Zaterdag 23 april 2011

Paaszaterdag 2011

Het is een heerlijke morgen. Na de regenbui van gisteravond geurt mijn tuin naar nieuw leven.
Ik stap tussen Goede Vrijdag en Pasen naar een dag die ik nog niet ken. Wie zal ik ontmoeten?Wie zal ik liefhebben? Hoe zal mijn lichaam reageren? Blijf ik gezond? met 68 jaar begint de sleet overal zijn kop op te steken. Maar moet ik al deze vragen wel stellen? Ook als ik ze niet stel gebeurt wat zal gebeuren, dus ik moet dat vragenstellen afleren. Troumadour zegt er bij dat ik oon niet naar antwoorden moeten zoeken op mijn levensvragen. Ik zou moeten blij zijn dat er voor mij nog een Raadsel bestaat. Maar binnen in dat Raadsel vind ik toch liefde en schoonheid van een andere orde dan degene die we hier dagelijks tegenkomen. Of kijk ik daar niet goed naar? En zit er ook Goddellijke schoonheid in de dagelijkse dingen, maar zie ik ze niet?Dus toch vragen Troumadour. Ik ben ook blij dat Karin in mijn leven opduikt. Ze lijkt mij een vrouw met een sterke energie en hee veel geluk in haar kijk naar de dingen.
Ik ben nog maar net op stap en heb al 2 wonderbaarlijke mensen ontmoet. Daar ben ik heel blij om. Het is hier heerlijk om toeven, een plots nieuwe plaats in mijn leven.

Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Karin23 april 2011 om 16:06

Wat lief!

Al reizende door dit leven als nomade, zoals jij schrijft op pelgrimstocht.
Ja dan kom je zeker vele mooie mensen tegen en sommigen weten iets in je te raken, maken wat wakker, fijn!!!
Voor mij was Leven een hele tocht, maar uiteindelijk vond ik mijzelf ook en dat maakt het leven ineens weer het leven waard en tot een feest.
Hoe kort of lang ook, het was dit keer zeker niet voor niets geweest.
Vele levens heb ik hier al mogen wandelen, om in dit alle oude karma af te handelen. Blijkbaar was dit de keus die ik maakte voor ik hier weer kwam en het weten al van kinds af aan, te leven voor de liefde.
Blijf maar nieuwsgierig en geniet dat wat je mag beleven intens.
Het zal blijven verwonderen,
Bedankt voor je lieve woorden

Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 april 2011

nachtblind

Karin zegt dat ik God moet zoeken in mezelf en liefde moet vinden in alles in mijn leven, ook misschien in mezelf. God is hij die ik niet kan noemen, die ik niet kan zien. Maar ik ken mezelf vij goed, al leven er vrij veel persoonlijkheden in mij; ze kennen mekaar in de stilte van het alleen zijn, in de rust van het duister, in het verlangen naar te zijn wie ik ben.Mensen dragen de opperste schoonheid in zich, luister maar naar Bach, maar Bach is even menselijk als de gewoonste schooier en zijn genialiteit verdwijnt bij zijn fysieke dood. Dat kan ik niet begrijpen, waarom leven mensen bewust en hebben ze geen greep op het begin en het einde van hun leven. Ligt liefde in ons leven, in mijn leven? Waarom raken mensen die graag zien mekaar niet aan, waarom blijven ze aan de rand van ons leven, ongemerkt en niet bereikbaar. Mijn weg loopt vreemd vanavond, de dingen staan niet meer op een rij die ik ken.

Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 april 2011

avondmijmering

Iedereen hier in huis is gaan slapen. Ik zit wat te spelen met mijn toetsenbord, ik wil woorden opdiepen die zeggen wat ik denk, die kleuren hoe ik denk, die twijfels kunnen omvatten in rustige zekerheden. Maar daar precies mangelt het. Daarom ga ik op weg. Daarom wil ik niet stoppen.Waarom schrijf ik het hier en niet in een veilig dagboek dat zich lekker voelt in de onderste schuif van mijn bureau. Karin leeft in het NU zegt zij, maar dat nu is maar geworden wat het is door de duizenden jaren die eraan vooraf gingen. En ik ben daar het product van.
In mijn transcendent leven is er een aanwezigheid die ik niet kan benoemen. Ik geloof niet meer in God, maar schoonheid en liefde bestaan, zij zijn in mijn ogen het eeuwig Aanwezige, zij beantwoorden aan een godsgedachte die ik nog niet kan neerschrijven, maar die dikwijls bepalend zijn in mijn luisteren den denken en opnemen.
Van daaruit vertrek ik nu, ik weet dat het verwarrend klinkt, maar ik kom er wel uit. Alleen weet ik nog niet hoe.

2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 april 2011

Oud worden

Er blijft natuurlijk minder tijd over dan vroeger. En je krijgt dan nog de indruk dat de overgebleven tijd sneller vooruitgaat! En je mag niets verkeerd voelen of je denkt aan het begin van het einde. Mannen hebben dat meer dan vrouwen blijkt. Misschien moet ik wel meer doen wat ik vroeger steeds voorhield aan een ouder luisterpubliek: geniet bewust van de tijd die je gegeven is. Maar er is natuurlijk meer.

1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 april 2011

Waar ga ik uitkomen???

Het is een raar gevoel om hier gedachten neer te pennen die je eigelijk nooit met anderen gedeeld hebt. Maar ik zit danig in een knoop. Ik heb te veel vragen en te weinig antwoorden. Vroeger was er God. Maar hij is voor mij een raadsel geworden. En Harry Mulish schreeft ooit: "Het is beter het Raadsel te vergroten." Deze tekst staat ook op het graf van Sus Verleyen. Is dat ook beter? Ik weet het niet. Ik wil op zoek gaan en misschien kan jij mij helpen op deze pelgrimstocht.Hopelijk loopt de weg niet dood.
Het is vandaag Goede Vrijdag. Vroeger was die mij heel vertrouwd. Nu weet ik niet goed hoe ik deze dag in mijn leven en plaats moet geven. Vroeger was ik 'op weg naar Pasen'. Vandaag loop ik een beetje verloren.
Ik wil een poging doen om hier, misschien en hopelijk, met anderen, een weg te vinden naar het Raadsel.

1 reactie Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van dwaallicht