Berichten van 30 april 2010

De Stedelijke Basisschool klinkt op Claudine Nolf,
de poetsvrouw met de langste staat van dienst.

32 jaar stond ze in voor het onderhoud van de school, opdienen in de refter, koffie in de leraarskamer… “Noem me maar meid voor alle werk”, zegt ze lachend. Claudine die op 21 april 60 werd, werd door de leerlingen op 3 maart, haar laatste werkdag, al in de bloemetjes gezet waarna ze haar nog resterende verlofdagen opnam. Op 30 april, de officiële dag van haar in pensioenstelling, werd er samen met al het personeel van de Stedelijke Basisschool Beveren-Leie op die jarenlange samenwerking geklonken. Tijdens haar loopbaan kende ze Lucien Vancraeynest, René Lecluyse, Gentiel Callewaert, Jan Meersman en nu Stefaan Dewaele er als directeur.

Groot gezin
Afkomstig uit een gezin van twaalf kinderen - zes jongens en zes meisjes - wist ze al vroeg wat werken was. “Ik kwam hier terecht in opvolging van mijn zus Leona”, vertelt ze. Aanvankelijk werkte ik als textielarbeidster bij de firma Vanmarcke waar ook mijn vader en enkele familieleden werkten. Toen mijn zus hier in 1978 stopte draaide de textielsector niet goed en nam ik de kans te baat om hier aan de slag te gaan. Dat was dan nog in de 'oude' jongensschool. Er waren slechts zeven klassen en het waren allemaal meesters, ik moest dus mijn mannetje staan”, gaat Claudine verder.

Nog geen OC 't Klokhuis
”In 1980 ben ik mee verhuisd naar de nieuwe school”. Toen maakten verenigingen vaak gebruik van de grote overdekte ruimte van de school waarin tal van feestelijkheden plaatsvonden, van wijkfeesten tot filmvoorstellingen. OC 't Klokhuis bestond toen immers nog niet. Dat bracht veel werk met zich mee en vaak op momenten buiten de gewone diensturen, 's avonds en tijdens het weekend. Maar Claudine klaagde niet.

Kleuterklassen
“Toen het kleuteronderwijs er 12 jaar geleden bijkwam kreeg ik er ook collega’s bij en zowel met hen als met het onderwijzend personeel was het steeds fijn samenwerken en ik jeunde me bij de kinderen. Het doet wel iets na al die jaren, maar ik ben ook blij dat het zover is. Ik sukkel met mijn schouder en het kwam een beetje te zwaar. Mijn vrije tijd zal ik wel weten op te vullen met mijn 2 kleinkinderen Jesse en Seppe, die hier trouwens schoollopen. Mijn man en ik maken ook graag een fietstocht, en….”, voegt Claudine er als slot nog gekscherend aan toe, “voor een gastronomisch weekendje ben ik ook wel te vinden”.
^{Tekst en foto's Rita Sabbe.}