Altijd in beweging met van alles en nog wat...

Dinsdag 27 juli 2010

laat

Een hartenkreet van de Hertog

Is het echt al zo laat

Dit pandemonium van smaad
tegen het gezag op straat
is niet alleen maar dronkemanspraat.
Zij weten niet beter.
Mijn god, het is al laat!
Lasterpraat zonder normbesef,
dit kikkerland kwaakt
in de uitgaansnacht
soms uit de maat.
Maar waarom dan toch
ontkiemt dit zaad?
Voeden wij onze kinderen op
tot eenheidsworst; tot
de mens als
onverzadigbare, ongezouten
te vrijpostige veelvraat?
Is het echt al zo laat?
Ik haast me naar huis,
kijk even door die bril,
hoe het mijn kroost vergaat,
waar mijn klok op slaat.
Wij zitten toch niet op zwart zaad!
Of toch?

Laten we gaan voor een norm
met een menselijke maat,
voor die norm die staat
het is nog niet te laat!

Geschreven door Dora om 09:51 Reageer op dit bericht

Maandag 26 juli 2010

ze

Een hartenkreet van schrijver: proficiens

Ze is

Ze is wat haar schoonheid belooft en verlaat
in de gebaren die ze vergeet.
Omdat ze wacht wanneer de tijd
weer een droom over heeft.
En ze met blije ogen weer tekent
wie haar wil volgen en kleuren.
Gedachten wil ruilen die alleen bloeien
in gesprekken die geen afscheid beloven
en beginnen als
je haar weer een nieuwe naam geeft.

Geschreven door Dora om 11:35 Reageer op dit bericht

Zondag 25 juli 2010

het blikje

Een hartenkreet van An Terlouw

Het blikje en de tegel.

Wat weemoedig blikt ze achterom,
dat deed ze beter niet,
want dat blikje achterom,
was ’t laatste voor ze zich ter aarde stiet.

Een tegel los, een schoen die haakte,
dat blikje achterom,
was wel zo vreeslijk dom,
nu ligt ze met gebroken botten,
omhoog te kijken in haar hoge bed
en achterom kijken,
dat doet ze voorlopig niet,
al was ’t enkel en alleen maar net:
omdat hoogmoed voor de val komt
en weemoed daar niet aan mee doet!

Geschreven door Dora om 16:39 Reageer op dit bericht

Zaterdag 24 juli 2010

zeeën

Een hartenkreet van Tim de Jonge

De grote zeeën

In de grote zeeën staat zij trots.
Hard en vast als een rots.
De golven vreten haar aan.
Maar zij blijft volhoudend staan.
Koude en wind tergen haar lijf.
Maar zij trotseert beiden stijf.
Meeuwen bekladden haar dak.
Zij blijft sterk en op haar gemak.
De grote zeeën spreken tot haar.
Ze zeggen: “Je loopt gevaar”.
Vol hooghartigheid en moed spreekt zij:
“O grote zeeën, niets van U schaadt mij.”

Geschreven door Dora om 11:35 Reageer op dit bericht

Vrijdag 23 juli 2010

stuk

Een gedicht van René de Clercq 1877-1932

OP HET STUK.

Dzing-rusch... De zonne bijt.
Dzing-rusch... De pikke snijdt.
Het koren gaat over, de snede gaat over.
De kelen zijn heser en de oren zijn dover.
Dzing-rusch... Alhier, alhier!
Dzing-rusch... Een zeupe bier!
De boer is een belover!

Dzing-rusch... Mijn pikke schaardt.
Dzing-rusch... Mijn vinger blaart.
We druipen van 't zweet en de zonne steekt felder.
We beulen ons dood om wat pap en een pelder.
Dzing-rusch... Alhier, alhier!
Dzing-rusch... Een zeupe bier!
't Is koelder in de kelder!

Dzing-rusch... 't Is in akkoord.
Dzing-rusch... Gevierig voort.
En neerstig maar, zonder te morren of mikken.
Gebogen, eenbarelijk pikken is pikken!
Dzing-rusch... Alhier, alhier!
Dzing-rusch... Een zeupe bier!
Of anders wij verstikken.

Dzing-rusch... Het wordt zo laf!
Dzing-rusch... Die hoek moet af!
Dan dansen en draaien de tierende koppels,
Een hoepsaderiere op de stekende stoppels.
Dzing-rusch... Alhier, alhier!
Dzing-rusch... Een zeupe bier!
En 't avond elk twee droppels.

Uit de bundel: Voor het volk

Geschreven door Dora om 11:39 Reageer op dit bericht

Donderdag 22 juli 2010

halsnoer

Een gedicht van Alice Nahon 1896-1933

HET HALSSNOER

Ach Here de vrijheid
klatergouden geschenk
dat de liefste mij geeft als hij gaat,
ach Here
dat droef sieraad.

Hij hangt het mij juublend
over 't strenge kleed en - ik lach -
met de lach die de mondhoeken slijt -
neemt gij dat strassen-lawijt
van de fiere troon van de hals,
ach Here, de vrijheid
zo vals.

Want hij tilt mij zingend omhoog,
hij noemt mij z'n zonnige fee,
ik, povere tuil in de hand
en hij zegt dat ik schoon ben ermee.

En de tranen komen opeens
vanuit mijn ogen omneer
over mijn schaterend hoofd,
ach hert, dat in liefde gelooft,
ach Here
de vrijheid zo zeer.

Geschreven door Dora om 11:26 Reageer op dit bericht

Woensdag 21 juli 2010

odysseus

Een gedicht van Aart van der Leeuw 1876-1931

Odysseus tot Penelope

Ach, weef en zing,
Tot ik dat uiterst oord vergete,
Waar stil de witte nevel hing
Op 't stroomloos nat der bleke Lethe;
Dat ik de weg niet weder wete
Naar 't kilst van mijn herinnering,
Ach, weef en zing.

Ja, zing en weef,
Opdat Uw sluier 't heir der schimmen
Bont met zijn beeldenspel omzweef;
Bedek het bloed, waar zij naar grimmen,
Verberg hun ritslend nederklimmen,
Als blaadren in een najaarsdreef;
Ja, zing en weef.

Ach, weef en zing,
Toen over de affodillenweide
Mijn dode moeder tot mij ging,
Voelde ik een windzucht langs mij glijden,
Terwijl ik de armen openbreidde,
En 't bleek slechts lucht wat ik omving,
Ach, weef en zing.

Ja, zing en weef,
Hoe schrikklijk Ajax mij vervaarde,
Hoe droef Achilles toeven bleef,
En klaagde: eer mocht ik, weer-gebaarde,
De zoon zijn van een slaaf op aarde,
Dan dat ik hier als heerser leef;
Zing dit, en weef.

Neen, kan Uw hand
Geen tweede wereld op doen kleuren
Uit dezer draden teer verband,
Waar de gestorvne, na zulk treuren,
Zich moegezwommen op mag beuren,
En reidanst over 't zonnig strand?
Weef dan dit land.

Geschreven door Dora om 11:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 20 juli 2010

korenveld

Een hartenkreet van Maria Voerman

Korenveld met bloemen.

Een korenveld
versiert met korenbloemen
Prachtig blauw!
Het veld kleurt
als goud in de zon....
Ik sta aan de rand
en kijk ernaar....
Pak m'n camera
en kan het niet laten,
van die sfeer
een foto te maken.
Ik blijf nog even staan,
om daarna weer
verder te gaan.....

Geschreven door Dora om 11:14 Reageer op dit bericht

Maandag 19 juli 2010

de fotograaf

Een gedicht van de fotograaf...het is wel gaaf...Het is echt iets voor vandaag! Kijken met twee ogen, dat geeft soms wel een beter gezichtsvermogen...je kunt alles beter beogen! Maar een groothoeklens is voor het derde oog een goede wens!

DE FOTOGRAAF

Hij was geeerd
hij was beroemd
zijn naam werd fluisterend genoemd
zijn weergave van feiten was ongeevenaard
de kleurstelling en vakmanschap onvervaard
maar toch
er was een groot gebrek
hij zag alles door de lens
dat was zijn lek
bekrompen in karakter
leeg in gesprek
vervolg van deze tragedie
in kort bestek
hij kreeg het door
hij vond geen oor
God zei: Neem me niet kwalijk,
dat ik stoor
ook voor jou
gaat dit bekrompen leven niet door
bekijk nog eenmaal deze wereld
met je groothoeklens
dit heb je gemist
je was een armzalig mens

Geschreven door Dora om 11:48 Reageer op dit bericht

Zondag 18 juli 2010

in memoriam

Een gedicht van Jan Campert 1902-1943

In memoriam J.H. Leopold

Hoezeer in zich besloten, van elke schijn ontdaan
is uwe stem tot ons gegaan
zingende en voor gòed in ons verloren,
de weinigen, de enkelen uitverkoren
om te bestaan.

Achter de eerste stilte aarzelend begint
het woord, zwevende als de wind
in het herfsten, - o, het vlagen
der verrukkingen, het martelend klagen
om wat eèns werd bemind!

Geschreven door Dora om 10:10 Reageer op dit bericht

Archief