Dinsdag 13 december 2011
eindejaar
het eindejaar nadert met rasse schreden. je voelt de sfeer van kerstmis in de straten van de verlichte stad. de warmte van de mensen straalt je tegen. en het verlangen naar vrede in mezelf versterkt. vriendschap verzacht de woorden en de korte dagen lijken intenser met zoveel beloften. ik vouw mijn handen meer tot een gebed om heling binnen mezelf en voor allen die het nodig hebben. Herman
ik wens je goede morgen een zalig uur waarin je zomaar heel gelukkig bent en geniet van wat je overkomt. ik wens mezelf dit ook want als ik …
ik wens je goede morgen een zalig uur waarin je zomaar heel gelukkig bent en geniet van wat je overkomt. ik wens mezelf dit ook want als ik gelukkig ben zijn anderen dat ook. dat is een goed gevoel. Herman
ik heb van de chaos genoten gisteravond in moderne jazz ik zag de harmonie in dissonanten en er doorheen mijn eigenheid. de ongerijmdheid va…
ik heb van de chaos genoten gisteravond in moderne jazz ik zag de harmonie in dissonanten en er doorheen mijn eigenheid. de ongerijmdheid van mijn denken en mijn doen en hoe ik doelbewust de foute weg verkoos boven de waarheid die ik vluchtte. hier stopt het. ik herbegin. ik wil mezelf herkennen in de verrijzenis die nu begint. ik juich doorheen mijn vloeken om mezelf en wil de warmte voelen van verlies. de dissonanten zullen sterker dan voorheen de harmonie doen klinken. morgen al als ik ontwaak in het besef van wie ik ben. de waarheid kan in al haar kleuren herbeginnen. ik wil het wonder dat ik ken zoals ik ben vergroten! Herman
Zaterdag 10 december 2011
oud worden is leren omgaan met verlies. is pijn ombuigen tot leefbare dagen die toch de warmte van de zomer behouden. oud worden is gelukkig…
oud worden is leren omgaan met verlies. is pijn ombuigen tot leefbare dagen die toch de warmte van de zomer behouden. oud worden is gelukkig zijn om de doodgewoonste dingen om de kanarie die fluit, om de buurman die je genegen is. oud worden is intenser het verlangen naar geborgenheid beleven. dromen van wat niet is maar kan. vrienden koesteren en niet bang zijn om al lachend pijn en verdriet toonbaar in woorden als stapgenoten zacht toe te spreken en niet meer dagelijks te vragen waarom. Herman
Donderdag 8 december 2011
de zon vandaag bijt de winter stuk. ik weet niet hoe lang de zon schijnt. wel hoe lang de winter duurt. ik ril al bij het denken aan de kou.…
de zon vandaag bijt de winter stuk. ik weet niet hoe lang de zon schijnt. wel hoe lang de winter duurt. ik ril al bij het denken aan de kou. ik wil een zonnekind zijn ergens op een eiland met een eindeloos strand en in de warme wind van lieflijke dromen. een palmboom en een zomerhuis met schaduw. schrijven, lezen en beminnen en slapen in de zon. mij koesteren in in een zorgenloos land waarin ik kan zijn wie ik ben of graag zou zijn. Herman
regen en wind en donker en koud en geen zon en wakker worden omdat het moet. langzaam dromen en slaap weg spoelen onder water dat masseert e…
regen en wind en donker en koud en geen zon en wakker worden omdat het moet. langzaam dromen en slaap weg spoelen onder water dat masseert en alle nieuws in de krant bij het ontbijt verkeerd begrijpen. niet weten waarom donkere wolken in je hoofd kruipen en zich nestelen. een morgen om niet vast te houden. de donkere dagen van december worden korter en gaan vlugger voorbij. kerstmis is al de belofte van een ander leven, dat begint met de hoop die ik al in mijn tikkende vingers naar letters voel zoeken om anders te herbeginnen.
de komst van janne vroeg bij mij opnieuw naar de oorsprong van denken en zijn. wie komt verzamelt wat vroeger bestond in zoveel generaties v…
de komst van janne vroeg bij mij opnieuw naar de oorsprong van denken en zijn. wie komt verzamelt wat vroeger bestond in zoveel generaties voorheen. de eigenheid voegt zicht toe en ook de dood. is nieuw leven alleen een begin en een geweten einde met allles wat daar tussen ligt. of huist er meer eeuwigheid in de zichtbare tijdelijkheid van wie wij zijn. is dit dan het wonder dat zich telkens vernieuwt en vegroot? Herman
vreemd maar heerlijk!!
Donderdag 1 december 2011
ik zie iets heel klein het leven beginnen. dat leven van janne dringt bij mij binnen als een regenboog over een nieuwe aarde. geluk kijkt mi…
ik zie iets heel klein het leven beginnen. dat leven van janne dringt bij mij binnen als een regenboog over een nieuwe aarde. geluk kijkt mij vreemd aan. ik hoop dat het in die kleine oogjes huist en in dat zachte tere lijfje woont. wij moeten nog wennen aan elkaar. haar wereld tekent zijn grenzen en zijn mogelijkheden nu open. de mijne verzamelt de brokken en hoopt op een late avondzon. herman
Woensdag 30 november 2011
De liefste moeders
maakten de liefste dochter
en noemden haar Janne.
Janne schittert als een ster
in ons hart. Wij wensen
haa…
De liefste moeders
maakten de liefste dochter
en noemden haar Janne.
Janne schittert als een ster
in ons hart. Wij wensen
haar en de mama’s
een warm nest waarin
liefde en aandacht
als dagelijkse kost
op de open tafel staat.Herman
morgen verjaart mijn zoon. hij wordt drieendertig. ik ga terug in de tijd. ik ben vijfendertig als klaas geboren wordt. om kwart na één in d…
morgen verjaart mijn zoon. hij wordt drieendertig. ik ga terug in de tijd. ik ben vijfendertig als klaas geboren wordt. om kwart na één in de morgen. je kan ook 's nachts zeggen. die keuze is aan jou. twee uur later hing ik onze leeuwenvlag aan een tien meter hoge tv-piloon in onze tuin. zo zagen de buren het goede nieuws. ondertussen wordt hij volwassen en geletterd en ik stokoud. de dood is al op weg. ik ben zijn eindstation. hoe lang duurt de rit nog? je zou aan de noodrem moeten kunnen trekken. even stoppen en naar de liefde kijken die langs de sporen meeglijdt. als je rijdt schuift ze razendsenel voorbij maar als je even stopt en het raam opent stroomt ze gulzig binnen. dan adem ik diep en zuig elke ader boordevol liefde. en als de trein weer rijdt, op weg naar mijn dood, proef ik de liefde op het puntje van mijn stamelende tong. hoe meer liefde ik proef hoe sneller mijn trein zijn bestemming bereikt. wie zal mij zoenen daar in het wonder van de eeuwigheid. Herman
ik kocht vandaag een kerstboom. nagemaakt, maar toch de sfeer van vroeger dagen. de kilheid van de laatste jaren glijdt van binnenuit naar b…
ik kocht vandaag een kerstboom. nagemaakt, maar toch de sfeer van vroeger dagen. de kilheid van de laatste jaren glijdt van binnenuit naar buiten in mijn denken en mijn wonen nu. de verwondering om wat schoonheid neerlegt in mijn ziel komt nu terug. ik koester wie rond mij leeft in mijn genegen vriendschap. het kwaad in mij brandt langzaam op. de onrust van mijn vagevuur leg ik met de winterwende aan de kribbe neer; Herman
vandaag begint mijn weg naar kerstmis. het is een weg naar verwachting. naar de komst van het wonder. misschien naar de voltooiing van een l…
vandaag begint mijn weg naar kerstmis. het is een weg naar verwachting. naar de komst van het wonder. misschien naar de voltooiing van een lang zoekend leven. ik heb altijd van kerstmis gehouden. ik draag de belofte in mij. de warmte en de hoop bovenop de sneeuw die het verleden toedekt. al was het maar voor even. ik wil vier weken lang naar de ster zoeken die mij de weg wijst naar wie ik ben, naar wie ik wil zijn. ik wil beminnen en bemind worden. ook hier kan het wonder vergroten. en onderweg wordt er echt een kind geboren. ik wens het alle liefde vande wereld toe. ik leg het zachtjes in de kribbe van mijn hart en zegen zijn wonder dat nog moet beginnen. misschien gaan er velen mee naar het licht dat binnenin begint bij mij en bij jou. ik reik je mijn open handen, mijn zoekend hart en en het ongeboren wonder. draag het samen met mij naar Zijn kribbe waar de schoonheid en de liefde wacht op alle herders die net als jij, net als ik, alleen maar verlangen naar eigen en ieders geluk. Herman
Zaterdag 26 november 2011
wat mij al lang intrigeert: zoveel mensen zoveel werelden. ik kan met 4oo toeschouwers in een theaterzaal zitten en ik krijg vierhonderd men…
wat mij al lang intrigeert: zoveel mensen zoveel werelden. ik kan met 4oo toeschouwers in een theaterzaal zitten en ik krijg vierhonderd mensen die met totaal andere dingen bezig zijn dan ikzelf. ik zie ze, maar waaraan ze denken is mij vreemd. we luisteren naar dezelfde muziek op een totaal andere wijze en we kijken naar elkaar met een achtergrond die de andere niet kent, zelfs niet vermoedt. het diepst treft me dat in het eigen gezin. jaren met elkaar en toch mijlenver van elkaar verwijderd. mijn vrouw ligt naast mij en ik weet in de verste verte niet wat haar bezighoudt en als ik daar naar vraag kijk in verbaasde ogen. misschien is het dat waar ik al heel mijn leven naar op zoek ben: de herkenning van hetzelfde denken. Herman
Donderdag 24 november 2011
ik ben weer op zoek naar God en naar een religieus bewustzijn. ik mis gewijde stilte in mezelf. ik wil weer dat mijn ja een ja is, en een ne…
ik ben weer op zoek naar God en naar een religieus bewustzijn. ik mis gewijde stilte in mezelf. ik wil weer dat mijn ja een ja is, en een nee een nee. ik zocht naar een verlangen dat niet verdiept, dat vluchtig is en breekt bij de minste wind. ik wil terug leren bidden en vertrouwen vinden in mijn oorsprong en de mensen waar ik onverbrekelijk van hou. ik wil de waarheid zoeken in mijn bestaan. de liefde die alles duldt, alles vergeeft, alles gelooft. ik wil leeg worden om het wonder in mezelf alleen maar te vergroten. Herman
Woensdag 23 november 2011
ik kom terug naar mijn rustig leven. wat boeken en chopin en ver van wat mij zo onrustig maakt leg ik mijn hoofd te ruste. de avondzon wordt…
ik kom terug naar mijn rustig leven. wat boeken en chopin en ver van wat mij zo onrustig maakt leg ik mijn hoofd te ruste. de avondzon wordt mist ook in mijn denken. ik loop verloren langs de dijken en kijk nog even om naar wat er is geweest. Herman
het tikken van mijn vingers op het computerklavier danst in de stilte en het donker buiten. ik kan kiezen uit zoveel letters maar mijn denke…
het tikken van mijn vingers op het computerklavier danst in de stilte en het donker buiten. ik kan kiezen uit zoveel letters maar mijn denken is vlugger dan het zoeken van mijn vingers. die letters worden woorden en die woorden vertellen wat ik denk, soms wat ik niet denk, soms wat ik wil denken. ergens aan de schelde klikt ook een klavier met dezelfde letters en bij hoog tij komen ze binnengestroomd. Herman
deze zondagmorgen is kil en koud en toch voel ik me warm van binnen de kinderen en de vrienden komen langs. er wordt gegeten en gedronken en…
deze zondagmorgen is kil en koud en toch voel ik me warm van binnen de kinderen en de vrienden komen langs. er wordt gegeten en gedronken en vooral gepraat en soms geplaagd. de warmte van het vuur en de loomheid van de zetels en de glimlach op gezichten maakt een hemel van deze winterdag. mijn pijn vloeit weg. ik leef aandachtig in wie aanwezig is. hun wereld wordt de mijne, de mijne die van hen. de beelden smelten samen. het kleinkind zweeft in zoveel woorden tussen ons. ik weet niet hoe en waar dit leven mij zal raken. de bolle buik wordt binnenkort en mens waarin begint wat ik nog altijd zoek en vind als ik er niet naar vraag vandaag. Herman
Zaterdag 19 november 2011
de tijd gaat mee met mij langs onbekende wegen. hij overbrugt waar ik begon en ooit opnieuw zal worden. hij eindigt niet. hij draagt mijn le…
de tijd gaat mee met mij langs onbekende wegen. hij overbrugt waar ik begon en ooit opnieuw zal worden. hij eindigt niet. hij draagt mijn leven. soms is hij zacht en kleurt de liefde donkerrood en dronken van verrukking. soms dringt hij kil en onverschillig mijn dromen in en vlakt daar alles uit wat mij zo dierbaar is. hij heeft geen naam en geen gezicht. hij stoort zich niet aan taal, nog minder aan mijn denken. hij knipoogt naar mijn vrienden, naar mijn geliefden van vandaag. en schaterlacht om wat ik in mijn handen hou. Herman
's morgens kijk je anders tegen de dingen aan dan 's avonds. woorden klinken anders als er licht op valt. woorden zijn interpreteerbaar en m…
's morgens kijk je anders tegen de dingen aan dan 's avonds. woorden klinken anders als er licht op valt. woorden zijn interpreteerbaar en mensen ook. ik zoek naar wie ik ben. en mischien kom ik ooit mezelf eens tegen. ik wil leren kennen wie ik tegenkom. komen zielen elkaar tegen? ik voel ze aan en ga er omzichtig mee om. ik wil geen ziel kwetsen ik wil alles en niets en leef tussen de grenzen van bereikbaarheid en onmogelijk verlangen. Herman
1 reactie op dit bericht
Feestdagen
samenZIJN en verBONDenheid
en
een Nieuw Jaar wat zich stap voor stap mag ONT-vouwen
zodat er ruimte blijft voor uitdagingen en verrassingen…
Ik zie wel waar ik mag stromen.
Ik hoef niet langer iets te doen – mijn ZIJN is het instrument.
Hakuna Matata
is een term uit het Swahili die zoiets betekent als "geen zorgen, maar wees gelukkig".
Letterlijk vertaald luidt de uitdrukking: (hakuna) 'er is/zijn geen' (matata) 'problemen, moeilijkheden'.