Naar de inhoud

dwaallicht

het is beter het raadsel te vergroten
seniorennet.beseniorennet.be

eindejaar

het eindejaar nadert met
rasse schreden. je voelt
de sfeer van kerstmis in
de straten van de verlichte

stad. de warmte van de mensen
straalt je tegen. en het verlangen
naar vrede in mezelf versterkt.
vriendschap verzacht de woorden

en de korte dagen lijken intenser
met zoveel beloften. ik vouw
mijn handen meer tot een gebed
om heling binnen mezelf en voor

allen die het nodig hebben.


Herman
Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Karin des Rues14 december 2011 om 23:49

Feestdagen

Ik wens jou , elk ander en meZelf
samenZIJN en verBONDenheid
en
een Nieuw Jaar wat zich stap voor stap mag ONT-vouwen
zodat er ruimte blijft voor uitdagingen en verrassingen…

Ik zie wel waar ik mag stromen.
Ik hoef niet langer iets te doen – mijn ZIJN is het instrument.

Hakuna Matata
is een term uit het Swahili die zoiets betekent als "geen zorgen, maar wees gelukkig".
Letterlijk vertaald luidt de uitdrukking: (hakuna) 'er is/zijn geen' (matata) 'problemen, moeilijkheden'.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

chaos

ik heb van de chaos genoten
gisteravond in moderne jazz
ik zag de harmonie in dissonanten
en er doorheen mijn eigenheid.

de ongerijmdheid van mijn
denken en mijn doen en hoe
ik doelbewust de foute weg
verkoos boven de waarheid

die ik vluchtte. hier stopt het.
ik herbegin. ik wil mezelf
herkennen in de verrijzenis
die nu begint. ik juich doorheen

mijn vloeken om mezelf en wil
de warmte voelen van verlies.
de dissonanten zullen sterker
dan voorheen de harmonie

doen klinken. morgen al als
ik ontwaak in het besef van
wie ik ben. de waarheid kan
in al haar kleuren herbeginnen.

ik wil het wonder dat ik ken
zoals ik ben vergroten!



Herman


Reageer op dit bericht

oud worden

oud worden is leren omgaan
met verlies. is pijn ombuigen
tot leefbare dagen die toch
de warmte van de zomer behouden.

oud worden is gelukkig zijn
om de doodgewoonste dingen
om de kanarie die fluit, om de
buurman die je genegen is.

oud worden is intenser het
verlangen naar geborgenheid
beleven. dromen van wat niet
is maar kan. vrienden koesteren

en niet bang zijn om al lachend
pijn en verdriet toonbaar in
woorden als stapgenoten zacht
toe te spreken en niet meer

dagelijks te vragen waarom.


Herman

1 reactie Reageer op dit bericht

wintervluchtdroom

de zon vandaag bijt de winter
stuk. ik weet niet hoe lang de
zon schijnt. wel hoe lang de
winter duurt. ik ril al bij het

denken aan de kou. ik wil
een zonnekind zijn ergens
op een eiland met een
eindeloos strand en in

de warme wind van
lieflijke dromen. een
palmboom en een
zomerhuis met schaduw.

schrijven, lezen en beminnen
en slapen in de zon. mij
koesteren in in een zorgenloos
land waarin ik kan zijn

wie ik ben
of graag zou zijn.



Herman






1 reactie Reageer op dit bericht

wakker worden in december

regen en wind en donker
en koud en geen zon en
wakker worden omdat
het moet. langzaam

dromen en slaap weg
spoelen onder water
dat masseert en alle
nieuws in de krant bij

het ontbijt verkeerd begrijpen.
niet weten waarom
donkere wolken in je
hoofd kruipen en zich

nestelen. een morgen om
niet vast te houden. de donkere
dagen van december
worden korter en gaan vlugger

voorbij. kerstmis is al de belofte
van een ander leven, dat begint
met de hoop die ik al in mijn
tikkende vingers naar letters

voel zoeken om anders
te herbeginnen. 

Reageer op dit bericht

oorsprong

de komst van janne
vroeg bij mij opnieuw
naar de oorsprong
van denken en zijn.

wie komt verzamelt
wat vroeger bestond
in zoveel generaties
voorheen. de eigenheid

voegt zicht toe en ook
de dood. is nieuw leven
alleen een begin en een
geweten einde met allles

wat daar tussen ligt.
of huist er meer eeuwigheid
in de zichtbare tijdelijkheid
van wie wij zijn. is dit dan

het wonder dat zich telkens
vernieuwt en vegroot?



Herman



Reageer op dit bericht

janne 1

ik zie iets heel klein
het leven beginnen.
dat leven van janne
dringt bij mij binnen

als een regenboog over
een nieuwe aarde. geluk
kijkt mij vreemd aan. ik
hoop dat het in die kleine

oogjes huist en in dat
zachte tere lijfje woont.
wij moeten nog wennen
aan elkaar. haar wereld

tekent zijn grenzen en
zijn mogelijkheden nu
open. de mijne verzamelt
de brokken en hoopt

op een late avondzon.


herman
1 reactie Reageer op dit bericht

verjaardag

morgen verjaart mijn zoon.
hij wordt drieendertig. ik ga
terug in de tijd. ik ben vijfendertig
als klaas geboren wordt. om

kwart na één in de morgen. je
kan ook 's nachts zeggen. die keuze
is aan jou. twee uur later hing ik
onze leeuwenvlag aan een tien

meter hoge tv-piloon in onze tuin.
zo zagen de buren het goede nieuws.
ondertussen wordt hij volwassen en
geletterd en ik stokoud. de dood

is al op weg. ik ben zijn eindstation.
hoe lang duurt de rit nog? je zou aan
de noodrem moeten kunnen trekken.
even stoppen en naar de liefde kijken

die langs de sporen meeglijdt. als je
rijdt schuift ze razendsenel voorbij
maar als je even stopt en het raam
opent stroomt ze gulzig binnen.

dan adem ik diep en zuig elke ader
boordevol liefde. en als de trein
weer rijdt, op weg naar mijn dood,
proef ik de liefde op het puntje

van mijn stamelende tong. hoe
meer liefde ik proef hoe sneller
mijn trein zijn bestemming bereikt.
wie zal mij zoenen daar in het

wonder van de eeuwigheid.


Herman


2 reacties Reageer op dit bericht

kestboom

ik kocht vandaag een kerstboom.
nagemaakt, maar toch de sfeer
van vroeger dagen. de kilheid
van de laatste jaren glijdt van

binnenuit naar buiten in mijn
denken en mijn wonen nu. de
verwondering om wat schoonheid
neerlegt in mijn ziel komt nu

terug. ik koester wie rond mij
leeft in mijn genegen vriendschap.
het kwaad in mij brandt langzaam
op. de onrust van mijn vagevuur

leg ik met de winterwende
aan de kribbe neer;


Herman
Reageer op dit bericht

advent

vandaag begint mijn weg naar kerstmis.
het is een weg naar verwachting. naar
de komst van het wonder. misschien naar
de voltooiing van een lang zoekend leven.

ik heb altijd van kerstmis gehouden. ik
draag de belofte in mij. de warmte en de
hoop bovenop de sneeuw die het verleden
toedekt. al was het maar voor even. ik wil

vier weken lang naar de ster zoeken die
mij de weg wijst naar wie ik ben, naar
wie ik wil zijn. ik wil beminnen en bemind
worden. ook hier kan het wonder vergroten.

en onderweg wordt er echt een kind geboren.
ik wens het alle liefde vande wereld toe. ik
leg het zachtjes in de kribbe van mijn hart
en zegen zijn wonder dat nog moet beginnen.

misschien gaan er velen mee naar het licht
dat binnenin begint bij mij en bij jou.
ik reik je mijn open handen, mijn zoekend
hart en en het ongeboren wonder. draag

het samen met mij naar Zijn kribbe waar
de schoonheid en de liefde wacht op
alle herders die net als jij, net als ik,
alleen maar verlangen naar eigen

en ieders geluk.



Herman



2 reacties Reageer op dit bericht

herkenning

wat mij al lang intrigeert:
zoveel mensen zoveel werelden.
ik kan met 4oo toeschouwers in
een theaterzaal zitten en ik krijg

vierhonderd mensen die met totaal
andere dingen bezig zijn dan ikzelf. ik zie
ze, maar waaraan ze denken is mij
vreemd. we luisteren naar dezelfde

muziek op een totaal andere wijze
en we kijken naar elkaar met een
achtergrond die de andere niet kent,

zelfs niet vermoedt. het diepst treft
me dat in het eigen gezin. jaren met
elkaar en toch mijlenver van elkaar
verwijderd. mijn vrouw ligt naast mij

en ik weet in de verste verte niet wat
haar bezighoudt en als ik daar naar
vraag kijk in verbaasde ogen. misschien
is het dat waar ik al heel mijn leven

naar op zoek ben: de herkenning
van hetzelfde denken.



Herman

Reageer op dit bericht

ik ben die ben

ik ben weer op zoek naar God
en naar een religieus bewustzijn.
ik mis gewijde stilte in mezelf.
ik wil weer dat mijn ja een ja is,

en een nee een nee. ik zocht
naar een verlangen dat niet
verdiept, dat vluchtig is en
breekt bij de minste wind.

ik wil terug leren bidden
en vertrouwen vinden in
mijn oorsprong en de mensen
waar ik onverbrekelijk van hou.

ik wil de waarheid zoeken
in mijn bestaan. de liefde
die alles duldt, alles vergeeft,
alles gelooft. ik wil leeg worden

om het wonder in mezelf
alleen maar te vergroten.


Herman

Reageer op dit bericht

klavier

het tikken van mijn vingers
op het computerklavier
danst in de stilte en het
donker buiten. ik kan

kiezen uit zoveel letters
maar mijn denken is vlugger
dan het zoeken van mijn
vingers. die letters

worden woorden en die
woorden vertellen wat ik
denk, soms wat ik niet denk,
soms wat ik wil denken.

ergens aan de schelde
klikt ook een klavier
met dezelfde letters
en bij hoog tij komen

ze binnengestroomd.


Herman
1 reactie Reageer op dit bericht

zondagmiddag

deze zondagmorgen is kil en koud
en toch voel ik me warm van binnen
de kinderen en de vrienden komen
langs. er wordt gegeten en gedronken

en vooral gepraat en soms geplaagd.
de warmte van het vuur en de loomheid
van de zetels en de glimlach op gezichten
maakt een hemel van deze winterdag.

mijn pijn vloeit weg. ik leef aandachtig
in wie aanwezig is. hun wereld wordt
de mijne, de mijne die van hen.
de beelden smelten samen.

het kleinkind zweeft in zoveel woorden
tussen ons. ik weet niet hoe en waar
dit leven mij zal raken. de bolle buik
wordt binnenkort en mens waarin begint

wat ik nog altijd zoek en vind
als ik er niet naar vraag vandaag. 



Herman

3 reacties Reageer op dit bericht

tijd

de tijd gaat mee met mij
langs onbekende wegen.
hij overbrugt waar ik begon
en ooit opnieuw zal worden.

hij eindigt niet. hij draagt
mijn leven. soms is hij zacht
en kleurt de liefde donkerrood
en dronken van verrukking.

soms dringt hij kil en onverschillig
mijn dromen in en vlakt daar
alles uit wat mij zo dierbaar is.
hij heeft geen naam en geen gezicht.

hij stoort zich niet aan taal, nog
minder aan mijn denken. hij
knipoogt naar mijn vrienden,
naar mijn geliefden van vandaag.

en schaterlacht om wat ik
in mijn handen hou.


Herman



1 reactie Reageer op dit bericht

zielen

's morgens kijk je anders
tegen de dingen aan dan
's avonds. woorden klinken
anders als er licht op valt.

woorden zijn interpreteerbaar
en mensen ook. ik zoek
naar wie ik ben. en mischien
kom ik ooit mezelf eens tegen.

ik wil leren kennen wie ik
tegenkom. komen zielen
elkaar tegen? ik voel ze aan
en ga er omzichtig mee om.

ik wil geen ziel kwetsen
ik wil alles en niets en
leef tussen de grenzen
van bereikbaarheid en

onmogelijk verlangen.


Herman
Reageer op dit bericht

Meer van dwaallicht

↑ Terug naar de berichten