Een schrijven van Willem Bilderdijk 1756-1831
Eerst een luchthart maakt de wijn,
dan een ekster, dan een zwijn;
maar verheert hij eens ’t gemoed,
ieder drup kost mensenbloed.
Weg die beker! Weg van mij!
Liever dood dan razernij.
1827
--------------------------------
luchthart - onverschillig iemand
ekster : dief
zwijn : wellusteling
verheert - overwint
de pottenbakker
Een gedicht van Aart de Leeuw 1876-1931
De meester zegt: "Geef aan de schaal
De bocht van 't brood; waartoe een fraai bokaal,
Als toch de drinknap in haar holle hand
Lessing genoeg voor elke dorst omspant?
Vergun tot enig sieraad uwe kruik
De gulle welving van een gladde buik.
Zwaar is het leven, ernstig; bloed en zweet
Proeft ge aan haar gaven als ge drinkt en eet;
Zorgt gij dat, in een soobre vorm geprangd,
Het simpelst vat die bittre vrucht ontvangt."
Maar, zo ik voor mijn venster zit en werk,
En, in de lijst van 't raam mij veld en zwerk
Verrukken door hun machtig schilderij, -
De madelieven flikkren in de wei,
Zwaluwen slieren arabesken snel
Van wolk naar wolk, uiteen vouwt de kapel
't Mystiek wonder van zijn tekenschrift,
Met diamant, op saffier gegrift, -
Dan beeft mijn vinger, wijl de draaischijf snort,
Het blinkend nat over de leemklomp stort,
En onbewust druk ik de weke klei
Tot kelken, lijk de bloemen in de wei,
En rank en pooprend zwelt omhoog de tuit,
Of daar een vogel opwaarts wiekt en fluit;
In 't zwierig lijnspel dat ik mijmrend trek
Fladdren de vlinders met hun stom gesprek,
Terwijl ik eindlijk op mijn fijn penceel
De blauwe schemer van de hemel steel;
En eerst als gaaf het kunstwerk voor mij staat,
Ach, denk ik aan de meester en zijn raad.
Uit de bundel: Herscheppingen
weekend
Op het plaatje staat een groot weekend...ze bedoelen dan zeker een heel fijn of gezellig weekend....in ieder geval moetje het toch zelf doen of maken...Dan doen we dat zover het in ons vermogen ligt...
Golgotha
Een gedicht van Theo Thijssen 1879-1943
De Man der Smarte
Hangt aan het hout,
Geschuwd door allen
En uitgejouwd.
De middagzonne
Straalt brandend heet
Zij schroeit de Heiland:
Hem schut geen kleed.
Het volk verguist Hem,
Bespot Hem luid:
‘Gij, valse Godsman,
Uw spel is uit!’
Hij hoort zijn stemme
Zo vlijmend koud:
‘Kom nu, Verlosser,
Kom af van ’t hout!’
De overpriestren
Aanschouwen 't blij:
De Waarheid zieltoogt,
Zij zijn nu vrij!
Daar hangt Hij bloedend
Aan 't merk der schand;
Hij, d'eeuwge Koning
Van 't Godlijk Land.
Zijn wonden schrijnen
En 't drupplend bloed
Vergaart zich samen
Aan 's kruises voet.
Maar 't Hart des Heilands
Het bloedt nog meer,
Zijn ziele buigt zich
Bedroefd terneer.
Maar van Zijn lippen
Ruist 't warm gebed:
‘Vergeef 't hun, Vader!
O! Red hun! Red!...'
De Man der Smarte
Hangt aan het kruis;
Zijn ziele smacht naar
Het Vaderhuis.
Voor het brekend oge
Wordt 't donkre nacht.
Zijn lippen staamlen:
‘Het is volbracht!’.
Het hoofd nu buigend,
Geeft Hij de geest,
De grote Christus!...
Hij is geweest!...
Maar Englenreien
Verkonden ’t lied:
‘De eeuw’ge Christus,
Hij sterreft niet!
Zij Geest blijft leven,
Trotseert de dood,
Na zwarte nacht groet
Hij ’t morgenrood!
Zijn Geest van Liefde
Wordt niet geblust;
In Zijn naam vindt eerst
De Sterv’ling rust!’
En Englenkoren,
Zij heffen aan:
‘Wat eeuwig goed is
KAN niet vergaan!’
Oktober
Een gedicht van Jaqueline van der Waals
De blaadjes waaiden
Langs alle wegen,
De blaadjes draaiden
In kringen rond -
Ik liep te drentelen
En kwam ze tegen,
Ik zag ze wentelen
Over de grond.
Het was oktober,
Wanneer de blaren,
Rood als rood koper,
Of geel van kleur,
In dichte scharen
Neer komen strijken -
Ik liep te kijken
En snoof de geur.
Uit de bundel: Laatste Verzen (1923)
gedicht
Een gedicht van Isaac Dacosta 1798-1860
Kennst du das Land?
Kent gij het land, waar hoog de ceder wies?
een adem Gods door ’t moerbeiboomdal blies?
van ’t eêlste bloed de bruine druifrots zwol?
de olijftak glom, van malse koornen vol?
Kent gij dat land? daarheen, daarheen,
o leidsman mijner vaadren! voer mijn schreên!
Kent gij de stad? Haar hoog en heerlijk huis
maalde, eeuwen door, bij palm- en lofgeruis,
met offerbloed, in ’t heiligdom gebracht,
de Redder af, door eigen volk geslacht.
Verstrooide schaar, daarheen, daarheen!
de Rijkstad ligt niet voor altoos vertreên.
Kent gij het volk? Zijn doden leven weer,
Zijn stammen gaan weer opwaart, God ter eer.
Zijn oog aanschouwt wiens hart zijn misdrijf brak.
Vergeving stroomt uit d’ ader, die ’t doorstak.
Daarheen, o aard, de blik! daarheen
Uw heil vangt aan bij ’t einde zijner weên!
tijd
Tijd
De tijd is voor vandaag bijna om
Straks komt de nieuwe dag er weer om
Dan gaat de tijd weer verder
Het is een nieuwe dag
En dat is dinsdag!
Zoeken
Ik zocht en ik zocht
Om iets passend te vinden
Maar het deed mij ondervinden
Dat dit een werkelijk geluk moet zijn
Want er staat zoveel online
Gedichten en gedachten
Vele mensen hebben daardoor krachten
Zij nemen de pen ter hand
En zo wandelen zij door hun eigen kleine land
Dat kleine land zit ergens aan de bovenkant
Aan de bovenkant van het lichaam
Het heeft een bijzondere naam
Het draagt de naam hoofd
Daarin wordt alles goed en/of kwaad
door de mens bekokstoofd!
Toen
Wilt gij bemind en eerlijk leven?
Dan wil ik u een regel geven.
Vier dingen dient gij wel te weten:
Geleden onrecht snel vergeten
Ontvangen weldaad lang gedenken
Geen mens door achterklap krenken
En hebt gij lust uw leed te wreken
Zo gaat en betert uw gebreken
Want een die betert zijnen staat
Doet leed degene die hem haat.
Gedicht van Jacob Cats
schrijven
Gedichten
Lees gedichten
En men zult er voor zwichten
Om te zien wat men kan bedenken
En daar eens aandacht aan te schenken
Woorden en woorden
Letters en letters
Het zijn soms allemaal menselijke spetters
Zomaar uit het brein van een mens
Heeft die mens een wens?
Soms zou je het wel denken
Die wens is dan om wat woorden en letters weg te schenken
Je zet ze in een vorm
Je houd je vast aan een bepaalde norm
Want anders waait er een storm
Een storm over een dichter heen
En waar dan heen
Met al die zinnen
Die je gemaakt hebt
Niet om een grote prijs te winnen
Maar om gewoon wat met je gedachten te spinnen
En zo kun je heerlijk wat dichten
En je bent weer wat lichter
Lichter van gedachten
Misschien heeft er wel iemand zin
Om ook eens zo zijn of haar gedachten te verdichten
Het zijn gewoon wat dichtersgezichten
oud
Oud worden of zijn
Het voordeel van oud zijn
Dat is dat je alles hebt mogen beleven
Het blijde en het moeilijke in het leven
Je leven wordt maar één keer gegeven
Maar alles is niet altijd om het even
Zomaar wat gedachten
Je hoeft nergens op te wachten
Het gaat vanzelf voorbij
Soms ben je een keer blij
Soms ben je somber
In het leven is ook veel gedonder
Maar op zich is het leven toch wel een wonder!
zondag
Alles is weer klaar dan is het weer tijd om te rusten...
Voor morgen...
herfst
Een wens voor mensen die van de herfst houden...soms wordt een mens wel eens verkouden...maar met dit mooie herfstweer zou je geloven dat de verkoudheden zijn gevloden...
>
avond
Het is nu avond en het is al flink aan het schemeren, dus tijd voor wat geplukte vruchten te verorberen...na een werkzame dag...vitaminen zijn goed voor lijf en leden...fijne avond verder...
uren
weekend
Oef...oef....of zoef...zoef...zoef............alweer een week voorbij...einde van het werk...en dan ben je blij!
slapen
Slapen...
september
De maand september is al bijna voor de helft voorbij. Nog even dan komt de herfst er echt aan...maar voorlopig hebben we nog wat mooie dagen...zodat we nog wat kunnen genieten...hier en daar nog een bloem...en dan moeten we weer een hele tijd zonder doen! Alvast een fijne nieuwe week toegewenst!
weekend?
Voordat ik aan de koffie ga