Naar de inhoud

dwaallicht

het is beter het raadsel te vergroten
seniorennet.beseniorennet.be

aarde e zon

de week begint. de lente poogt
de winter weg te duwen. ik wroet
de aarde om en mest de grond
voor bloemen die ooit, hoop ik,

zullen bloeien. ik snoei bomen,
ik steek struiken uit, ik dood
de oude tuinbewoners omdat
ik ze niet graag zie en om

jonge planten kans te geven
weelderig te groeien. voel
je dat ik in een spiegel schrijf?
ik word ook wel eens gesnoeid

of omgehakt als de lente opnieuw
begint. ik weet nog niet welke lente
na welke winter. de kou kruipt
dieper en de warmte voelt korter.

maar wat daar tussen ligt straalt nu!



Herman
Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

Marie louise13 maart 2012 om 10:17

Leve de lente!!!

Gisteren was het mijn beurt om de struiken in mijn tuin hun winterjas uit te doen, zodat ze zich in het nieuw kunnen steken.
Zo gaat het ook met ons....we moeten soms iets ouds loslaten om iets nieuw te kunnen beginnen!!!!
Karin des Rues13 maart 2012 om 09:31

ha Herman

Wat is het genieten in de buitenlucht, fijn dat jij nog zo actief bezig kunt zijn.
IK hier? net als Anneke en vandaar dat er Nederland doet.nl dagen gevierd worden a.s. weekend.
Elkaar een handje helpen dus.
De vergelijking in de spiegel is goed bekeken, er is nog veel tijd voor het sleetse hoor.
Heb een fijne dag
Karin
anneke13 maart 2012 om 00:31

Lentekriebels

Je drukte het weer perfect uit...alles begint opnieuw te bloeien...ook ik wroette vandaag in de aarde en voelde me als herboren...elk jaar beleef ik de lente opnieuw als het openbloeien van mezelf...maar altijd weer een beetje trager...met meer rugpijn...Ik geniet van je gedichten en hoop er nog lang van te genieten.
Mich12 maart 2012 om 11:21

-

Voor mij als een schilderij in grijs en met oplichtende hoopvole tinten
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

sterven

de omonkeerbaarheid van de dood
sluipt al een gif door mijn leven.
ik wil ostentatief en bewust genieten
van elk moment. na elke moment

voel ik het gif verdiepen. elk kind
dat speelt op straat of in mijn armen
glimlacht vertelt me de tijd tussen
haar en mij, tussen mij en mijn dood.

ik zal ze nooit zien opgroeien als
moeders en vaders. elke mens sterft
en elke mens sterft alleen. gaat er
alleen naartoe. hoe groot het raadsel

ook wordt, het blijft een raadsel.
ik zoek de weg naar transcendentie
en soms geloof ik in God. maar ik
ga alleen. ik kan nooit praten tegen


iemand die terug komt
met het wonder in zijn ogen!



Herman
3 reacties Reageer op dit bericht

oud, ouder, oudst en God

ik ben grootouder en ouder
aan het eerste beleef ik plezier
aan het tweede soms ook, maar
minder. mijn krakend lijf heeft

pillen nodig en spuiten waarvan
ik niet op voorhand weet of
alles wel in orde komt daarmee.
de jaren die nog komen worden

korter en soms de nachten ook.
van de goeie dingen geniet ik
intenser. ik heb lief en vrienden
die bekommerd zijn. duizend

boeken waar ik in herleef.
en poëzie die mijn wonden
heelt of mijn verlangen naar
de liefde nog vergroot.

alleen God vind ik niet. nog niet.


Herman

4 reacties Reageer op dit bericht

lente

mijn dochter en ik proefden de lente.
gewapend met snoeischaar en schop
legden we de dag open en haar tuin.
we snoeiden de winter van het vorig jaar.

we gaven alle botten kans opnieuw te groeien
en gaven struiken en bomen een zonnige plaats.
we bundelden onze krachten om de natuur
te buigen naar het licht en de warmte. we

gierden van het lachen en vloekten om
de weerbarstigheid van wortels in de grond.
we legden alles klaar om bloemen en zaad
te kunnen zaaien. kleur te geven aan de lente

en de zomer die komt. terwijl kraaide janne
aan het venster. ik zag haar al rollen in het
groeiend gras, grijpen naar appels en kersen,
en verbaasd en blij naar haar nieuwe wereld zien.

haar moeke en ik spreiden de lentesprei
open waarin zij en wij volop gingen genieten
van de warme intensiteit die ons bindt.
de zon en onze ogen zullen stralen.

morgen en overmorgen
zal het hoogdag zijn!


Herman
2 reacties Reageer op dit bericht

janne 3

ze kijkt in haar buggy de kamer rond
naar de mensen rondom haar,  naar alles
wat hel kleurt en ze glimlacht plots.
Ik voel me smelten. Zou grootva

zeggen moeilijk zijn? ik neem haar
op mijn schoot en knuffel haar warm
lijfje met mijn grote handen. ik wil
duizend en een dingen vertellen maar

stamel alleen maar zachte klanken als
ik in haar klare kijkers kijk. haar vuistjes
worden knabbeldieren in haar mond. ik
ben verkocht. ooit zal ze weten dat

ik haar haven ben. ik zing zacht
een kinderliedje. hetzelfde dat ik ooit
voor haar moeke zong. heel lang voorbij.
misschien zingt zij voor mij, een laatste

lied als ik van hier verdwijn.


Herman


7 reacties Reageer op dit bericht

monnik in de abdijkerk in dendermonde

kromgebogen en steunend op zijn stok
slofte hij door het hoogkoor al biddend
naar zijn eeuwenoude plaats waar hij
als jonge monnik duizend psalmen zong.

er zijn zoveel plaatsen leeg naast hem.
in wierook en gezangen heeft hij zijn hoofd
veel jaren gebogen aan het kruis vooraan.
zijn pij blinkt in het licht van opgebrande kaarsen.

zijn lippen prevelen nog de lofzang en het gebed
dat hij zo lang geleden van zijn moeder leerde.
en bij geconsacreerde woorden buigt hij nog dieper
zijn moegebeden hoofd voor wie hij God noemt

in alle riten die hij meebeleefde. de galm hangt hoog
in het ogief waarin hij naar zijn hemel keek. nu bidt
hij met gesloten ogen in zijn ziel voor al zijn broeders
die hij niet meer ziet maar wéét. de klokken luiden

in zijn plaats. hij weet dat God hem zegent.



2 reacties Reageer op dit bericht

vlassenbroek

de wind waait over water
de zon aarzelt, haar pogingen
doen het beste vermoeden
want ik ruik er de lente in.

vlassenbroek ligt vredig
te slapen en de polder wordt
bijgekapt. bomen sterven
om brandhout te zijn voor

de winter van u en mij.
bomen sterven staande
maar ze lagen zieltogend
te wachten op lijkvervoer.

wij praten over oud worden
en de doden van vroeger en
stappen de lente in. water en
dood en verlangen naar morgen

naar de warmte in onze koude botten.



Herman


2 reacties Reageer op dit bericht

bewustzijn

is dat nu de lente die mij
wakker maakt? de mist,
de kou, het duister, mijn
pijn en de nevel lossen

langzaam op. ik kijk beter
naar wat gebeurt en ook
naar wat niet gebeurt. ik
relativeer en geniet bewust.

nog niet genoeg. bewustzijn
ervaren is een ingrijpend
proces. daar moet ik heel
omzichtig mee omgaan.

maar ik moet er mee omgaan,
het zichtbaar maken in de
dagelijkse dingen, in mensen
die ik ontmoet en mij voor

open stel. bewust bewustzijn
en een herkenbare ziel in
mijn denken benaderen
het wonder dat mij intenser

diep ademend vrij laat leven!


Herman
Reageer op dit bericht

geluk

geluk overvalt je
geluk kom je tegen
geluk zoek je
geluk verdien je
geluk maak je
geluk ben jezelf
geluk is de ander
geluk is het wonder
geluk is leven
geluk is dood
geluk is helder water
geluk is de hemel


geluk is blij zijn
dat het morgen is
dat het avond is
en dat je er morgen

terug bent om het geluk
waar het ook is langzaam
te drinken en van de afdronk
lang te genieten.

geluk kan ook gewoon
in de zetel van een theaterzaal
rood worden als de stof
waarop jij zit met dromen

die nooit meer stoppen.
geluk kan vluchtig zijn
ook eeuwigdurend maar
het wordt maar zichtbaar

in de andere.



Herman


3 reacties Reageer op dit bericht

morgenstemming

de gloria van Buxtehude klinkt
nog in de vroege morgen na.
ik word zalig wakker en proef
nog de avondzoen. mijn ogen

blijven toe. droom en klank
verwarmt me als warme dons.
de dag ligt wijdopen te wachten
op al wat ik straks tegenkom.

en als ik vanavond in twee
ogen kijk diep als een vijver
en vol beloften voor morgen
zing ik als een nieuwe pallieter


het leven en het wonder toe!



Herman

3 reacties Reageer op dit bericht

lente

de barre winter is voorbij
de wolken en de regen
donderen in mij. ik zie
de aarde zachter worden.

mijn tuin is niet meer wit
maar groen en vol hoop
op nieuw leven. de vogels
vliegen vrijer en hoger.

mijn handen reiken naar
de lente. ik zoek mijn vrienden
op om af te spreken om weer
opstap te gaan, op zoek naar

schoonheid en hernieuwde
vriendschap. alles begint
opnieuw. en toch draag ik
de liefde van de winter mee.

ik moet nog wennen aan zoveel
dat weer opnieuw begint.



Herman


5 reacties Reageer op dit bericht

valentijn-2

morgen is de grote dag
mijn hart loopt over
ik zal de liefde tegenkomen
tussen de morgen en de nacht.

en overmorgen is de bui
weer over. dan zijn de zoenen
en de rozen weg. maar treuren
doe ik niet. de liefde komt in

woorden en in beelden over.
zij zit in mij verborgen en
wie haar vindt komt steeds
terug. ik zal haar overvloedig

schenken. vanavond reeds
en morgen. en elke dag
die mij vertelt van haar:
prinses van al mijn dromen!


Herman


3 reacties Reageer op dit bericht

valentijn

valentijn slaat mij om de oren
in elke krant die ik lees. de liefde
wordt verpakt met glitters en met
strikjes en met een copieus diner

verorbert. maar nergens staat
hoe je verlangen degusteert
als je alleen aan tafel zit met
lege dromen op je warme bord.

ik zet de deur dan op een kier
om wie passeert te noden. je
weet maar nooit dat een verdwaald
passant precies degene is

die in je dromen leeft.


Herman

4 reacties Reageer op dit bericht

crematorium

koud en onpersoonlijk stil
een slecht gespeeld theaterstuk
een vreemde lach die welkom
heet, waarin je leest: niets

is gemeend. ik rilde van afschuw
en verdriet om de dode die hier
werd opgevoerd. verbouwereerd
alleen temidden starre gezichten

die hier naar het spektakel keken.
er ontbrak applaus. ik miste
de open armen in een kerk,
de warmte van eeuwenoude riten

en het wonder
dat hier niet binnen kon.



Herman
1 reactie Reageer op dit bericht

blogs

er zijn blogs die mij diep raken
en telkens opnieuw aantrekken.
het verhaal van mensen die in
voelbare taal hun pijn en verdriet

uitschrijven lijkt soms een spiegel
waarin ik mezelf herken. ik zou
al wat zij uitschrijven zacht willen
uitwissen en met hen meestappen

naar een plaats van vrede en liefde.
maar zo zit het hier blijkbaar niet
in elkaar. elke dag leeft zijn eigen
leven en elke mens ondergaat en

kiest en zoekt. misschien staat morgen
jouw en mijn hemel vol sterren.



Herman
3 reacties Reageer op dit bericht

janne

janne ligt te lachen en te kijken
naar de wereld rondom haar:
grootva en omi en al wat daar
rond beweegt. haar vuistjes

toe, nog niet grijpgraag naar
naar de morgen die zijn nog
niet kent. de warme aandacht
waarin zij zich koestert is haar

meer dan genoeg. de werelden
van grootva en omi zijn haar
vreemd. zij heeft nog tijd
om er in te stappen en op zoek

te gaan naar haar deel. jaar na
jaar dichter bij zichzelf  en
in de grote wereld. stap voor
stap ontdekken wie zij is.

en gelukkig zijn.




6 reacties Reageer op dit bericht

zand

het zand is hel geel en de wind
jaagt door de heuvels die hij
opbouwt en verstuift. geen winter
en geen zomer blijven hangen.

het zand is dor en kruimelt door
mijn vingers zoals dromen. het
zand dekt toe wat wil vergeten
zijn. het zand is ook genadig,

het kleedt de naakten die vredig
slapen zonder al de pijn van dit
bestaan. zand kan hard slaan
en bekoorlijk ritselen in de warme

plooien van mijn huid. en ooit
draagt iemand mijn as naar hier,
verstrooit ze in het zand. dan wordt
voltooid wat ooit begon.

ik word het wonder dan.


Herman
1 reactie Reageer op dit bericht

winter

het water krimpt ineen tot ijs
de jonge scheuten sterven
de vogels zoeken eten op
en water dat ik regelmatig warm.

de kou kruipt in mijn botten
ongevraagd. ik voel het bibbergeld
nu letterlijk mijn lijf inkrimpen
dat rilt met al die graden onder celcius.

de haard wordt nu mijn metgezel
met boeken en gedichten die van
binnenuit het ijs van buiten smelten.
hoe plots kan alles anders worden!

ik ben een zomermens, ik wil mij
wentelen in zonnestralen en een
hemel die als een deken mij verwarmt.
maar ook mijn hart en ziel zoeken

de warmte op. ik wil mij koesteren
in wie mij wiegt, mijn bloed doet
jagen naar mijn hart, mijn hart
ontdooit en mij een huis bouwt

waarin mijn winter altijd zomer wordt!


Herman


1 reactie Reageer op dit bericht

woord en licht

in het begin was er het woord.
en ook het licht. maar het woord
en het licht herkenden wij niet.
wij leefden in duisternis en

onwetendheid. we weten dat
het woord en het licht er is
en dat ze eigen zijn aan ons
bestaan. maar wij kijken

teveel naar wat buiten ons
leeft. de stilte en de rust
binnen in ons maken ons
bang. ze komen over als

leegte waarin we onszelf
verliezen. we vluchten dan
naar wat grijpbaar en
herkenbaar is. en zo ontglipt

ons het woord en het licht.


Herman
1 reactie Reageer op dit bericht

een handvol woorden

ik draag een handvol woorden
uit mijn ziel naar hier. verstrooi
ze in de nacht en laat ze sterren
worden. of water dat mij laaft.

ik wil mijn denken in mijn geest
herkennen. ik wil weten wie ik ben.
mijn adem lucht zien worden en
mijn bewustzijn in materie zien

ontspringen. ik wil luisteren
naar wat de andere zegt, ik wil
zijn denken in zijn woorden
kunnen kneden en het eten,

proeven, smaken. ik wil in
iedereen mezelf zien leven,
herleven door de dood en als
het kan: mijn geest nog sterker

dan mijn lichaam in mijn leven zien!



Herman

1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van dwaallicht

↑ Terug naar de berichten