Naar de inhoud

Altijd in beweging met van alles en nog wat...

seniorennet.beseniorennet.be

schemering

Een gedicht van julius dreyfsandt zu schlamm

In de schemering

soms voelt ruimte
aan als leegstand
en zie ik ieder ander
niet meer als verwant

verblijf dan in de stoet
van zwijgende ogen
schuifelend meegezogen

en waar de richting
er niet meer toe doet

het duidt op dwalen
in stuurloos denken
ik even niets meer
in woorden kan vertalen
waarbij gevoelens ook
nog eens onduidelijk wenken

in deze schemering
is men des te meer
de geboren eenling

zo de mens eigen
keer op keer

Geschreven door Dora om 12:05 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

land

Een gedicht van Remco Campert

In de herfst
rijpen de appels
aan hun sappige tak

de meisjes met manden
lomp lief en lelijk
rapen de appels

de lucht is nog blauw
als op witte kalenders
(hoog boven de berg
vaart vredig het vliegtuig)
hooi broeit en zweet
in de buik van meisjes

's nachts sluipt
door grootmoeders velden
de boze wolf van de kou
Geschreven door Dora om 17:51 Reageer op dit bericht

ik zie

Een gedicht van Willem Kloos 1859-1938

O ik zie de mooiheid...

O ik zie de mooiheid van
al alle dingen

Drìngende òp in mijn arm
mens brein
zijn

Mens wil ik voor alles, alles
mens zijn.

schrijver

Geschreven door Dora om 12:27 Reageer op dit bericht

vader

Een gedicht van Willem Wilmink

Vader

vader kocht ooit
een verzameld werk:
een bundel gedichten
van degelijk merk

bij wat hij mooi vond
zette hij strepen
een enkele keer
een uitroepteken

bij tijd en wijle
herlees ik die
zeer summiere
biografie:

in een code
van strepen en stippen
steeg het water
hem naar de lippen.
Geschreven door Dora om 13:48 Reageer op dit bericht

poëzie

Het lezen en bekijken van poëzie
Geeft je geen fantasie maar een blik op de werkelijkheid


Dichters

 

Vele dichters

Maakte de letteren op

Toen stond de wereld nog niet zo op z’n kop

Er was vreugde en liefde

Het leven was vergenoegd en een genot

Als ze vandaag zouden terugkeren

Dan zouden ze zich lelijk aan deze wereld bezeren

Er valt geen regel meer te schrijven

Want allen op de aarde zijn oude mannen en wijven

De jeugd zijn ze in de zonde verloren

Het nieuwe kon hen niet bekoren

Men hoeft nu niet te morren

Want ze hebben de tijd met

hun rampzalig gedoe verloren

 

 

Geschreven door Dora om 14:17 Reageer op dit bericht

pijnen

Als mensen ziet lijden door hevige pijnen...

Krom

 

Krom liggen van de pijn

In het hoofd of in het lichaam

Je voelt alles samentrekken

Het leven is even een hel

Wat frisse lucht...

Wat een toevoer van zuurstof geeft

Het leven is dan nog wel geen feest

Maar de hevigheid is voorbij

Dan ben je na een ernstige pijn

Weer ontzettend blij

Je bent niet meer gebonden

Maar je kan weer vrij

Opstaan en verder met het

dagelijks leven gaan

 

 

Geschreven door Dora om 11:21 Reageer op dit bericht

ik

Een gedicht van Remco Campert

Ik wil wel

Ik wil wel graven
naar poëzie, maar niet
te diep. Je weet
hoe ik dichter ben
bij de gratie van
aardoppervlak

hemelbodem ook
wel genoemd. Daar
staan mijn handen
nu eenmaal naar. Dus 
wandelaar en zwart-
ziener, geen delver

maar werper
van stenen, laatste
en eerste. Scherend
over de aarde, daar
nesten mij bouwend
als zwaluw
Geschreven door Dora om 11:19 Reageer op dit bericht

over

Een hartenkreet van J. Quekel

Over adequaat

Toen werd hij kwaad,
Maar was dat adequaat?
Als je wilt reageren,
Moet je je realiseren,
Waarover het gaat.

Anders maak je onderhand
Van een mug een olifant.

schrijver

Geschreven door Dora om 14:19 Reageer op dit bericht

hitte

Een gedachte over de hitte

Hitte

 

De hitte is brandend

De zon is als een vuurbal

Alleen geeft het nog geen knal

Het onweer kan naderen

Maar voorlopig zijn de aderen

Vol van heet bloed

Het zweet druipt van de toet

Oh…wat is de zomer zoet

Of hadden we zoiets niet in gedachte

Dan moeten we nu weer

Op koeler weer wachten

Een glaasje water is het advies

Maar op den duur smaakt

het ook niet meer

Morgen is het misschien beter

Hopelijk wordt het dan niet meer heter!

Want een mens z’n lamp zou

er van uit kunnen gaan

En dat heeft dan de hitte gedaan!



zonnen

Geschreven door Dora om 11:32 Reageer op dit bericht

kermis

Een gedicht van Remco Campert

Op de kermis
hield ik me afzijdig
iedereen had
lol op de achtbaan
spookte in het spiegelpaleis
duwde tegen magere meisjesruggen

maar ik
lul die ik was
bang voor mijn bril
bang voor een lach op m'n gezicht
bang voor het gebrek aan beheersing

waarom?

kroop mokkend in mijn schulp
waar 't zacht was en duister
en ik 't kende

Schande om zo
met je jeugd om te springen!
Geschreven door Dora om 13:42 Reageer op dit bericht

tijden

Een gedicht van Remco Campert

Boodschap over de tijden

Die taal spreek ik niet
dus hou op met dat boek
onder mijn ogen te bwegen.

En dat land vertrouw ik
het voert iets in zijn schild
het is mij te rustig.

Trouwens, wat doen de kinderen
ik hoor ze al uren niet meer
staan ze in brand?
Geschreven door Dora om 10:09 Reageer op dit bericht

landerijen

Een gedichtje van Tine...leuk dat ze van deze aparte parfum houdt!
Het geeft zo'n speciale sfeer...vooral bij warm weer!

Vandaag luchtjes
op gesnoven
De parfum van
vele landerijen
Ik zag
een panorama
van diverse
schilderijen


landschappen
Geschreven door Dora om 13:20 1 reactie Reageer op dit bericht

pannenkoeken

Een hartenkreet van J. Quekel

Over pannenkoeken.

In mijn collectie kookboeken
Was ik pannenkoeken aan het zoeken.
Ik vond er over melk en meel
En weet ik nogal niet veel
En over ronde hoeken.

Wat ik niet vond,
hoe krijg je die pannekoek rond.

schrijver

Geschreven door Dora om 14:35 Reageer op dit bericht

ochtend

Zomaar een gedicht in de ochtend

Ochtend

 

Een grijze ochtend

Geen vrolijk schijnende zon

Ja, zo was het toen de ochtend begon

We leven zo graag met de zon

Maar de zon kan zo warm zijn

En laten voelen dat we eigenlijk arm zijn

Zonder zon kan er niets groeien

Maar zonder regen kan er niets bloeien

De bloemen staan vrolijk kleurend in de tuin

De ochtend begon toch best wel fijn!

Dan heeft een men geen last van chagrijn

Maar voelt het weer als een zwoele mantel

De vogels zijn vrolijk en bewegen zich dartel

Je hoort ze hun ochtendlied fluiten

Komen jullie ook naar buiten?

Dit is de tijd van ochtendstond heeft goud in de mond

Zo draait het leven van dag tot dag maar rond!

 

Geschreven door Dora om 11:18 Reageer op dit bericht

mooie

Zomaar wat geschreven naar aanleiding van hier en daar wat te lezen...

Mooie

 

Een mooie zomerdag

Een fijne temperatuur

Je geniet dan ieder uur

Je hebt geen last van

zomerdepressie

Zon of regen je kunt overal tegen

Behalve als het een hitte van

Vijf en veertig graden is

Dan gaat het toch met een mens mis

De bloeddruk gaat stijgen

Je loopt als een paard te hijgen

En je hangt je harp aan de twijgen

Nee, een zomerdepressie

krijg je niet allen van somber weer

Want de hitte maakt ook wel zo’n sfeer

Van er niet meer tegen kunnen

Ja, ieder ontvangt het zoals het wordt gegeven

Toch hebben alle mensen vaak op het weer wat tegen

Een mens zit niet verlegen om extra zon of regen

Een mens wil dat alles gaat zo als de mens het wil

Gelukkig heeft niemand vat op het weer

En zo gaan we weer op naar de herfst

Dan is het vaak dat een mens aan een depressie sterft

Omdat de donkere dagen er weer gaan aan komen

Ja, het leven geeft aan niemand speciale dromen

We kunnen aan niets ontkomen

We leggen de weg af die we moeten gaan

Met de zon of met de maan
Met goed of slecht weer

Het alles is in handen van de Heer!

Geschreven door Dora om 12:46 Reageer op dit bericht

koopzucht

Een hartenkreet van J. Quekel

Over koopzuchtig.

Voel je je al blij,
Hangt er iets voor je bij?
Want je vorige koop
Is al naar de sloop
Of naar de kringloop.

We moeten leren
Iets iets langer te waarderen.

schrijver

Geschreven door Dora om 16:37 Reageer op dit bericht

conflict

Een gedicht van Han G. Hoekstra

Het conflict

We gingen in de stad boodschappen doen
en op de stoep, terwijl zijn binnen was,
met het kind bezig, dat drukletters las,
spookte het door mijn hoofd: waar wringt de schoen?

Zij komt, haar inkopen half uit haar tas,
de winkel uit en vraagt: wat gaan we doen?
Alweer, denk ik, alweer zijn de iepen groen,
als we gaan zitten op 't caféterras.

Merk je, zegt zij - terwijl haar vlugge hand,
die ik al zes jaar ken, de koppen vult
en haar stem trilt - de lente is wee in 't land.

Ik antwoord niet, mijn dochter zit en zingt.
En nooit méér overtuigd van niemands schuld
weet ik minder dan ooit, waar de schoen wringt.

Geschreven door Dora om 13:56 Reageer op dit bericht

Meer van Altijd in beweging met van alles en nog wat...

↑ Terug naar de berichten