Zondag 30 september 2012

doodzonde

de letters zoeken wat ik schrijven wil
mijn blad blijft leeg ik kneed de vorm
de dikte en de breedte van de letters
en tast hun richting af. zij wijzen naar

mijn begin en en naar het wonder
dat in mijn transcendente geest voelbaar
maar nooit zichtbaar is. zoals de tijd
waarin ik mij beweeg, schrei en schater

maar nooit sterf. ik lig met mijn hoofd
in de modder naar de hemel te kijken.
ik zie niet wat ik zien wil. ik zie de
onbereikbaarheid van jou, de droefheid

in je ogen, de angst in je gesloten handen,
de uitgespatte droom. en ik dacht alleen
aan wat ik miste, niet aan je eindeloze
eenzaamheid. vergeef me, ik kom terug

om je te genezen.

herman

Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Nikki2 oktober 2012 om 15:37

Fijne Dinsdag lieve vriend

Wat mooi geschreven Herman

Je krijgt wat je hebt
en je hebt wat je krijgt
Krijg je iets wat je al hebt
ben je niet blij
Heb je al iets wat je krijgt
ben je ook niet blij
Krijgen is niet hebben
maar toch is het waar !
Nikki

Reageer op dit bericht

Maandag 24 september 2012

ontmoeten

ontmoeten is niet moeten
maar delen. de vriendschap
en de liefde. buiten mezelf
meegaan zonder vragen.

blij zijn met woorden
die me raken. die me meer
geven dan ik verwacht.
samen op weg gaan,

niet omkijken, de warmte
van een hand voelen die
ergens buiten mijn scherm
mijn pijn verzacht door

er gewoon bij te zijn!

herman

2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 september 2012

God?

Een bijzondere, en interessante conversatie

Een atheïstische professor in de wijsbegeerte sprak tot zijn klas over
het probleem dat de wetenschap heeft met God, de almachtige. Hij vroeg
een van zijn nieuwe christelijke studenten om op te staan en naar
voren te komen.

Professor : Ben jij een christen?
Student : Ja meneer.
Professor : Dus je gelooft in GOD ?
Student : Absoluut, meneer.
Professor : Is GOD Goed ?
Student : Zeker.
Professor : Is GOD ALMACHTIG ?
Student : Ja.
Professor : Mijn broer is gestorven aan kanker terwijl hij GOD gebeden
had hem te genezen.
De meesten van ons zouden anderen die ziek zijn helpen. Maar GOD deed
dat niet. Is GOD dan wel goed geweest voor hem? Hmm?

(De student was stil )

Professor : Daar heb je geen antwoord op, he? Laten we eens opnieuw
beginnen, jongeman. Is GOD Goed?
Student : Ja.
Professor : Is Satan goed ?
Student : Nee.
Professor : Waar komt Satan vandaan ?
Student : Van . . . GOD .. ....
Professor : Dat is juist. Zeg eens, is er kwaad in deze wereld?
Student : Ja.
Professor : Kwaad is overal, niet ? En GOD heeft alles gemaakt, Correct?
Student : Ja.
Professor : Wie heeft het kwaad gecreëerd ?

(Student geeft geen antwoord)

Professor : Is er ziekte? Immoraliteit? Haat? Lelijkheid? Al deze
dingen bestaan in de wereld, toch?
Student : Ja, meneer.
Professor : Zeg eens, wie heeft dat allemaal geschapen?

(Student had geen antwoord)

Professor : De wetenschap zegt dat we 5 zintuigen hebben waarmee we de
wereld om ons heen identificeren en waarnemen. Zeg eens . .. Heb jij
ooit GOD gezien?
Student : Nee, meneer.
Professor : Zeg eens . .. Heb jij ooit je GODgehoord?
Student : Nee, meneer.
Professor : Heb jij ooit GOD gevoeld, aangeraakt, geroken of geproefd?
Heb je ooit enige sensuele perceptie van GOD in welke vorm dat ook
gehad?
Student : Nee, meneer. Ik ben bang van niet.
Professor : Toch geloof je nog steeds HEM?
Student : Ja.
Professor : Volgens empirische, testbare, aantoonbare protocol, zegt
de wetenschap dat jouw GOD niet bestaat. Wat heb je daarop te zeggen?
Student : Niets. Ik heb slechts mijn vertrouwen.
Professor : Ja,Vertrouwen . En dat is het probleem dat de wetenschap
heeft. . . . .

Student : Professor, is er zoiets als warmte?
Professor : Ja.
Student : En is er zoiets als koude?
Professor : Ja.
Student : Nee, meneer. Dat is er niet.

(Het werd erg stil in de klas nu de student de vragen stelde )

Student : Professor, je kan warmte hebben, gematigde warmte, intense
warmte, zelfs hitte, gloeiend heet, maar ook een heel klein beetje
warmte. Maar we hebben niet zoiets als koude. Wanneer we 273 °C onder
nul, het absolute nulpunt bereiken, is er geen warmte meer, maar
verder dan dat kunnen we niet gaan. Er is niet zoiets als koude. Het
woord beschrijft slechts de afwezigheid van warmte. We kunnen koude
niet meten. Warmte is energie. Koude is niet het tegenovergestelde van
warmte, meneer, het is alleen de afwezigheid ervan.

(Je kon een speld horen vallen)

Student : Hoe zit het met donker, Professor? Is er zoiets als donker?
Professor : Ja. Wat is de nacht anders als het niet donker is?
Student : U heeft het verkeerd, meneer. Donker is alleen de
afwezigheid van iets. Er is flauw licht, normaal licht, fel licht,
flits licht, helder licht. Maar als er geen licht is dan is er niets
en dat noemen we donker, toch? Als donker zou bestaan, zouden we
donker nog donkerder kunnen maken, toch?
Professor : En wat wil je daarmee zeggen, jongeman?
Student : Meneer, mijn punt is dat uw filosofische uitgangspunt onjuist is.
Professor : Onjuist? Kan je dat uitleggen?
Student : Meneer u gebruikt het uitgangspunt van dualiteit. U stelt
dat er leven is dat er dood is, dat er een goede god en een slechte
god is. U beziet het concept van GOD als iets eindigs, als iets dat we
kunnen meten. Meneer, de wetenschap kan niet eens verklaren wat een
gedachte is. Wij weten dat de hersenen daarvoor elektriciteit en
magnetisme gebruiken, maar het is nog nooit gezien en nog veel minder
begrepen.
Wanneer u de dood beschouwt als het tegenovergestelde van leven dan
gaat u eraan voorbij dat de dood niet zelfstandig als iets kan bestaan
zonder leven. De dood is niet het tegenovergestelde van leven, maar
alleen de afwezigheid ervan.
Vertel eens, Professor, leert u uw studenten dat zij zijn geëvolueerd
van een aap?
Professor : Wanneer je refereert aan het natuurlijke evolutieproces, ja zeker.
Student : Heeft u ooit evolutie geobserveerd met uw eigen ogen?

(De professor schudde zijn hoofd met een glimlach terwijl hij zich
begon te realiseren waar het argument heenging)

Student : Aangezien nog nooit ook maar iemand het evolutieproces in
werking heeft kunnen zien en het zelfs niet bewezen kan worden dat het
een voortgaand proces is, is het daarom niet zo. professor, dat u ons
slechts uw mening probeert te onderwijzen? Bent u niet in plaats van
een professor in de wetenschap eigenlijk een predikant?

(De klas ging even plat )

Student : Is er iemand in the klas die ooit het brein van de professor
heeft gezien?

(De klas bulderde van het lachen )

Student : Is er iemand die ooit het brein van de professor heeft
gehoord, gevoeld, aangeraakt, geroken, geproefd? . . .. Niemand lijkt
dat ooit gedaan te hebben. Dus, volgens het empirisch, testbare,
aantoonbare protocol, zegt de wetenschap, professor, dat u geen brein
heeft. Met alle respect, meneer, maar hoe kunnen we geloven dat het
juist is wat u ons onderwijst?

(De klas was stil. De professor staarde de student aan, zijn gezicht
ondoorgrondelijk )

Professor : Ik denk dat je daar maar op moet vertrouwen, jongeman.
Student : Dat is het meneer .. . . Exact !
De band tussen de mens en GOD is vertrouwen.
Dat is alles dat de dingen in leven houdt en in beweging..

NB:

Ik geloof dat je deze conversatie wel leuk vond . . . en als dat zo is . .. .
dan gun je waarschijnlijk je vrienden en collega's ook dat plezier, toch?
Stuur dit aan hen door en laat ze toenemen in kennis. . . of vertrouwen.
Die student was Albert Einstein.

1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 18 september 2012

zoeken

ik tracht de oorsprong van mezelf te kennen.
precies aan te voelen wat er aan mijn lichaam
schort. ik kneed mijn denken tot ik ervaar
hoe het hanteerbaar is om mezelf te helen.

het is een rare reis naar binnen. ik ken
er niks. ik dacht mezelf te kennen maar
blijkbaar klopt dat niet. ik sta voor een
gesloten poort die mijn ziel afgrendelt.

ik moet de sleutel vinden en er binnengaan
om grote kuis te houden. wat als ik kiezen moet
tussen pijn en verdriet, tussen verlangen en bezit,
tussen begeerte en ascese, tussen geluk

dat ik al heb en tussen geluk dat mij ontglipt,
tast ik heel langzaam en behoedzaam mijn
grenzen af, de plaats waar ik nu leef.
ik ken de kleuren van mijn regenboog

en van mijn eigen storm. ik zet de eerste stap
zonder één hand om mij vast te houden!

herman

1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 17 september 2012

meer dan wat ik ken

ik wil langzaam leven
en genieten van elk moment.
ik hou van liefde en intense
vriendschap. schoonheid is

de oorsprong van elk verlangen.
mijn denken trekt grenzen
open en stelt vragen bij
antwoorden die mij raken

en niet loslaten. ik ben meer
dan mijn lichaam alleen. maar
ik beheers het niet. en toch
wil ik het sturen en kennen.

mijn denken zwalpt chaotisch
tussen willen en kunnen en doen.
ik wil gewoon mezelf zijn, maar
meestal weet ik niet wie ik ben.

wie ik wil zijn verwoord ik
elke avond voor ik mijn ogen
sluit. de nacht dekt me toe
om te vergeten. als ik ontwaak

ligt weer alles open en blijf ik
zoals telkens, weer hopen dat
ik jou en mij, wie jij ook bent,
in alle diepte kennen zal.

herman

3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 14 september 2012

Mont Ventoux 2012

De stilte schildert hier

de felste kleuren. De slierten mist

omkransen de toppen en alles wacht

hier op een nieuw begin.

Ik klim geruisloos op de toren

en mijn adem stokt als ik boven

kom. Ik voel het wachten van

een schitterend vergezicht.

En dan gebeurt het. Een zacht rood,

een vaag geel, een streep belofte aan

de hoogste top. Ik zie de wereld

ontstaan. Ik zie kleur uit zwart

een nieuwe dag ontplooien. Mijn

leven raakt zijn bodem en zijn hoogte.

Ik schrei naar de eindeloosheid toe

zonder tranen. Mijn leven drijft

vóór mij op de eerste stralen waarmee

de dag begint. De streep wordt vurig rood,

breekt alles open wat ooit gesloten bleef.

Ik drink met volle teugen mijn vreugde

en tegelijkertijd dringt mijn verdriet naar binnen . De voorbije jaren knopen

zich tot al het verlangen dat in mij huisde

en legen zich in de vuurgloed waarin ik

huiver en verwarm. Ik word opnieuw

geboren met alles wat ik weet, met alles

wat ik niet weet, met alles wat ik verlang,

met alles wat ik ooit verloor, met alles

wat ik ooit begeerde en nooit kreeg.

Hier word ik wie ik wil zijn voor één

ogenblik. Dan lost zich alles op. Ik ga

traag de trappen naar beneden met

een ander leven dat hier begon.

herman

1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 9 september 2012

nachtegaal

zij zong deze morgen als een nachtegaal
de liederen van Fauré en Debussy. haar stem
bracht rust in mijn woelig hart. heel lang
terug zong zij ' o jullissie' schitterend

in eurosong. ik was direct verkocht door
de frisheid en de originaliteit van en het
enthousiasme waarmee zij haar vreugde
uitzong. vandaag zag ik haar verstild en met

een warme stem pure romantiek vertolken.
Soetkin Baptist tovert met klanken als een
schilder met zijn kleuren, als een filosoof
met zijn gedachten. in haar wereld vol muziek

kwam ik dichter bij het raadsel!

herman

1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 september 2012

Ludwig Wittgenstein

Op mijn badkamer, juist voor het toilet staat een klein tafeltje met allerlei prullen op.
Er ligen ook 2 kalenders: de poëziekalender en de filosofiekalender.
Deze morgen las ik in de filosofiekalender een tekst van Wittgenstein die mijn eigen denken over 'het beste is het raadsel te vergroten' precies omschreef. Over de aanwezigheid van God in ons transcendent denken.
Ik schrijf zijn bedenkingen hier neer, misschien herken je er je diepste levensvragen in.

'Wittgenstein denkt vooral over ethiek, leven en dood, God. Zo beweert hij dat de dood geen gebeurtenis in het leven is, dat wij de dood niet ervaren. Ons leven heeft geen einde, op dezelfde wijze als waarop we de grenzen van ons gezichtsveld niet zien.
Maar met de constatering dat wie eeuwig wil leven in het heden moet leven, zijn we er nog niet. Er bestaat immers geen enkele garantie voor de onsterfelijkheid of het eeuwig overleven van de menselijke ziel na de dood. Maar het aannemen van een onsterfelijke ziel lost het raadsel helemaal niet op. Het eeuwige leven zelf is net zo'n groot raadsel als ons huidige leven. De oplossing voor het raadsel van het leven in ruimte en tijd ligt buiten ruimte en tijd'

Buiten ruimte en tijd interpreteer ik als de tanscendentie van ons zijn. De mens is in staat dat te doorgronden. Dit is het wezenlijke van mijn leven: mijn zoektocht daar naartoe.

herman

Reageer op dit bericht

Vrijdag 7 september 2012

martine

jij verjaart morgen
en ik durf je niets te schrijven.
ik bleef weg zonder waarom.
ik wist het antwoord niet.

je intensiteit raakte me.
ik wist er geen blijf mee.
ik voelde mij vreemd vertrouwd.
mijn wereld stond op zijn kop.

ik kom ooit terug.
vergeef me. geniet van het jaar
dat begint. ik wens je veel geluk
en trouwere vrienden dan ik.

herman

1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 2 september 2012

de hele wereld

ik ben voor iemand de hele wereld.
ik koester die woorden; ze zijn zeldzaam
als parels. ik heb ze opgeborgen
in mijn ziel, daar groeien ze rusitg verder.

ik voel er mij vreemd en toch rustig bij.
ze is een deel van mijn leven en toch
ken ik haar niet. wij ontmoeten elkaar
en schrijven samen duizend boeken..

en we houden elkaars hand niet vast.
soms elkaars ziel. we leven onze
eigen wereld en openen die in flarden
van geluk en van verdriet. we wonen

van binnen. de dagelijkse dingen
glijden door onze toetsen naar elkaar
toe en krijgen een eigen kleur.
het voelt goed en zoet om soms

iemands wereld te mogen zijn.

Herman

2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 31 augustus 2012

nazomer

de nazomer laat zijn sporen na:
nekpijn en hoofdpijn, een gevulde
tand die ontsteekt en van mijn wang
een ballon maakt. samen jagen zij

pijn door mijn geteisterd hoofd.
de reuzen dansten en ik was er niet.
de vrienden zochten elkaar op
in de laatste dagen en ik was er niet.

mijn vrouw en mijn zoon haken af
met een ontstoken keel. een ziekenhuis
thuis waar niemand is wie hij is.
we lopen verloren vandaag in de wind

en de regen. en de zon ligt ook al in bed.
alles duurt zijn tijd. maar de tijd duurt lang
als je niet mee kan gaan. wat overblijft
is dwalen in boeken, de troost van een gedicht.

de vriendschap van wie ik tegenkom.

herman

3 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 27 augustus 2012

lege plekken

Kopland leest voor

1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 26 augustus 2012

amsterdam

langs straten en pleinen
dansen en zingen
duizenden jonge mensen
in alle kleuren van de regenboog.

van het station naar den dam
langs de kaden en grachten
in een woonboot of een herenhuis
of gewoon op straat om te slapen.

in de blokken aan de rand
van de stad leven de
anne franken van vandaag
weggevoerd van ginder naar hier.

en daar middenin het diamentmuseum
lachwekkend gedoe met miljoenen
euro's in een schitterende glans
rond miserie en de kille warmte

van een onherbergzame stad.

herman

2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 21 augustus 2012

Frieda

ik had haar gekend als een fiere vrouw,
hautain en zelfverzekerd. directrice
van een grote school die ze met vaste
hand leidde. nu ontmoette ik haar

in het rusthuis. ze lag volledig verlamd
in een bedrolstoel en brabbelde zinloze
woorden zonder rustpauzen aaneen.
haar man zat blijkbaar hopeloos

haar graag te zien. beiden jonge
zeventigers die al jaren in deze
lange gangen rondtoerden zonder
enige hoop op beterschap. een

schrijnend stukje onmenselijkheid
tussen zovelen die op de drempel
stonden van zijn en niet zijn.
een confrontatie die mij overhoop

haalde, zoveel zekerheden nog
meer in vraag stelden. levend
begraven midden een bruisende
stad. de zon scheen voort. de vogels

bleven zingen. op de kermis gierden
de kinderen het uit en in de zachte
klaarte van een nieuwe liefde
kusten geliefden om eeuwig te leven.

ik heb zacht de deur toegedaan.

2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 augustus 2012

hittegolf

de hitte zindert in elk blad.
mijn tuin kleurt roerloos
rood. de merels plonzen
in de waterbak. de bloemen

drogen uit. het gras ligt
er bedremmeld bij. en ik
bak mee. ik keer terug
naar de koelte van mijn huis.

de ramen en de vensters toe.
de schemer binnenin maakt
van de dag één lange avond
waarin in lees en schrijf.

nog twee dagen roerloos
van de wereld afgesneden.
en dan herademen. naar alles
verlangen, behalve naar de zon.

blij zijn om de kilte die ik zoen.

herman

1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 12 augustus 2012

kijken naar mensen

elke mens heeft een unieke leefwereld.
van op een terras zie ik hen voorbijgaan.
duizend mensen. duizend andere mensen.
je leest in hun gezicht wie ze zouden

kunnen zijn. je ziet gemoedelijkheid, vreugde,
jovialiteit, brutaliteit, zachtheid, superioriteit,
verdriet, verlangen, hopeloosheid, soms,
heel soms, liefde. je kan niet zeggen waarom

je dit alles meent te herkennen. je kan je er goed
bij voelen. soms treft het je als een mokerslag.
de confrontatie kan als een bliksem je hart
overhoop halen en je leven een andere wending

geven. daarom is het goed nooit te oordelen.
onthou alleen dat elke mens uniek is.
goed en kwaad liggen in de plooien van
de voorbije jaren. soms gelouterd en soms

opstandig omdat je veel te weinig ziet!!

herman

1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 8 augustus 2012

jarige prinses

je gaat zo maar met de zomer mee
naar een warme herfst. je stapt
door een schitterend landschap
naar een jaar vol beloften.

vriendschap en liefde fluiten
in de bomen naar jou toe.
je omarmt de zon en de maan
in een groot geluk. het verlangen

kruipt in je lichaam en je denken.
je liefdes ook. er staat nog een wereld
van geluk te wachten. vandaag stap
je erin met je armen vol bloemen

en zoenen. ik geef ze je in overvloed,
je mag er in zwemmen en beminnen.
ik geef je geluk als cadeau. geef
het door aan je beminden. vandaag

ben je alleen mijn prinses met een kroon
van warme vriendschap en liefde.

herman

3 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 7 augustus 2012

vakantiegroet

meestal gaan de dagen te vlug voorbij
als jij er bent. maar nu je zo ver en
onbereikbaar bent dwaal ik tot middernacht
op zoek in mijn boeken naar jou.

nochtans doen wij niets anders dan praten
in de avonduren. maar je bent zo echt
en heerlijk spontaan dat je als drank
mijn dorst lest, als voedsel mijn honger.

je kan glimlachen en huilen en dromerig
langs het strand en de zee van al wat je lief
is, genieten. je deelt zoveel genegenheid
uit en kneedt in warme aarde je ziel.

je komt terug, ik wacht al op je. mijn vingers
tikken teder op de toetsen alsof je er bent.
je geniet nu van heerlijke dagen. ik geniet mee.
je komt straks wel terug met bloemen in je hart

voor wie je achterliet en toch zo graag ziet!

herman

2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 augustus 2012

geboorte

wat voorbij is ligt nu achter mij.
ik heb duizend keer gefaald en
duizend keer herbegonnen. vandaag
heb ik gisteren achter mij gelaten.

ik heb nooit geleefd zoals ik wil leven.
elke dag ging voorbij zonder mij, zonder
degene die ik werkelijk was. ik voelde
mij een vreemde in mijn eigen vel.

ik wil terug naar mezelf. bewust ervaren
wie ik echt wil zijn. in de spiegel kijken
en kunnen zeggen: nu ben je wie je al
heel je leven wou zijn. hier begint

het antwoord op zoveel open vragen.
ik kom terug van heel lang weg geweest.
ik ben nu aangeland. de veerman is teruggevaren
en keert niet weer. ik glimlach op de overoever

van mijn nieuw bestaan. ik herken de vertrouwdheid
waarvan ik altijd hield: de waarheid van mijn zijn.

herman

2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 1 augustus 2012

Teresia en Bach op 1 augustus 2012

klaas speelt zacht op de piano
hij zet muziek op de teksten
van Teresia van Lisieux. innerlijke
verklanking van diep geloof en

onvoorwaardelijke liefde tot God.
zijn interpretatie ontroert me. zijn
gesloten wereld opent zich hier
in het uiten van zijn ziel die

zoekt naar verdieping. ik vind
er de eindeloosheid van Bachs
variaties in. hier ligt de basis
van het leven dat ik verlang.

en ik begin eraan, vandaag.

herman

4 reacties Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van dwaallicht