passanten
zoek om wat van binnen leeft
hier neer te schrijven vraag ik
mij af waarom. de naamloze
passanten ken ik niet. zij lezen
en zij gaan en nemen woorden
mee. en tussen ons blijft alles
leeg. het ongezegde van de
bezoeker die niets vraagt en
niets vertelt lijkt als een straat
waar honderden voorbijgaan
en iedereen verdwijnt zonder
een poging tot ontmoeting.
de zeldzamen die spreken
raken mij en leven in mij
voort als pelgrims op dezelfde
weg met zoveel vragen
over een waarom.
of antwoorden die blijven.
wij raken als een zucht elkaar.
Herman


2 reacties op dit bericht
het zou zo mooi zijn
Niet enkel en alleen een warme groet.
Deze keer kom ik jouw lieve vrouw mijn zonnetje schenken in een brede glimlach, jullie komen hier wel doorheen, het is zo mooi tesamen.
Steken jullie de 11e voor mij een kaarje aan?
Wil nog heel lang langs de zijlijn met je mee gaan... de pelgrimstocht is nog lang niet ten einde
Groetjes Karin
Mooi