Naar de inhoud

dwaallicht

het is beter het raadsel te vergroten
akke.beakke.be
Dinsdag 15 januari 2013

plots tussendoor

zo maar verdwenen de woorden
uit mijn leven. zoals de wind
door een deur waait en de deur
toeslaat. ik bleef verbouwereerd

achter. ik wist niet waar naartoe.
de leegte spreidde zich open
in elke porie van mijn huid,
in het afwezig zijn van elke

gedachte in mijn denken.
het werd van binnen zo koud
als buiten. en zoals de sneeuw
alles toedekte vond ik haar

niet terug. het lege scherm
bleef leeg. ik hoorde het
luiden van de klokken in
mijn achterhoofd en Chopin

speelde virtuoos zijn dodenmars.
ik zong heel zacht een treurig
wiegelied voor een verdwenen
geliefde die ik nooit zag

maar niet meer missen kon.



herman


Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Karin des Rues16 januari 2013 om 12:35

dan is het ineens echt stil ja

en word het tijd de eigen ik terug te gaan vinden
zodat de woorden weer kunnen komen in voelen en denken.
DE kille eenzaamheid weer verjaagd, sterkte
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Dinsdag 8 januari 2013

zusterliefde

haar zus slaapt aan de grens
van het leven en zij loopt
verloren in onrust en angst
om wat zou kunnen gebeuren.

zij is kwaad op iedereen en
niemand, soms op zichzelf.
haar zus is de welbeminde
die zij niet bereiken kan.

toen zij haar handje in haar
hand legde, heel lang voorbij,
en later aan de zijkant zag
hoe moeilijk haar zus het had

eiste het leven haar op. zo
gaat dat met het leven. ze
had het anders gewild, warmer
en hechter en dichter bij haar.

maar zussen leven hun eigen
leven in de liefde die blijft
maar niet meer zo tastbaar is.
je draait de wereld nooit om.

hoe de tijd ook verloopt en
misschien eindigt of terug
herbegint, zij zal haar
verdriet en haar liefde

in elke dag die komt,
telkens opnieuw naar
haar liefste zuster dragen
om van elke moment

dat later komt een eeuwigheid te maken.



herman


2 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 31 december 2012

2013

het jaar plooit zich toe
de woorden die wij spraken
nemen wij mee. wij bergen
ze niet op. de kilte van

de winter laten wij achter
in wat wij niet deden.
wij beginnen opnieuw
aan hetzelfde leven.

jij ging met mij mee
zonder naar gisteren
te vragen. je was er
gewoon en hield mij warm.

ik wens je jezelf terug.
dompel je onder
in schoonheid en ik
fluister je alles toe

wat je wenst voor morgen.



herman

2 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 13 december 2012

prikkeldraad

ik loop door de winter
als een kieken zonder kop
de woorden wisselen van plaats
en mijn gedachten verdrinken

in de toegevroren waterbak
van mijn vogelkot. mijn
kanarie is verlamd. mijn
neus lijkt op een waterval

en mijn keel kraakt als
prikkeldraad. daartussen
poog ik te zingen maar
het klinkt koud en vals

zoals het weer. ik mis
mijn vrienden en de warmte
van een goed gesprek. tussendoor
dompelde ik me in het requiem

van Brahms en genoot toch
met volle teugen. hemelse
muziek. zo wil ook sterven.
maar zal ik het nog horen

als mijn asse in de wind
mijn ziel wegvoert?


Herman

Reageer op dit bericht
Woensdag 28 november 2012

vreemd

het is herfsttijd in mijn leven
alles lijkt te wachten
mijn denken vertraagt
mijn tijd staat stil

en wacht. de dagen rijgen
zich geruisloos aaneen.
ik kijk meer naar binnen
dan naar buiten. de wind

zuivert mijn angsten
en mijn vragen. ik leef
tussen de grenzen
van mijn eigen zijn.

ik mis van wie ik houd
buiten mijn eigen wil.
de avonden verlopen
eenzaam, alleen met twee

naast een gesloten raam.
en toch zal ik het eens
weer open doen met
mijn armen wijdopen

naar wie dit leest en mij
genegen warm verstaat.


herman

1 reactie Reageer op dit bericht
Maandag 19 november 2012

God 2

God is verdwenen
God is teruggekomen
God kent geen begin
God sterft nooit.

God is aanwezig
in mijn transcendente wereld
die kent ruimte noch tijd
en ik weet niet hoe ik er kom.

God is ook in mij
God is ook in jou.
God leeft sinds alle eeuwen
in mensen. zonder mensen

kan God niet bestaan.
als ik met jou spreek
is God deelgenoot
in ons beider leven.

het is goed om dat te weten.


herman
2 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 14 november 2012

God

ik zit alleen in de avond
van mijn leven te denken
aan God. ik vroeg me af
wat God voor mij nog betekent.

de God van mijn jeugd is verdwenen.
ik heb hem lang vervangen door mezelf.
tot ik ontdekte dat er niets overbleef
dan stapels vraagtekens zonder antwoorden.

God is niet te vatten met woorden.
dus elk woord dat ik nu schrijf
kan wel eens overbodig en nutteloos
lijken. maar ik heb niets anders

dan woorden om mijn denken
uit te drukken. dus toch maar
woorden. ik begin aan een zoektocht
waarvan ik de wegen niet ken.

ik kan alleen willen beginnen.
waar ik terechtkom ontmoet ik
misschien pelgrims die ook
op weg zijn naar een antwoord

op het raadsel dat telkens vergroot.



herman


1 reactie Reageer op dit bericht
Zaterdag 10 november 2012

het huis aan het water

Ik stap over de drempel omdat ik moet.

Hoe ik ontstond en hoe ik geworden ben

ligt daarbinnen al vijftig jaar te wachten.

Ik ben hier zo dikwijls voorbijgestapt

 

en omgekeken naar wat ik dacht

dat voorbij was. Niets is voorbij.

De jaren leven binnenin intens verder.

Het huis en het water dat ben ik

 

met alles daartussen. Ik kon er nog

niet binnengaan, toen. De deur

staat open en ik twijfel niet.

Ik kijk naar mezelf in de kamers.

 

Alles herbegint. Mijn moeder en mijn

vader en hun eindeloos bed waarin

ik warm genesteld in hun liefde

kroop. De dromen, het verdriet,

 

mijn jonge kijk op grote dingen,

het herbegint weer allemaal te leven.

Het sas en het water en de boten ,

ik zie ze weer door het raam dat openstaat.

 

Ik loop met de kip in mijn handen naar

de schipper op de deinende boot.

In mijn jurk en mijn haren blaast

de wind het verdriet weg om de dode

 

ogen van mijn vader. Hij heeft hier

zijn en ons boek toegedaan om

anders te leven. Maar wat ik hier

kreeg ben ik nooit meer vergeten.

 

Toen ik buiten kwam met mijn ogen

vol verdriet en mijn hart vol geschenken

van vroeger droeg ik mijn verleden

in mijn heden binnen naar morgen

 

waar het wonder alleen maar kan vergroten.

 

 

 

herman

2 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 8 november 2012

stervende tuin

ik heb de zomer ingesnoeid
en tegelijkertijd de heggen
in mijn tuin. de oude planten
weggeknipt, de aarde omgewoeld.

de laatste bloemen treuren
om wat rond hen verdween
en slaapt tot in de lente.
de bomen en de struiken

krijgen later nog een beurt
om kortgezet nieuw leven
te herscheppen. de vogels
zoeken wat ik strooi nog

schuchter. hun oude huisje
staat er weer. de winter wacht
achter herfstregens om toe
te slaan. de harde aarde

zal dan met een wit tapijt
mijn zomerliefde naar
de lente voelen smachten.
het haardvuur binnen

brandt elk verdriet weer weg.



herman



1 reactie Reageer op dit bericht
Zondag 4 november 2012

beeld-spraak

hij heeft zijn begrenzing
in de grenzeloosheid
van de aarde gelegd
en haar gekneed.

in elke groeve van
zijn doorleefd gelaat
schuilt zijn verlangen
naar vasthouden en loslaten.

Hij ontmoet de Andere
in zijn beeltenis als
een gave aan geliefden
die tussen zijn vingers

wegglijden in wat hij maakt
voor altijd: zichzelf in stof en as.
als de zon ondergaat begint
de nacht voor eeuwig.

niets is nog wat het schijnt,
nu pas begint het wonder.


herman
2 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 29 oktober 2012

avondtijd

de tijd ontglipt mijn denken
de dagen vouwen open en toe.
soms als het avond wordt
komt er een stil moment

van tweespraak. zo onbekend
en zo nabij. ziel en lichaam
verstrengeld in haar eenvoud,
in haar gelaat vol leven

en mededeelzaamheid. de
nachtkameraad die deelt
en mijn onrust oplost
in de verhalen van haar

gewoon en boeiend leven.
hoe moet ik dit allemaal
benoemen? deze relatie
zonder  begrenzing en

zonder de alledaagsheid
van nutteloze woorden.


herman



2 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 20 oktober 2012

letters

letters zien staan
en er woorden van maken
en die woorden tot zinnen
aaneenrijgen. ze lezen en
er over nadenken. en mijn
denken omzetten in woorden
die ik hier neerschrijf. anderen
lezen dit en denken er misschien
even over na.
lezen en denken is één van
de grootste menselijke raadsels.
ik lees vandaag wat ooit iemand,
jaren geleden, neergeschreven
heeft na een lang denkproces.
ik interpreteer de woorden
en geef er misschien een
heel andere betekenis aan.
telkens als ik een boek lees
of een gedicht, verbaas ik mij
over de band die mij bindt
met de aueur, verbaas ik mij
over de overdraagbaarhed
van gedachten, verbaas ik mij
over de schitterendste uitvinding
van de mens: letters die werelden
kunnen creëren in mijn hoofd.
werelden waarin ik ronddwaal
met de eigenheid van mezelf
in de gedachten van de ander.

laat mij nooit blind worden, Heer!


herman


2 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 18 oktober 2012

op weg naar Hem

de wind waait God binnen
in mijn chaotisch brein.
de dagen korten
en mijn leven ook.

ik wil op de weg die ik
nog moet gaan een
ankerpunt hervinden
en zijn aanwezig zijn.

de dagen zijn leeg zonder Hem
en vooral de nachten waarin
de maan niet schijnt. dan schuift
het donker langs de reten binnen

in mijn ziel. er is meer dan vlees
aan mijn bestaan. ik leef meer
dan het kloppen van mijn hart.
ik moet ergens naartoe waar

ik eindelijk word wie ik ben.
2 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 15 oktober 2012

gemeenteraadsverkiezingen

de stemmen zijn geteld, de posten bijna toegewezen.
wie won doet niet terzake, de macht grijpt
elke kans om haar tentakels vast te hechten.
wie wordt daar nu in godsnaam beter van?

zij geven alles waarvan wij kunnen dromen
zijn hun beste vrienden tot wanneer de zo
begeerde zetel onder kun kont geschoven wordt,
dan scheiten zij de goegemeente vol.

niet allemaal natuurlijk. wie mij genegen is,
is goed, die mag regeren. zo ben ik ook
de hypocriet die meehuilt met de wolven
in het bos; het dorp waarin gij leeft kneed ik

naar mijn beeld en gelijkenis!!!



herman



1 reactie Reageer op dit bericht
Vrijdag 12 oktober 2012

janne trommelt op het klavier

janne zit hier op mijn schoot te dansen
en te krijsen van plezier. ze tokkelt op
de knopjes van haar heel plezant klavier.

ze dans en zingt met rare klanken
en wijst naar alles wat hier staat.
we zingen hier tesaam  het reuzenlied

en het Rosbeiaardlied. ze kraait en giert
en kijkt de wereld in. ze heeft nog veel
te zien. nu is ze content met wat papier,

haar pop en een ballon. maar morgen
vouwt de hemel en de wereld open
hoe zal ze alles opendoen?



herman


2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van dwaallicht

↑ Terug naar de berichten