in het artikel onvermeld is gebleven – dat de familie van het slachtoffer en hun advocaat in die periode geen mededeling wilden doen aan de media.

Dat had de lezers beter in staat gesteld om zich een mening te geven over de verstrekte

informatie.

In de klacht wordt ook gewezen op een aantal feitelijke gegevens uit het artikel die fout zouden zijn. Omdat die feiten nog door de rechtbank moeten uitgewezen worden, kan de Raad voor de Journalistiek zich er niet over uitspreken. De Raad stelt wel vast dat de verklaring van eerste klaagster voor de politie in het artikel verkeerd is weergegeven, waardoor de suggestie gewekt wordt dat het slachtoffer er racistische ideeën zou op nahouden. Vanwege de zeer gevoelige aard van de gebeurtenissen, zowel voor de nabestaanden als voor de publieke opinie, was letterlijk citeren hier aangewezen geweest.

3

Om die redenen is de raad voor de Journalistiek van oordeel:

De klacht is gegrond.

Brussel, 8 februari 2007

De belwinkels klagen dat ze vervolgd worden door allerlei soorten inspecties, die hen het leven zuur maken. Dat zij vaak louche affaires verrichten die het daglicht schuwen, is de pijnlijke hoofdoorzaak van de menigvuldige controles.

De belwinkels maken  echter mee, wat elke zelfstandige of initiatiefrijke Vlaming meemaakt, die niet voor de openbare dienst wil werken of bij de privé sector zijn boterham verdienen.  Wie een eigen zaak start of bezit, wordt als opgejaagd wild behandeld. 

In België waar de liberalen de premier leveren worden zelfstandigen beschouwd als potentiële gevaren voor de samenleving.  De socialisten in de regering behandelen   werknemers  als koeien in de wei, samengedreven naar de melkmachines, bediend door venten en vrouwen met rode, groene of blauwe plasticjasjes en helmen.  Beeeeuuuuu ... Ja, zo willen wij nog vele jaren gelukkig leven onder Paars.

De initiafnemers voor de telefoonwinkelinspecties  zijn klaarblijkelijk niet gespeend van humor, want ze hebben hun strooptochten "actie Tam-Tam" genoemd.  Kan de racisme-gestapo daarmee lachen ?

De handelaars in telefoongesprekken zijn deze heksenjacht beu.  Zouden ze snappen dat zij behandeld worden als elke Belgische zelfstandige ?  Alleen die doet er alles aan om de wetten van Kafka toe te passen en niet tegen de lamp te lopen.  De belwinkeleigenaars kennen één zaak heel goed in dit land : een VZW, het wondermiddel voor  al uw problemen.

Ze gaan zich verenigen "in een VZW" om hun belangen te verdedigen.  Jammer dat de naam Tam-Tam al in gebruik is. En misschien moet de wet van 1921 over de VZW's nog eens aangepast worden.

Ray

Duale Vera staat te springen en te kwijlen gelijk een puppy omdat de Grote Verleider om een klimaatminister verlegen zit.

Haar altruïsme kent geen grenzen want haar clubje groene leeghoofden is zelfs bereid tot de volgende regering toe te treden… als ze de klimaatminister mogen leveren.

Tussendoor vertelt Filip Verhoest van de “Allah Voor Vlaanderen - Vlaanderen Voor de Koran”-gazet de mop van ’t jaar: “Het scenario van 2004 zal zich niet herhalen. Na de Vlaamse verkiezingen koos voorzitter Vera Dua van Groen! snel voor de oppositie. De electorale opdoffer van 2003, met de verdwijning van alle kamerleden, lag te vers in het geheugen.” Alsof men in een regering kan zetelen zonder kamerleden, alhoewel in dit apenland weet men nooit. Met of zonder kamerleden weten ze nu al dat de groenen in de regering gaan spelen. Spelen? Brielen ja.

Economie is voor de groenen het laatste waar ze willen aan werken. De ceeotwee- en andere taks zal het moeten doen: ,,Eén procent van het bruto binnenlands product moet verplicht naar milieuinspanningen gaan. En er moet een traject vastgelegd worden: tegen 2030 moet België de CO2-uitstoot met de helft verminderen, tegen 2050 met tachtig procent.''

En verder: ,,Als puntje bij paaltje komt, kiest men niet voor het milieu maar voor de economie.”

Ik vertaal even: Als puntje bij paaltje komt kiest Groen! NIET voor economie maar voor het milieu.

Maar schizofrene Vera laat dieper in haar kaarten kijken dan ze zelf zou willen.

Na eerst Guynokkio een veeg uit de pan te hebben gegeven en duidelijk gezegd heeft géén vertrouwen in de Sossen en de Vlaamse minister van Leefmilieu Kris Peeters te hebben zegt ze het volgende, let goed op:

,,We hebben de indruk dat de drie grote partijen vooral bezig zijn met de vraag wie de volgende premier mag leveren. Bovendien hebben andere partijen ons al gepolst om als dat nodig is, de meerderheid te helpen vormen.''

Ze vergist zich natuurlijk in “grootte” en bedoeld de regeringspartijen zowel op federaal als Vlaams vlak.

Moet ik hieruit besluiten dat ze gesprekken met Frank heeft gehad?

Nu gaan ze Martin Gaus  het leven zuur maken, omdat die brave man graag in parenclubs rondhangt. De schrijver en televisiepresentator is wel bioloog en die doet op het scherm al jaren dierenprogramma's.  Waar denkt u dat hij zijn kennis moet halen  ?  Aan de universiteit, in de zoo van Antwerpen, op het stadhuis van Mechelen ? In parenclubs natuurlijk, waar men van wanten weet.

Jaak Pijpen, de Vlaamse tegenhanger van Gaus en  het beroemdste VLD-provincieraadslid van Vlaams-Brabant  heeft alleen zijn naam om op de sekstoer te gaan.  En aangezien hij geen homo is kan hij er enkel een vraagteken achterplaatsen, wat hem al ettelijke draaien om de oren heeft opgeleverd.  Voor de rest treedt Jaak nu op in een afgrijselijk hondenprogramma bij VTM omringd door figuren en personages die zelfs geen kans zouden maken bij de travestieten Debby en Nancy. Hoe onrechtvaardig de wereld in mekaar steekt, moet u niet aan Jaak vertellen.

Misschien kan hij ook eens naar de parenclub ?  Bij de VLD wordt daar niet zwaar aan getild en zo komt hij positief in het nieuws. 

Voor een goede vakkundige tip, een lekkere slogan, een fijne nederlaag op 10 juni : wij staan voor u klaar ! Met raad, daad en het adressenboek van de ontspanningssector.

De reclame-afdeling.

Het was al een dagje geleden dat er nog wat te horen viel over moslimrazernij, maar stel u gerust, ze zijn niet gekalmeerd ! 

Het is een maand geleden gebeurd aan de universiteit van Amsterdam en dat verklaart waarom het stilgehouden werd : als daar iets multicultureels fout loopt, wordt het doodgezwegen. Een Chinees docent gaf les over olie, pijplijnen en dat soort industriële dingen toen hij een kaart toonde waarop in Turkije een land afgebeeld stond met de  naam Kurdistan.  Die Chinees moet een kennis zijn van Willy Kuypers die in het stadhuis van Herent landkaarten zit te tekenen met 6 miljard staten ;  elke inwoner op aarde zijn eigen territorium, zoals de pinguïns op de Zuidpool. 

Onder de studenten zat een Toerk, een zeldzaamheid maar het gebeurt, die onmiddellijk met zijn ogen begon te rollen en een improvisiatie bracht van "razende Toerk verklaart China de oorlog" waar alle homo-regisseurs van Amsterdam gillend en handje-wuivend bij klaarkwamen. Zo gezegd, zo gedaan.

De Chinees bleef raadselachtig glimlachen,  zoals alle discipelen van Mao tijdens de Culturele Revolutie, maar zijn gele huidskleur verschoof naar zijn tanden, de rector moest tussenbeide komen, er werd op zijn Nederlands vierentwintig dagen vergaderd, de Toerk kreeg assistentie van zijn Ambassadeur, in het Belgische Sint Joost ten Node braken rellen uit tussen Koerden en Toerken en Ban-ki-moon seinde dat hij wilde overkomen om te bemiddelen als er tenminste geen bommen zouden ontploffen.

Of het nu Turken zijn of Koerden, mij om het even, maar vergeeft u me, als ik even ordinair word ?  Zolang die klootzakken zich niet kunnen bedwingen, zijn ze niet welkom.  Ook als de leiding van onze naties er anders over denken : Nederland is nog steeds van de Nederlanders en Vlaanderen van ons. Bommenwerpers, messentrekkers, ruziestokers, macho-vechtjassen, rovertjes, fanatici zijn niet welkom. 

Ray

Buiten de meer als verdachte veroordeling werd Bart wél vrijgesproken op de beschuldiging van racisme ondanks de hatelijkste pogingen, onder druk van Gestapo Dewitte, van de media om Debie in het racistische verdomhoekje te meppen.
Daarom hier de integrale persmededeling van het Vlaams Belang:


Vandaag deed de Correctionele Rechtbank te Antwerpen uitspraak in de zaak van ex-commissaris Bart Debie, thans veiligheidsadviseur van het Vlaams Belang.

Debie werd volledig vrijgesproken van de tenlasteleggingen van racisme, hetgeen deze zaak meteen in een heel ander perspectief plaatst dan hetgeen de media tot op heden gedaan hebben.

Het Vlaams Belang is tevreden dat de rechtbank de feiten van racisme niet bewezen heeft geacht.

Gelet op deze vrijspraak werd het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding afgewezen in haar vordering tot schadevergoeding.

Verder werden maar liefst acht aantijgingen van slagen en verwondingen, afpersing en valsheid in geschriften bij het opstellen van p.v.’s niet bewezen geacht.

Het bijna vier uur durende pleidooi van Mr. Siffert, raadsman van Debie, is dus blijkbaar geen maat voor niets geweest.

Een aantal andere feiten van onevenredig politiegeweld en onvolledigheid bij het opstellen van p.v.’s werden wel bewezen geacht.

Debie overweegt, na voorafgaande samenspraak met zijn raadsman, familie en collega’s, om hoger beroep aan te tekenen tegen deze veroordelingen.

Gelet op de verschillende vrijspraken achtte de rechtbank het alleszins niet nodig gevolg te geven aan de vordering van het parket tot het horen opleggen van een effectieve gevangenisstraf van vier jaar. De rechtbank verwees naar zijn blanco strafrechtelijk verleden en naar zijn grote verdiensten als politieman. Debie werd veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie jaar en een geldboete van 250 euro.

Met dit vonnis is komen vast te staan dat Bart Debie in zijn optreden als voormalig politiecommissaris nooit gehandeld heeft vanuit racistische overwegingen en dat de vele aantijgingen daaromtrent geheel onterecht waren.

Joris Van Hauthem
Woordvoerder Vlaams Belang

Jurgen Ceder
Hoofd Juridische Dienst

Let er eventjes op dat Barbertje MOEST hangen want de rechtbank veroordeelt Debie maar verwijst  tegelijkertijd naar "zijn grote verdiensten als politieman". Valt mijn inziens moeilijk te rijmen.... 

Er is een wijze rechter in het Vlinderpaleis van de stad van Allah die wil dat de wet gerespecteerd wordt en iedereen voor hem verschijnt met ontbloot hoofd.

 Géén hoed, geen pet, geen sluier, geen arafatvaatdoek, geen keppel, geen haarstukje, geen pruik : niets.  Wie zich niet houdt aan deze regel houdt, sorry geen vonnis.  Vanmorgen viel dit voorrecht een Joodse mijnheer te beurt. Kwaad stapte hij het af. Gisteren een koppige moslima. Ook zij verbolgen buiten.  Nog nooit een blanke Vlaming : die weten tenminste hoe het hoort.  Als er zever is op de rechtbanken is het met vreemdelingen en/of  godsdienstfanaten.  Ik vraag me trouwens af wat die laatsten kunnen mispeuteren : meestal zijn het vieze manieren,  want die mensen worden kort gehouden.

De nieuwe instructies : niets op het hoofd en nu nog even onder de scanner van Mijnheer Dewitte om de gedachtes na te zien. Goed hé, die vooruitgang.

Ray

De hypocrisie viert hoogtij in dit land : de media en de politiek zijn de onderwijzers, de bevolking de onwillige leerlingen voor dit vak.  Enkele voorbeelden, het ene al stuitender of belachelijker dan het andere.

In Brussel staat een glazen kooi waarin een door de staat gefinancierde VZW vijf illegalen of asielzoekers tentoonstelt als dieren.  Op die manier speelt men in op het gemoed van de voorbijgangers die geacht worden verontwaardigd te reageren op de onmenselijkheid van de situatie.  Is dit de schaamte voorbij, of zijn ze compleet waanzinnig ? (Ik verwijs ook naar de reactie van Gina over deze kwestie)

De minister van binnenlandse zaken die ook burgemeester van Tongeren is, stuurt verjaardagskaarten naar de illegalen die in zijn stad verblijven.  Getuigt dit van vriendelijke aandacht of is die man bezopen ?  De illegalen voegen die kaarten bij hun dossier.  Kan je ze ongelijk geven ?

De onbekwame gek van het Spionnencentrum, Dewitte, de patroon van de Belgische Gestapo wordt op televisie naar zijn mening gevraagd over de uitspraken van een bisschop.  Ik heb lak aan de mening van een priester maar ik aanvaard dat die man een  opinie heeft in functie van zijn geloof.  Wat heb ik echter te maken met de opvattingen van Dewitte in dat verband ? Wie is die schertsfiguur die betaald wordt door de centen van de Lotto ?  Welke bevoegdheden heeft dat circusgeval ? Waarom nodigen de hypocrieten mij niet uit om eens enkele gezonde principes uiteen te zetten ?  Ik ben ook een nobody, maar ik kan het wel beter uitleggen dan Dewitte, die zelfs nog niet bekwaam is om de winnende lottonummers zonder stotteren af te lezen.

Ik moet die man niet.  Hij moet weg uit onze breinen.

Ray


   

Als de Eerste Leugenaar van het land, Gynokkio een mening vooropstelt, gelooft u hem dan ?

Dank u. 

Hij eist een klimaatminister in zijn volgende regering.  Hij moet opletten die Guynokkio van ons met zijn recente belangstelling voor het klimaat.  Ik denk dat hij te lang in het zonnetje heeft gezeten, nu al  in april ; wat wordt dat in de zomer ? Hij is suf gepraat door die Amerikaanse bedrieger en denkt zijn politieke hachje te redden door zich voor te doen als de Groene redder der vaderlands.  Eens was hij  de Blauwe auteur van burgermanifesten die naar de kloten zijn geholpen door Paarse regeringen.  Is het nu gedaan, Guynokkio met de regenboogfantasmen ?  Zit je soms aan de champignons ?

ANTWERPEN 05/04 (BELGA) = De correctionele rechtbank van Antwerpen heeft gewezen Antwerps politiecommissaris en huidig Vlaams Belang-gemeenteraadslid Bart Debie (32) donderdag veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar met uitstel. De rechtbank achtte het bewezen dat hij zich schuldig maakte aan meerdere feiten van buitensporig politiegeweld en het vervalsen van processen-verbaal. Voor sommige tenlasteleggingen, waaronder inbreuk op de racismewet, werd hij vrijgesproken. Debie moet aan vijf burgerlijke partijen een schadevergoeding van in totaal 7.500 euro betalen. Het VB-raadslid kondigde al meteen aan dat hij beroep zou aantekenen tegen de uitspraak. De tweede beklaagde, Allan Mens, een vroegere politiecollega van Debie, werd door de rechtbank vrijgesproken

           Er bestaan wel degelijk belangentegenstellingen tussen naties. Het is in het belang van de Marokkaanse en de Turkse natie dat de Turken en de Marokkanen die naar Nederland geëmigreerd zijn, veel geld naar huis sturen en niet integreren. Het is in het belang van de Nederlandse natie dat ze wel integreren en hun belangstelling voor hun landen van oorsprong geleidelijk aan verliezen.

            Het is in het belang van Nederland, en Europa in het algemeen, dat de voorwaarden waarop Turkije tot de Europese Unie toetreedt, redelijk zijn. Het is in belang van Turkije die voorwaarden eenzijdig te kunnen dicteren. Het huidige Turkse standpunt over toetreding tot Europa luidt dan ook dat over een jaar of tien de samenstelling van de Europese bevolking en de Europese regeringen zodanig zal zijn, dat toetreding tegen die tijd geen probleem meer zal kunnen vormen. Daarmee bedoelen de regeerders in Ankara dat zij verwachten dat de regeringen in Europa tegen die tijd verregaand in Turkse handen zullen zijn.

Marokko wordt dan wel niet net als Turkije lid van de Europese Unie, maar het idee dat Nederland ooit een soort overzees gebiedsdeel van Marokko zou kunnen worden, leeft wel degelijk. Het komt dan natuurlijk goed uit als een groot deel van de inwoners van Nederland dan de Marokkaanse nationaliteit nog heeft.

            De Amerikaan Daniel Pipes heeft kortgeleden weer betoogd dat er drie mogelijkheden zijn: Europa capituleert voor de islam en wordt een islamitisch land. Dit is het standpunt van Oriana Fallaci, Mark Steyn, Bat Ye’or en eigenlijk ook Walter Laqueur. In Nederland is er gelukkig niemand wiens gedachten die kant uitgaan, wij zouden zo niet durven denken. Waar moet trouwens wanneer het zo ver zou komen het Concertgebouworkest naar toe, en het Rijksmuseum (al die schilderijen met flessen wijn er op), om nog maar te zwijgen van onze Koninklijke familie?

Het tweede standpunt luidt dat Europa ‘wakker wordt’, en geweld als dat van de aanslagen in Madrid en Londen zal beantwoorden met maatregelen waarvan we ons nu nog geen voorstelling kunnen maken maar die sterk aan de Tweede Wereldoorlog zullen doen denken. Van de moslimkant zijn onder anderen Kalim Siddiqui en Shabbir Akhtar deze mening toegedaan. De Amerikaanse strateeg (en thrillerschrijver) Ralph Peters voorziet al dat Amerikaanse schepen ‘in Bremerhaven, Brest en Bari’ de Europese Moslims zullen moeten komen evacueren.

Minst waarschijnlijk is de derde mogelijkheid: integratie van moslims en niet-moslims, al was het alleen maar omdat zo’n integratie zich in de geschiedenis van de islamitische expansie nog nooit heeft voorgedaan. Maar vooruit, hier ligt de kans voor Europa om een nieuwe gouden bladzij toe te voegen aan het boek van de geschiedenis der mensheid.

"Laten we de instellingen voor jeugdige criminelen en heel de poespas die er mee samenhangt terug onder Belgische hoede brengen"  zegt de minister van Justitie, Madame O.

Onderwijs is een materie voor de gemeenschappen en jeugdige criminelen door de media met enige vertedering "jongeren" genoemd en hun wrede roverspraktijken vergoelijkend  als "kattenkwaad" omschreven, komen op de begrotingen van Vlaanderen en Wallonië.  Madame O. is zich echter bewust, luidens mededeling van haar kabinet, gisteren woensdag van bepaalde moeilijkheden en  ik zal het even in de taal van Madame aanhalen : "la communauté française dispose de moins de moyens budgétaires que le fédéral, c'est pourquoi Madame la ministre propose de réfédéraliser ce secteur". (de Franse gemeenschap beschikt over minder begrotingsmiddelen dan het federale niveau, waardoor Mevrouw O. voorstelt deze sector te herfederaliseren).

Van het moment af dat het onderwijs werd overgedragen naar de landen, hebben de Walen er een financiële knoeiboel van gemaakt.  Bij onderwijs is  het voor de kameraden elke dag prijsuitdeling. De luttele  Franse toegevingen  bij de staatshervormingen sproten telkens voort uit de noodzaak om de bodemloze onderwijsputten te vullen.

Als Madame O. zich dit terloops laat ontvallen, kan je gerust zeggen : daar heb je ze weer. Het onbekwaam stuk vreten, Flahaut wordt er ook bij betrokken :  in Florennes  moet een oude kazerne omgebouwd worden tot opvangcentrum voor probleemjongeren ; het is nog niet geweten wanneer.   

Madame O.,  nous en avons marre de vous ! (we zijn jullie zat).

Ray

Na de brandstichting in het socialistisch lokaal “De Rode Loper” en de onlusten die erop volgden met extreemrechtse aanhangers in de Lange Steenstraat waren extra politiepatrouilles ingezet.

Nu hebben de Kortrijkse handelaars uit dé winkelstraat bij uitstek gevraagd om die patrouilles te laten voor wat ze zijn want zoveel politie schrikt hun klanten af.

Burgemeester en tsjeef Declercq gaat hier graag op in uit respect voor de brave klanten van de handelaars.

Klinkt toch logisch? Waarom moet de politie de handel in de straat gaan verstoren?

Alleen is er hier niks van aan maar het volgende is WEL waar. (bron VRT)

De politie is in Sint Joost ten Node massaal op straat sinds de brandstichting in het Koerdisch gemeenschapscentrum zaterdag en de rellen daarna tussen Turken en Koerden.

Volgens de handelaars schrikken de extra patrouilles de klanten af. Burgemeester Jean Demannez (LB-PS) gaat op die vraag in.

De drie gezinnen die boven het afgebrande gemeenschapshuis woonden, hebben inmiddels onderdak gevonden.

Het wordt gemeld alsof het doodnormaal is dat handelaars last hebben van politie.

Malafide handelaars en hun klanten moeten schrik hebben van de politie maar in Sint-Joost-ten-Node is dat andersom: “Ge stoort: wilt ge maken dat ge weg komt”

Erik

Herinnert u zich Willem Walleyn nog, de man die ooit één film gemaakt heeft over de lotgevallen van zijn vader ?  Paps, een groot socialist sleurde en slempte  ten tijde van Agusta met de zwarte miljoenen rond en omdat ze toch zwart zagen, bleven er een aantal in eigen bezit.  Paps vloog achter de tralies en dat onrecht verbitterde de zoon die zijn frustratie met gemeenschapsgeld van het Filmfonds verwerkte.  Zo gaat dat in Vlaanderland.

 Die Willem kwam enkele maanden geleden op televisie in de Zevende Dag verkondigen dat heel België tweetalig moest worden, dan was het voor eens en altijd gedaan met dat gezever van de  flaminganten.  Rob Vanaudenhoven, ook een groot politiek licht, zat er bij te knikken.

Welnu die Walleyn heeft met weer een ander tolerant VRT-fenomeen, Koen Filet, die in een interview verklaarde dat hij Annemans onder de aanstormende trein had willen duwen toen hij deze laatste toevallig op een perron zag staan, opgeroepen om Bobbejaanland te boycotten. Dat staat althans in een lezersbrief van het belang van Limburg.  Leest u even mee  :

 

Ik hoor hem graag bezig, de minister van binnenlandse zaken van Frankrijk, alleszins liever dan zijn verfrommelde Belgische collega met zijn stug haar, zijn ongezonde huid en zijn nog ongezondere manier van optreden. Hoe moet het er langs de binnenkant uitzien bij die slechte  mens Dewael ?

De Fransen lossen hùn zaken politiek op zoals zij dat willen maar u weet het intussen hier zitten grote voorstanders  van een  intense samenwerking, zeker van de buurlanden, binnen de EU. 

Wij delen een unieke beschaving in de meest welvarende regio van de planeet en die wordt overal onder de voet gelopen door dezelfde infanteristen, ook wel eens zandstuivers genaamd.

Sarkozy spreekt in zijn strijd voor het Elysée straffe taal, die wij enkel kennen van een Filip Dewinter en die achteraf in de media neergesabeld wordt als een populist en haatzaaier.  In Frankrijk heeft men voor die rol Le Pen.  Niemand kan echter zijn oren afsluiten voor het ondubbelzinnige pleidooi voor nationale identiteit.  Frankrijk dat zichzelf steeds beschouwd heeft als de machtigste natie in Europa, dat vaak met arrogantie en misprijzen de hand van de machtige Verenigde Staten weigerde te drukken, dat Frankrijk blijkt evenmin bestand tegen de venijnige aangroei van zijn ex-protectoraatsbewoners uit Noord-Afrika en de rest van dat continent.

De Gaulle en Le Pen, allebei ex-militairen, hebben hun politieke carrières onafhankelijk van mekaar gesteund op het chauvinisme van de Fransen.  Le Pen is vermoedelijk de ouderdomsgrens voorbij om ditmaal een tweede ronde af te dwingen, zijn verdienste is wel dat hij het pad zal effenen voor Sarkozy, die nu reeds Madame Royal achter zich laat in de peilingen.  Hoe onbetrouwbaar die ook zijn.

Een toekomstig president, ook als men zijn woorden ontdoet van de electorale opsmuk en propaganda, die de confrontatie niet schuwt en duft te zeggen dat "het in toom houden van de instroom van vreemden een plicht is" is een betere bondgenoot dan de socialiste zonder ervaring, die begint te wenen als ze politiek op de tenen getrapt wordt.

Louis

Tegen 10 juni is de werkloosheid opgelost en onbestaand in België.  Ja, dan kunnen we eindelijk de grenzen openen om  migranten toe te laten, want anders moeten onze fabrieken de machines stilleggen, wegens het ontbreken van  arbeidskrachten. Echt waar.

Het is allemaal goed nieuws, beste burgers, u hebt er geen idee van in welk paradijs u leeft.  Het Instituut voor Nationale Rekeningen (een onderafdeling van de Nationale Bank met stuk voor stuk politieke lijfeigenen in de Raad van Bestuur) publiceert een "raming" over de economische activiteit per gewest en de Walen winnen met 7,7% en wij  halen slechts 7%.

Ik vraag me af waarom een ernstig Instituut zich bezighoudt met "ramingen" ?  Kennen ze hun job niet, zijn het werkloze amateurs die zich bezighouden met dit wetenschappelijke werk ?  Welk zijn trouwens de parameters die gebruikt worden voor een "raming" ?  Kom eens op, blunderboek-kandidaten met jullie verantwoording.

 Via een ander kanaal verschijnt vandaag in de Gazet van Allah dat de cijfers van de werkloosheid formidabel gedaald zijn, zeker 14% werklozen minder in mijn stad.  Ik vond het zo verdacht kalm vanmiddag op de tram : natuurlijk, ze zijn allen aan de slag, Mijnheer.  En in Wallonië gaat het ook beter : 30.000 werklozen minder.

Die van het Vlaams Belang strooien echter roet in het eten, in plaats van te zwijgen en tevreden te zijn, komen zij met verdachtmakingen op de proppen : de statistieken worden anders opgesteld en uiteraard krijg je dan kleinere getallen.

Ze hebben een slechte reputatie die van het regime en ze zal er niet beter bij worden voor de tiende juni.  Trieste leugenaars.

Zin in wat buikpijn ?  Dan moet u zich even wijden aan de lectuur van het verkiezingsprogramma van Groen!  Laat hen de wagen van de mensheid mennen, en we donderen zo de afgrond in.

De bestaansreden van de milieuridders is  de natuur en die kan het best gedijen als er enkel verworpenen ronddolen, gewikkeld in warme dierenhuiden en gevoed met bessen en rauwe wortels.  Dat is punt één van het programma van het mini-partijtje van de groentjes. Uitroepteken, alstublieft : !

Puntje tweetje : in afwachting van de verwezenlijking van dit aanlokkelijke scenario, wordt heel de wereld uitgenodigd hier te komen wonen. Papieren overbodig, vestigingsvoorwaarden onbestaand, nationaliteit wordt afgeschaft, justitie en politie, die wrede apparaten van repressie zijn afgeschaft.  Wiet, methadon, belladonna, wortelsappen, champignons : allemaal gratis te bekomen. Evenals uikeringen, vergoedingen, tegemoetkomingen, raadgevingen.  Het basis principe luidt : de Vlamingen zijn racisten die hun smoel moeten dichthouden, de vreemden mogen alles. Generaal pardon voor alles wat illegaal is. Amnestie voor eigen volk : als de wereld ophoudt met draaien.

Voorlopig hebben de groentjes geen enkele verkozene in de kamer.  Het mini-voorzittertje hoopt op een rijtje vol. Ik ben bereid op mijn knieën te gaan, achterwerk de hoogte in en  de profeet en zijn heilige woestijnvechtersbazen te verzoeken kort spel te maken met de wensen van Vera Dua.  Willen mijn ongelovige vrienden me deze kortstondige dwaling vergeven ?  Het is voor het goede doel.

Weet je wat ze  doen bij de VLD van Nojel Schlangen en beebie Bart als ze de verkiezingen dreigen te verliezen ?  Eerst wringen ze de peilingmeester, de Stemmenkampioen, de nek om.  Die kent er niets van en bovendien publiceert hij zijn slechte resultaten in een liberale krant. Adamsappel afgesloten en dumpen. Dat helpt niets maar het lucht op.

Dan geven ze op glanspapier het gratis boekje over de wondere wereld van  premier Guynokkio uit  in 28-kleurendruk met op elke pagina die afgrijselijke kop. Het kijkboek wordt massaal in het huishoudelijk afval teruggevonden, kinderen weigeren het te gebruiken als kleurboek wegens "bang voor de lelijke mijnheer".

Een nieuw redmiddel, duidelijk bedacht door het sadistische  triumviraat van de VLD is : stuur de ministers de straat op met koffers geld en laat ze uitdelen.  "Ik ben de lelijkste" zei Van Mechelen "ik ga met het meeste geld".  En hij slingerde  met zijn dikke Mercedes Antwerpen binnen.

"Mannekes", riep hij, wetende dat de dictator van de stad van Allah gevoelig is voor een joviale aanpak "ik heb centjes bij voor jullie : we gaan het Brouwershuis restaureren, dat staat al eeuwen in mekaar te storten, maak er een mooi museum van en ik heb ook wat voor Smit-Van Gelder, ik weet niet precies welke handel ze daar verrichten maar ze hebben recht op geld.  Als jullie nog wat willen, bel me, en het is in orde".

Anciaux die dacht dat hij cultuur deed, barstte in tranen uit.  Leterme keek voor zich uit zonder te reageren :  laat het vlug 10 juni zijn, zag je hem denken, dan ben ik verlost van die kindertuin, dan word ik de Grootste premier ooit van België. Marco Borsato schetterde door de radio : Dromen zijn bedrog.

Ray

Gisteren dacht ik dat ik mij van datum vergiste toen ik naar Naast de Kwestie, alias Terzake keek. De rode kameraden van de PRT hadden er niets beters op gevonden om ook  een nepjournaal in hun regimepropaganda  in te lassen, alsof het 1 april was.Deze nepuitzending was even ongeloofwaardig als hun echte programma's.

Een bioloog-slippendrager van dienst, strooide zijn geleerde uitleg over de opwarming en de gevolgen over ons heen. 
 

De presentator van dienst: “En dan kan je een ander drama zo voorspellen: er zullen hongersnoden optreden en er zal waarschijnlijk ook een massale migratie op gang komen”

Bioloog Ivan Nijs: “Daar is nog weinig onderzoek naar gedaan omdat er bijna geen sociologisch of socio-economisch onderzoek op dat vlak bestaat dat nauwkeurige voorspellingen kan doen…”

Ja, dan weet u dat u niets hebt gemist.  De VRT reporter vertelt wat hij graag heeft (ook als uit de reportage iets anders blijkt) : “Wetenschappers zijn het er nu over eens; er is klimaatopwarming, het IS de schuld van de mensen, het zal zware gevolgen hebben…”

Is er werkelijk sprake van klimaatopwarming? Dat geloof ik ook vooral nu we weten dat niet alleen de poolkap van Mars aan het afsmelten is maar ons ganse zonnestelsel aan het opwarmen is. Waar ik ook kan inkomen is het opzet om zuinig om te springen met- en na te denken over het gebruik van energie want de voorraden zijn nu eenmaal niet oneindig.

Maar dat ze bij de PRT onbeschaamd durven zeggen dat ALLE wetenschappers het er over eens zijn dat de schuld alleen bij de mens ligt is niet een maar twee bruggen te ver. Alleen, die wetenschappers laten ze niet aan het woord. Van waar kennen we dat nog?

En dan de vuile rol die het KMI ook nog eens komt spelen.

Heeft u, naar aanleiding van de berichtgeving omtrent de warme maand maart, ook de indruk dat alle records zijn geslagen? Zo laten ze het toch uitschijnen voor de minder aandachtige lezer of luisteraar(M/V).

Björn Roose, die ons rijkelijk sponsort om naar zijn blog te linken en het hele wereldwijde web zelfs van achteren naar voor uit zijn hoofd kent, heeft onder de hoofding “klimaatsverandering” interessante adressen staan op zijn blog. De verwijzingen hier zijn trouwens alle naar de blog van Björn en wie het interesseert moet in die artikeltjes zeker daar de links maar eens volgen.

Erik 

U herinnert zich ongetwijfeld de beelden, die trouwens de wereld rondgingen ter meerdere eer en glorie van België, van de dronken Michel Daerden tijdens een RTBF-interview.  Michel heeft een zoon, Frédéric en die is in vaders  politieke voetsporen getreden.

Een Waal die het wil maken, zei de papa, sluit aan bij de socialisten ,  moet goed kunnen zuipen, de wijven bepotelen en zorgen dat al die pleziertjes betaald worden door de belastingbetalers : de racisten uit Vlaanderen.  "Om het nog verder in de partij te brengen dan ik, jongen, moet je boekhouder worden.  Bij de maffia is het ook zo, onmiddellijk onder de capo staat steeds "de contabile", de boekhouder".

Zo gezegd, zo gedaan. Papa naar het café, de jongen naar de school.

Frédéric studeert goed, kan overweg met cijfers en schopt het tot bedrijfsrevisor : hij controleert  nu de contabile, het bedrijf, deelt schouderklopjes uit en laat  desnoods correcties doorvoeren in de balans, en  voert audits uit ... waar hij voorbijkomt buigen de cijfers eerbiedig, want mijnheer Frédéric keurt de resultaten van een bedrijf goed of niet met zijn beëdigde verklaring.  Een droomjob ! 

Intussen wordt onze grote jongen lid van het Waalse parlement,burgemeester van Herstal en natuurlijk zetelt hij in allerlei nevenfuncties en mandaten, zoals de tradities het vereisen. Croupiers in Wallonië roepen nooit "rien ne va plus " maar steeds "tout est toujours possible".

In dit land bestaat er een Instituut voor Bedrijfsrevisoren dat van ver toekijkt op wat hun leden allemaal uitspoken, want ze komen niet graag in opspraak.  De disciplinaire commissie van dat instituut heeft aan Frédéric Daerden opgelegd om een vijftiental door hem gereviseerde klanten te laten vallen, wegens mogelijke belangenvermenging.  Vijftien.  Die kerels doen dat niet om reclame te maken, integendeel, ze proberen op die manier te verhinderen dat een van de hunnen tegen de lamp loopt.

U ziet het al : een  normale bedrijfsrevisor die dergelijke aantijging te verwerken krijgt, trekt zich even terug in het bloemetjesbehang op zijn kantoor.  Als je Daerden heet en gesjoemel een deel van je moraliteit uitmaakt, leg je de uitspraak naast je en doe je gewoon verder.  Opschortend beroep aantekenen en er is niets aan de hand.  Vanavond gaan papa en de jongen samen een glas drinken op de goede afloop.

Ray

Wat een opluchting !  In dit land van gestroomlijnd denken, lopen ettelijke geniepige racisten en beulen rond.  Een van hen, de beroemde ex-keeper Jean-Marie Pfaff, de populaire peer, werd ontmaskerd door het Centrum voor Gelijke Kansen en Racisme. 

De daad van racisme speelde zich af op Barbados.  In de geschiedenis geboekstaafd als een stopplaats voor de schepen van de blanke slavenhandelaars - racisten van nu blijven volhouden dat Arabieren de zwartjes vingen en oversmokkelden, 't en is niet waar.  Op die symbolische plek vierde de wrede Jean-Marie Pfaff zijn lusten bot op een zwarte neger en schopte deze onder het oog van de camera's van VTM tegen zijn achterste Welk een vernedering !  Het schuim op de razende bek, uitpuilende ogen, en geconfronteerd met de striemende waarheid van de beelden, antwoordt hij nu zwakjes : "Ja, dat ben ik, maar die gast was mijn vriend en zoals mannen onder mekaar dat doen,  voerden wij van die schijngevechtjes op."  Leugenaar !

Van vriend Gandalf kreeg ik het volgende doorgestuurd:

Miljoenen euro's aan loterijwinsten niet opgehaald

BRUSSEL - Sinds 2002 hebben vier winnaars in Rang 1 van de Nationale Loterij hun winst niet opgehaald, voor een totaal van liefst 2.348.100 euro (of bijna een miljard oude Belgische Frank).

Dit bericht stond te lezen op de webstek van Het Nieuwsblad.

Zeer raar, typisch de Belgische graai-in-andermans-zakken-mentaliteit, dit geld wordt NIET gebruikt ten voordele van de spelers maar “komt ten goede aan de resultaten van de Nationale Loterij”. Wie of wat zijn die “resultaten”?

Wat ik nog raarder vind is dat op de officiële webstek van de lotto geen bedrijfsresultaten te zien zijn. Van een dergelijk “bedrijf” die van een monopoliepositie geniet zou ik wat meer openheid verwachten. Maar goed: het is daar ook weer een ons-kent-ons-mentaliteit en doordrongen van de “eerbare” lieden van de PS-SP en die houden de (vet)potjes liever dicht.

En, vrienden, nog iets opgevallen?

We weten al dat er weinig of geen talent bij onze schrijvende pers rondloopt. De meeste van die hoernalisten slagen er enkel in om een tekst te kopiëren en te plakken. Frêle vrije Freya zou evengoed dit artikel hebben geschreven. Hebt u hem?

Juist: 2.348.100 euro is 94.722.119 oude Belgische Frank en dus slechts een kleine 10% van een miljard. Is er iemand in de zaal die ze daar bij Het Nieuwsblad een telraampje cadeau kan doen?

Al vermoed ik dat Gandalf in zijn enthousiasme, omdat hij die fout had ontdekt, de redactie op de hoogte heeft gebracht van hun kemel want die opmerking tussen haakjes hebben ze er afgehaald.

Erik

 Britney Spears, zou de domste vrouw van Amerika zijn.  In het kleine België, met de Dancing Queen als vice- premier,  Mevrouw Schuddenbol als Mobiliteitsminister zou Britney nooit die eretitel behalen. Om het even niet te hebben over mevrouw de fractievoorzitter van de open-en-toe partij in het Vlaams Parlement.

Er valt zo zelden positief nieuws te melden uit Antwerpen, dat ik het geringste aangrijp om aan te tonen, dat niet alles kommer en kwel is.

De Antwerpse bibliotheken hebben  een oude ridderroman, gedrukt in 1564 in deze drukkersstad, weten te kopen. Twaalf jaar na het verschijnen van dit boek, in 1576 beleeft Antwerpen zijn tragische val, honderden Wederdopers worden op de Grote Markt op de brandstapel gezet, voor hen bestaat er geen genade.  De andere protestantse afgescheurden ontvluchten massaal de stad, richting Nederland en Duitsland.

 Vermoedelijk zal het geen uitgave van Plantin geweest zijn, anders zou men dit vermeld hebben, maar er waren in die periode meerdere drukkerijen actief.  Er zouden slechts twee andere exemplaren bekend zijn van "Ponthus", die zoals noodzakelijk in die periode erg ingewikkelde avonturen beleeft op verschillende exotische locaties.  Zelfs tijdens zijn huwelijksreis naar Santiago de Compostela verjaagt hij de Sarazenen (de Turken) uit Spanje. 

Hopelijk volgen er geen protest-interpellaties in de gemeenteraad, omdat Turken zich beledigd voelen door dit boek. 

Ray

Ach, wat is politiek toch boeiend : ik vergelijk het graag met verkeer op de snelweg. Er zijn verkeersregels, afspraken, drempels, snelheidsbeperkingen, we kennen allemaal de warboel die platte dialectprater Landuit voor ons uitdenkt.  Aanrijdingen gebeuren vaak en heel soms vallen er doden te betreuren : wagens met chauffeurs die te snel de snelweg verlaten.

Onze vast vriend Jos had het zoeven in een reactie op een betreurenswaardig incident in de groep die voor Spirit rijdt : senator Lionel Vanden Berghe wordt door zijn Marokkaanse vriendjes gedumpt.  Lambert kruipt zelf in die lekkere zetel.  En de gewezen voorzitter van de IJzerbedevaart reageert verbaasd :" Ik ben nog maar 64, mijn partij is niet alleen een stads- en allochtonenpartij maar ook voor ouderen moet er plaats zijn." 

Hé, domme man, word eens wakker : zij hebben je gerold en misbruikt, zoals jijzelf duizenden Vlaams-nationalisten tegen de schenen geschopt hebt. Jarenlang.  Jullie hebben de frontsoldaten beledigd, de symboliek van de IJzer geridiculiseerd en zelfs vorig jaar een multiculturele Marokkaan het woord verleend.  Mijn grootvader was een frontsoldaat die zijn vier jaar aan de IJzer overleefd heeft, die nooit respect heeft gevraagd maar er wel recht op had. Waar hij vroeger woonde in de Seefhoek zou nu geen plaats meer voor hem zijn. Nu heb jij het spek aan je been : er is geen plaats meer voor je.

  Heb je gelezen wat Anciaux op zijn blog over je schrijft, ridder van de droeve figuur ?  "Zo'n eiken worden niet meer geplant".  Daarom zet hij er de bijl in.  Jouw lot laat mij onverschillig, Lionel, je passage als politicus betekende niets voor Vlaanderen, je passage als voorzitter van het IJzerbedevaart stond in het teken van de verdeeldheid en de eigen ambitie.  Jij hebt mijn grootvader beledigd, daarom moet ik je niet.

Ray

Maarrrr ... wij hebben ook goed nieuws ! 

Moslimterroristen die tot inkeer willen komen, kunnen terecht in Saoudie-Arabië.  Honderden aanhangers van de  vieze baard, sadist en perverse pedofiel, Ossema-ben-geladen, die een heropvoedsingscursus ingepeperd kregen,  ontvangen van de staat  een vrouw  (een afdankertje uit de vele harems) en een kameel, voor het geval ze niet tevreden zijn met de madame. En een job.



Bij ons krijgen ze uitkeringen, vergoedingen, advocaten en moeten ze zich niets aantrekken van de wetten.

De basis van dit bericht komt via Elsevier uit The Guardian.

Ik verhuis naar Kazachstan, want ik woon niet graag meer in dit land en ginder is er veel ruimte,  mooie wilde natuur, woeste bergen en lieve mensen.  Dat laatste maak ik op uit een filmpje dat de VRT (mijn Vlaamse huiscinema) dezer dagen regelmatig  vertoont over enkele Kazachstaanse kinderen die in mijn land wonen : lieve, intelligente, welopgevoede kinderen die met een droeve blik in de ogen over mijn vlakke land,  mijn platte land, mijn Vlaanderland turen : op de achtergrond moet men  nog de diepe, gebroken stem van Jacques Brel monteren. 

Zij wonen hier, althans dat zijn ze zes jaar lang aan het proberen.  Hun verblijfsvergunningen worden keer op keer   afgewezen. België is een hardvochtig land met wrede wetten maar gelukkig vele achterpoorten en toffe advocaten en over mekaar heen struikelende sociale werkers. Wij doen alles voor vreemdelingen die de wet aan hun kozaklaarzen lappen en we laten de eigen dompelaars in de Schelde zwemmen : het is een mooie ontspanning en ze komen er  proper uit.  Dat is nu het kenmerk van een echte natie die politiek correct door het heelal tolt : wetten worden gestemd in het parlement en nadien omgezet in koniklijke besluiten. Dan worden  juridische wringers en sociale werkers ingehuurd en betaald door de regering om diezelfde wetten te omzeilen en belachelijk te maken. 

Pas op !  Het is niet gedaan.  Justitie, de afdeling Poppenkast van de staat die van na WO II kampt met een imagoprobleem,  zit op vinkenslag om uitspraken af te leveren die een normaal mens niet durft bedenken. 

De rechter zegt over die Kazachstanen, dat ze eigenlijk buiten moeten, maar hij is vermoedelijk vertederd zoals velen onder ons door de aanblik van die turende kinderen.  Die moeten eerst afstuderen, zegt hij en hij raaskalt alsof hij net een master  pedagogie behaald heeft.  

Ik heb geen papieren voor Kazachstan, ze laten me daar zo wel  binnen en als er moeilijkheden rijzen, begin ik te procederen, de advocaten en sociale werkers zijn daar ongetwijfeld gratis en talrijk.  En als ik mijn zin niet krijg vraag ik dat Lambert van Spirit even overkomt om mij te helpen, de wereld is tenslotte van ons allemaal.

Ray 

Michiel Boneur is de schuilnaam van een universitair medewerker die om begrijpelijke redenen onbekend wenst te blijven.  Zijn visie is alleszins opmerkelijk en wij publiceren ze met genoegen.


IJveren voor een zuiver milieu zou al lang uit de partijpolitieke sfeer moeten gehaald zijn.  De opwarming van het klimaat wordt misbruikt en herleid tot een grote schuldbekentenis door het kapitalisme.  De machtige multinationals protesteren tegen deze beschuldiging maar tegelijk richten zij handelsvennootschappen op die schone lucht verkopen en ruilen tegen vervuilde atmosfeer als ware het producten uit de rekken van de supermarkt.  De morele geloofwaardigheid is zoek langs beide kanten.

Vanzelfsprekend zien de milieupartijen hun kansen schoon om deze wantoestanden aan te klagen en zij pogen alles in het werk te stellen om hun verloren politieke posities terug te winnen. 

 De milieubewegingen die ontstaan zijn in de jaren '60 van vorige eeuw als protest tegen de industriële wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog, hebben zich vlug en naief laten inpakken.  De kwijnende Marxististische groeperingen uit het Westen, nochtans  zwaar gefinancierd vanuit de Sovjet-Unie, hebben zich behendig geïnfiltreerd in de onschuldige natuurgroepen.  De beweging Agalev van Pater Versteylen werd overgenomen door Marxisten en naïeve, ambitieuze milieustrijders. De namen van Jos Geysels, Eddy Boutmans, Willy Minnebo, Jef Tavernier en vele anderen stammen uit extreemlinkse hoek.

De manier waarop politiek bedreven wordt in deze middens is gebaseerd op communistische structuren. Het lidmaatschap van Groen!, de opvolger van Agalev,  is niet evident toegankelijk voor eenieder.   De communicatie die intern gevoerd wordt is deze van een dictatoriaal Politburo.  In de Belgische regeringen waar Agalev aan deelgenomen heeft, staan de tussenkomsten van Magda Aelvoet of Jef Tavernier geboekstaafd als enggeestige doctrinaire spreekbeurten.

De doelstellingen van de Europese Groenen zijn onder het mom van milieuzorg nooit anders geweest dan het kapitalistisch systeem ondermijnen en vervangen door dat van de  universele mens.  Het ijveren voor legaal gebruik van verdovende middelen kadert in dat project.  In de landen waar communisten de plak zwaaien leidt het bezit en gebruik van drugs tot onthalzing.  In het Westen moet het gepropageerd worden om de destabilisatie in de hand te werken en de jeugd willoos en afhankelijk te maken.

De invloed van de miliepartijen neemt af in het Westen sedert de klassieke stromingen het miliethema hebben overgenomen.  Op zich is dit een verbetering.  De traditionele politieke groepen verliezen echter massaal het vertrouwen van de burgers, omwille van de migratiegolven. Daardoor komt een gezonde belangstelling voor het milieu eveneens in woelig politiek water.

De nieuwe politieke partijen in Europa die de stem van hun volken laten weerklinken, zullen zich ook moeten bezighouden met het milieu.  Zonder electorale nevenbedoelingen zoals tot hiertoe het geval.

 
Verschijnt vandaag - 15 €

Fleur Jurgens (1972) is journaliste en filosoof. Ze was redacteur van HP/De Tijd. Ze schreef Het Marokkanendrama in opdracht van Politie en Wetenschap, een onafhankelijk onderzoeksprogramma van de Politieacademie.

De kleine woestijnridders worden  opgevoed als kleine prinsen door een autoritaire vader en onderdanige moeder, ze krijgen in de Westerse scholen alle kansen en toch verkiezen ze hun eigen moeilijke weg te gaan. Het gaat niet om enkele tientallen jongeren per gemeente, in de grootsteden zijn het er duizenden en weldra tienduizenden. Hun afkeer voor onze maatschappij wordt enkel geëvenaard door de superieure arrogantie waarmede ze de islam belijden. Zij zijn heilig overtuigd dat de islam Europa zal beheersen.

Een mooie zonnige vakantieweek zetten wij graag in met een positieve bijdrage tot het maatschappelijk  gebeuren.

Ray

We zijn goed intercultureel begonnen en houden het nog even bij dit onderwerp naar aanleiding van de berichten over de Turken die wonen en geboren zijn in het Vlaanderen van melk en honing.  Zestig procent van hen gaat zijn  bruid of bruidegom wegplukken in het Paradijs van Ataturk. Dat is pas goed nieuws : zeker als ook Limburg in het onderzoek betrokken blijkt, de bakermat van de geslaagde integratie met een sympathieke Turkse schepen uit Genk die we weer elke dag op televisie zullen zien in het raam van bolletjeskermis.

  
 
Wat wij in de Lage Landen alleszins met mekaar gemeen hebben, is dat we graag afgevaardigd  worden door knappe vrouwen.  In de zes Belgische regeringen zitten aardige snoetjes en in de Nederlandse Tweede Kamer is het evenmin mis.  Als we toch moeten gerold worden, net zo graag door schoon volk. 

Jammer is dat al die hormonen-opweksters,  mega-zeuren zijn, bedrieglijke zakkenrolsters en illusionistes van valse  hoop.   Vorige week lieten we Femke Halsema, het zeurende linkse venijn even op u los.  En vandaag leuren we met het portret van Marianne Thieme van de -godverhinderedit- Dierenpartij die met nog een andere figuur in de Kamer financieel onderdak heeft gevonden.

Ik ben een gezond dierenliefhebber en verafschuw onmensen die leed veroorzaken en  bruut optreden en als ik soms lees hoe bijvoorbeeld moslims te keer gaan, zou ik ze met genoegen de tanden uit de bek halen met een tang.   Zonder verdoving.

In onze beschaving moeten beleidmakers zorgen voor een degelijke bescherming van de zwakke levende soorten, excessen verbieden en regels opstellen.  Daarnaast kunnen dierenbeschermingsorganisaties de regering adviseren en bijstaan.  Eén themapartijen zoals die voor de dieren zijn overbodig, maar ja, de democratie...

Marianne is op zoek naar een man, indien u geïntresseerd bent kan u haar mailen.  Ze is 35, beschaafd, en ze is een vreselijke zeur.  Goed inkomen.  Moslims en slagers zich onthouden.  Vegetariërs zijn welkom.  Marianne is adventiste : volgens haar waren Adam en Eva de eerste vegetariërs.  Na de appel is het misgelopen.  Marianne zou graag een man naast zich op de sofa hebben om met geloken blik naar André Hazes te luisteren  die hen  uit de  hééémel toezingt "Een beetje kierewiet".

"De kleinzoon van de grootvader", zo is hij zijn politieke carrière begonnen.  Men had hem ook naar het boek van Gerard Walschap "Een mens van goede wil" kunnen noemen, Fons Borginon, de 40-jarige advocaat uit Berchem. Een braaf man, een bescheiden iemand, een man die niet geschikt is voor de politiek van de grote emoties en intriges.  De fractievoorzitter van de VLD in de Kamer van plezante mannen en vrouwen is geliquideerd, geëxtermineerd en symbolisch geëxecuteerd door de eigen  slangenkuilpartij.

Als je met de naam Borginon de politiek instapt, sleur je  een verleden mee.  Hij had de keuze in de jaren ' 90 : VU of VB en het werd  helaas voor Fons de Volksunie.  In de woelige nadagen werd hij nog even voorzitter a.i. van de rampenfondspartij  om vervolgens door te schuiven naar de VLD.  Hij moet zich  daar onmiddellijk thuis hebben gevoeld, want wie de ruzies aan de top van het Barrikadenplein in Brussel heeft meegemaakt (het VU partijhoofdkwartier) die stapt zelfs lachend en fluitend in de straten van Bagdad tussen de verhakkelde lijken door. 

"Toffe partij, ik voel me hier thuis" zei de Fons, toen Rik Daems door het venster van de Melsenstraat werd gekeild door een razende Guynokkio en een schuimende Gucht.  Later rolden anderen vechtend  over de grond,  de trappen af of werden ze de partij uitgebonjourd,  terwijl ter ontspanning van het gestresseerde hoofdkwartier, madammen al dan niet in bontjas paraat stonden. Allemaal zeer tof.

Je gaat het zien, zeiden de Borginons tegen mekaar tijdens  familiebijeenkomsten, onze Fons heeft de genen van zijn grootvader : die gokte ook  elke keer verkeerd.  Eerst voor de Vlaams-nationalisten, dan voor de Duitsers. en vandaar  den bak in. De Borginons zijn niet voor het geluk geboren en de familie zit nu weer te treuren.

Als Fons van bij de aanvang de juiste keuze had gemaakt, zou hij nu niet aan de deur zijn gezet en zijn derde plaats zien innemen door de zoon van Schiltz.  Jongens ...

Ray

De burgemeester van Antwerpen is onmiddellijk naar Londen vertrokken na het nieuws van de nieuwe rechtse partij, Vlaanderen.  Hij verblijft op een geheim adres in Saint Patricks Avenue 323 SW 2578 UP London - Tf 00.44.328.587432

- Neen, ik ben zeker niet gevlucht, verklaart hij, reeds met een licht angelsaksisch accent, ik doe zoals mijn grote socialistische voorganger, Camille Huysmans, die na de Duitse inval eveneens zijn stad en land ging dienen vanuit Londen.  Ik houd niet van politieke confrontaties en debatten, dat is geweten nietwaar, ik wil alleen reclame maken voor mijzelf.  Will you excuse me, ik moet naar de bank om te zien of mijn centjes gestort zijn.  Toedeloe !

Deze man is een prachtexemplaar van de menselijke soort en   met spijt in het hart laten wij hem vertrekken naar Engeland : ze mogen hem hebben.

-----------------------------------------------------------------------


OOK FRELE FREYA REAGEERT

Toen we haar hese fluisterstem aan de telefoon hoorden, was er ontroering in ons gemoed : de jonggehuwde die zo lang en moedig voor haar huwelijk gevochten had (17nachten en 2 dagen) toonde zich onmiddelijk weer het koene politieke strijddier dat we zo bewonderen :

- Waddisder dadde ?  Ist er entwadde gebeurd ?

Na drie uur uitleg had Freya begrepen, wat fusie betekent, welke de achtergrond van de diverse partijen is en wat het betekenen voor  de verkiezingen.

- Zeg moar dadek uldere lijst zal trèkke, ist goe ?  Ik ga nu lesse volge bij Roos Vanackere in lesbische trioseks.

Steeds op de bres voor volk, vaderland en zichzelf !  Dank, Freya. En doe de groeten aan Papa, als hij nuchter is.

Onze telefoons staan zwartgeblakerd te rinkelen, zoals op de ministeries : volk genoeg om op te nemen, maar geen goesting.  Van op alle krantenredacties werden wij benaderd, zelfs de nieuwe  Hoofdredacteur van de Frut, Dewitte voorheen loontrekkende bij het Spionnencentrum (dixit Vrij van Zegel) was er bij, of zij onze berichten konden overnemen, alstublieft Angeltjes ?  Op dat vlak zijn wij keihard, onverbiddelijk en zo politiek corrupt als zij politiek correct zijn : boter bij de vis én kilo's boter.

Wij hebben inmiddels heel wat reacties kunnen sprokkelen. Allereerst bij de rechtstreeks betrokken hoofdfiguren (we durven het niet over leiders hebben) die allen joviaal, monter en met veel vertrouwen de toekomst tegemoet leken te blikken. 

Jean-Marie DEDECKER  was de eerste tegen wie we aanliepen :

" Ik ben enorm opgelucht dat we gaan samenwerken.  Ik stond met mijn partij in de peilingen rond de 3%, waarmee ik onder de kiesdrempel bleef en tegelijk het VB enkele zetels onthoud die links ten goede komen.  Bovendien zijn er slechts een twintigtal vrouwen in mijn partij (naast al de wringers en ambetanteriken die overal zijn buitengezwierd - nvdr) en op een week heb ik  ze allemaal gehad.  De keuze is nu veel ruimer."  Jean-Marie, de vrolijke opportunist met het goede hart, de zware voet en het genereuze liefdespenseel.

Bart DEWEVER zegde lang geaarzeld te hebben, maar nu gelooft hij erin :

"Ik wilde natuurlijk graag voorzitter, secretaris, penningmeester, woordvoerder, propagandaleider en chef van de keuken zijn, omdat ik op al die gebieden zeer bekwaam ben. Maar ja, er zaten ambitieuze allesvreters aan tafel, dus ik heb mij tevreden gesteld met de functie van Hoofd Politieke Moraliteit". Geknipt voor jou, Bart !

Frank VANHECKE  had nauwelijks tijd maar wilde toch dit kwijt : "Forza Flandria is mijn gedacht en nu is het voor iedereen en nu moet ik vlug naar de coiffeur, want 't is al twee dagen geleden".

Hugo Coveliers was kort, zoals nooit : "Ik ben al dikwijls bedrogen, behalve door ons Ida.  In dit project geloof ik. Ik heb altijd gepleit voor euthanasie, ongeacht kleur of ras."  Hugo moest ook dringend weg, niet naar de coiffeur maar naar de tandarts.


Wordt ongetwijfeld vervolgd