Donderdag 19 januari 2012
tranen
'tranen wassen je ziel' zei iemand
deze week tegen mij. die zin
blijft zich herhalen. een film
van lang terug rolt helemaal af.
tranen vertellen je diepste emoties,
wat je onwisbaar raakt en nooit
meer weggaat. ze verzachten
pijn die permanent in je ziel
woont. een metgezel die meegaat
tot je je ogen sluit. wie je tranen
wist en drinkt en je vergezelt
en je woordenloos begrijpt
wast ook je ziel!
Herman
de winter is dan toch gekomen, ongevraagd en zonder kloppen. de kou kruipt door alles binnen, ik voel hem in mijn botten dringen. alleen 's …
de winter is dan toch gekomen,
ongevraagd en zonder kloppen.
de kou kruipt door alles binnen,
ik voel hem in mijn botten dringen.
alleen 's avonds bij de haard en de
leeslamp lijkt hij gezellig, tenminste
als hij buiten blijft. mijn huid droogt
uit, het vocht wordt uit de lucht geperst
en tekent gleuven op mijn oude handen.
het jeukt waar ik niet meer kan krabben,
dus als een paard schurk ik tegen mijn
zetel aan. dat voelt zalig, maar voor één
moment. je kan niet eeuwig blijven krabben!
kom jij naar hier? krab jij mijn rug? en vertel
me dan wat voor jou geluk betekent! misschien
een krabmoment? of mijn glimlach in je ogen?
die van jou is meer dan een gelukzalig krabmoment!!!!
Herman
zij heeft gezegd zegt zij dat zij gezegd heeft dat zij het hem eens zal zeggen. hun gast deugt niet en haar dochter staat te veel open en la…
zij heeft gezegd zegt zij
dat zij gezegd heeft
dat zij het hem eens zal zeggen.
hun gast deugt niet en haar
dochter staat te veel open en
laat haar man zijn liederlijk
leven maar uitspatten in
bruine kroegen waarna hij
in de vroege morgen zijn
huis niet meer terugvindt.
de gast slaapt terwijl bij
zijn vrouw waar hij
drank en verdiet dooreen
mengt en tenslotte met
de vrouw haar man doodt.
dan verschijnt de moeder
van in het begin terug om
te zeggen dat ze gezegd heeft
dat het niet deugt. dus als slot
niemand gelukkig .
dit onderging ik gisteren
in het cultuurcentrum van
mijn stad. modern toneel
noemen ze dat. de ergernis
gierde door elke vezel van
mijn opstandig lijf en mijn
logisch denken dreef me de
zaal uit. maar ik bleef zitten
en ergerde mij nog meer omdat
ik drie keer dacht dat het spel
eindigde, maar dat niet deed.
het applaus daarna vertelde mij
dat ik niet meer eigentijds dacht.
dus, lieve lezer, als je je niet aan
deze tekst hebt geërgerd behoor
je nog altijd bij de blinde kudde
die domheid en boersheid als
kunst op de planken zet!!!
maar ik ben er zeker van:
daar behoor jij niet bij, alleen
al omdat je hier bent, bij mij!
Herman
Donderdag 12 januari 2012
iedereen denkt in zijn eigen wereld naast de andere. de andere denkt dat zij denken als hij. ik ben die andere. ze denken niet wat ik denk. …
iedereen denkt in zijn eigen wereld
naast de andere. de andere denkt
dat zij denken als hij. ik ben die
andere. ze denken niet wat ik denk.
ik denk alleen in mijn eigen wereld.
soms raken de woorden van de andere
mij. soms herken ik wat hij schrijft,
soms wat hij zegt. die herkenning
sluimert heel lang na en zoekt naar
bevestiging, naar een antwoord, naar
zekerheid die ik nooit vind. ik begin
de leegte als mijn metgezel te zien.
hij veroordeelt nooit, hij schept geen
verwachtingen, hij geeft mij de vrijheid
te zijn wie ik nu ben. misschien kan
ik het wonder niet vergroten omdat
er geen wonder is.
Herman
een non werd begraven in de kerk van mijn jeugd. de kapel van het sint-vincentius instituut. ik heb daar de kleuterklassen en het eerste en …
een non werd begraven in de kerk
van mijn jeugd. de kapel van het
sint-vincentius instituut. ik heb
daar de kleuterklassen en het eerste
en het tweede studiejaar school gelopen.
bij zuster Tartitia, zuster Clemence, juffrouw
Imelda en juffrouw Windey die later ook
non is geworden. ik de kapel waar ik
vandaag zat heb ik mijn eerste communie
gedaan. een nostaligische belevenis. er
was nog niets veranderd aan de kapel.
ik zag mij terug als kleine jongen die
elke dag opnieuw naar het leven keek
en ravotte met de kameraden van de straat.
spelen met de 'marbollen' en racen
met overjarige fietsen, geërfd van mijn broer.
nu sta ik dichter bij de dood en kijk met
enig heimwee naar 'de tijd van toen'.
het koor zong 'nader bij U mijn God'
het werd heel koud bij mij van binnen.
Herman
brussel ruikt naar benzine en zweet en overhaaste mensen. ik rijd van brussel naar de redactieraad van okra-magazine, een maandblad voor se…
brussel ruikt naar benzine en zweet
en overhaaste mensen. ik rijd van brussel
naar de redactieraad van okra-magazine,
een maandblad voor senioren. elke
maand een feest voor de geest. met
vrienden lege bladzijden met woorden
tot een boeiend tijdschrift maken. en
verschillen van mening over waarden
en levensvisies, maar toch elkaar vinden
in teksten die voor duizenden anderen
urenlang leesplezier betekenen. en dan
terug thuiskomen. een zachte rit van beton
naar mijn groene stad. klassieke radiomuziek,
de geur van een kleine sigaar, mensen en
landschappen zien veranderen. en dan mijn
tuin in duiken en het leven ruiken van een
aarde die leeft en hunkert naar de lente.
doe je even mee? surf naar www.okra.be
en klik op ledeninfo en dan op publikaties.
dan lees je okra-magazine en herken je een
wereld waar ik me goed in voel.
Herman
gisteren snoof ik de lente op en ontdekte nieuwe bloemen in mijn tuin! warme lucht en zachte wind omarmden mij. ik genoot en met de knipscha…
gisteren snoof ik de lente op
en ontdekte nieuwe bloemen
in mijn tuin! warme lucht
en zachte wind omarmden mij.
ik genoot en met de knipschaar
kregen nieuwe botten ruimte
om naar de hemel te zien
en de goesting om open te bloeien.
ik hoop alleen dat koning winter
zijn manieren houdt en thuis
blijft deze maand en ook in
februari. zijn rijk is uit, wie
veel te laat komt kan niet meer
binnen. ik heb mijn winterdeur
op slot gedaan. en met veel
heimwee ook mijn hart. de
eerste zonnestralen strelen
helend mijn gebarsten ziel.
Herman
chopin speelt zacht zijn nocturnes en ik luister. mijn tranen stromen in mijn ziel om het boek dat ik sloot en niet uitlas. de grenzen van m…
chopin speelt zacht zijn nocturnes
en ik luister. mijn tranen stromen
in mijn ziel om het boek dat ik sloot
en niet uitlas. de grenzen van mijn
geweten zijn onaantastbaar. hoe ik
ook liefheb en zoek naar het alter ego
van mijn eigen zijn, het lukt me niet.
dan wordt chopin mijn stille kameraad
die wonden heelt en tranen droogt.
de nacht wordt genadiglijk dag en
mijn woorden branden op papier
de letters pijnlijk toe. ik leef nu
en ik weet niet hoe!
Herman
de winter laat steken vallen want hij laat al krokussen toe. kun kopje komt piepen en zegt verbaasd: hoe? waar is de lente? het licht blijft…
de winter laat steken vallen
want hij laat al krokussen toe.
kun kopje komt piepen en zegt
verbaasd: hoe? waar is de lente?
het licht blijft langer hangen
de warmte doet al deugd
zij zijn hier boven aan het missen
en de winter komt niet meer!
misschien gebeurt dat ook eens
in ons leven. geen winter meer
en als het toch nog donker wordt
glinstert de zon al op de ruiten
van ons hart. een eiland van verlangen
spreidt zich in de dagen uit.
de winter is in mij 'vergangen'
ik speel weel liefde op mijn luit!!
Herman
de nieuwe dagen rijgen zich aaneen zoals de oude. ik heb in stilte gebeden tot het Wonder om wie mij lief is te helen en schoonheid en liefd…
de nieuwe dagen rijgen zich aaneen
zoals de oude. ik heb in stilte
gebeden tot het Wonder om wie
mij lief is te helen en schoonheid
en liefde te laten herkennen in
de dagelijkse dingen. in de stilte
van de nacht wil ik genieten van
wat de dag mij bracht en hopen
op een morgen vol beloftes.
ik wens mij en mijn vrienden
genegenheid toe en de diepe
warmte van ontmoeting.
er is zo veel in zo weinig
te beminnen. ik wil intenser
de kleine dingen groter zien
en misschien, misschien mezelf
ontdekken in dit nieuwe jaar.
Herman
wie hier vandaag of de volgende dagen langskomt wens ik een helend, boeiend en gezond 2012!! Mag de zon altijd terugkomen in je leven na reg…
wie hier vandaag of de volgende
dagen langskomt wens ik een
helend, boeiend en gezond 2012!!
Mag de zon altijd terugkomen
in je leven na regen, donder en
onweer. Mag je vrienden
ontmoeten die willen meestappen
als het moeilijk wordt en met jou
glimlachen als de vreugde in je
ogen schittert!!
Herman
Zaterdag 31 december 2011
de laatste bladzijde is uitgelezen. jouw hoofdstuk heb ik gekleurd en jij het mijne. ik heb mijn jaarboek heel omzichtig in de kast van mijn…
de laatste bladzijde is uitgelezen.
jouw hoofdstuk heb ik gekleurd
en jij het mijne. ik heb mijn jaarboek
heel omzichtig in de kast van mijn hart gezet
om het dikwijls te herlezen. ik geef je
een nieuw blad om vol te schrijven
met herinneringen en verlangens,
maar vooral met heel veel liefde.
misschien brengt de lente ons
op hetzelfde pad en herkennen
we de glimlach die er ooit was.
niets gaat voorbij. wij blijven
zoekers naar het grote Wonder.
Herman
het jaar ligt op apegapen
niets meer te rapen
mijn ziel en hart
opruimen
en voor overmorgen duimen!
alles achterlaten wat niet
deugde
en alleen overhouden de vreugde
van zoveel schitterende dagen
die ik eeuwig mee zal dragen.
het wonder en de liefde,
de gezellen van zoveel dagen
met alles wat hen griefde
om vergeving vragen.
het jaar teder sluiten.
binnen en buiten
de morgen omarmen
wie meegaat warmen
en zoenen.
Herman
Donderdag 29 december 2011
het jaar wordt almaar kleiner de dagen zijn te kort, de nachten veel te lang. ik ruik de lente in het vallend donker. mijn kronkelweg zoekt …
het jaar wordt almaar kleiner
de dagen zijn te kort, de nachten
veel te lang. ik ruik de lente
in het vallend donker. mijn
kronkelweg zoekt door de sterren
naar de zon. ik zing een wiegelied
voor janne. mijn prinses kijkt
voor de eerste keer verbaasd
de wereld rond. in het nieuwe
jaar zal zij lopen, spreken en
mijn hemel zijn. letters
samenbrengen en woordjes
maken en glimlachen omdat
ik ze niet versta. ik ben te oud
om letters te verbinden die
nieuwe woorden maken.
ik zal het heel alleen
met deze moeten doen.
Herman
tussen kerstmis en nieuwjaar ligt een niemandsland. alles wacht op een begin. ik draag het jaar dat nu voorbijgaat nog even mee. en wat me w…
tussen kerstmis en nieuwjaar
ligt een niemandsland. alles
wacht op een begin. ik draag
het jaar dat nu voorbijgaat
nog even mee. en wat me wacht
ligt nog verborgen in de morgen.
de leegte wordt verlangen naar
wat ik nog niet ken. het nieuwe
jaar draait al de sleutel om naar
waar ik voor sta en nog niet ken.
wie zal ik daar ontmoeten en
beminnen? wie zal mijn hoop
ontnemen of vergroten. wie zal
mijn ziel herkennen en meegaan
in de doolhof van mijn zijn.
wie zal het wonder nog vergroten
dat zich opnieuw voltrekt in mij.
Herman
Zaterdag 24 december 2011
de dag van Kerstavond met gezin en vrienden naar de geboorte gaan en toekomst zien. nele en roele brengen hun kerstekindje mee. als voor haa…
de dag van Kerstavond
met gezin en vrienden
naar de geboorte gaan
en toekomst zien.
nele en roele brengen
hun kerstekindje mee.
als voor haar het leven
openbreekt doe ik mijn
boek toe. uitgelezen en
genoten, verdriet en pijn
aan de kribbe neergelegd
en de ster zien staan.
ik wens wie hier komt
vrede en liefde en geloof
in zichzelf en in wie meegaat
op dezelfde weg naar
eeuwige geborgenheid
in wie wij God noemen.
artrose is langzaam binnengeslopen hij verkrampt mijn nek en mijn hoofd de pijn omzwachtelt mijn schedel de toekomst kleurt nooit meer roos.…
artrose is langzaam binnengeslopen
hij verkrampt mijn nek en mijn hoofd
de pijn omzwachtelt mijn schedel
de toekomst kleurt nooit meer roos.
dus pillen worden mijn leven en
hopen dat niets meer vergroot.
leven als vriend met artrose
de ongewenste genode. ik zal
tegen hem blijven praten. hem
verzorgen in het kleinste detail.
mijn lichaam laten gewennen
aan hem en zijn signalen van
pijn uitvlooien als een woordenboek
dat verklaart hoe ik hem heel achteraan
een plaats kan geven waar hij rustig
kan slapen en mij niet dagelijks stoort.
Herman
Woensdag 21 december 2011
kerstmis nadert met gemengde gevoelens. ik mis de sfeer van vroeger en huiver om de drukte. ik wil kerstmis ervaren als een rustpunt van sti…
kerstmis nadert
met gemengde gevoelens.
ik mis de sfeer van vroeger
en huiver om de drukte.
ik wil kerstmis ervaren
als een rustpunt van stilte
om de schoonheid, de vrede,
de waarheid en de liefde
intens te ervaren. toen ik
vroeger naar de nachtmis
stapte en alleen aan geboorte
dacht diep in mijn zijn,
verlichtte de kerstster
mijn donkerste denken.
ik kwam herboren thuis
met zoveel beloften
voor de zoveelste keer.
Herman
ik ben wie ik ben en wie ik wil zijn heb ik zelf in handen. ik wil mij bewust worden van wat ik heb. zoveel om blij mee te zijn. wat ik niet…
ik ben wie ik ben
en wie ik wil zijn
heb ik zelf in handen.
ik wil mij bewust worden
van wat ik heb. zoveel
om blij mee te zijn. wat
ik niet heb of als pijn
te veel heb draag ik mee
in een glimlach die morgen
de regenboog wil zien na
een regenbui want na regen
schijnt altijd de zon
en daarin wil ik mij warmen.
Herman
Zaterdag 17 december 2011
de kerk zat nokvol en de stilte schoof langs de rijen als een engel zong: "bist du bei mir?" de dood voelde heel nabij in dit voltooide leve…
de kerk zat nokvol en de
stilte schoof langs de rijen
als een engel zong:
"bist du bei mir?"
de dood voelde heel nabij
in dit voltooide leven.
zijn vrouw en kinderen
en zoveel vrienden hielden
in hun open handen wat
nog overbleef. leegte of
de aanwezigheid van wat
nooit overgaat. wij stappen
alleen verder naar een leven
dat telkens herbegint en
telkens opnieuw sterft in
wat wij nooit bezitten.
Herman
3 reacties op dit bericht
je bent nooit alleen
Iemand
mooi gezegd
tranen verzachten woordeloos verdriet.
maar tranen kunnen soms ook vreugdetranen zijn.
Ik wens je heel veel van die vreugdetranen toe.
lieve groetjes, Patricia