Dinsdag 10 januari 2012
okra
brussel ruikt naar benzine en zweet
en overhaaste mensen. ik rijd van brussel
naar de redactieraad van okra-magazine,
een maandblad voor senioren. elke
maand een feest voor de geest. met
vrienden lege bladzijden met woorden
tot een boeiend tijdschrift maken. en
verschillen van mening over waarden
en levensvisies, maar toch elkaar vinden
in teksten die voor duizenden anderen
urenlang leesplezier betekenen. en dan
terug thuiskomen. een zachte rit van beton
naar mijn groene stad. klassieke radiomuziek,
de geur van een kleine sigaar, mensen en
landschappen zien veranderen. en dan mijn
tuin in duiken en het leven ruiken van een
aarde die leeft en hunkert naar de lente.
doe je even mee? surf naar www.okra.be
en klik op ledeninfo en dan op publikaties.
dan lees je okra-magazine en herken je een
wereld waar ik me goed in voel.
Herman
gisteren snoof ik de lente op en ontdekte nieuwe bloemen in mijn tuin! warme lucht en zachte wind omarmden mij. ik genoot en met de knipscha…
gisteren snoof ik de lente op
en ontdekte nieuwe bloemen
in mijn tuin! warme lucht
en zachte wind omarmden mij.
ik genoot en met de knipschaar
kregen nieuwe botten ruimte
om naar de hemel te zien
en de goesting om open te bloeien.
ik hoop alleen dat koning winter
zijn manieren houdt en thuis
blijft deze maand en ook in
februari. zijn rijk is uit, wie
veel te laat komt kan niet meer
binnen. ik heb mijn winterdeur
op slot gedaan. en met veel
heimwee ook mijn hart. de
eerste zonnestralen strelen
helend mijn gebarsten ziel.
Herman
chopin speelt zacht zijn nocturnes en ik luister. mijn tranen stromen in mijn ziel om het boek dat ik sloot en niet uitlas. de grenzen van m…
chopin speelt zacht zijn nocturnes
en ik luister. mijn tranen stromen
in mijn ziel om het boek dat ik sloot
en niet uitlas. de grenzen van mijn
geweten zijn onaantastbaar. hoe ik
ook liefheb en zoek naar het alter ego
van mijn eigen zijn, het lukt me niet.
dan wordt chopin mijn stille kameraad
die wonden heelt en tranen droogt.
de nacht wordt genadiglijk dag en
mijn woorden branden op papier
de letters pijnlijk toe. ik leef nu
en ik weet niet hoe!
Herman
de winter laat steken vallen want hij laat al krokussen toe. kun kopje komt piepen en zegt verbaasd: hoe? waar is de lente? het licht blijft…
de winter laat steken vallen
want hij laat al krokussen toe.
kun kopje komt piepen en zegt
verbaasd: hoe? waar is de lente?
het licht blijft langer hangen
de warmte doet al deugd
zij zijn hier boven aan het missen
en de winter komt niet meer!
misschien gebeurt dat ook eens
in ons leven. geen winter meer
en als het toch nog donker wordt
glinstert de zon al op de ruiten
van ons hart. een eiland van verlangen
spreidt zich in de dagen uit.
de winter is in mij 'vergangen'
ik speel weel liefde op mijn luit!!
Herman
de nieuwe dagen rijgen zich aaneen zoals de oude. ik heb in stilte gebeden tot het Wonder om wie mij lief is te helen en schoonheid en liefd…
de nieuwe dagen rijgen zich aaneen
zoals de oude. ik heb in stilte
gebeden tot het Wonder om wie
mij lief is te helen en schoonheid
en liefde te laten herkennen in
de dagelijkse dingen. in de stilte
van de nacht wil ik genieten van
wat de dag mij bracht en hopen
op een morgen vol beloftes.
ik wens mij en mijn vrienden
genegenheid toe en de diepe
warmte van ontmoeting.
er is zo veel in zo weinig
te beminnen. ik wil intenser
de kleine dingen groter zien
en misschien, misschien mezelf
ontdekken in dit nieuwe jaar.
Herman
wie hier vandaag of de volgende dagen langskomt wens ik een helend, boeiend en gezond 2012!! Mag de zon altijd terugkomen in je leven na reg…
wie hier vandaag of de volgende
dagen langskomt wens ik een
helend, boeiend en gezond 2012!!
Mag de zon altijd terugkomen
in je leven na regen, donder en
onweer. Mag je vrienden
ontmoeten die willen meestappen
als het moeilijk wordt en met jou
glimlachen als de vreugde in je
ogen schittert!!
Herman
Zaterdag 31 december 2011
de laatste bladzijde is uitgelezen. jouw hoofdstuk heb ik gekleurd en jij het mijne. ik heb mijn jaarboek heel omzichtig in de kast van mijn…
de laatste bladzijde is uitgelezen.
jouw hoofdstuk heb ik gekleurd
en jij het mijne. ik heb mijn jaarboek
heel omzichtig in de kast van mijn hart gezet
om het dikwijls te herlezen. ik geef je
een nieuw blad om vol te schrijven
met herinneringen en verlangens,
maar vooral met heel veel liefde.
misschien brengt de lente ons
op hetzelfde pad en herkennen
we de glimlach die er ooit was.
niets gaat voorbij. wij blijven
zoekers naar het grote Wonder.
Herman
het jaar ligt op apegapen
niets meer te rapen
mijn ziel en hart
opruimen
en voor overmorgen duimen!
alles achterlaten wat niet
deugde
en alleen overhouden de vreugde
van zoveel schitterende dagen
die ik eeuwig mee zal dragen.
het wonder en de liefde,
de gezellen van zoveel dagen
met alles wat hen griefde
om vergeving vragen.
het jaar teder sluiten.
binnen en buiten
de morgen omarmen
wie meegaat warmen
en zoenen.
Herman
Donderdag 29 december 2011
het jaar wordt almaar kleiner de dagen zijn te kort, de nachten veel te lang. ik ruik de lente in het vallend donker. mijn kronkelweg zoekt …
het jaar wordt almaar kleiner
de dagen zijn te kort, de nachten
veel te lang. ik ruik de lente
in het vallend donker. mijn
kronkelweg zoekt door de sterren
naar de zon. ik zing een wiegelied
voor janne. mijn prinses kijkt
voor de eerste keer verbaasd
de wereld rond. in het nieuwe
jaar zal zij lopen, spreken en
mijn hemel zijn. letters
samenbrengen en woordjes
maken en glimlachen omdat
ik ze niet versta. ik ben te oud
om letters te verbinden die
nieuwe woorden maken.
ik zal het heel alleen
met deze moeten doen.
Herman
tussen kerstmis en nieuwjaar ligt een niemandsland. alles wacht op een begin. ik draag het jaar dat nu voorbijgaat nog even mee. en wat me w…
tussen kerstmis en nieuwjaar
ligt een niemandsland. alles
wacht op een begin. ik draag
het jaar dat nu voorbijgaat
nog even mee. en wat me wacht
ligt nog verborgen in de morgen.
de leegte wordt verlangen naar
wat ik nog niet ken. het nieuwe
jaar draait al de sleutel om naar
waar ik voor sta en nog niet ken.
wie zal ik daar ontmoeten en
beminnen? wie zal mijn hoop
ontnemen of vergroten. wie zal
mijn ziel herkennen en meegaan
in de doolhof van mijn zijn.
wie zal het wonder nog vergroten
dat zich opnieuw voltrekt in mij.
Herman
Zaterdag 24 december 2011
de dag van Kerstavond met gezin en vrienden naar de geboorte gaan en toekomst zien. nele en roele brengen hun kerstekindje mee. als voor haa…
de dag van Kerstavond
met gezin en vrienden
naar de geboorte gaan
en toekomst zien.
nele en roele brengen
hun kerstekindje mee.
als voor haar het leven
openbreekt doe ik mijn
boek toe. uitgelezen en
genoten, verdriet en pijn
aan de kribbe neergelegd
en de ster zien staan.
ik wens wie hier komt
vrede en liefde en geloof
in zichzelf en in wie meegaat
op dezelfde weg naar
eeuwige geborgenheid
in wie wij God noemen.
artrose is langzaam binnengeslopen hij verkrampt mijn nek en mijn hoofd de pijn omzwachtelt mijn schedel de toekomst kleurt nooit meer roos.…
artrose is langzaam binnengeslopen
hij verkrampt mijn nek en mijn hoofd
de pijn omzwachtelt mijn schedel
de toekomst kleurt nooit meer roos.
dus pillen worden mijn leven en
hopen dat niets meer vergroot.
leven als vriend met artrose
de ongewenste genode. ik zal
tegen hem blijven praten. hem
verzorgen in het kleinste detail.
mijn lichaam laten gewennen
aan hem en zijn signalen van
pijn uitvlooien als een woordenboek
dat verklaart hoe ik hem heel achteraan
een plaats kan geven waar hij rustig
kan slapen en mij niet dagelijks stoort.
Herman
Woensdag 21 december 2011
kerstmis nadert met gemengde gevoelens. ik mis de sfeer van vroeger en huiver om de drukte. ik wil kerstmis ervaren als een rustpunt van sti…
kerstmis nadert
met gemengde gevoelens.
ik mis de sfeer van vroeger
en huiver om de drukte.
ik wil kerstmis ervaren
als een rustpunt van stilte
om de schoonheid, de vrede,
de waarheid en de liefde
intens te ervaren. toen ik
vroeger naar de nachtmis
stapte en alleen aan geboorte
dacht diep in mijn zijn,
verlichtte de kerstster
mijn donkerste denken.
ik kwam herboren thuis
met zoveel beloften
voor de zoveelste keer.
Herman
ik ben wie ik ben en wie ik wil zijn heb ik zelf in handen. ik wil mij bewust worden van wat ik heb. zoveel om blij mee te zijn. wat ik niet…
ik ben wie ik ben
en wie ik wil zijn
heb ik zelf in handen.
ik wil mij bewust worden
van wat ik heb. zoveel
om blij mee te zijn. wat
ik niet heb of als pijn
te veel heb draag ik mee
in een glimlach die morgen
de regenboog wil zien na
een regenbui want na regen
schijnt altijd de zon
en daarin wil ik mij warmen.
Herman
Zaterdag 17 december 2011
de kerk zat nokvol en de stilte schoof langs de rijen als een engel zong: "bist du bei mir?" de dood voelde heel nabij in dit voltooide leve…
de kerk zat nokvol en de
stilte schoof langs de rijen
als een engel zong:
"bist du bei mir?"
de dood voelde heel nabij
in dit voltooide leven.
zijn vrouw en kinderen
en zoveel vrienden hielden
in hun open handen wat
nog overbleef. leegte of
de aanwezigheid van wat
nooit overgaat. wij stappen
alleen verder naar een leven
dat telkens herbegint en
telkens opnieuw sterft in
wat wij nooit bezitten.
Herman
Donderdag 15 december 2011
de schemering dekte de stad toe het water van de Dender golfde tegen de oude kaden. ik wandelde van de markt naar de vlasmarkt en ontmoette …
de schemering dekte de stad toe
het water van de Dender golfde
tegen de oude kaden. ik wandelde
van de markt naar de vlasmarkt
en ontmoette in deze koude
winteravond af en toe bekenden.
een zachte groet en verder stappen
met de herinnering aan vroeger.
de stilte in de abdijkerk
waar ik als kind schroomvallig
bad en zong, miste de tederheid
van vroeger. nu zoek ik God,
toen dacht ik deel van Hem te
zijn. ik bad zonder woorden
om de leegte te vullen die
mij plots overviel. als ik buiten
kwam brandden de kerstlichten
de kou uit mijn hart.
Herman
Donderdag 15 december 2011
rust en onrust wisselen elkaar af in elk leven. soms maak je van een mug en olifant en maak je het jezelf moeilijk. dat is ook aan mij niet …
rust en onrust wisselen elkaar af
in elk leven. soms maak je van
een mug en olifant en maak je
het jezelf moeilijk. dat is ook
aan mij niet vreemd. er is maar
één keuze: de juiste. alleen ervaring
kan je leren kiezen. psychische en
fysische ervaring lopen dooreen.
ze een plaats kunnen geven en
er niet meer achter zoeken dan
wat je voelt. nuchter blijven
en genieten van wat gebeurt.
weet je? ik hoop dat Janne en
haar mama's hier van gespaard
bijven. of is de botsing tussen
geest en lichaam precies
de essentie van het leven?
Herman
het eindejaar nadert met rasse schreden. je voelt de sfeer van kerstmis in de straten van de verlichte stad. de warmte van de mensen straalt…
het eindejaar nadert met
rasse schreden. je voelt
de sfeer van kerstmis in
de straten van de verlichte
stad. de warmte van de mensen
straalt je tegen. en het verlangen
naar vrede in mezelf versterkt.
vriendschap verzacht de woorden
en de korte dagen lijken intenser
met zoveel beloften. ik vouw
mijn handen meer tot een gebed
om heling binnen mezelf en voor
allen die het nodig hebben.
Herman
ik wens je goede morgen een zalig uur waarin je zomaar heel gelukkig bent en geniet van wat je overkomt. ik wens mezelf dit ook want als ik …
ik wens je goede morgen
een zalig uur waarin je
zomaar heel gelukkig bent
en geniet van wat je overkomt.
ik wens mezelf dit ook want
als ik gelukkig ben zijn anderen
dat ook. dat is een goed gevoel.
Herman
ik heb van de chaos genoten gisteravond in moderne jazz ik zag de harmonie in dissonanten en er doorheen mijn eigenheid. de ongerijmdheid va…
ik heb van de chaos genoten
gisteravond in moderne jazz
ik zag de harmonie in dissonanten
en er doorheen mijn eigenheid.
de ongerijmdheid van mijn
denken en mijn doen en hoe
ik doelbewust de foute weg
verkoos boven de waarheid
die ik vluchtte. hier stopt het.
ik herbegin. ik wil mezelf
herkennen in de verrijzenis
die nu begint. ik juich doorheen
mijn vloeken om mezelf en wil
de warmte voelen van verlies.
de dissonanten zullen sterker
dan voorheen de harmonie
doen klinken. morgen al als
ik ontwaak in het besef van
wie ik ben. de waarheid kan
in al haar kleuren herbeginnen.
ik wil het wonder dat ik ken
zoals ik ben vergroten!
Herman
1 reactie op dit bericht
Okra